บทที่ 28 - ทักษะพิเศษที่สอง: ภัยร้ายใกล้ตัว

บทที่ 28 - ทักษะพิเศษที่สอง: ภัยร้ายใกล้ตัว

ถึงแม้จะได้แหวนตราพายุกลับคืนมาแล้ว แต่ภารกิจที่ได้รับมอบหมายก็ยังต้องจัดการให้เสร็จสิ้น

ไบรอนพาแปดนิ้วเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในตรอกซอกซอยที่คดเคี้ยวและไร้ระเบียบของเมืองโจรสลัด

เขาเลือกร้านค้าแบบสุ่มๆ มาสองสามร้าน แล้วใช้ความเชี่ยวชาญของตนเองเปลี่ยนเครื่องประดับชิ้นอื่นๆ ให้กลายเป็นเงินปอนด์และตั๋วแลกเงินของธนาคารจนหมด

ตราบใดที่ไม่ได้ขนสินค้ามาขายล็อตใหญ่ในนามของเรือโจรสลัด ท่าเรือแห่งนี้ก็ไม่ได้เข้มงวดกับการซื้อขายปลีกย่อยแบบลับๆ มากนัก

การที่ซัลมานมอบหมายหน้าที่แลกเงินให้ไบรอน ดูเผินๆ เหมือนจะให้ความไว้วางใจ แต่ถ้างานนี้ไม่สำเร็จ ความโกรธแค้นของลูกเรือก็จะพุ่งเป้ามาที่เขาทันที

เขาไม่อยากเอาตัวเองไปเสี่ยงกับเรื่องแบบนั้นหรอก

เมื่อจัดการงานเร่งด่วนที่สำคัญที่สุดเสร็จสิ้นตามหลักการบริหารเวลา ไบรอนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

จากนั้นเขาก็รีบไปซื้อของที่ตัวเองต้องการ

"เถ้าแก่ ขอน้ำดีหมีสิบมิลลิลิตร เลือดสีน้ำเงินของแมงดาเหล็กสองมิลลิลิตร เลือดหญิงพรหมจรรย์สามสิบมิลลิลิตร

แล้วก็เหล้าแอบซินท์อีกหนึ่งขวด ใส่ถุงหนังมาให้ด้วยจะได้พกพาง่ายๆ"

เห็นได้ชัดว่าวัตถุดิบแปลกประหลาดเหล่านี้คือส่วนผสมที่เขาได้มาจากตำราอาหารบลัดดี้แมรี่

กัปตันเนตรโลหิตซัลมานช่างทำเรื่องขาดทุนย่อยยับเหมือนเอาเนื้อไปปาใส่หมาซะจริงๆ

ตอนแรกตั้งใจจะใช้ตำราอาหารเพื่อเขมือบพ่อครัวฝีมือดีที่สุดคนนี้ เพื่อหมักโลหิตแห่งการแปรสภาพชั้นยอด

ใครจะไปคิดล่ะว่าไบรอนจะใช้สูตรอาหารที่เขามีอยู่ในหัวอย่างไม่สิ้นสุด ไปแลกกับความรู้ต้องห้ามมากมายจากตำราอาหารบลัดดี้แมรี่

เพียงแค่ไม่กี่วัน เขาก็ได้สูตรโลหิตสกัดสารพัดชนิดมาเป็นร้อยสูตรแล้ว

เผลอๆ อีกไม่กี่วันเขาคงจะสูบความรู้ต้องห้ามจากตำราอาหารมาจนหมดเกลี้ยงแน่ๆ

อย่างเช่นเขาใช้สูตรซุปมะเขือเทศใส่ไข่ไปแลกกับโลหิตสกัดที่เป็นตัวแทนอย่างบลัดดี้แมรี่มาได้

ส่วนผสมหลัก: โลหิตแห่งการแปรสภาพ เลือดหญิงพรหมจรรย์บริสุทธิ์สิบห้ามิลลิลิตร วอดก้าที่บ่มนานกว่าสามปีสามสิบมิลลิลิตร ซอสพริกปีศาจหนึ่งหยด น้ำพุแห่งชีวิตสองหยด

ส่วนผสมรอง: น้ำมะนาวสิบห้ามิลลิลิตร น้ำมันพริกเปรี้ยวหนึ่งหยด พริกไทยดำป่นพอประมาณ เกลือพอประมาณ น้ำมะนาว มะนาวหั่นเสี้ยว

เมื่อนำมาผสมด้วยเทคนิคพิเศษและพลังวิญญาณ ก็จะได้ค็อกเทลโลหิตสกัดที่ช่วยรักษาสภาพความเยาว์วัยของผู้หญิงไว้ได้นานถึงหนึ่งปี

แถมยังใช้เป็นสื่อกลางในพิธีกรรมต้องห้ามเพื่ออัญเชิญวิญญาณร้ายที่ชื่อว่าบลัดดี้แมรี่มาทำนายทายทักได้อีกด้วย

สูตรอื่นๆ ก็มีอย่างเช่น วารีวีรบุรุษคลุ้มคลั่ง ที่ทำให้ร่างกายนักรบเข้าสู่สภาวะกึ่งคลุ้มคลั่ง

สุราหรรษาแห่งตัณหา ที่ทำให้ผู้ดื่มลุ่มหลงมัวเมาในความสุขสม น้ำพุอมฤตโลหิตสีน้ำเงิน ที่ใช้รักษาบาดแผลภายนอกได้ทุกชนิด และอื่นๆ อีกมากมาย

ส่วนผสมหลักของโลหิตสกัดเหล่านี้นอกจากส่วนผสมพื้นฐานที่ขาดไม่ได้อย่างโลหิตแห่งการแปรสภาพแล้ว

ส่วนใหญ่ก็มักจะใช้เลือดหรือสารคัดหลั่งจากสิ่งมีชีวิตต่างๆ ผสมกับเหล้าพื้นฐานหกชนิด ได้แก่ วิสกี้ บรั่นดี วอดก้า ยิน รัม และเตกีลา

หากเทียบกับระบบยาวิเศษที่ซับซ้อนแล้ว โลหิตสกัดพวกนี้ดูทำง่ายกว่ามาก

แต่มันก็อาศัยความหลากหลายและวิธีการปรุงที่เรียบง่าย เพื่อเสริมสร้างความสามารถและเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้กับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติในสถานการณ์ที่ซับซ้อน

เขาว่ากันว่ายังไงนะ

อัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุดในใต้หล้า ไม่ใช่จอมยุทธ์ที่ยืนผงาดอยู่บนยอดเขา แต่เป็นเด็กหนุ่มที่หิวตายอยู่ตรงมุมไหนสักแห่งต่างหาก

โลกความจริงไม่ใช่เกม ไม่มีโอกาสให้เริ่มต้นใหม่ ความสามารถในการรักษาชีวิตจึงต้องมาเป็นอันดับแรก

ถึงแม้โลหิตสกัดจะสู้ยาวิเศษของนักเล่นแร่แปรธาตุไม่ได้ แต่มันก็ทำง่ายและใช้งานได้จริง เรียนรู้ปุ๊บก็ทำได้ปั๊บ

ยิ่งไปกว่านั้น การออกมาซื้อวัตถุดิบในครั้งนี้ ไบรอนก็ใช้เงินกองกลางที่ได้จากการขายเครื่องประดับในราคาสูงลิบ โดยที่เขาไม่ต้องควักเงินตัวเองเลยสักแดงเดียว

เรื่องแบบนี้ยิ่งทำให้รู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

ข้อกังวลเพียงอย่างเดียวของไบรอนก็คือ เขาแอบกังวลเรื่องผลข้างเคียงของการเรียนรู้ความรู้ต้องห้าม

ขอแค่ลงมือประกอบพิธีกรรมด้วยตัวเอง โดยใช้สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญามาหมักเป็นโลหิตแห่งการแปรสภาพซึ่งเป็นส่วนผสมที่สำคัญที่สุดแล้วล่ะก็

ผู้ใช้จะต้องสุ่มรับผลข้างเคียงจากความตะกละหรือตัณหาอย่างใดอย่างหนึ่ง หากโชคร้ายก็อาจจะโดนทั้งสองอย่างเลยก็ได้

อาจจะกลายเป็นคนที่กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มเหมือนซัลมานที่ต้องกินข้าววันละห้ามื้อ หรือไม่ก็กลายเป็นพวกติดเหล้า กระหายเลือด และชอบกินเนื้อดิบๆ

หรืออาจจะกลายเป็นคนบ้ากามที่ทนต่อเสน่ห์ของหญิงสาวบางประเภทไม่ได้เลย

เผลอๆ อาจจะเกิดรสนิยมประหลาดที่ยากจะยอมรับ อย่างเช่นคลั่งไคล้หูสัตว์ เขี้ยวแหลมๆ หาง ขน หรือแม้กระทั่งหนวดปลาหมึก

จนกระทั่งไบรอนเก็บวัตถุดิบทั้งหมดที่ซื้อมาซ่อนไว้ในอกเสื้ออย่างมิดชิด แล้วเดินออกจากร้านขายวัตถุดิบเหนือธรรมชาติ เขาก็ยังคงตัดสินใจไม่ได้อย่างเด็ดขาด

"เรื่องโลหิตสกัดเอาไว้ก่อนดีกว่า กลับไปจัดการเรื่องเข้ารับตำแหน่งให้เสร็จก่อนแล้วกัน

ขอแค่เตรียมวัตถุดิบเอาไว้ให้พร้อม พอมีเหตุฉุกเฉินเมื่อไหร่ก็ค่อยหยิบมาใช้ได้ทันที จะได้ไม่เสียงาน"

เมื่อเทียบกับเรื่องโลหิตสกัดแล้ว ข้อมูลที่เขาเพิ่งถอดรหัสได้เมื่อคืนนี้กลับมีความสำคัญมากกว่า

ตำราอาหารบลัดดี้แมรี่มาจากองค์กรลับที่ชื่อว่าลัทธิกระหายเลือด และดูเหมือนว่ากัปตันเนตรโลหิตซัลมานจะเป็นคนทรยศที่หนีออกมาจากลัทธินั้น

เมื่อได้รับจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายนี้มา

ความลับเรื่องความนัยที่ยากจะเอ่ยของกัปตันซัลมาน ซึ่งมีผลกระทบทางประวัติศาสตร์สี่เปอร์เซ็นต์ หลังจากที่ค้างอยู่ที่เก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์มาหลายวัน ในที่สุดมันก็พุ่งทะลุร้อยเปอร์เซ็นต์จนได้

มันไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มพลังวิญญาณของไบรอนให้เป็นหนึ่งจุดห้าเท่านั้น

แต่มันยังมอบทักษะพิเศษที่สองให้กับเขา ต่อจากทักษะแรกที่ชื่อว่าผู้แก้ไขประวัติศาสตร์ นั่นก็คือ ภัยร้ายใกล้ตัว

"ผลพิเศษ: แลงคาสเตอร์ไม่ยอมเป็นรองใคร!

คนอื่นอาจจะเป็นคนสนิทของเจ้านาย แต่เจ้าคือหอกข้างแคร่ของเจ้านาย!

ยิ่งเจ้ามีความสามารถมากเท่าไหร่ สร้างผลงานได้ยอดเยี่ยมแค่ไหน ได้รับความไว้วางใจและการยอมรับจากเจ้านายมากเท่าไหร่ ในสายตาคนอื่นเจ้าก็จะยิ่งดูเหมือนคนสนิทมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อเจ้าลอบโจมตีเจ้านายจากด้านหลัง เจ้าก็จะได้รับพลังเสริมที่แข็งแกร่งมากขึ้นตามไปด้วย

และการล้มล้างเจ้านายนี้ จะไม่ถูกลงโทษตามกฎหมายใดๆ ทั้งสิ้น!

ไม่ว่าจะเป็นบัญญัติสิบประการแห่งโจรสลัด กฎเหล็กแห่งราชบัลลังก์ หรือกฎเกณฑ์สีเงิน ล้วนถือว่าการกระทำนี้เป็นสิ่งที่ชอบธรรม

ถึงแม้เจ้าจะไม่ได้ลอบโจมตี เจ้านายของเจ้าก็จะช่วยรับเคราะห์แทนเจ้าอย่างรักใคร่กลมเกลียว จนทำให้เขาต้องพบเจอกับความโชคร้ายและอุบัติเหตุอยู่บ่อยครั้ง"

นี่คือไม้ตายสำคัญที่สุดที่ทำให้ไบรอนตัดสินใจเลือกซัลมานเป็นเป้าหมายในพิธีกรรมต่อสู้นองเลือด เพื่อจัดการปัญหาให้จบสิ้นไปในคราวเดียว

และแผนการทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้อย่างรอบคอบแล้ว

เมื่อวานนี้เขาแอบขโมยเหล้ารัมบาคาร์ดีที่ซัลมานเก็บสะสมไว้มาจากโกดังขวดหนึ่ง

เพื่อที่จะเลี้ยงดูพวกปีศาจกินศพระดับรองเหล่านั้น ในเหล้าจึงมีการผสมโลหิตแห่งการแปรสภาพและเลือดของซัลมานเอาไว้ด้วย

ไบรอนตั้งใจจะสกัดเอาวัตถุดิบเหล่านั้นออกมา แล้วใช้วัตถุดิบที่เขาเพิ่งซื้อมาผสมลงไปใหม่ เพื่อสร้างวารีวีรบุรุษคลุ้มคลั่งที่มีฤทธิ์เสริมพลังและไม่เป็นอันตรายต่อร่างกาย

รอให้ถึงเวลาส่งอาหารเมื่อไหร่ เขาก็จะแอบผสมให้ซัลมานที่ป่วยหนักดื่ม

จากนั้นเขาก็จะอาศัยจังหวะที่ซัลมานกำลังคลุ้มคลั่ง ใช้ทักษะชักดาบปลิดชีพ ปลิดชีพหมอนั่นให้จบในดาบเดียว!

ตอนนี้เหล้าขวดนั้นถูกบรรจุอยู่ในถุงหนังและซ่อนไว้อย่างมิดชิดในอกเสื้อของไบรอน

"แปดนิ้ว กลับกันเถอะ"

เขาร้องเรียกแปดนิ้วที่มัวแต่มองโน่นมองนี่เหมือนคนบ้านนอกเข้ากรุงให้ตามมา ก่อนจะก้าวเท้านำเข้าไปในตรอกเล็กๆ ที่คดเคี้ยว

ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า

ไม่ว่าจะเป็นเงินก้อนโตหลักพันปอนด์ในกระเป๋า หรือสถานะอันละเอียดอ่อนของเขาในตอนนี้ มันก็ไม่เหมาะที่จะมาเดินเล่นทอดน่องข้างนอกเลยสักนิด

"หืม?"

แต่เดินไปได้สักพักเขาก็ต้องเลิกคิ้วขึ้น

เขาจำได้ว่าตัวเองเพิ่งจะเลี้ยวผ่านทางแยกมาได้ไม่กี่ครั้ง แต่กลับมีร่างของใครบางคนที่เขาเห็นอยู่ไกลๆ เมื่อครู่นี้ เปลี่ยนชุดแล้วมาโผล่อยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง

และตอนนี้ร่างนั้นก็กำลังเดินตรงดิ่งมาทางเขา

เมื่อก้าวเข้ามาในรัศมีสามเมตร

ปูมการเดินเรือก็แสดงข้อความเตือนขึ้นมาทันที

นายท้ายเรือผลึกขาว นิ้วลิง บุคคลอันตรายที่แฝงไปด้วยความมุ่งร้ายเต็มเปี่ยม!

[จบแล้ว]