บทที่ 21 ... โลกสะเทือน: พลเรือเอกคนที่สี่ รับมือหนวดขาวและผมแดงเพียงลำพัง!

บทที่ 21 ... โลกสะเทือน: พลเรือเอกคนที่สี่ รับมือหนวดขาวและผมแดงเพียงลำพัง!

มารีนฟอร์ด ห้องทำงานจอมพลเรือ

เซ็นโงคุวางหอยทากสื่อสารลง รอยยิ้มกว้างฉีกถึงใบหู

บนโซฟา คิซารุ... ผู้ที่เพิ่งคุมตัว ราชสีห์ทองคำ กลับมาถึง นั่งเอกเขนกอยู่ ส่วนพลเรือโทการ์ปและครูฝึกเซเฟอร์ ต่างนั่งอึ้งจนพูดไม่ออก

“จ่ายเงินไป... แต่ผลตอบแทนที่ได้กลับมามันคุ้มค่ามหาศาล!”

เซ็นโงคุอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาด้วยความปลาบปลื้ม เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของทั้งสามคน

“ขนาดตาแก่หนวดขาวคนนั้นยังกดดันเขาไม่ลง... ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิเด็กเหนือจินตนาการพวกเราไปไกลโข...แถมเจ้าเปี๊ยกนั่นเพิ่งจะแปดขวบ!”

การ์ปบีบแก้วกาแฟในมือจนแทบแหลกคามือ

มันน่าตกใจเกินไปจริงๆ

“นั่นน้องชายชั้นเองแหละ~ เจ๋งไปเลยใช่ม้า คุณการ์ป?”

คิซารุแอบยิ้มกระหยิ่มในใจ เขาเองก็นึกไม่ถึงว่าน้องชายจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดได้ขนาดนี้

นี่เล่นรับมือสี่จักรพรรดิพร้อมกันถึงสองคนเชียวนะ

“เซ็นโงคุ... นายมองข้ามอะไรไปรึเปล่า...เด็กนั่นใช้ ฮาคิราชันย์ ได้นะ!”

เซเฟอร์ที่ดูจะตั้งสติได้ดีกว่าใคร เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด พลางปรายตามองไปที่โบร์ซาลิโน่

“มองแบบนั้นหมายความว่าไงครับ... อาจารย์เซเฟอร์?”

คิซารุ โบร์ซาลิโน่ ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที

“เปล่าหรอก... ใครๆ ก็รู้ว่าฮาคิราชันย์เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ตัวแก... คิซารุ ไม่เคยปลุกมันได้ แต่น้องชายแกกลับได้เป็นพลเรือเอกแถมใช้ฮาคิราชันย์ได้อีก...เขาคิดจะเป็นราชาแบบไหนกัน?”

สายตาของเซเฟอร์ดูหนักใจ แม้เขาจะไม่ค่อยถูกชะตากับคิซารุ แต่ความจริงก็คือความจริง

“ราชาแห่งความร่ำรวยมั้ง~”

คิซารุตอบกลับเนิบๆ อย่างเย็นชา

การ์ปหัวเราะลั่นอย่างไม่ยี่หระ เพราะตัวเขาเองก็เป็นข้อยกเว้นของกองทัพเรืออยู่แล้ว

“แน่นอนว่าชั้นสังเกตเห็น... ไม่ว่าเขาอยากจะเป็นราชาแบบไหน แต่ฮาคิราชันย์คือพรสวรรค์ติดตัว”

เซ็นโงคุกลับคิดต่างออกไป... การมีฮาคิราชันย์อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่

“มันแสดงให้เห็นว่า จักรพรรดิเด็ก มีคุณสมบัติของผู้นำที่คู่ควร!”

เผลอๆ ตำแหน่งจอมพลเรือในอนาคต อาจจะส่งไม้ต่อให้เขาได้ด้วยซ้ำ

“แต่ในระหว่างนั้น... ไอ้หนูผมแดงกับตาแก่หนวดขาวก็ได้เจอกัน และมีข้อมูลบางอย่างรั่วไหลออกมา”

“หนวดดำ ทีช”

การ์ปจงใจเปลี่ยนเรื่อง

เมื่อเอ่ยชื่อนี้ เซ็นโงคุและเซเฟอร์ต่างหรี่ตาลง

ช่างบังเอิญเหลือเกิน... หนวดดำ ทีช จับตัว หมัดอัคคี เอส ของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวไว้ได้ และกำลังใช้ต่อรอง

ปัญหามันคืออะไรกันแน่?

ไม่กี่วันต่อมา

ซัมเมอร์และโมโมอุซางิยังคงอยู่ระหว่างล่องเรือกลับ

แต่ข่าวที่ว่า จักรพรรดิเด็ก เอาชนะสองจักรพรรดิได้ แพร่สะพัดไปราวกกับไฟลามทุ่ง!

[พลเรือเอกคนที่สี่แห่งกองทัพเรือที่เพิ่งรับตำแหน่ง... เด็กชายวัยแปดขวบฉายา ‘จักรพรรดิเด็ก’ รับมือกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและกลุ่มโจรสลัดผมแดงเพียงลำพัง หยุดยั้งการพบกันของทั้งสองฝ่าย และแม้แต่ หนวดขาว นิวเกต ก็ยังได้รับบาดเจ็บ!]

ทั่วทั้งท้องทะเล... ขั้วอำนาจต่างๆ ต่างพากันตกตะลึงและโกลาหล

ณ น่านน้ำโฮลเค้ก... ภายในปราสาทเค้ก

บิ๊กมัม ที่กำลังนั่งจิบช็อกโกแลตร้อนอยู่บนบัลลังก์ ถึงกับตัวแข็งทื่อเมื่อคาตาคุริเข้ามารายงานข่าว

“นี่มันเรื่องตลกบ้าบออะไรกัน!? เหลวไหลสิ้นดี!”

หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง บิ๊กมัมก็กรีดร้องเสียงแหลม

เด็กแปดขวบขับไล่ผมแดง แชงคูส และทำให้ตาแก่หนวดขาวบาดเจ็บเนี่ยนะ?

เป็นไปไม่ได้!

“รายงานระบุมาแบบนั้นครับ... และทั้งคนของหนวดขาวกับผมแดงก็พูดตรงกัน...”

“หม่าม้า... ถึงมันจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่ผมว่าเราควรจับตาดูความเคลื่อนไหวของกองทัพเรือให้ดี พลเรือเอกคนที่สี่คนนี้อาจจะไม่ธรรมดา... ไม่อย่างนั้นทำไมทั้งหนวดขาวและผมแดงถึงเงียบกริบ?”

คาตาคุริเองก็สั่นคลอนไม่แพ้กัน

ตอนแรกเขาไม่เชื่อเลยสักนิด...ใครจะไปทำให้หนวดขาว นิวเกต หรือผมแดง แชงคูส บาดเจ็บได้?

“งั้นก็เก็บเนื้อเก็บตัวไปก่อน”

สีหน้าของบิ๊กมัมเปลี่ยนไป เธอหยิบถ้วยขึ้นมาจิบอีกครั้ง

ในใจลึกๆ นางตกตะลึงสุดขีด

เหตุผลของคาตาคุริฟังขึ้น... แต่จักรพรรดิเด็กวัยแปดขวบทำได้ยังไง?

ในยุคสมัยนี้... ยังมีใครที่ทำให้หนวดขาว นิวเกต บาดเจ็บได้อีกเหรอ?

หรือข่าวลือที่ว่าสุขภาพของหนวดขาวกำลังแย่ลงจะเป็นเรื่องจริง?

เช่นเดียวกัน

เมื่อหนึ่งในสี่จักรพรรดิ ไคโด ร้อยอสูร ได้ยินข่าวนี้ เขาก็อาละวาดทุบเกาะโอนิงาชิมะจนเป็นรูโหว่ขนาดมหึมา

“เรื่องเล่าอาจจะใส่ไข่... แต่เจ้าจักรพรรดิเด็กนั่นต้องไม่ใช่เด็กเหลือขอธรรมดาแน่!”

ไคโดขว้างไหเหล้าทิ้ง แววตาดุร้าย

ควีน และ คิง แห่งสามภัยพิบัติ รวมถึงกลุ่มหกมือปืนบิน ต่างยืนเงียบกริบ พยายามทำความเข้าใจข่าวที่ได้รับ

“ข้าต้องหาโอกาสไปซัดกับไอ้เด็กเวรจักรพรรดินั่นให้หนำใจสักหน่อยแล้ว!”

ไคโดหัวเราะลั่น... เชื่อหรือไม่เชื่อไม่สำคัญ...ถ้ามีข่าวแบบนี้ วิธีที่ง่ายที่สุดคือไปสู้ดูให้รู้ดำรู้แดง!

ทันใดนั้น

โจรสลัดลูกกระจ๊อกคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามา

“ท่านไคโด! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”

โจรสลัดเหลือบมองไหเหล้าที่แตกกระจายและรูโหว่บนเพดาน แล้วกลั้นใจรายงาน

“อะไร?”

ไคโดสงบสติอารมณ์ลงทันที

“ที่เดรสโรซ่าครับ! ตรงจุดที่ท่านแจ็คอยู่... กองทัพเรือบุกมาแล้ว...นำโดย อาคาอินุ!”

“กองทัพเรือ!?”

ไคโด, ควีน และคิง หรี่ตาลงพร้อมกัน

ในปราสาทอันมืดสลัว ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค อ่านจดหมายจบแล้วก็จมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด

“เป็นอย่างที่คิด... ไม่ธรรมดาจริงๆ ขนาดนายยังเอาเขาไม่ลงรึ... แชงคูส?”

แปดขวบ...ความแข็งแกร่งระดับที่ปะทะกับหนวดขาว ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกได้

ส่วนเรื่องบาดเจ็บ... มิฮอร์คตัดประเด็นนี้ทิ้งทันที

ในขณะเดียวกัน

จินเบ อัศวินแห่งท้องทะเลบนเกาะเงือก, จักรพรรดินีโจรสลัด แฮนค็อก บนเกาะงู, และ เก็กโค โมเรีย บนทริลเลอร์บาร์ค ต่างได้รับข่าวนี้เช่นกัน

แต่ละคนต่างตกตะลึงและกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ

ทำให้หนวดขาวบาดเจ็บและขับไล่ผมแดง แชงคูส...วีรกรรมแบบนี้มันเหลือเชื่อเกินไป

พลเรือเอกแปดขวบ... จะเทพจุติขนาดนั้นเชียวหรือ?

ดอนคิโฮเต้ โดฟลามิงโก้ ที่กำลังรับรองภัยพิบัติ แจ็ค อยู่ ก็ได้รับข่าวนี้เช่นกัน

เขากับแจ็คหัวเราะกันจนตัวงอ หายใจแทบไม่ทัน

“กองทัพเรือนี่มันตกต่ำลงทุกวันจริงๆ ว่าไหม?”

แจ็คแสยะยิ้ม

โดฟลามิงโก้ไม่ออกความเห็น หลังจากหัวเราะเสร็จ เขาก็ทำหน้าครุ่นคิด

“นายน้อย... พลเรือเอกอาคาอินุขึ้นฝั่งมาแล้วครับ”

ในตอนนั้นเอง ดิอามานเต้ เดินเข้ามารายงาน

“เอาเหล้าเอาอาหารไปเสิร์ฟเขาให้ดี... เดี๋ยวชั้นจะออกไปพบ”

โดฟลามิงโก้ยังคงนิ่งเฉย ราวกับว่าแค่พลเรือเอกคนเดียวไม่ได้ทำให้เขาสะทกสะท้าน

ด้วยดีลใหญ่เรื่องผลปีศาจเทียมกับไคโดที่กำลังดำเนินอยู่... การมาของอาคาอินุไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่

โดฟลามิงโก้รู้ดีว่าการค้านี้จะล้มเหลวไม่ได้ เขาจึงวางแผนจะปิดดีลเงียบๆ แล้วส่งแจ็คกลับไป

ในขณะเดียวกัน...

ณ ครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์

เรือรบลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้ากลับมารีนฟอร์ด

บนดาดฟ้าเรือ พลเรือเอกอาโอคิจิ นอนงีบหลับโดยมีผ้าปิดตาคาดอยู่...โดยมีลูกเรือของ หนวดดำ ทีช นั่งอยู่ข้างๆ!

“ท่านพลเรือเอกอาโอคิจิ! ข่าวด่วนครับ: พลเรือเอกจักรพรรดิเด็กเอาชนะผมแดง แชงคูส และหนวดขาว...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═