บทที่ 10: ประกาศจับใบใหม่และเรือโจรสลัดที่เสร็จสมบูรณ์

บทที่ 10: ประกาศจับใบใหม่และเรือโจรสลัดที่เสร็จสมบูรณ์

สามวันต่อมา วอเตอร์เซเว่น ปรากฏขึ้นในคลองจักษุ

“กิออน กองทัพเรือยังไม่ออกหมายจับเธออีกเหรอ?” คุ้กถามพลางกวาดตามองใบประกาศจับล่าสุด ค่าหัวของคุ้กเพิ่มจาก 440 ล้านเบรี เป็น 500 ล้านเบรี ส่วนโบอา แฮนค็อก และน้องสาว ก็มีค่าหัวแล้วเช่นกัน

<โบอา แฮนค็อก: 80 ล้านเบรี> <โบอา ซันเดอร์โซเนีย: 20 ล้านเบรี> <โบอา มารีโกลด์: 18 ล้านเบรี>

ค่าหัวเหล่านี้ช่วยเพิ่มแต้มความสำเร็จให้คุ้กกว่าสามพันแต้ม แต่สิ่งที่เขารอคอยที่สุดคือค่าหัวของกิออน ซึ่งจนป่านนี้ก็ยังเงียบกริบ ถ้าระดับกิออนมีค่าหัว มันต้องทะลุหลายร้อยล้านแน่ๆ และนั่นจะช่วยปั๊มแต้มความสำเร็จให้เขาได้อย่างมหาศาล

“พวกทหารเรือยังไม่รู้ตัวงั้นเหรอ?” คุ้กมองกิออนด้วยความสงสัย “หรือว่าพวกนั้นยังหวังอะไรในตัวเธออยู่?”

กิออนคาดการณ์ “พวกนั้นคงอายเกินกว่าจะประกาศให้โลกรู้มากกว่า ไม่อยากให้ใครรู้ว่าชั้นทรยศ และยิ่งไม่อยากยอมรับว่าเหตุการณ์บุกเผาดินแดนศักดิ์สิทธิ์มีนายทหารระดับสูงเป็นตัวการหลัก”

คุ้กทอดสายตามองเงาขนาดมหึมาของวอเตอร์เซเว่นเบื้องหน้า แล้วเริ่มใช้ความคิด เขาจะปล่อยให้กองทัพเรือปิดข่าวเงียบแบบนี้ไม่ได้ การเปิดโปงความจริงจะสร้างแรงสั่นสะเทือนมหาศาล และค่าหัวของกิออนสำคัญมาก

“เราแยกย้ายกันเหมือนเดิม แฮนค็อก เธอพาน้องสาวไปซื้อเสบียงต่อ แล้วจำไว้นะ... อย่าซื้อแต่ของให้ชั้น” คุ้กเตือนแฮนค็อกเป็นรอบที่สาม

“ก็คุณเป็นกัปตันนี่คะ? มันก็ต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?” แฮนค็อกพึมพำเสียงเบา

คุ้กถอนหายใจ “นี่เป็นโอกาสตุนของครั้งสุดท้ายในรอบหลายวันนี้ ทุกคนต้องมีของใช้ส่วนตัวนะ แฮนค็อก รวมทั้งเธอด้วย เธอควรหันมาสนใจตัวเองบ้าง ชั้นอยากเห็นเธอแต่งตัวสวยๆ นะ อย่างเช่นใส่ชุดกี่เพ้า”

ตอนนี้แฮนค็อกสวมเสื้อผ้าผู้ชายตัวโคร่งของคุ้ก ซึ่งหลวมโพรกเพรก เธอไม่มีชุดอื่นใส่และจำใจต้องยืมชุดเขามา

“กี่เพ้า?” แฮนค็อกกระพริบตาโต “งั้นคุ้กชอบให้เราใส่กี่เพ้าสินะ?” จริงด้วย จักรพรรดินีโจรสลัดที่ไม่มีกี่เพ้า มันดูไม่สมบูรณ์แบบจริงๆ นั่นแหละ

“เข้าใจแล้วค่ะ” ไฟในตัวแฮนค็อกลุกโชนทันที

“อย่าลืมซื้อชุดสำหรับอาชีพต่างๆ เผื่อไว้ด้วยนะ เราต้องใช้ปลอมตัวยามจำเป็น” คุ้กเสริม น้ำเสียงจริงจัง ข้างหลังเขา กิออนแอบหยิกเอวเขาเบาๆ แน่ใจนะว่าเอาไว้ปลอมตัว?

“ทำตัวให้กลมกลืนเข้าไว้ การต่อเรือต้องใช้เวลา” คุ้กกำชับแฮนค็อกที่สวมหมวกปิดบังใบหน้า

คุ้กและกิออนช่วยกันแบกหีบสมบัติขนาดใหญ่ที่บรรจุเงินกว่า หนึ่งหมื่นล้านเบรี ตรงไปยังอู่ต่อเรือ พวกเขามุ่งหน้าสู่ กัลเลย์-ลา คอมปะนี  ที่มีผู้นำคือ ไอซ์เบิร์ก ว่าที่นายกเทศมนตรีแห่งวอเตอร์เซเว่น

คุ้กระบุความต้องการ: “ชั้นต้องการให้โครงสร้างหลักของเรือทำจาก ไม้อาดัม  ทั้งหมด ตัวเรือต้องมีห้องพักส่วนตัวอย่างน้อยหนึ่งร้อยห้อง พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งห้องฝึกซ้อม สระว่ายน้ำ ห้องสมุด และห้องพักผ่อน”

ไอซ์เบิร์ก ซึ่งจำชื่อและกิตติศัพท์ของคุ้กได้ มองงานนี้เป็นความท้าทายสูงสุดในอาชีพช่างต่อเรือ “คุณคุ้กครับ การใส่ความต้องการทั้งหมดนี้ลงไป พร้อมกับระบบอาวุธเต็มรูปแบบ จะทำให้เรือหนักมากและส่งผลต่อความเร็วนะครับ”

“ชั้นไม่ต้องการระบบอาวุธหรือปืนใหญ่ เรือลำนี้ต้องสามารถเคลื่อนที่บนบกได้ ดำน้ำได้ในระยะสั้นๆ และที่สำคัญที่สุด ต้องมีระบบขับเคลื่อนที่สามารถส่งเรือพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงในชั่วพริบตา” คุ้กอธิบาย

แทนที่จะแลกความเร็วไปกับการขนอาวุธหนัก เขาขอเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของลูกเรือดีกว่า เรือที่ลุยได้ทั้งบก น้ำ และอากาศ แถมยังหนีได้ไวในยามคับขัน จะมีศักยภาพเหนือกว่า เธาซันด์ซันนี่ เสียอีก

ไอซ์เบิร์กรีบจดบันทึกทุกความต้องการลงสมุดอย่างรวดเร็ว “คุณคุ้ก อยากให้รูปลักษณ์ภายนอกเป็นแบบไหนครับ?” ไอซ์เบิร์กถาม

“ขอสีแดงชาด  ทั้งลำ” คุ้กตอบทันที

“ต้องใช้เวลาประมาณสิบวันในการรวบรวมไม้อาดัมให้เพียงพอครับ” ไอซ์เบิร์กบอก

คุ้กพยักหน้าตกลง หลังจากวางเงินมัดจำก้อนโต ไอซ์เบิร์กก็รีบติดต่อไปหา แฟรงกี้ ทันที

“ไม่มีทาง ชั้นบอกแล้วไงว่าจะเลิกต่อเรือให้โจรสลัด ลืมไปแล้วเหรอว่า อาจารย์ทอม ตายยังไง?” แฟรงกี้ตอบกลับ น้ำเสียงขมขื่น

“แฟรงกี้ ครั้งนี้เราจะต่อเรือให้คุ้ก ชายผู้กล้าบุกถล่มรัฐบาลโลก นายแน่ใจนะว่าจะไม่เอาด้วย?” ไอซ์เบิร์กจี้จุด

ปลายสายเงียบไปนาน ผ่านไปพักใหญ่ แฟรงกี้ก็ตอบกลับมา “ชั้นทำ ชั้นจะงัดทุกอย่างที่เรียนมาสร้างเรือที่ดีที่สุดให้เขาเอง”

... ...

หลังจากออกจากกัลเลย์-ลา คุ้กหันไปมองกิออน เธอส่ายหน้า เธอไม่พบสายลับของรัฐบาลโลกในอู่ต่อเรือ คุ้กโล่งใจและเตรียมตัวรอ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สิบวันต่อมา เรือก็เสร็จสมบูรณ์ กลางอู่ต่อเรือ เรือโจรสลัดสีแดงชาดลำมหึมาตั้งตระหง่าน งดงามราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้า

“สวยมากเลย!” โบอา แฮนค็อกและน้องสาววิ่งสำรวจทุกซอกทุกมุมของเรือด้วยความตื่นเต้น ทุกรายละเอียดถูกสร้างสรรค์อย่างประณีต เทคนิคการต่อเรือขั้นสูงสุดผสมผสานกับงบประมาณไม่อั้นของคุ้ก ก่อกำเนิดเป็นสุดยอดเรือโจรสลัด

“ได้เวลาใส่จิตวิญญาณให้เรือแล้ว” คุ้กคิดในใจ เขาเรียก จิตวิญญาณแห่งเรือ  ที่ได้เป็นรางวัลจากระบบออกมา แล้วติดตั้งลงไปในตัวเรือ

“ที่นี่คือบ้านของหนูสินะ”

เสียงเด็กเล็กๆ แว่วออกมาจากตัวเรือ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความปิติยินดี

กิออนสะดุ้ง มองซ้ายมองขวา “เมื่อกี้... ได้ยินเสียงอะไรไหม?”

แฟรงกี้เบิกตากว้าง จ้องมองเรือด้วยความตกตะลึง “จิตวิญญาณแห่งเรือ? บ้าหน่า... เป็นไปไม่ได้”

...