บทที่ 19 ... หนวดขาวกำเริบ... แผลเก่าปะทุ

บทที่ 19 ... หนวดขาวกำเริบ... แผลเก่าปะทุ

การต่อสู้ของทั้งสองคนดุเดือดขึ้นทุกวินาที!

ผู้คนด้านล่างลอยคออยู่บนผิวน้ำ หอบหายใจอย่างหนักหน่วง พยายามทิ้งระยะห่างจากสมรภูมิของสัตว์ประหลาดทั้งสอง

“น่ากลัวชะมัด! นี่น่ะเหรอการต่อสู้ของคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!”

“ความเร็วในการแลกหมัดแลกง้าวมันไวเกินไป... ตามองตามแทบไม่ทันแล้ว...”

“ทะเลสงบลงแล้วก็จริง... แต่ทำไมรู้สึกว่าแรงกดดันในสนามรบตอนนี้มันน่ากลัวกว่าเดิมอีกวะ!?”

มีเพียง ผมแดง แชงคูส, เบ็คแมน, มัลโก้, โมโมอุซางิ และยอดฝีมืออีกไม่กี่คนเท่านั้น ที่ยังคงจดจ่อกับการต่อสู้ระหว่าง หนวดขาว และ ซัมเมอร์ ได้อย่างเต็มตา

ส่วนคนอื่นๆ เห็นเพียงภาพเลือนรางของสองร่างบนท้องฟ้า ที่เหยียบอากาศระเบิดเสียงดังสนั่น การปะทะแต่ละครั้งบิดเบือนมิติอากาศจนพร่ามัว!

“สะใจจริงๆ!”

ดวงตาของหนวดขาว นิวเกต ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้

นานมากแล้ว... นานเหลือเกินที่เขาไม่ได้ลิ้มรสการต่อสู้ที่เร่าร้อนถึงเลือดถึงเนื้อขนาดนี้!

ไม่ใช่ว่าหนวดขาวไม่อยากสู้... แต่คู่ต่อสู้ระดับเขามักจะเป็นคนที่มีสถานะค้ำคอ จะลงมือแต่ละทีก็ต้องคิดหน้าคิดหลัง

อย่างการ์ป, เซ็นโงคุ หรือสี่จักรพรรดิคนอื่นๆ... ถ้าขยับตัวเมื่อไหร่ สะเทือนไปทั้งโลกแน่

แต่วันนี้... การปะทะกับซัมเมอร์ที่นี่ มันต่างออกไป!

“ผมก็เหมือนกัน!”

หนวดขาวคึกคักแล้ว... แต่ซัมเมอร์ยิ่งคึกกว่า!

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ ทำให้ความแข็งแกร่งของซัมเมอร์พุ่งทะยานไม่หยุด

[ได้รับขีดจำกัดความอึด เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับขีดจำกัดพละกำลัง เพิ่มขึ้น...]

[ได้รับเทมเพลตกระบวนท่าของหนวดขาว...]

‘...กระบวนท่าที่ห้า... ยังไม่พอแฮะ’

ซัมเมอร์อยากจะปลดล็อก กระบวนท่าที่ห้า ให้สมบูรณ์ผ่านเทมเพลตของหนวดขาว แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สามารถรีดเร้นรางวัลจากคนคนเดียวได้มากกว่านี้แล้ว

มีแค่ค่าพื้นฐานอย่างความอึดและพละกำลังที่ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ... พูดง่ายๆ คือ การอัปเกรดเทมเพลตความสามารถจากการสู้กับคนเดิมมีขีดจำกัด

แต่ถึงอย่างนั้น... แล้วมันจะทำไมล่ะ?

“ใจลอยงั้นรึ?”

เสียงตำหนิอย่างไม่พอใจของหนวดขาว นิวเกต ดังขึ้นกะทันหัน

เขาสังเกตเห็นว่าซัมเมอร์เหม่อไปชั่ววูบ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

กล้าดียังไงมาใจลอยตอนสู้กับเขา?

ง้าวมุราคุโมกิริหมุนควงในมือหนวดขาวส่งเสียงหวีดหวิว ก่อนจะฟาดฟันแหวกอากาศ พลังสั่นสะเทือนมหาศาลพุ่งเข้าใส่!

อากาศรอบตัวซัมเมอร์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ทว่า... ง้าวที่อัดแน่นด้วยพลังผลสั่นไหว กลับถูกหยุดไว้ห่างจากตัวซัมเมอร์ยี่สิบเซนติเมตร!

คลื่นกระแทกจากพลังผลปีศาจและแรงกายมหึมา สั่นสะเทือนกระจายออกด้านข้าง ส่งผลให้ทะเลเบื้องล่างระเบิดตูมตามอีกครั้ง!

หนวดขาวเองก็ตกใจในใจ

ฮาคิเกราะ!

เหมือนสวมเกราะที่มองไม่เห็น... เดิมทีฮาคิเกราะมีไว้เพื่อป้องกัน ก่อนจะพัฒนาไปสู่การเคลือบหรือโจมตี

ชัดเจนว่า... ฮาคิเกราะของซัมเมอร์แข็งแกร่งมาก... เผลอๆ จะแข็งแกร่งกว่าของเขาอีกขั้นด้วยซ้ำ!

พลังผลปีศาจไม่สามารถเจาะทะลุเกราะฮาคิของซัมเมอร์ได้เลย... แม้แต่ฮาคิเกราะขั้นทำลายภายใน ก็ทำได้แค่ทำให้เลือดลมของซัมเมอร์ปั่นป่วนไปชั่วขณะเท่านั้น

“ใครจะไปกล้าใจลอยตอนสู้กับลุงกันเล่า!”

ซัมเมอร์ปัดง้าวมุราคุโมกิริออกไปด้านข้าง หัวเราะร่าแล้วพุ่งสวนกลับเข้าไป!

ทั้งสองยังคงนัวเนียกันไม่เลิก

สึนามิยักษ์ระลอกแล้วระลอกเล่าผุดขึ้นมาจากเบื้องล่าง!

แต่ยังไม่ทันจะซัดออกไปพ้นรัศมีการต่อสู้ ก็ถูกคลื่นกระแทกจากการปะทะบดขยี้จนแตกกระจายไปก่อน

คนด้านล่างได้แต่มองตาค้าง... ซัมเมอร์ยิ่งสู้ยิ่งห้าวหาญ พละกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถังพลังงานที่ไม่มีวันหมด

หมัดซ้ายหมัดขวาที่ชกออกไป อัดแน่นด้วยพลัง ‘ดาราดับสูญ’ รุนแรงและดุดันถึงขีดสุด!

ส่วนหนวดขาว นิวเกต ก็ยิ่งสู้ยิ่งมันส์ ปลดปล่อยพลังรบออกมาไม่ยั้ง โดยลืมสังขารที่เต็มไปด้วยบาดแผลไปชั่วขณะ!

มือขวาควงง้าว มือซ้ายปล่อยหมัดพลังสั่นไหว ขาสองข้างก็เตะถีบไม่หยุด

ถ้าเอาพลังทำลายล้างจากการต่อสู้ระยะประชิดนี้ไปลงที่เกาะขนาดกลาง... เกาะนั้นคงจมหายไปในทะเลนานแล้ว!

แต่การที่ต้องมาสู้ยืดเยื้อกับเด็กแปดขวบอย่างซัมเมอร์... สำหรับคนทรนงอย่าง หนวดขาว มันยอมรับไม่ได้!

ดังนั้น... หนวดขาว นิวเกต เตรียมจะทุ่มสุดตัวเพื่อปิดเกม!

แต่ทันใดนั้น...

แรงมือของหนวดขาวที่กำลังง้างง้าว... เปลี่ยนไป!

รัศมีสีขาวและฮาคิบนคมง้าวมุราคุโมกิริ... จู่ๆ ก็สลายหายไปดื้อๆ

แม้แต่ซัมเมอร์ยังชะงักไปครู่หนึ่ง เขาปัดง้าวที่ไร้พลังของหนวดขาวออกไปอย่างง่ายดาย

พอมองไปที่หนวดขาวอีกที... ร่างยักษ์นั้นกลับชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬในพริบตา

มือซ้ายกุมหน้าอกแน่น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด... เขาไม่สามารถประคองตัวเหยียบอากาศได้อีกต่อไป ร่างค่อยๆ ร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่าง

‘แผลเก่า? อวัยวะภายใน?’

ซัมเมอร์มองดูอาการกำเริบกะทันหันของหนวดขาว แล้วถอนหายใจอย่างปลงๆ

หนวดขาวแก่แล้ว... ทั้งแผลเก่า ทั้งโรคภัยรุมเร้า ในภาวะปกติเขาไม่สามารถสู้เต็มกำลังได้นานนัก เว้นแต่จะเป็นการสู้ตายถวายชีวิต... ไม่อย่างนั้นอาการภายในจะกำเริบทันที

ร่างกายของเขารับภาระจากการระเบิดพลังมหาศาลไม่ไหวแล้ว

“พ่อ!!”

สีหน้าของหัวหน้าหน่วยและลูกเรือกลุ่มหนวดขาวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มัลโก้แปลงร่างเป็นฟีนิกซ์ทันที ไม่สนว่าซัมเมอร์จะขวางอยู่หรือไม่ เขาบินพุ่งเข้าไปรับร่างหนวดขาวที่กำลังร่วงลงทะเล แล้วพาบินกลับไปที่เรือโมบี้ดิ๊กอย่างรวดเร็ว

“สู้ต่อไม่ได้แล้ว!”

“พ่อครับ... รีบกินยาเร็วเข้า...”

มัลโก้รับยาเม็ดจากโจส แล้วหันมาพูดกับซัมเมอร์ ก่อนจะหันกลับไปป้อนยาให้พ่อ

หนวดขาวไอโขลกอย่างรุนแรง เลือดสดๆ ไหลซึมมุมปาก แต่เขายังคงเงยหน้ามองซัมเมอร์ด้วยแววตาที่ไฟแห่งการต่อสู้ยังไม่มอดดับ

“มัลโก้! ปล่อยข้า... ข้าจะสู้ให้จบ!”

พูดจบ หนวดขาวก็พยุงตัวด้วยง้าว พยายามจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

คู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อหาได้ยากยิ่ง... หนวดขาวอยากจะสู้ต่อไปแบบนี้จนกว่าชีวิตจะหาไม่

“ไม่ครับ! พ่อ... ร่างกายพ่อ...”

มัลโก้หน้าแดงก่ำด้วยความร้อนรน เขาไม่รู้จะเกลี้ยกล่อมพ่อยังไงให้ยอมจบการต่อสู้ในวันนี้

“ช่างเถอะ... ผมไม่ชอบรังแกคนแก่ และไม่คิดจะซ้ำเติมคนเจ็บ... พอแค่นี้แหละ”

“ป่วยก็ไปพักรักษาตัวซะ... ผลแพ้ชนะเอาไว้คราวหน้า...หวังว่าตอนนั้นลุงจะยังไม่ตายนะ”

ซัมเมอร์มองกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่กำลังวุ่นวาย พูดจบเขาก็ทิ้งตัวดิ่งลงสู่เบื้องล่างทันที

“ไม่สู้แล้ว!?”

หนวดขาวเองก็คาดไม่ถึงว่าซัมเมอร์จะหันหลังกลับง่ายๆ แบบนี้

ต้องรู้ก่อนนะว่า... ไม่ว่าจะฆ่าเขา หรือเอาชนะ ‘ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก’ ได้... มันมีแต่ผลดีกับซัมเมอร์ทั้งนั้น

แต่เขากลับหยุดสู้ดื้อๆ... นี่มันเกินคาดจริงๆ

“พ่อครับ! กินยาก่อนเถอะ...”

เห็นดังนั้น มัลโก้และคนอื่นๆ ก็รีบคะยั้นคะยอให้หนวดขาวกินยาอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน... กลุ่มผมแดง แชงคูส, โมโมอุซางิ กิออน และเหล่าทหารเรือ ต่างยืนอึ้ง ตะลึงงันไปตามๆ กัน

เมื่อกี้... ซัมเมอร์มีโอกาสจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่จับกุมหนวดขาวได้!

แต่เขากลับปล่อยไปเฉยเลย...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═