บทที่ 15: เมืองริชาร์ดและวีดีโอตัวอย่างโปรโมทเกมก่อนเปิดตัว

บทที่ 15: เมืองริชาร์ดและวีดีโอตัวอย่างโปรโมทเกมก่อนเปิดตัว

อาณาจักรแบล็กวอเตอร์เป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองของเผ่ามนุษย์สัตว์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของดินแดนมนุษย์ หรือที่รู้จักกันในนามจักรวรรดิแพลทินัม

เรือนจำชอว์แชงค์ตั้งอยู่ติดกับชายแดนตอนเหนือของจักรวรรดิพอดี ไฟเออร์ฟลายอุ้มไป๋เวยเดินเท้ามาเป็นระยะทางกว่าสิบไมล์ ในที่สุดเธอก็มองเห็นเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่มีกำแพงสูงตระหง่านล้อมรอบ

ไฟเออร์ฟลายรู้จักเมืองนี้ดี มันคือเมืองริชาร์ด ฐานที่มั่นทางทหารที่สำคัญบริเวณชายแดนของจักรวรรดิแพลทินัม ในชีวิตก่อนหน้านี้ อาณาจักรแบล็กวอเตอร์ได้สมรู้ร่วมคิดกับลัทธิอีกแห่งหนึ่งนามว่า ลัทธิหายนะ เพื่อหวังจะบุกยึดปราการทางตอนเหนือของจักรวรรดิ นั่นก็คือเมืองสโนว์เวลเวท แน่นอนว่าผู้เล่นอย่างพวกเธอจะพลาดอีเวนต์ใหญ่โตแบบนี้ไปได้อย่างไร

เมืองริชาร์ดเปรียบเสมือนฐานกระโดดสำหรับกองทัพอาณาจักรแบล็กวอเตอร์ในการบุกโจมตีเมืองสโนว์เวลเวท ตราบใดที่ฐานที่มั่นทางทหารแห่งนี้ยังไม่แตกพ่าย เมืองสโนว์เวลเวทก็จะยังคงปลอดภัย

ไฟเออร์ฟลายมีความทรงจำฝังใจกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างมาก ในช่วงเวลานั้น เธอใช้เวลาในแต่ละวันวิ่งวุ่นไปมาระหว่างทั้งสองฝ่าย โดยช่วยเหลืออาณาจักรแบล็กวอเตอร์ในการลอบสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพจักรวรรดิ และในขณะเดียวกันก็ช่วยจักรวรรดิลอบสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพอาณาจักรแบล็กวอเตอร์ด้วยเช่นกัน เรียกว่ากอบโกยผลประโยชน์จากสงครามไปไม่น้อยเลยทีเดียว

ในตอนนั้น เธอได้รับฉายาอันเลื่องชื่อว่า อีกาเทา ทั้งในอาณาจักรและจักรวรรดิ เธอถูกตราหน้าว่าเป็นนักฆ่าติดบัญชีดำที่ฉาวโฉ่และเป็นที่ต้องการตัวมากที่สุด

แต่เธอจะทำอย่างไรได้ล่ะ คนเราก็ต้องกินต้องใช้ ชื่อเสียงมันจะมีประโยชน์อะไรสำหรับผู้เล่นกัน

ก่อนหน้านี้ไฟเออร์ฟลายเก็บเงินบางส่วนมาจากพวกผู้คุมออร์ค มันพอดีสำหรับจ่ายค่าผ่านประตูสองเหรียญทองแดง เธอจึงพาไป๋เวยเดินเข้าไปในเมืองได้สำเร็จ

"ในที่สุดก็ออกมาจากคุกบ้าๆ นั่นได้สักที" ไป๋เวยหรี่ตามองถนนที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนพลางคิดในใจ "แต่ฉันจะเพิ่งด่วนชะล่าใจไม่ได้ เมืองริชาร์ดมีขุมพลังระดับฮีโร่ของจักรวรรดิประจำการอยู่ด้วย ตอนนี้ฉันคงต้องเกาะติดยัยโง่นี่ไปก่อน"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เธอก็แสร้งทำสีหน้าอยากรู้อยากเห็น ราวกับเด็กบ้านนอกที่ไม่เคยพบเห็นโลกกว้างมาก่อน:

"ว้าว! พี่ไฟเออร์ฟลายคะ ที่นี่คึกคักจังเลย! แล้วเราจะไปไหนกันต่อดีคะ"

"เราไปหาโรงแรมพักกันก่อนเถอะ" ไฟเออร์ฟลายเสนอ

"อื้อ! หนูจะเชื่อฟังทุกอย่างที่พี่ไฟเออร์ฟลายบอกเลยค่ะ!" ไป๋เวยส่งยิ้มหวานราวกับดอกไม้บาน เมื่อเห็นเธอว่าง่ายและรู้ความขนาดนี้ ไฟเออร์ฟลายก็ยิ่งเอ็นดูเธอมากขึ้นไปอีก เธออดไม่ได้ที่จะขยี้ผมของไป๋เวยเล่นราวกับกำลังลูบคลำแมวตัวน้อย

และไป๋เวยก็ให้ความร่วมมือราวกับลูกแมวตัวน้อย เธอเอาแก้มถูไถกับฝ่ามือของไฟเออร์ฟลายอย่างออดอ้อน

"หึ ฉันจะยอมให้ยัยโง่นี่ได้ใจไปสักสองสามวันก็แล้วกัน เมื่อไหร่ที่ฉันฟื้นฟูพลังกลับมาได้ ฉันจะเสกหล่อนให้กลายเป็นแมวซะ! ให้รู้ซะบ้างว่าความรู้สึกเวลาโดนคนอื่นลูบหัวเล่นมันเป็นยังไง!" ไป๋เวยมาดหมายอย่างมาดร้ายอยู่ในใจ

ทั้งสองมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า ดอกไอริส ตามความทรงจำของไฟเออร์ฟลาย ดูเหมือนว่าเถ้าแก่เนี้ยของโรงเตี๊ยมแห่งนี้จะมีภารกิจลับซ่อนอยู่ หากทำสำเร็จ จะได้รับไอเทมสำหรับเปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพรองพิเศษที่ชื่อว่า นักต้มตุ๋น

อาชีพนี้เป็นทางเลือกที่ด้อยกว่านักเล่นแร่แปรธาตุ มันสามารถหมักบ่มไวน์ชั้นดีที่มอบบัฟพิเศษได้ เนื่องจากมีราคาถูกกว่าน้ำยาแปรธาตุ มันจึงได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

ไฟเออร์ฟลายคิดว่าระหว่างนี้เธอก็ควรจะเปลี่ยนอาชีพนี้ไปพลางๆ แล้วเปิดร้านขายเครื่องดื่มให้กับผู้เล่นโดยเฉพาะก็น่าจะดี

พูดถึงผู้เล่นแล้ว...

ไฟเออร์ฟลายเหลือบมอง กระดานสนทนาของผู้เล่น บนหน้าต่างระบบของเธอ และเห็นเวลานับถอยหลังสู่การเปิดเซิร์ฟเวอร์

เธอจองห้องพักกับเถ้าแก่เนี้ย จากนั้นก็ออกไปซื้ออาหารและนำกลับมาที่ห้อง โดยตั้งใจจะกินมื้อนี้ร่วมกับไป๋เวย

"แหวะ ของพวกนี้รสชาติห่วยแตกชะมัด" ไป๋เวยคายขนมปังในปากออกมาด้วยสีหน้ารังเกียจ

"...มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ" ไฟเออร์ฟลายรู้สึกว่ามันก็พอกินได้นะ บางทีอาจจะเป็นเพราะเธอชินกับการกินผักดิบในคุกมาหลายวันแล้ว แค่ได้กินขนมปังขาวกับนมเธอก็พอใจแล้ว

อย่างไรก็ตาม เด็กคนนี้กำลังอยู่ในวัยกำลังโต เธอควรจะได้กินอาหารที่ดีกว่านี้ ไฟเออร์ฟลายลูบหัวไป๋เวยเบาๆ พร้อมกับคลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน:

"เอาล่ะ พรุ่งนี้พี่จะไปหางานทำ แล้วจะซื้ออาหารมื้อใหญ่มาเลี้ยงเสี่ยวไป๋นะ วันนี้ก็ทนกินไปก่อนเถอะนะ ตกลงไหม"

ไป๋เวยคิดว่าหากเธอเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไปจนถูกยัยโง่นี่ทิ้ง การจะเอาชีวิตรอดในเมืองนี้ด้วยพลังของเธอในตอนนี้คงเป็นเรื่องยาก เธอจึงทำได้เพียงพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ และทนฝืนกินขนมปังขาวเนื้อหยาบกับนมที่ดูไม่ค่อยจะสดใหม่เท่าไหร่นักต่อไป

ในขณะเดียวกัน ไฟเออร์ฟลายก็กินขนมปังไปพลาง เปิดดูกระดานสนทนาของผู้เล่นบนระบบไปพลาง

อะพอคคาลิปส์ เป็นเกมที่ฮิตที่สุดบนโลก แม้จะยังไม่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ แต่มันก็ได้รับความนิยมอย่างมหาศาลผ่านการโฆษณาที่ถาโถมเข้าใส่และการทำการตลาดด้วยคอนเซปต์สุดล้ำ ส่งผลให้มีกระทู้นับหมื่นโพสต์บนกระดานสนทนา ซึ่งล้วนแต่พูดคุยถึงตัวเกมกันอย่างออกรสออกชาติ

ไฟเออร์ฟลายซุ่มอ่านอยู่พักหนึ่งและพบว่าเธอได้ย้อนเวลากลับมาในอดีตจริงๆ ในเวลานี้ อะพอคคาลิปส์ ยังไม่ได้เปิดให้บริการ และปฏิทินก็แสดงวันที่เมื่อหลายปีก่อน

ในขณะเดียวกัน เธอก็พบว่าบัญชีผู้ใช้กระดานสนทนาที่เธอกำลังใช้งานอยู่นั้นคือบัญชีของเธอจากชีวิตก่อนหน้านี้ ชื่อไอดีคือ ติ่งไฟเออร์ฟลาย และรูปโปรไฟล์ก็เป็นภาพของตัวเอกหญิงจากเกม ฮงไก: สตาร์เรล ที่ชื่อ สเตล กำลังสวมกอดไฟเออร์ฟลายอยู่อย่างน่ารักน่าเอ็นดู

"ฉันย้อนเวลากลับมาพร้อมกับบัญชีเกมของฉันงั้นเหรอ...? แล้ว ตัวฉัน ในโลกแห่งความเป็นจริงตอนนี้ยังมีตัวตนอยู่หรือเปล่านะ" ตอนนี้ไฟเออร์ฟลายไม่มีทางพิสูจน์เรื่องนี้ได้เลย แต่การที่เธอสามารถใช้บัญชีนี้ได้อย่างอิสระก็ดูเหมือนจะเป็นการบอกใบ้ทางอ้อมถึงอะไรบางอย่าง

ในตอนนั้นเอง ไฟเออร์ฟลายก็สังเกตเห็นว่าบัญชีออฟฟิเชียลของเกมได้โพสต์วิดีโอหนึ่งขึ้นมา นั่นคือวีดีโอตัวอย่างโปรโมทเกมก่อนเปิดตัวของ อะพอคคาลิปส์

ชื่อไอดีของบัญชีออฟฟิเชียลคือ กษัตริย์แห่งแกรนเดีย แกรนเดียคืออดีตจักรวรรดิแพลทินัมในโลกของ อะพอคคาลิปส์ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรโบราณของมนุษย์ที่เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด แต่ได้ล่มสลายไปนานแล้ว

รูปโปรไฟล์ของบัญชีออฟฟิเชียลเป็นภาพที่คล้ายกับ คนร้ายชุดดำ จากเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน คนร้ายชุดดำคนนี้นั่งอยู่บนบัลลังก์ เอามือเท้าคางและมองตรงไปข้างหน้า ดูตลกขบขันไม่น้อย แต่ก็ให้ความรู้สึกถึงความเป็น ผู้อยู่เบื้องหลัง ได้อย่างชัดเจน

ส่วนเรื่องวีดีโอตัวอย่างโปรโมทเกมก่อนเปิดตัวนั้น ไฟเออร์ฟลายเคยดูมันมาหลายรอบแล้ว เดิมทีเธอไม่ได้ตั้งใจจะดูมันอีก จนกระทั่งเธอเห็นภาพหน้าปกของวิดีโอ ซึ่งปรากฏร่างของคนสี่คน

สามคนในนั้นคือกลุ่มตัวเอกหลักของเกมต้นฉบับ ซึ่งเป็นตัวแทนของสามอาชีพหลัก แต่คนสุดท้าย... กลับเป็นแซม!

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมแซมถึงไปอยู่บนหน้าปกของวีดีโอตัวอย่างโปรโมทเกมก่อนเปิดตัวได้ล่ะ หรือว่าฉันจะหลุดเข้ามาในโลกคู่ขนาน แล้ว อะพอคคาลิปส์ ของโลกนี้ดันไปคอลแลปส์กับมิโฮโยเข้าให้แล้ว"

ไฟเออร์ฟลายรีบคลิกดูวิดีโอทันทีเพื่อหาความจริง

วิดีโอเริ่มต้นด้วยความขัดแย้งที่ดุเดือด ตัวเอกของ อะพอคคาลิปส์ ที่ชื่อแอรอน ชาร์ลส์ กำลังเผชิญหน้ากับลุงของเขา

"ท่านลุง! ตอนนี้ข้าบรรลุนิติภาวะแล้ว! ทำไมท่านถึงยังไม่คืนบรรดาศักดิ์ของท่านพ่อให้ข้าอีก หรือว่าท่านตัดใจจากบรรดาศักดิ์และดินแดนแห่งนี้ไม่ได้จริงๆ ท่านถึงกับยอมตัดขาดสายใยครอบครัวนับสิบปีเพื่ออำนาจพวกนี้เชียวหรือ!" แอรอนตะโกนอย่างกราดเกรี้ยว

ข้อความแสดงความคิดเห็นมากมายหลั่งไหลเข้ามาที่ด้านบนของวิดีโอ แสดงให้เห็นถึงความนิยมของเกมนี้:

"พระเจ้าช่วย! ให้ตายเถอะ พระเจ้าช่วย!"

"ท่านลุง: การแย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดมันก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว!"

"ตัวละครตัวนี้ช่างเที่ยงธรรมจริงๆ! โดนใจฉันเต็มๆ เลย เขาดูหล่อเหลาแต่ก็มีกลิ่นอายความน่ารักแบบ น้องชาย ด้วย..."

เมื่อเห็นความคิดเห็นนี้ ไฟเออร์ฟลายก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจกรองพวก แฟนคลับสายแม่ ออกไป เธอเกลียดความคิดเห็นแบบนี้ที่สุดเวลาดูอนิเมะ มันทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงจนทนไม่ไหว

จากนั้นวิดีโอก็เล่นต่อไป การโต้เถียงระหว่างแอรอนกับลุงของเขาดำเนินมาถึงจุดเดือด ในที่สุด แอรอนก็ทุบโต๊ะและคำรามลั่น:

"ได้! ในเมื่อท่านยืนยันเช่นนี้ ท่านลุง ข้าก็จะขอฝากที่ดินผืนนี้ไว้ให้ท่านดูแลก่อนก็แล้วกัน ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ข้าจะออกจากดินแดนแห่งนี้และผันตัวไปเป็นนักผจญภัย ข้าหวังว่าเมื่อข้ากลับมา ท่านคงจะเปลี่ยนใจนะ!"

แน่นอนว่าแอรอนตั้งใจจะถอยเพื่อรุก พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก และลุงของเขาก็ปกครองดินแดนแห่งนี้มาหลายปี เขาไม่มีอำนาจต่อรองมากพอที่จะแย่งชิงมรดก เขาจึงทำได้เพียงออกจากดินแดนแห่งนี้ไปก่อนและแอบพัฒนาตัวเองอย่างเงียบๆ เมื่อไหร่ที่เขาแข็งแกร่งพอ เขาจะจัดฉาก การกลับมาของราชันย์มังกร และทวงคืนทรัพย์สินของครอบครัวกลับมาให้จงได้!

แต่น่าเสียดายที่แอรอนไม่คาดคิดเลยว่า ทันทีที่เขาเก็บข้าวของและก้าวออกจากดินแดนในวันรุ่งขึ้น เขาก็จะถูกโจมตีโดยกลุ่มโจร

"ท่านลุง! ท่านตั้งใจจะทำถึงขนาดนี้เลยเชียวหรือ!" เมื่อเห็นพวกโจร แอรอนก็เข้าใจได้ในทันทีว่าพวกมันมาจากไหน เขาแหงนหน้าขึ้นฟ้าและร้องตะโกนยาว ก่อนจะชักดาบยาวออกมาและพุ่งเข้าปะทะกับพวกมัน

ในระหว่างการต่อสู้ ได้มีการสอดแทรกรูปแบบการต่อสู้ของผู้ฝึกยุทธ์เข้าไปด้วย ผู้เล่นที่แสดงความคิดเห็นต่างก็ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ:

"พระเจ้าช่วย นี่มันภาพจากในเกมจริงๆ เหรอเนี่ย! ถ้าไม่บอกฉันคงคิดว่ากำลังดูหนังอยู่ซะอีก!"

"ล้อเล่นหรือเปล่า! ถ้าภาพในเกมมันจะสวยขนาดนี้ ฉันยอมกินคอมพิวเตอร์ตัวเองเลยเอ้า!"

"จำคดีหลอกลวงของดราก้อนแบ็กได้ไหมล่ะ! ต่อให้วีดีโอตัวอย่างของดราก้อนแบ็กจะทำออกมาดูดีแค่ไหน แต่ภาพในเกมก็ยังขยะอยู่ดี!"

ท่ามกลางการโต้เถียงอย่างดุเดือดของผู้เล่น แอรอนก็ถูกรุมล้อมด้วยจำนวนคนที่มากกว่าจนตกจากหลังม้า โจรคนหนึ่งที่มีสีหน้าเหี้ยมเกรียมพุ่งดาบยาวเข้าหาเขา

จากนั้น ฉากก็ตัดไป