- หน้าแรก
- รวยไม่ไหวแล้วโว้ยยยยย
- บทที่ 103 แผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในอีกห้าปีข้างหน้า
บทที่ 103 แผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในอีกห้าปีข้างหน้า
บทที่ 103 แผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในอีกห้าปีข้างหน้า
เฉินอวี่กำลังอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงิน พอเห็นเขาเดินลงมาก็รีบเอ่ยถาม “เถ้าแก่ ใช้เสร็จแล้วเหรอคะ?”
เกาหยางพยักหน้า “มีแฟลชไดร์ฟไหม?”
เฉินอวี่ค้นลิ้นชักดู หยิบออกมาอันหนึ่งแล้วส่งให้เขา
เกาหยางรับมา เดินขึ้นไปชั้นบนเพื่อคัดลอกไฟล์ PPT ใส่ลงไป
ทำเสร็จ เขามองดูเวลา ใกล้จะห้าโมงเย็นแล้ว
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข้อความหาตู้มู่เฉิง
“เลิกเรียนหรือยัง?”
รออยู่ครู่หนึ่ง ตู้มู่เฉิงถึงมีเวลาตอบกลับมา “เพิ่งเลิกล่ะ นายอยู่ที่ไหนเหรอ?”
“เน็ตคาเฟ่ แวะมาหน่อยไหม?”
ห้าวินาทีต่อมา ตู้มู่เฉิงก็ตอบกลับมาทันที “โอเค รอฉันนะ”
สิบกว่านาทีต่อมา ตู้มู่เฉิงก็ผลักประตูเข้ามา
เกาหยางยืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์คิดเงิน พอเห็นเธอเดินเข้ามาก็รีบเดินเข้าไปหา
ตู้มู่เฉิงเดินเข้ามา “เกาหยาง มีธุระอะไรเหรอ? ทำเป็นลึกลับไปได้”
เกาหยางล้วงแฟลชไดร์ฟอันนั้นออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วส่งให้เธอ
“อันนี้ เอากลับไปให้พ่อเธอนะ”
ตู้มู่เฉิงชะงักไปเล็กน้อย รับแฟลชไดร์ฟมา แล้วถามอย่างไม่เข้าใจ “นี่คืออะไรเหรอ?”
เกาหยางชี้ไปที่แฟลชไดร์ฟพร้อมอธิบายสั้นๆ “ข้อมูลเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์น่ะ อาจจะมีประโยชน์กับคุณอา”
ตู้มู่เฉิงมองเกาหยางด้วยความรู้สึกประหลาดใจระคนดีใจ
“นี่...นายตั้งใจทำมาให้เลยเหรอ?”
เกาหยางพยักหน้า
ตู้มู่เฉิงรู้สึกอบอุ่นในใจ ขอบตาเริ่มแดงขึ้นมาเล็กน้อย
เธอมองเกาหยาง อดไม่ได้ที่จะเขย่งปลายเท้าขึ้น หมายจะจุ๊บเขาสักที
เกาหยางเห็นท่าทางของเธอ ด้วยความอยากแกล้งตู้มู่เฉิง เขาจึงเอียงหน้าหลบเล็กน้อย
ตู้มู่เฉิงเลยจุ๊บพลาดไป
เธอชะงักไปนิดหนึ่ง พอรู้สึกตัว หน้าก็แดงซ่านขึ้นมาทันที
“เกาหยาง!” เธอกระทืบเท้า ทำแก้มป่อง “นายจงใจนี่นา!”
ตู้มู่เฉิงถลึงตาใส่เขา แกล้งงอนแก้มตุ่ยพลางทิ้งท้ายด้วยความโมโห “ไม่คุยด้วยแล้ว!”
พูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกไปทันที
เดินไปได้สองสามก้าว ก็หันกลับมามองเขาอีกครั้ง
เกาหยางยังคงยืนอยู่ที่เดิม ส่งยิ้มมองส่งเธอ
ตู้มู่เฉิงแค่นเสียงฮึดฮัด เดินออกจากร้านไปขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดอยู่ริมถนน
เฉินอวี่ที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ข้างๆ มีรอยยิ้มเอ็นดูประดับอยู่บนใบหน้า อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา
“เถ้าแก่ คุณนี่แพรวพราวจริงๆ เลยนะคะ”
เกาหยางปรายตามองเธอ “เธอเนี่ยพูดมากจริง”
ตอนสี่ทุ่มกว่า ตู้เจี้ยนผิงถึงเพิ่งกลับมาถึงบ้าน
คืนนี้มีงานเลี้ยงรับรอง เป็นงานแบบที่ปฏิเสธไม่ได้
พาร์ตเนอร์หลายคนยืนกรานจะเลี้ยงข้าวเขา หลังจากดื่มกันไปได้สักพัก ก็ยังดึงตัวเขาไว้คุยต่อตั้งนานสองนาน
เขาดื่มไปไม่น้อย รู้สึกมึนหัวนิดๆ ตามตัวมีกลิ่นเหล้าคลุ้ง
ผลักประตูเข้าไป ไฟในห้องนั่งเล่นยังคงเปิดสว่างอยู่
เสิ่นจิ้งชิวกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปหา
“กลับมาแล้วเหรอ? ดื่มมาเยอะอีกแล้วสิ” เธอประคองตู้เจี้ยนผิงให้นั่งลงบนโซฟา น้ำเสียงเจือไปด้วยความปวดใจ
ตู้เจี้ยนผิงโบกมือ “ช่วยไม่ได้นี่นา ปฏิเสธไม่ได้น่ะ”
เสิ่นจิ้งชิวไม่ได้พูดอะไรมาก หันหลังเดินเข้าครัวไป ไม่นานนักก็ยกน้ำซุปสร่างเมาออกมาถ้วยหนึ่ง
“รีบดื่มซะ ฉันตั้งใจต้มมาให้คุณเลยนะ”
ตู้เจี้ยนผิงรับมาดื่มรวดเดียวหมด วางถ้วยลงบนโต๊ะน้ำชา เอนหลังพิงโซฟาแล้วถอนหายใจยาวๆ
เสิ่นจิ้งชิวนั่งลงข้างๆ เขา “คุณพักก่อนเถอะ อย่าเพิ่งรีบขึ้นไปเลย”
ตู้เจี้ยนผิงพยักหน้า หลับตาพักผ่อน
ตอนนั้นเอง ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากบันได
ตู้มู่เฉิงเดินลงมาจากชั้นสอง เธอสวมชุดนอน ปล่อยผมสยาย ในมือถือของบางอย่างอยู่
เธอเดินมาข้างโซฟา ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ตู้เจี้ยนผิง ร้องเรียกด้วยรอยยิ้มแป้นแล้น “พ่อ!”
ตู้เจี้ยนผิงลืมตาขึ้น มองดูลูกสาวสุดที่รัก
ตู้มู่เฉิงยื่นของในมือไปตรงหน้าเขา มันคือแฟลชไดร์ฟขนาดเล็กสีเงิน
“พ่อ อันนี้ให้พ่อค่ะ”
ตู้เจี้ยนผิงมองดูแวบหนึ่งแล้วถาม “อะไรล่ะ?”
“นี่คือแผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ที่เพื่อนหนูตั้งใจทำมาให้พ่อโดยเฉพาะเลยนะคะ สุดยอดมากเลย! พ่อเอาไปดูสิคะ”
ตู้เจี้ยนผิงชะงักไป
เพื่อน?
เขาย่อมรู้ดีว่าเพื่อนที่ลูกสาวพูดถึงคือใคร
เกาหยาง
เขามองแฟลชไดร์ฟอันนี้ ในใจรู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย
เด็กนักเรียนอายุสิบแปดคนหนึ่งทำแผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ จะมีอะไรให้น่าดูได้?
แต่เขาไม่ได้พูดออกไป เขาไม่อยากให้ลูกสาวต้องผิดหวัง จึงยื่นมือไปรับแฟลชไดร์ฟมา มองดูแล้วพูดว่า “โอเค พ่อรับไว้แล้ว”
ตู้มู่เฉิงเห็นเขารับไป ก็ยิ้มกว้างอย่างมีความสุขยิ่งกว่าเดิม
“พ่อดีที่สุดเลย!”
พอถูกตู้มู่เฉิงชมแบบนี้ ตู้เจี้ยนผิงก็รู้สึกชื่นใจมาก
เสิ่นจิ้งชิวที่มองอยู่ข้างๆ พูดกลั้วหัวเราะว่า “เอาล่ะๆ เลิกกวนพ่อได้แล้ว เขาเหนื่อย ให้เขาพักหน่อยเถอะ”
ตู้มู่เฉิงพยักหน้า มองตู้เจี้ยนผิงอีกครั้ง “พ่อ พ่อต้องดูให้ได้นะคะ มันมีประโยชน์จริงๆ นะ”
ตู้เจี้ยนผิงพยักหน้าตอบส่งๆ ไป “เข้าใจแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อดู”
ตู้มู่เฉิงทำปากยื่น ท่าทีแข็งกร้าวสุดๆ “ไม่ได้ค่ะ ต้องดูคืนนี้เลย!”
ตู้เจี้ยนผิงมองเธออย่างจนใจ “รีบขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“แน่นอนสิคะ นี่มันความตั้งใจของเพื่อนหนูเลยนะ”
ตู้เจี้ยนผิงหัวเราะ “โอเคๆๆ เดี๋ยวคืนนี้พ่อดู”
ตู้มู่เฉิงถึงได้พอใจ หันหลังเดินขึ้นไปชั้นบน
พอถึงตีนบันได ก็หันกลับมาโบกมือให้เขา
“ฝันดีนะคะพ่อ!”
ตู้มู่เฉิงขึ้นไปชั้นบนแล้ว
ในห้องนั่งเล่นกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เสิ่นจิ้งชิวมองแฟลชไดร์ฟในมือตู้เจี้ยนผิง “เด็กคนนี้ ใส่ใจดีเหมือนกันนะเนี่ย”
ตู้เจี้ยนผิงพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร
เสิ่นจิ้งชิวเลิกคิ้ว “คุณไม่ดูหน่อยเหรอ?”
ตู้เจี้ยนผิงนวดหว่างคิ้วด้วยความเหนื่อยล้า “เดี๋ยวก่อนเถอะ ขอพักก่อนแล้วกัน”
เขาวางแฟลชไดร์ฟลงบนโต๊ะน้ำชา เอนหลังพิงโซฟาแล้วหลับตาลง
ในหัวคิดอะไรวุ่นวายไปหมด
ทั้งเรื่องงานเลี้ยง เรื่องบริษัท และเรื่องที่ลูกสาวพูดเมื่อกี้
แผนการลงทุนที่เกาหยางทำเนี่ยนะ?
ในใจเขาไม่เชื่อหรอก
เด็กที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย จะไปเข้าใจเรื่องอสังหาริมทรัพย์ได้ยังไง?
แต่ในเมื่อลูกสาวดูมีความสุขขนาดนั้น เขาก็ไม่อยากจะขัดอะไร
ก็ถือว่ารับๆ ไว้แล้วกัน อย่างน้อยก็เป็นน้ำใจของคนเขา
พักไปได้ยี่สิบกว่านาที เขาก็ลุกขึ้นเดินไปที่ห้องหนังสือบนชั้นสอง “ผมไปจัดการธุระที่ห้องหนังสือก่อนนะ”
เสิ่นจิ้งชิวรู้สึกเป็นห่วง “ดึกป่านนี้แล้วยังจะทำอีกเหรอ?”
“ตอนกลางวันเหลือเอกสารอีกสองสามฉบับน่ะ ดูเสร็จก็จะนอนแล้ว”
เขาหยิบแฟลชไดร์ฟอันนั้นติดมือขึ้นไปชั้นบนด้วย
ห้องหนังสืออยู่ทางฝั่งตะวันออกของชั้นสอง ตู้เจี้ยนผิงนั่งลง เปิดคอมพิวเตอร์ เริ่มจัดการเอกสารที่ดูไม่จบเมื่อตอนกลางวัน
ดูไปทีละฉบับ ตอบกลับไปทีละฉบับ
ตอนที่ทำเสร็จทั้งหมด ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่งแล้ว
เขาขยี้ตา กำลังเตรียมจะปิดคอมพิวเตอร์เข้านอน
หางตาก็เหลือบไปเห็นแฟลชไดร์ฟอันนั้นบนโต๊ะ
ตู้เจี้ยนผิงมองดูแวบหนึ่ง
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ยื่นมือไปหยิบมันมา
รับมาแล้ว ก็ดูสักหน่อยแล้วกัน
ต่อให้มันไม่มีประโยชน์อะไร แต่อย่างน้อยก็ถือเป็นน้ำใจของคนเขา
เขาเสียบแฟลชไดร์ฟเข้าไปแล้วเปิดดู
ข้างในมีแค่โฟลเดอร์เดียว ชื่อว่า 'แผนการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในอีกห้าปีข้างหน้า'
เขาคลิกเปิด
ข้างในเป็นไฟล์ PPT
เขาดับเบิลคลิกเพื่อเปิด
หน้าแรก เป็นหน้าปก
พื้นขาวตัวหนังสือสีดำ เรียบง่ายชัดเจน
'บทวิเคราะห์ตลาดอสังหาริมทรัพย์และคำแนะนำการลงทุน ปี 2010-2015'
ด้านล่างมีตัวหนังสือเล็กๆ บรรทัดหนึ่ง 'สำหรับใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น'
ตู้เจี้ยนผิงเลิกคิ้ว เลื่อนลงไปดูหน้าต่อไป
หน้าที่สอง เป็นสารบัญ
ภาพรวมตลาด, วิเคราะห์บริษัทสำคัญ, ช่วงเวลาสำคัญ, การแจ้งเตือนความเสี่ยง, คำแนะนำการลงทุน
ถูกจัดเรียงไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
ตู้เจี้ยนผิงชะงักไป
น่าสนใจดีนี่นา
เขาเลื่อนลงไปดูต่อ
หน้าที่สาม ภาพรวมตลาด
ข้อมูล กราฟ บทวิเคราะห์
พื้นที่ขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์ทั่วประเทศ, ยอดขาย, แนวโน้มราคาบ้าน, สถานการณ์การซื้อขายที่ดิน ข้อมูลละเอียดครบถ้วน กราฟชัดเจน วิเคราะห์ได้ตรงจุด