เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 20 ... ผมแดงและหนวดขาว... ต่างฝ่ายต่างถอย

บทที่ 20 ... ผมแดงและหนวดขาว... ต่างฝ่ายต่างถอย

บทที่ 20 ... ผมแดงและหนวดขาว... ต่างฝ่ายต่างถอย


บทที่ 20 ... ผมแดงและหนวดขาว... ต่างฝ่ายต่างถอย

คลื่นทะเลค่อยๆ สงบลง... เมฆบนฟ้าที่ถูกฉีกกระชากก่อตัวเป็นภาพแปลกตา ก้อนเมฆสีเทาลอยละล่องห่างออกไปทีละน้อย

จักรพรรดิเด็ก ซัมเมอร์ หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่อนลงจอดบนดาดฟ้าเรือรบที่แตกร้าว แล้วหยิบเสื้อคลุมแห่งความยุติธรรมกลับมาคลุมไหล่อีกครั้ง

การต่อสู้กับหนวดขาว นิวเกต ต่อเนื่องจากการปะทะกับคนอื่นๆ ย่อมต้องใช้พลังกายและพลังใจไปมหาศาล

แต่ความก้าวหน้าที่ได้รับกลับมาจากการเผชิญหน้าครั้งนี้... มันประเมินค่าไม่ได้!

แม้จะไม่มีตัวเลขแสดงชัดเจน แต่ซัมเมอร์รู้สึกได้ว่าขีดจำกัดความอึดและพละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาล

ความชำนาญของฮาคิราชันย์และฮาคิเกราะก็พุ่งสูงขึ้น โดยเฉพาะฮาคิราชันย์ที่ก้าวข้ามไปสู่ขั้นสูงแล้ว

แถมยังมีเทมเพลตการต่อสู้ชุดใหญ่ และความสามารถ ‘ลอยตัวระยะสั้น’!

หนวดขาว นิวเกต ที่อาการกำเริบ หลังจากกินยาแล้ว เขาก็ไม่มีเจตนาจะสู้ต่อ

การจะให้หนวดขาวสู้กับเด็กแปดขวบ...ต่อให้เป็นพลเรือเอกที่มีพลังระดับจักรพรรดิ...เขาก็ทำใจโจมตีซ้ำไม่ได้หลังจากอาการดีขึ้น

แต่ต้องยอมรับเลยว่า... ซัมเมอร์ทำให้เขาประหลาดใจอย่างที่สุด

ในจังหวะนั้น... กลางเวหาที่มีแค่พวกเขาสองคน ถ้าซัมเมอร์ฉวยโอกาสตอนที่เขากำเริบ ด้วยพลังระดับนั้น... ซัมเมอร์สามารถจับกุมหรือฆ่าเขาได้เลยด้วยซ้ำ!

“กุระระระ...”

พอนึกถึงตรงนี้ หนวดขาวก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

เป็นเจ้าเปี๊ยกที่น่าสนใจจริงๆ

มัลโก้, วิสต้า, โจส และคนอื่นๆ เห็นพ่ออาการดีขึ้น ก็หันกลับไปจ้องมองซัมเมอร์ด้วยสายตาเขม็ง

ผมแดง แชงคูส ตีสีหน้านิ่งเรียบ จมอยู่ในความคิด... ในขณะที่เบ็คแมน, ยาซป และเหล่าลูกเรือ ต่างมองซัมเมอร์ที่ยืนอยู่บนเรือรบด้วยความหวาดหวั่นที่ยังไม่จางหาย

“ผมแดง... วันนี้พอแค่นี้แหละ”

ซัมเมอร์ในร่างเล็กจ้อยยืนไพล่หลัง ดูพอใจกับผลงานการต่อสู้ เอ่ยกับแชงคูสบนเรือเรดฟอร์ซ

แชงคูสเองก็จนใจ

สู้ไปก็ไม่ชนะ... ไม่สู้ กองทัพเรือก็ไม่ให้ผ่าน

แต่อย่างน้อยวันนี้ พวกเขาก็ได้ส่งสัญญาณบางอย่างถึงหนวดขาว และได้ประจักษ์กับตาถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของ พลเรือเอกคนที่สี่ แห่งกองทัพเรือ

“กลับ...”

แชงคูสไม่พูดอะไรมาก ออกคำสั่งสั้นๆ ทันที

“แค่นี้เหรอครับลูกพี่?”

ลัคกี้ รูว์ ถามอย่างเสียดายและคาใจ

ถึงซัมเมอร์จะน่ากลัว แต่เขาก็หอบหนักแล้ว และทหารเรือที่พามาก็มีไม่เยอะ... ถ้าลุยต่อ อาจจะไม่แพ้ก็ได้

“ไม่จำเป็น... พลเรือเอกจักรพรรดิเด็กแข็งแกร่งมาก และตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะเปิดศึกแตกหักกับกองทัพเรือ”

เบ็คแมนส่ายหน้าพลางเสริม

ถ้าคนทั้งกลุ่มทุ่มสุดตัว ราคาที่ต้องจ่ายเพื่อล้มซัมเมอร์คนเดียวมันมหาศาลเกินไป... เขาแข็งแกร่งเกินไป!

นี่เป็นเพียงการหยั่งเชิง... และกลุ่มหนวดขาวก็ใช่ว่าจะยอมร่วมมือด้วย สถานการณ์มันซับซ้อนกว่าที่เห็น ขืนดันทุรังไปจะเสียมากกว่าได้

ดังนั้น กลุ่มโจรสลัดผมแดงจึงไม่รีรอ หันหัวเรือกลับทันที

ทางด้านเรือโมบี้ดิ๊ก...

“พ่อครับ... อาการพ่อ...”

มัลโก้และคนอื่นๆ เป็นห่วงพ่อจับใจ

เห็นได้ชัดจากการต่อสู้เมื่อครู่... ร่างกายของหนวดขาวรับภาระจากการต่อสู้ระดับนี้ไม่ไหวแล้ว

ที่น่ากลัวและน่าตกใจยิ่งกว่า คือความแข็งแกร่งของซัมเมอร์

ผู้ใช้ฮาคิราชันย์... ยอดฝีมือระดับเดียวกับสี่จักรพรรดิ!

ถ้าไปเล่าให้ใครฟังคงไม่มีใครเชื่อ... ว่านี่คือเด็กแปดขวบ!

“พวกเราก็ไปกันเถอะ”

หนวดขาวปรายตามองเรือรบด้านล่าง จ้องมองร่างเล็กๆ ของซัมเมอร์อย่างลึกซึ้ง

โลกสะเทือนแน่... พลเรือเอกคนที่สี่มีพลังระดับนี้

เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

แถมเจตนาของผมแดงที่อยากจะมาเจอ ดูเหมือนจะเกี่ยวกับหนวดดำ... หนวดขาวเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเกี่ยวกับชะตากรรมของ โปโตกัส D เอส ขึ้นมาตะหงิดๆ

ซัมเมอร์มองส่งกลุ่มผมแดงที่แล่นเรือจากไป พร้อมรอยยิ้มกว้าง

กลุ่มหนวดขาวเองก็เริ่มกางใบเรือ มุ่งหน้าไปอีกทาง

ก่อนจากไป เสียงของหนวดขาวก็ลอยมาตามลม

“ไว้มีโอกาสหน้า... มาสู้กันใหม่”

“โอกาสนั้นมาถึงเร็วๆ นี้แน่ครับ”

ซัมเมอร์ส่งยิ้มที่มีความหมายแฝงให้หนวดขาว

หนวดดำ ทีช ติดต่อมาเพื่อทำการค้า... นั่นหมายความว่า เอส ถูกจับตัวไปแล้ว

ตามไทม์ไลน์... การประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน และ สงครามมารีนฟอร์ด กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

ด้านหลังซัมเมอร์... เหล่าทหารเรือยังคงยืนอึ้งตะลึงงัน

ความช็อกที่ได้รับในวันนี้มันหนักหนาเกินรับไหว

มีเพียงโมโมอุซางิ กิออน ที่พอจะตั้งสติได้บ้าง เพราะเธอพอรู้ระดับฝีมือของซัมเมอร์อยู่ก่อนแล้ว

ตอนนี้... พอซัมเมอร์เก็บออร่าอันน่าเกรงขามกลับไป เขาก็กลายสภาพเป็น เด็กน้อยน่ารัก ไร้เดียงสา เหมือนเดิม

เขาเดินเตาะแตะไปหาโมโมอุซางิ แล้ววางมือทั้งสองข้างลงบนต้นขาของเธออย่างเป็นธรรมชาติ

“เสร็จซะที... เหนื่อยจังเลยน้า~”

ซัมเมอร์ทำหน้าฟินและผ่อนคลายสุดๆ

ทำเอาทหารเรือรอบข้างอ้าปากค้างไปตามๆ กัน

“ยืนบื้ออะไรกันอยู่! ซ่อมดาดฟ้าเรือเร็วเข้า! เตรียมตัวกลับฐานเดี๋ยวนี้!”

โมโมอุซางิตะโกนสั่งการแก้เขินทันที

ส่วนพฤติกรรมของซัมเมอร์... เธอชินซะแล้ว และก็ไม่ได้รังเกียจอะไร

ใครจะไปปฏิเสธเด็กน้อยน่ารักหน้าตาดีแบบนี้ลงล่ะ?

อีกอย่าง โมโมอุซางิรู้สึกดีใจมาก

ภารกิจสำเร็จลุล่วงอย่างงดงาม: ยับยั้งการพบกันได้ และการแสดงพลังของซัมเมอร์ก็ข่มขวัญสองกลุ่มโจรสลัดจักรพรรดิได้อย่างราบคาบ!

หลังจากวันนี้... พอข่าวนี้แพร่ออกไป ใครหน้าไหนจะกล้าดูถูกกองทัพเรืออีก?

คิดได้ดังนั้น ทั้งสองก็เดินเข้าห้องโดยสารหลัก โมโมอุซางิหยิบหอยทากสื่อสารออกมาเพื่อรายงานจอมพลเซ็นโงคุ

“ท่านจอมพลเซ็นโงคุคะ... นี่โมโมอุซางิค่ะ”

“โมโมอุซางิ... สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

เซ็นโงคุรับสายด้วยน้ำเสียงกังวล

ดูจากเวลา... น่าจะไปถึงที่หมายแล้ว

กว่ากองทัพเรือจะสืบพิกัดการนัดพบของหนวดขาวกับผมแดงได้ ก็เลือดตาแทบกระเด็น

“ภารกิจ... สำเร็จลุล่วงด้วยดีค่ะ!”

น้ำเสียงของโมโมอุซางิเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“สำเร็จ!?”

“ค่ะ... หลังจากไปถึง...”

โมโมอุซางิรายงานเหตุการณ์รวดเดียวจบ

ตั้งแต่การเอาเรือไปขวางกลางระหว่างสองกองเรือจักรพรรดิ...

ซัมเมอร์เปิดฉากทันที ซัด ลัคกี้ รูว์ และ ไดมอนด์ โจส ปลิว...

ตามด้วยการต่อย ฟีนิกซ์ มัลโก้ จนบาดเจ็บ... รับกระสุนฮาคิของ เบ็คแมน ด้วยมือเปล่า แล้วซัดเบ็คแมนตกทะเลด้วยหมัด ‘ทะลายสมุทร’...

และไคลแม็กซ์... การดวลเดือดระหว่างหมัดกับดาบ ของซัมเมอร์และผมแดง แชงคูส!

ทะเลแยก ฟ้าถล่ม... จนสุดท้ายแม้แต่ผมแดง แชงคูส ยังถูกซัดถอย!

ได้ยินแค่นี้ เซ็นโงคุแทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ

พลังรบของซัมเมอร์เหนือกว่าที่คาดไว้มาก!

“สุดท้าย... หนวดขาว นิวเกต ทนไม่ไหว ต้องลงมือเอง...”

สิ่งที่เซ็นโงคุคาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือการต่อสู้ที่ดุเดือดระดับตำนาน... ซัมเมอร์สู้กับตาแก่หนวดขาวได้อย่างสูสี กินกันไม่ลง!

จนสุดท้าย อาการป่วยของหนวดขาวกำเริบ การต่อสู้ถึงยุติลง

“ดี! ดีมาก!”

“กลับมาแล้วเล่ารายละเอียดให้ฟังด่วนเลย!”

น้ำเสียงตื่นเต้นของเซ็นโงคุดังลอดออกมา เร่งให้โมโมอุซางิและซัมเมอร์รีบกลับฐาน

“รับทราบค่ะ...”

โมโมอุซางิยิ้ม วางหูหอยทากสื่อสาร แล้วก้มลงมองซัมเมอร์ที่หลับปุ๋ยคาตักเธอไปเรียบร้อยแล้ว...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบบทที่ บทที่ 20 ... ผมแดงและหนวดขาว... ต่างฝ่ายต่างถอย

คัดลอกลิงก์แล้ว