บทที่ 21: สามีคะ ขอยืมเงินห้าสิบล้านหน่อย

ฮั่วอันอันที่เพิ่งหาคุกกี้หมีตัวโปรดเจอชะงักไป

เธอกอดคุกกี้แน่นแล้วทำปากยื่นอย่างน่าสงสาร "พี่คะ ถ้า... ถ้าพี่อยากกิน หนูแบ่งให้ก็ได้ ไม่เห็นต้องใจร้ายขนาดนี้เลย..."

ฮั่วซือหมิงพูดอย่างจนใจ "ฉันไม่ได้อยากกินคุกกี้ของเธอซะหน่อย"

เขาจูงมือน้องสาวไปมุมหนึ่งแล้วกระซิบ

"เธอชอบผู้หญิงคนนั้น เย่ซูหรือเปล่า?"

"หือ?" ฮั่วอันอันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "หนูชอบเขา!"

เธอชอบบาร์บีคิวที่เย่ซูทำ ข้าวปั้นแสนอร่อยที่เธอทำ แล้วก็ตอนที่เย่ซูพาไปตั้งแคมป์แถมยังเอาของอร่อยๆ มาให้กินตั้งมากมาย

ฮั่วซือหมิงพยักหน้า "งั้นถ้าในอนาคตเย่ซูไม่อยากอยู่กับพวกเราแล้ว เธอจะทำยังไง?"

ดวงตากลมโตของฮั่วอันอันเบิกกว้าง น้ำตาเริ่มคลอเบ้าทันที "หือ? แบบนั้นไม่ได้นะ..."

ถ้าเย่ซูไป แล้วใครจะพากินของอร่อยล่ะ?

เธออยากตามเย่ซูไปกินหม่าล่า บาร์บีคิว และของอร่อยอื่นๆ อีกตั้งเยอะ...

เธอรู้ว่าถ้าตามคุณพ่อไป คุณพ่อไม่มีทางให้เธอกินของพวกนี้แน่ มีแค่เย่ซูเท่านั้นที่ยอมพาไป

เมื่อเห็นท่าทางอาลัยอาวรณ์ของน้องสาว ฮั่วซือหมิงก็รู้ว่ายังมีโอกาส "เพราะงั้น ตั้งแต่วันนี้ไปพวกเราต้องหาทางรั้งตัวเย่ซูไว้ให้ได้ ทำให้เธอทิ้งพวกเราไปไม่ได้เด็ดขาด"

"ทำไมไม่ทำให้ 'ทิ้งคุณพ่อไปไม่ได้' ล่ะคะ?" ฮั่วอันอันถามคำถามใสซื่อขณะกัดคุกกี้

ฮั่วซือหมิงกลอกตามองน้องสาว "ต่อให้เธอทิ้งเขาไป เธอก็อยู่ได้สบายมาก เพราะฉะนั้นเราจะหวังพึ่งคุณพ่อไม่ได้ เราต้องหวังพึ่งตัวเองเท่านั้น"

ฮั่วอันอันพยักหน้า "อ้อๆๆ พี่พูดถูก หนูจะเชื่อฟังพี่ค่ะ"

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เย่ซูถูกปลุกด้วยสายโทรศัพท์รัวๆ จากผู้จัดการคนใหม่

เสียงของหลี่อวี่น่ารำคาญไม่ต่างจากครั้งแรก "เย่ซู เธอไม่อยากทำงานแล้วเหรอ? ถึงกล้าไล่ฉันออก! ฉันว่าเธอคงได้ใจเกินไปแล้ว ตอนนี้บริษัทกำลังจะขึ้นบัญชีดำเธอ! พวกเขาเรียกร้องให้เธอถอนตัวจากรายการ 'ตั้งแคมป์' ทันที!"

เย่ซูตื่นเต็มตา

เธอแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ

ในชีวิตก่อนตอนอยู่ในวงการบันเทิง ปีศาจแบบไหนที่เธอไม่เคยเจอ? เธอไม่ได้แค่เคยขึ้นสู่จุดสูงสุดแต่ยังเคยสัมผัสจุดต่ำสุดมาแล้ว ตอนที่เธอตกต่ำที่สุด มีคนซ้ำเติมเธอมากมาย รวมถึงผู้จัดการของเธอในตอนนั้นด้วย

เธอเคยถูกหักหลัง และแน่นอนว่าคนที่หักหลังเธอก็คือผู้จัดการที่เธอเชื่อใจที่สุด

ในตอนนี้ เมื่อได้ยินน้ำเสียงเย่อหยิ่งของหลี่อวี่ อารมณ์ของเธอกลับดีขึ้นเสียอย่างนั้น

"อ้อ งั้นเดี๋ยวฉันจะเข้าไปที่บริษัทนะคะ"

หลี่อวี่เข้าใจผิดคิดว่าผู้หญิงคนนี้กลัว น้ำเสียงจึงยิ่งดูถูกเหยียดหยาม "ก็ดีที่รู้ว่าตัวเองผิด รีบมาขอโทษฉันซะ แล้วฉันจะไม่ถือสา ให้เวลา 20 นาที รีบมาเดี๋ยวนี้"

หลี่อวี่วางสายไปทันที

เย่ซูขยับริมฝีปากเล็กน้อย

เธอเปิดดูสัญญาฉบับเริ่มแรกของเจ้าของร่างเดิมแล้วเช็ครายได้ที่ได้รับมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันช่าง...

มีเงินในบัญชีรวมกันแค่ 50,000 หยวน

เหอะ ใช้ชีวิตแบบงกๆ มาตลอดสินะ

ความจริงเจ้าของร่างเดิมไม่ได้ทำเงินได้ดีขนาดนั้นในวงการ แต่รายได้ก็เพียงพอที่จะประทังชีวิตค่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยต่างๆ แถมพอแต่งงานกับฮั่วเหยียนเฉิน เขาก็ให้ค่าใช้จ่ายรายเดือนมาไม่น้อย

แต่...

ต่อให้ได้เดือนละล้าน เจ้าของร่างเดิมก็สามารถผลาญมันจนหมดเกลี้ยงได้

เย่ซูเปิดตู้เสื้อผ้าดูพวกกระเป๋าแบรนด์เนม เดรส เครื่องสำอาง และสินค้าฟุ่มเฟือยราคาแพงเหล่านั้น มุมปากของเธอกระตุก

【ดีมาก เป็นพวกผลาญเงิน...】

【ผู้หญิงผลาญเงินคู่กับผู้ชายผลาญเงิน ช่างเหมาะสมกันจริงๆ สาบานได้เลย】

ถ้าเย่ซูต้องการยกเลิกสัญญา เธอต้องจ่ายค่าปรับสูงถึง 50 ล้านหยวน เธอคำนวณดูแล้ว ต่อให้ขายของพวกนี้ทั้งหมดก็ยังไม่มีทางได้เงินถึง 50 ล้านแน่ๆ

เจ้าของร่างเดิมโง่ๆ คนนั้นทำให้เธอโกรธจริงๆ

ดวงตาของเธอวูบไหว เธอรีบออกไปหาใครบางคน...

ผลคือ พอเปิดประตูออกมา หัวเธอก็ชนเข้ากับแผงอกแข็งๆ

ชายหนุ่มคนนั้นมีกลิ่นหอมของมิ้นต์จางๆ ที่น่าหลงใหล ไม่แรงจนเกินไป

เขาสูง 187 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วน ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแผ่ความกดดันออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

เย่ซูกุมหัวตัวเองแล้วถอยออกมา "คุณฮั่ว มาทำอะไรที่หน้าประตูฉันคะ?"

【อ๊ะ นี่ไม่ใช่เจ้ากรรมนายเวรที่มาส่งเงินถึงที่หรือไง~】

ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วเหยียนเฉินมืดครึ้มลงเล็กน้อย "วันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว เด็กๆ อยากไปสวนสนุกกับคุณ"

【สวนสนุก? อ่า เหนื่อยจัง ไม่อยากไปเลย】

เย่ซูหยุดกึกแล้วถามว่า "เอ่อ คุณฮั่วคะ ฉันจะพาเด็กๆ ไปสวนสนุก... งั้น... คุณช่วยให้ฉันยืมเงินหน่อยได้ไหมคะ?"

【อุ้ย การขอเงินคนอื่นมันน่าอายจริงๆ ยิ่งเป็นสามีจอมงกที่ฉันเกลียดสุดๆ ยิ่งน่าอาย...】

คิ้วของฮั่วเหยียนเฉินกระตุกรุนแรง

เกลียดสุดๆ... จอมงก????

อารมณ์เขาดิ่งลงเหวทันที เขาถามราวกับกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่าง "เท่าไหร่?"

นึกแล้วเชียว ผู้หญิงคนนี้ก็แค่พวกหิวเงินกระหายผลประโยชน์ เขาถึงกับเคยคิดว่าวิญญาณเปลี่ยนไปแล้วนิสัยจะเปลี่ยนตาม

เหอะ

เย่ซูกะพริบตา "เอ่อ 50 ล้านค่ะ ฉัน... ฉันจะคืนให้หลังจากหาเงินได้นะคะ ได้ไหมคะ?"

เมื่อเห็นสีหน้ามืดมนของชายหนุ่ม เธอรีบเสริมทันที "ฉันเขียนสัญญาเงินกู้ให้ก็ได้ ฉันต้องรีบไปที่บริษัท พอเสร็จแล้วจะรีบกลับมาพาลูกไปสวนสนุก ได้ไหมคะ?"

【ไม่มีทางเลือก เขาน่ะคือเจ้ากรรมนายเวร ต้องทำตัวดีๆ เข้าไว้...】

【คอยดูเถอะ พอผ่านช่วงนี้ไปได้ ฉันจะต่อยไอ้คนทำลายหัวใจสักหนึ่งหมัด แล้วต่อยไอ้คนหน้านิ่งนี่อีกสักสองหมัด!】

ฮั่วเหยียนเฉิน: "..."

ถ้าเขาไม่เข้าใจผิด ไอ้คนหน้านิ่งนั่นคงหมายถึงเขา

"ได้ไหมคะ?" เย่ซูประสานมือมองเขาอย่างคาดหวัง "สามีขา?"

คำสองคำที่ออกมาจากริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั้นทำให้เขารู้สึกแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก

ลูกกระเดือกของฮั่วเหยียนเฉินขยับขึ้นลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำว่า "ตกลง"

พูดจบเขาก็หันหลังเดินจากไปด้วยความไม่เต็มใจอย่างยิ่ง ราวกับว่าถ้ามองหน้าผู้หญิงคนนี้ต่อไปอีกวินาทีเดียวเขาคงจะแสบตา

เย่ซูไม่สนใจเขา เธอเปิดโทรศัพท์ดูเห็นว่าเงินเข้าเรียบร้อยแล้ว

...

อาคารบริษัท Xuanran Entertainment

เมื่อเย่ซูมาถึงบริษัท เธอก็ปะทะเข้ากับหลี่อวี่

เธอมีท่าทางตื่นเต้นและพูดกับเย่ซูว่า "มาแล้วเหรอ เข้ามาสิ ฉันยินดีรับคำขอโทษจากเธอนะ"

ดูเหมือนเธอจะเข้าใจผิดคิดว่าเย่ซูมาขอโทษจริงๆ

เย่ซูเม้มปากเหลือบมองผู้หญิงที่เย่อหยิ่งคนนั้น "หลีกไปทางนั้นไป สุนัขที่ดีไม่ขวางทางคนอื่น"

หลี่อวี่ที่ยืนกอดอกรอคำขอโทษถึงกับอึ้ง "เธอพูดว่าอะไรนะ?"

"ฉันมาหาเย่เสวียน" เย่ซูพูดอย่างเอื่อยเฉื่อย "อีกอย่าง การเห่าหอนเป็นสุนัขแบบเธอน่ะ ระวังจะเดือดร้อนเอานะ หลี่ชุ่ยฮวา"

"เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ!" สีหน้าของหลี่อวี่เปลี่ยนไปทันที

ก่อนจะเปลี่ยนชื่อ เธอชื่อหลี่ชุ่ยฮวาจริงๆ

ชื่อนั้นมันเชยแถมยังน่าเกลียด เธอตั้งใจเปลี่ยนมันก่อนเข้าวงการเพื่อมาเป็นผู้จัดการนะ ยัยเด็กตายยากนี่รู้ได้ยังไง?

เย่ซูไม่อยากเสียเวลากับเธอ จึงเดินเบียดขึ้นลิฟต์ไป

เธอจะไปหาเย่เสวียน

ไปยกเลิกสัญญา

แต่ผู้หญิงที่รับมือยากอย่างเย่เสวียนไม่มีทางปล่อยให้เธอฉีกสัญญาได้ง่ายๆ แน่ เธอคงเตรียมแผนรับมือเรื่องพวกนี้ไว้หมดแล้ว...