บทที่ 22: พี่ชายคนที่ห้าปรากฏตัว ตกใจแทบตายกับเสียงในใจของเย่ซู

ณ ห้องทำงานซีอีโอ

เมื่อเย่ซูผลักประตูเข้าไป ก็เห็นเย่เสวียนนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเรียบร้อยพร้อมถ้วยกาแฟ ดูเป็น "ดอกบัวขาว" ผู้แสนบริสุทธิ์

เย่เสวียนดูสง่างามชวนมอง แต่เครื่องหน้าของเธอกลับดูจืดชืดเกินไป แม้จะนั่งอยู่บนเก้าอี้ซีอีโอ เธอก็ยังสวมชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์

มีโบว์สีขาวติดไว้ที่ด้านหลังผมยาวดัดลอน ทำให้เธอดูบอบบางน่าทะนุถนอม

ผู้หญิงที่ดูบริสุทธิ์ขนาดนี้ย่อมสามารถสั่นคลอนหัวใจชายได้ง่าย ไม่ว่าจะขมวดคิ้ว ชำเลืองมอง หรือแม้แต่ขยับริมฝีปากเล็กน้อยก็ยังแฝงไปด้วยเสน่ห์

เย่เสวียนดูประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นเย่ซู เธอค่อยๆ วางถ้วยกาแฟลงแล้วเงยหน้าขึ้น "เย่ซู เธอมาทำอะไรที่นี่?"

ทันทีที่เธอเอ่ยปาก ก็ทำลายภาพลักษณ์แสนดีที่สร้างไว้ในตระกูลเย่จนหมดสิ้น

นี่คือวิธีที่เย่เสวียนปฏิบัติต่อเย่ซูเวลาอยู่กันสองคน คือการวางท่าเหนือกว่าเสมอ แต่เจ้าของร่างเดิมคนโง่เขลานั่นกลับคิดว่าเย่เสวียนดีกับเธอ พูดจาสุภาพและแฝงความขลาดกลัวอยู่ตลอด

สำหรับคนนอก มันอาจดูเหมือนเย่เสวียนกำลังทำดีกับเธอ แต่ในความเป็นจริง ความดีเหล่านั้นล้วนเป็นกับดักที่วางแผนมาเป็นชั้นๆ!

เย่ซูพูดว่า "ฉันมาขอยกเลิกสัญญาค่ะ"

คำพูดของเย่ซูทำให้เย่เสวียนเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจก่อนจะหัวเราะออกมา

"ยกเลิก? เย่ซู เธอคิดจริงๆ เหรอว่าแค่ไปออกรายการวาไรตี้แล้วได้แฟนคลับมานิดหน่อย จะทำอะไรตามใจชอบก็ได้?"

ปกติแล้วเย่ซูคงต้องก้มหน้าและพูดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจว่าขอโทษและเป็นความผิดของเธอเอง

ทว่าในวินาทีนี้ เย่ซูกลับพูดด้วยใบหน้านิ่งเฉยว่า "ใช่ค่ะ ฉันคิดแบบนั้นแหละ ยกเลิกสัญญาเถอะค่ะ เราจะได้ไม่ต้องขวางทางกัน"

เห็นเธอเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมา เย่เสวียนก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

"เย่ซู เธอเสียสติไปแล้วหรือไง?"

"ไม่ได้เสียสติค่ะ ยกเลิกสัญญาเถอะ จะได้ต่างคนต่างอยู่"

"เย่ซู เธอ..." เย่เสวียนขมวดคิ้ว

จากการดูไลฟ์สดวาไรตี้ก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกว่าเย่ซูแข็งกร้าวขึ้นมาก ตอนแรกเธอคิดว่าเย่ซูแค่สร้างภาพเพื่อเรียกกระแส

เย่เสวียนไม่เคยคาดคิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะอินกับบทบาทจนมาทำตัวแบบนี้ต่อหน้าเธอจริงๆ

เย่เสวียนแค่นเสียงเย็น "เธออยากยกเลิกงั้นเหรอ? เธอได้ดูสัญญาก็หรือยัง?"

"ดูแล้วค่ะ เลิกเสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงแล้วรีบยกเลิกเถอะ ฉันไม่อยากเสียเวลากับเธอแล้ว"

เธอยังต้องรีบกลับไปพาลูกไปสวนสนุกอีก

เย่เสวียนไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ เธอพูดทันทีว่า "เธอรู้ไหมว่าต้องจ่ายค่าปรับ"

"ห้าสิบล้านใช่ไหมคะ? รู้ค่ะ เดี๋ยวฉันจ่ายให้"

ประโยคเดียวนั้นทำให้เย่เสวียนอึ้งไปสนิท

"เงินจะโอนเข้าบัญชีคุณค่ะ วันนี้คุณต้องยกเลิกสัญญากับฉันให้เรียบร้อย" ท่าทีเด็ดขาดของเย่ซูสยบรัศมีของเย่เสวียนได้อย่างง่ายดาย

เย่เสวียนตบโต๊ะยืนขึ้น "เธอรู้ไหมว่ากำลังคุยอยู่กับใคร?"

จากบทสนทนานี้ คนนอกคงนึกว่าเย่ซูเป็นบอส...

เย่ซูกะพริบตาแล้วถามกลับอย่างใจเย็นว่า "ฉันคุยกับเธออยู่นี่ไง เธอเป็นแค่ลูกสาวตัวปลอมที่มาแย่งที่คนอื่น แถมยังใช้สถานะลูกสาวคนโตตระกูลเย่ไปรังแกคนอื่น แล้วเธอคิดว่าฉันกำลังคุยกับใครอยู่ล่ะ?"

จังหวะที่เย่เสวียนกำลังจะพูด ประตูก็ถูกผลักออก

"เสวียนเสวียน" เสียงผู้ชายที่ดูฉูดฉาดดังมาจากด้านหลัง

นั่นคือ เย่ยวี่ คุณชายห้าของตระกูลเย่

พี่ชายสายเลือดเดียวกันของเจ้าของร่างเดิมนั่นเอง

สีหน้ามุ่งร้ายของเย่เสวียนหายไปทันที แทนที่ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ "พี่ห้า พี่มาแล้ว... พี่สาวเขา... เขา..."

การทำท่า "อยากพูดแต่ไม่กล้าพูด" แบบนี้นี่มันจริงๆ เลย

คนนอกคงนึกว่าเย่ซูกำลังรังแกเย่เสวียน...

เย่ยวี่เดินตรงไปหาเย่เสวียน

ขณะที่เย่ยวี่เดินผ่านเธอ เย่ซูก็ได้กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกที่ดูโอเวอร์ของเขา

เธอหันไปพิจารณาพี่ชายคนที่ห้านี้...

การแต่งตัวฉูดฉาดเสื้อเชิ้ตลายดอกคู่กับยีนส์ ผมย้อมสีสารพัด แถมยังเคี้ยวหมากฝรั่งในปาก ดูเหมือนพวกนักเลงข้างถนน...

ใครเห็นก็คงนึกว่ามีพวกอันธพาลบุกเข้ามาในบริษัทบันเทิงแห่งนี้

เย่ยวี่ถลึงตาใส่เย่ซู "เธอรังแกเสวียนเสวียนอีกแล้วเหรอ?"

【เหอะ รสนิยมแย่จริงๆ...】

เย่ยวี่สะดุ้งกับเสียงในใจนั้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อขณะมองเย่ซู

【มองอะไรล่ะ? อย่าคิดว่าแต่งตัวเป็นนกยูงสีฉูดฉาดแล้วจะบินขึ้นกิ่งไม้กลายเป็นหงส์ได้นะ คิดว่าตัวเองเป็นนกอะไรกันล่ะ?】

ตาของเย่ยวี่แทบถลนออกมา

เขามีดวงตาเรียวสวยตามธรรมชาติอยู่แล้ว แต่เขากลับตกใจกับเสียงในใจของเย่ซูจนตาแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า

【น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ นะเจ้านกยูงสีฉูดฉาดเอ๊ย สุดท้ายแกก็จะถูก "พี่สาวสุดที่รัก" อย่างเย่เสวียนลากไปตาย เธอจะพาแกออกไปเที่ยว ทำให้แกติดเชื้อเอดส์ แล้วแกก็จะต้องตายอย่างอนาถ เหอะ】

เย่เสวียนเดินเข้าไปคว้าตัวเย่ยวี่ "พี่ห้า พี่อย่าโทษพี่สาวเลยค่ะ เธอคงเข้าใจผิดอะไรหนูแน่ๆ..."

พูดจบเธอก็เม้มริมฝีปากทำหน้าตาน่าสงสาร

【ดูการแสดง "ดอกบัวขาว" ของเธอสิ ยังเนียนไม่พอหรอก มิน่าล่ะถึงไม่กล้าเข้าวงการบันเทิง】

【ว่าแต่ เย่เสวียนถือถ้วยกาแฟอยู่ แล้วกาแฟหกใส่หมือนิดหน่อยนี่นา เธอทำคาปูชิโน่หกเลอะนิ้วเหนียวเหนอะหนะเลยใช่ไหมล่ะ?】

【เลอะเต็มแขนเสื้อของเย่ยวี่เลย... สมน้ำหน้าจริงๆ】

ถึงจะแต่งตัวฉูดฉาด แต่เจ้านกยูงเย่ยวี่คนนี้กลับเป็นพวกโรคกลัวเชื้อโรคตัวยง

เป็นไปตามคาด เย่ยวี่มองแขนเสื้อตัวเอง มันเลอะกาแฟจากเย่เสวียนจริงๆ

เขาสะบัดแขนเย่เสวียนออกโดยสัญชาตญาณและถอยกรูดทันที ทิ้งระยะห่างอย่างเห็นได้ชัด

เขา...

เขาจะถูกเย่เสวียนฆ่าในอนาคตงั้นเหรอ?

เขาจะติดเชื้อเอดส์งั้นเหรอ?

เขาจะตายอย่างอนาถงั้นเหรอ?

ในชั่วพริบตา แววตาที่เขามองเย่เสวียนก็ราวกับกำลังมองงูพิษ

"ยกเลิกสัญญากับฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะจ้างทีมกฎหมายมาฟ้องเธอ ในช่วงเวลาที่ฉันเป็นศิลปินในบริษัทเธอ เธอทำอะไรไม่ถูกต้องไว้เยอะนะ"

"โดยเฉพาะถ้าเรื่องเลี่ยงภาษีแดงขึ้นมาการไม่จ่ายภาษีให้ศิลปินในสังกัดเธอคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นล่ะ?"

เย่ซูหมดความอดทนแล้ว จึงเปิดโปงความลับของเย่เสวียนออกมาตรงๆ

ในฐานะเจ้านาย เย่เสวียนใช้สถานะตระกูลเย่บังหน้าเพื่อเลี่ยงภาษีอย่างลับๆ!

และเรื่องนี้ถูกปกปิดจากตระกูลเย่มาโดยตลอด

เย่เสวียนอาจจะหน้าไม่อาย แต่ตระกูลเย่ยังแคร์ชื่อเสียงอยู่

โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมเป็นคนขี้ขลาดและโง่เขลา พอรู้ว่าเย่เสวียนไม่แจ้งภาษี เธอจึงไปจ่ายภาษีเองทั้งหมด ไม่อย่างนั้นถ้ามีการตรวจสอบเกิดขึ้นจริงๆ ก็คงไม่มีใครอธิบายได้

สีหน้าของเย่เสวียนเปลี่ยนไปทันที

เธอมองเย่ยวี่ด้วยความตื่นตระหนก

เย่ยวี่คือคนที่ตกใจที่สุด "เสวียนเสวียน ที่ยัยนี่พูดมันจริงเหรอ?"

ริมฝีปากของเย่เสวียนซีดเผือด เธอละล่ำละลักอธิบายให้เย่ยวี่ฟัง "ไม่นะ ไม่ใช่อย่างนั้น พี่ห้า ฟังหนูก่อน..."

"เอาล่ะ เลิกแสดงละครแล้วรีบยกเลิกสัญญาซะ เวลาของฉันมีค่า" เย่ซูไม่สนใจธุรกิจของพวกเขา

【ฉันยังต้องรีบกลับไปใช้ชีวิต "ปลาเค็ม" ต่อ ไม่อยากมานั่งรู้เรื่องละครดราม่าในตระกูลเย่ของพวกเธอหรอก】

มือของเย่ยวี่ที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นช้าๆ

"ได้ ฉันจะจัดการเรื่องยกเลิกสัญญาให้เธอเอง!" เย่ยวี่พูดรอดไรฟัน

หลังจากเย่ซูจัดการเรื่องยกเลิกสัญญาเสร็จ เย่ยวี่ก็ไม่กล้าแม้แต่จะเรียกเก็บค่าปรับจากเธอ เขาเพียงแต่พูดว่า "เย่ซู... ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ไหม?"