บทที่ 16: แซมกอบโกยยอดแฟนคลับอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 16: แซมกอบโกยยอดแฟนคลับอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะที่โจรป่ากำลังจะลงมือสังหารแอรอน วิดีโอก็ตัดไปยังห้องที่มืดสลัว

ไม่ว่าจะดูมากี่ครั้ง ไฟเออร์ฟลายก็มีความคิดเพียงอย่างเดียวคือ ทีมงานออฟฟิเชียลนี่ช่างรู้จังหวะตัดต่อจริงๆ ดันมาตัดจบในฉากสำคัญขนาดนี้ หากปรมาจารย์นักตัดต่อคนนี้มาปรากฏตัวต่อหน้าไฟเออร์ฟลาย เธอจะแปลงร่างเป็นแซมแล้วประเคนโอเวอร์โหลดซูเปอร์โนวาให้สักทีอย่างแน่นอน

กลับมาที่วิดีโอ ท่ามกลางเสียงก่นด่าของผู้เล่น กล้องในห้องที่มืดสลัวค่อยๆ เลื่อนลงต่ำ จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่ที่เด็กสาวร่างเล็กผู้เลอโฉม

เด็กสาวสูงประมาณหนึ่งร้อยสี่สิบเซนติเมตร มีใบหน้าที่งดงามหมดจด เรือนผมสีบลอนด์ และดวงตาสีแดง ทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอแผ่กลิ่นอายของคุณหนูผู้สูงศักดิ์ออกมา

ทันทีที่สาวน้อยโลลิผู้เลอโฉมปรากฏตัว น้ำเสียงของทุกคนก็เปลี่ยนไปในพริบตา และช่องแชทก็เต็มไปด้วยข้อความของเหล่าผู้คนที่พากันอวย ภรรยาคนใหม่ ของพวกเขา

"เอเลนอร์ วิน่า พ่อต้องพูดอีกกี่ครั้งว่าลูกคือความหวังในการผงาดขึ้นของตระกูลวิน่า ลูกต้องตั้งใจศึกษาวิชาเวทมนตร์ประจำตระกูลเหล่านี้และกลายเป็นจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ที่โด่งดังไปทั่วโลก"

"แต่หนูไม่อยากเรียนนี่นา" คุณหนูเอเลนอร์ผู้บอบบางเบิกตาสีแดงกว้างและสวนกลับอย่างเกรี้ยวกราด "นี่มันสิบปีแล้วนะ หนูไม่เคยได้ออกไปจากห้องนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว ขนาดนักโทษประหารที่ทำผิดอุกฉกรรจ์ยังได้มีเวลาออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้างเลย"

"ตระกูลเลี้ยงดูลูกมาเพื่อให้ลูกทำตัวไร้สาระเหมือนพวกสามัญชนและปล่อยให้วัยเยาว์สูญเปล่าไปอย่างนั้นหรือ" พ่อของเอเลนอร์ต่อว่า

เอเลนอร์ทำปากยื่น สีหน้าบึ้งตึง และกอดอก ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป

เมื่อพ่อจอมจู้จี้ของเธอออกจากห้องไปในที่สุด เอเลนอร์ก็แค่นเสียงเย็นชาและยื่นมือทั้งสองข้างออกไป มือของเธอขาวเนียนและเรียวยาว โดยมีเส้นไหมโปร่งใสผูกติดอยู่ที่ทุกนิ้ว

"เวทมนตร์หุ่นเชิด สลับตำแหน่ง"

เอเลนอร์ร่ายเวทมนตร์ สลับตำแหน่งกับหุ่นเชิดที่ลอยอยู่ด้านนอก ฉากเปลี่ยนไป และร่างของเธอก็มาปรากฏอยู่ในป่าที่เขียวชอุ่ม

"หึ พวกนายก็เกาะกินความรุ่งโรจน์ในอดีตและจมปลักอยู่กับความคร่ำครึของตัวเองต่อไปเถอะ คุณหนูคนนี้ไม่ขออยู่ด้วยหรอก ภาระหน้าที่ของตระกูล ศีลธรรม ความเป็นญาติพี่น้อง ฉันไม่ต้องการมันสักอย่าง"

เธอแค่นเสียงเบาๆ และก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างสบายอารมณ์ ไม่นานนักก็ไปถึงฉากที่แอรอนกำลังจะถูกตัดหัว

ดวงตาของสาวน้อยร่างโลลิกลอกไปมาราวกับนึกเรื่องสนุกๆ ออก เธอจึงยื่นมือออกไปอีกครั้งและร่ายเวทมนตร์หุ่นเชิด

วิดีโอตัดไปที่ฉากต่อสู้ของจอมเวทอีกครั้ง

ด้วยการสนับสนุนจากเอเลนอร์ ภาระของแอรอนก็ลดลงในพริบตา ทั้งสองร่วมมือกันและสามารถขับไล่พวกโจรป่าไปได้อย่างรวดเร็ว

ทว่าในตอนที่ทุกคนคิดว่าปลอดภัยแล้ว จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งโผล่ขึ้นมาข้างกายเอเลนอร์ พร้อมกับชักมีดสั้นสีดำทมิฬออกมาหมายจะแทงเด็กสาว

จากนั้น หน้าจอก็ตัดไปอย่างไม่ผิดความคาดหมาย

ผู้เล่นเริ่มทักทายบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของทีมงานออฟฟิเชียลอย่าง ปรานี เสียงก่นด่าของพวกเขาดังยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าตัวละครถัดไปไม่ใช่เด็กสาวแสนสวย แต่เป็นชายหนุ่มที่มีท่าทางดูอันธพาลนิดๆ

"โอ้ แมทธิว เธอคือความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสมาคมผู้มีพลังจิตในช่วงไม่กี่ปีมานี้ พลังจิต เปลี่ยนขยะให้เป็นทอง ของเธออาจจะดูธรรมดา แต่แท้จริงแล้วมันสามารถสร้างปาฏิหาริย์ด้วยการเปลี่ยนสิ่งของธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งของล้ำค่าได้เลยนะ" ประธานสมาคมผู้มีพลังจิตกล่าวชมชายหนุ่มท่าทางอันธพาลด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"อ้อ แล้วไงล่ะ งั้นตอนนี้ฉันไปสมัครเป็นนักผจญภัยได้แล้วใช่ไหม" แมทธิวไม่ได้สนใจคำชมของประธานเลย เขาใส่ใจแต่เรื่องของตัวเองเท่านั้น

ท่านประธานส่ายหน้าเบาๆ "แมทธิว เธอไม่เข้าใจหรือ ด้วยความสามารถของเธอ การอยู่ที่นี่ในแผนกลอจิสติกส์คือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว"

"หึ ฉันว่าแล้วว่าคุณต้องพูดแบบนี้" แมทธิวแค่นเสียงเยาะเย้ยและหยิบม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ออกมาอย่างสบายๆ

สีหน้าของประธานเปลี่ยนไปอย่างมาก "ม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ตเชิงพื้นที่ แมทธิว เธอจะทำอะไรน่ะ ถ้าเธอไม่พอใจกับข้อเสนอที่เราให้ เราคุยกันได้นะ ได้โปรด อย่าทำอะไรวู่วาม"

"คุณก็แค่อยากใช้ความสามารถของฉันหาเงิน แต่ฉันบอกคุณตั้งแต่แรกแล้วว่า ฉันมาปลุกพลังของตัวเองเพื่อจะได้เป็นนักผจญภัย เหมือนพวกฮีโร่ในตำนาน ฉันอยากจะก้าวเดินบนเส้นทางสู่ชื่อเสียง ไม่ใช่อยู่ในที่แบบนี้จนเน่าตาย"

แมทธิวเปิดใช้งานม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ตเชิงพื้นที่ แสงสีขาวเงินโอบล้อมตัวเขาขณะที่เขายกยิ้มที่มุมปาก

"ลาก่อนนะ ท่านประธานเฒ่าหัวล้าน ฉันจะไม่คิดถึงคุณหรอก ในวันที่ชื่อของฉันโด่งดังไปทั่วโลก บางทีฉันอาจจะกลับมาเยี่ยมก็ได้"

ขณะที่เขาพูด ร่างของเขาก็ถูกกลืนหายไปในแสงของม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ตเชิงพื้นที่จนมิด

ในท้ายที่สุด ด้วยความบังเอิญอย่างแท้จริง เขาตกลงมาจากฟากฟ้าและทับโจรที่พยายามลอบโจมตีเอเลนอร์จนแบนแต๊ดแต๋

ตามความทรงจำของไฟเออร์ฟลาย หนังสั้นความยาวเจ็ดแปดนาทีเรื่องนี้มักจะจบลงตรงนี้ หลังจากแสดงรูปแบบการต่อสู้ด้วยพลังจิตของแมทธิวและภาพของทั้งสามคนออกเดินทางผจญภัย โลโก้ของเกม อะพอคคาลิปส์ ก็จะปรากฏขึ้น

แต่ในวินาทีนี้ ข้อความหลากสีสันกลับปรากฏขึ้นในช่องแชท:

"ระวังพลังงานสูง แนะนำให้ใส่หูฟัง"

"กลับมาดูอีกรอบ แซมเท่โคตรๆ"

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไฟเออร์ฟลายก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็นและเริ่มจ้องมองหน้าจอตาไม่กะพริบ

ในจุดที่วีดีโอตัวอย่างมักจะจบลง หลังจากที่กลุ่มตัวเอกมองดูเมืองภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงจากชายป่า ภาพในวิดีโอก็ค่อยๆ มืดลง

นี่ทำให้ผู้เล่นบางคนคิดว่าวิดีโอจบลงแล้ว

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงกลไกของผู้ชายที่ดุดันก็ดังขึ้นจากหน้าจอที่มืดมิด:

"ฉันจะ"

"จุดประกายทะเลเพลิง"

พรึ่บ

เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นมา ในอากาศที่บิดเบี้ยวจากความร้อนระอุ ชุดเกราะอัศวินสีขาวเงินร่างสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่กลางโถงที่พังยับเยิน แสงสีเขียวนีออนสว่างวาบกะพริบอยู่ภายใต้หน้ากาก

ปีกสีเขียวนีออนกางออกด้านหลังขณะที่ดาบแสงสองเล่มปรากฏขึ้นในมือ วิดีโอถึงกับมืดลงภายใต้อุณหภูมิที่สูงลิ่ว เหลือเพียงร่างนั้นที่โดดเด่นสะดุดตา

ช่องแชทเต็มไปด้วยข้อความแห่งความตกตะลึง:

"เชี่ยเอ๊ย มีหุ่นรบด้วยเหรอเนี่ย"

"666 หุ่นรบตัวนี้เท่สัสๆ"

"เราจะได้เล่นเป็นไอ้ตัวนี้ในเกมจริงๆ ใช่ไหม"

จากนั้นแซมก็เริ่มต่อสู้กับออร์คที่ร่างกายครึ่งหนึ่งถูกกลืนกิน การต่อสู้เป็นไปแบบข้างเดียวอย่างสิ้นเชิง แซมจัดการออร์คอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ออร์คทำได้เพียงหาจังหวะสวนกลับได้อย่างยากลำบาก

แต่ทันทีที่มันสวนกลับ จู่ๆ แซมก็ถอยฉากออกมาและตวัดดาบกูเล่ม ในขณะที่ออร์คกำลังสงสัยว่าเธอทำอะไร บาดแผลที่เกิดจากดาบแสงเหล่านั้นบนร่างกายของมันก็ปะทุขึ้น และเปลวไฟสีเขียวนีออนที่ร้อนระอุก็แผดเผามัน

"ลูกผู้ชายตัวจริงไม่หันไปมองระเบิดหรอก"

"ทำไมถึงมีหุ่นรบที่เท่ขนาดนี้ได้ การสร้างโลกใบนี้มันมีที่มาที่ไปยังไงกันแน่"

ข้อความในช่องแชทแทบจะล้นหน้าจอ ในเวลานี้ ชุดเกราะแซมสุดเท่กำลังกอบโกยยอดแฟนคลับอย่างบ้าคลั่ง ทำเอาไฟเออร์ฟลายยิ้มแก้มปริด้วยความดีใจ

แม้ว่าเธอจะกำลังเกาะกระแสของ อะพอคคาลิปส์ และแซม แต่ในฐานะสตรีมเมอร์และคนรับจ้างปั๊มเลเวล ไฟเออร์ฟลายก็ไม่เคยมีผู้ติดตามมากมายขนาดนี้มาก่อน

ตอนนี้เธอมีบัญชีเป็นของตัวเองแล้ว เธอควรจะเริ่มไลฟ์สดเพื่อโต้ตอบกับแฟนๆ ดีไหมนะ ไฟเออร์ฟลายครุ่นคิดอย่างมีความสุข

จากนั้นหน้าจอก็มืดลงอีกครั้ง ไฟเออร์ฟลายคิดว่าคราวนี้คงจบแล้วจริงๆ และกำลังจะออกจากวิดีโอ ทว่าจู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแต่ก็ดูแปลกหู:

"จะว่าไปแล้ว หนูก็ยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยใช่ไหม พี่ชื่อไฟเออร์ฟลาย เวลาผ่านไปไวเหมือนแสง แต่แสงหิ่งห้อยยังคงอยู่ จำชื่อนี้เอาไว้ให้ดีนะ เพราะว่า"

แสงสว่างสาดส่องทะลุหน้าจอที่มืดมิด ณ ทางออกของเรือนจำกลางทะเล มหาสมุทรที่ส่องประกายระยิบระยับทำหน้าที่เป็นฉากหลังให้กับหญิงสาวผู้เลอโฉมสองคน คนหนึ่งสูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตรมีผมยาวสีเทาเงินปลิวไสวไปตามสายลม เธอหันศีรษะและส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับหน้าจอ:

"เราคงต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปอีกนานเลยล่ะ"

ข้อความในช่องแชทถาโถมเข้าใส่หน้าจอจนมิด และไฟเออร์ฟลายก็ไม่สามารถมองเห็นภาพใดๆ ได้อีกเลย