บทที่ 27: สำรวจระบบ แอ็กชันเลือกไม้กายสิทธิ์!

ไม้กายสิทธิ์ไม้อะคาเซีย (ระดับ D) ความเข้ากันได้ 48%

ไม้กายสิทธิ์ไม้แอปเปิล (ระดับ D) ความเข้ากันได้ 53%

ไม้กายสิทธิ์ไม้แอช (ระดับ D) ความเข้ากันได้ 71%

ไม้กายสิทธิ์ไม้แบล็กวอลนัต (ระดับ D) ความเข้ากันได้ 9%

ไม้กายสิทธิ์ไม้ด็อกวูด (ระดับ D) ความเข้ากันได้ 37%

ภายใต้สายตาของดัดลีย์ ระบบได้ระบุข้อมูลของไม้กายสิทธิ์ทุกอันที่อยู่ในระยะสายตาของเขา พร้อมตรวจจับค่าความเข้ากันได้ตาม [สายเลือดพ่อมดชั้นยอด] ของดัดลีย์

การคาดเดาก่อนหน้านี้ของเขาถูกต้อง ไม้กายสิทธิ์ใหม่ที่ยังไม่ผ่านการยอมรับจากเจ้าของจะถูกระบบจัดเป็นระดับ D ทั้งหมด

มีเพียงหลังจากได้รับการยอมรับจากเจ้าของแล้ว ระดับของมันถึงจะเพิ่มขึ้นตามการหล่อเลี้ยงของพลังเวทและการใช้งานคาถา

ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียว ถ้ามันจะเรียกว่าข้อยกเว้นได้ ก็คือไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ระดับ SSS ในมือของดัมเบิลดอร์ที่อยู่นอกร้าน

หนึ่งในเครื่องรางยมทูต ไม้กายสิทธิ์ทรงพลังที่มีข่าวลือว่าถูกสร้างขึ้นโดยความตาย

ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นระดับ SSS มาตั้งแต่ตอนถูกสร้าง หรือไต่จากระดับ D ขึ้นมาเป็นระดับ SSS หลังจากได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของความตาย จนเปลี่ยนสิ่งเสื่อมโทรมให้กลายเป็นปาฏิหาริย์

นี่เป็นความลับที่ยากจะพิสูจน์ ดัดลีย์แค่สนใจเล็กน้อยเท่านั้น เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดของเขาคือการหาไม้กายสิทธิ์ที่เข้ากับตัวเองมากที่สุดจากไม้กายสิทธิ์นับพันอัน

ตอนนี้เขามีไม้กายสิทธิ์อยู่สองอัน

อันแรกคือไม้กายสิทธิ์ระดับ C ของดิกเกิล ซึ่งมีค่าความเข้ากันได้ 62% และตัวเลขนี้ยังค่อยๆ เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

นั่นเป็นเพราะพลังเวทของเขาแข็งแกร่งกว่าดิกเกิลมาก หลังจากผ่านการอัดพลังเวทความเข้มสูงและใช้งานคาถาอยู่ช่วงหนึ่ง ไม้กายสิทธิ์ที่ไม่ได้ต่อต้านการเปลี่ยนเจ้าของอันนี้ก็เปลี่ยนจากมืดเป็นสว่าง และยอมรับเจ้าของคนใหม่เรียบร้อยแล้ว

นอกจากความเข้ากันได้โดยกำเนิดแล้ว พ่อมดที่แข็งแกร่งมักจะค่อยๆ หล่อหลอมไม้กายสิทธิ์ในมือให้เข้ากับตัวเองได้เสมอ ตราบใดที่ไม้กายสิทธิ์ที่ได้มาไม่ได้ภักดีจนดื้อรั้นเกินไป

ไม้กายสิทธิ์ที่ภักดีมากบางอันจะต่อต้านการใช้งานโดยพ่อมดที่ไม่ใช่เจ้าของ และถ้าฝืนใช้ พลังของคาถาจะอ่อนลง หรืออาจเกิดผลข้างเคียงที่ไม่ต้องการ

เหมือนตอนที่แฮร์รี่ใช้ร่มไม้กายสิทธิ์ของแฮกริด

อันที่สองคือไม้กายสิทธิ์ระดับ B ที่เสียหายของควีเรลล์ ซึ่งมีค่าความเข้ากันได้เพียง 23% การใช้งานมันเต็มไปด้วยความเสี่ยง เพราะคาถาอาจกลายพันธุ์หรือสะท้อนกลับได้ทุกเมื่อ

สำหรับดัดลีย์ ไม้กายสิทธิ์อันนี้มีคุณค่าในด้านการหลอมรวม แต่แทบไม่มีค่าในการใช้งานจริง

ดังนั้นเพื่อประหยัดเวลาและต้นทุนในการหลอมรวม และเพื่อใช้การหลอมรวมไม้กายสิทธิ์ราคาถูกที่สุดในช่วงที่โอกาสในการหลอมรวมยังมีมาก เพื่อให้ได้รับความสามารถ [เวทไร้ไม้กายสิทธิ์] แบบสมบูรณ์ ดัดลีย์จึงยังจำเป็นต้องซื้อไม้กายสิทธิ์ระดับ D ที่มีค่าความเข้ากันได้สูงจากร้านไม้กายสิทธิ์โอลลิแวนเดอร์

ถ้าสุดท้ายเขาตัดสินใจไม่เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์และไม่รับโอกาสหลอมรวมใหม่อีก ไม้กายสิทธิ์อันใหม่นี้อาจกลายเป็นไม้กายสิทธิ์หลักของดัดลีย์ในอนาคตก็ได้

“ฉันเห็นอะไรน่ะ? แฮร์รี่ พอตเตอร์! เธอมาแล้ว! ดีมากที่เธอมา! ฉันรอเธอมานานแล้ว!”

ขณะที่ดัดลีย์กำลังค้นหาไม้กายสิทธิ์ใหม่ที่เข้ากับตัวเองสูง และแฮร์รี่กำลังมองไปรอบร้านอย่างอยากรู้อยากเห็น พ่อมดแก่ที่มีดวงตาสีเงินขาวก็โผล่หัวออกมาจากห้องแคบด้านหลังร้าน

แผ่นดินไหวเล็กๆ ก่อนหน้านี้ทำให้ช่างทำไม้กายสิทธิ์ฝีมือเยี่ยมอย่างคุณโอลลิแวนเดอร์ต้องถอยไปยังห้องด้านหลังที่มีคาถาป้องกันแข็งแกร่งกว่าเพื่อหลบอยู่ชั่วคราว

ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นดัดลีย์กับแฮร์รี่กำลังดื่มอยู่ในร้านหม้อใหญ่รั่ว

เขารู้ดีว่าถ้าไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้น ผู้กอบกู้ผู้โด่งดังจะต้องมาที่ร้านไม้กายสิทธิ์ของเขา ซึ่งผูกขาดตลาดโลกเวทมนตร์อังกฤษอย่างสมบูรณ์ เพื่อซื้อไม้กายสิทธิ์อันแรกของตัวเองในวันนี้แน่นอน

ระหว่างนั้นเกิดแผ่นดินไหวขึ้น และตอนแรกเขาคิดว่าอาจมีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่โชคดีที่ผู้กอบกู้ก็ยังมาอยู่ดี

แฮร์รี่มองลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะพูดก่อน เขาจึงตอบกลับ

“สวัสดีครับ คุณโอลลิแวนเดอร์ ผมกับลูกพี่ลูกน้องมาซื้อไม้กายสิทธิ์ครับ!”

“แน่นอน! พ่อมดส่วนใหญ่ที่มาหาฉันก็มาซื้อไม้กายสิทธิ์ทั้งนั้น! มาเถอะ! ให้ฉันวัดตัวพวกเธอ!”

โอลลิแวนเดอร์พูด พลางถือสายวัดที่ยืดเองอัตโนมัติเดินอ้อมเคาน์เตอร์มาที่ข้างตัวแฮร์รี่

จากนั้นสายวัดก็เริ่มวัดความยาวแขน ความยาวขา ส่วนสูง แม้แต่ระยะห่างระหว่างดวงตาก็ไม่เว้น

“คุณพอตเตอร์ เธอถนัดมือไหน?”

“มือขวาครับ!”

ระหว่างวัดตัว โอลลิแวนเดอร์ยังถามคำถามที่ฟังดูสมเหตุสมผลกว่าการวัดพวกนั้นอีก

สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าทำไมการเลือกไม้กายสิทธิ์ถึงต้องวัดอะไรเยอะแยะขนาดนี้

แฮร์รี่ถามด้วยความสงสัย และได้รับคำตอบว่านี่คือทักษะพิเศษของตระกูลโอลลิแวนเดอร์

หลังจากวัดข้อมูลกองโต ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ โอลลิแวนเดอร์ก็ปีนขึ้นบันได

บนชั้นไม้ที่เต็มไปด้วยกล่องไม้กายสิทธิ์มากมาย เขาค้นหา ดึงออกมา และส่งไม้กายสิทธิ์ให้แฮร์รี่ลองใช้ หลังจากได้รับผลตอบรับว่าไม่เหมาะ เขาก็เดินหน้าค้นหาไม้กายสิทธิ์ใหม่ให้แฮร์รี่ต่อ...

ต้องยอมรับว่า ถึงจะไม่รู้หลักการ แต่ไม้กายสิทธิ์ทุกอันที่โอลลิแวนเดอร์เลือกให้แฮร์รี่ล้วนมีค่าความเข้ากันได้ไม่ต่ำกว่า 75%

ดัดลีย์สามารถใช้ระบบตรวจสอบค่าความเข้ากันได้ระหว่าง [สายเลือดพ่อมดอ่อนแอ] ที่หลอมรวมเข้ากับตัวเอง กับไม้กายสิทธิ์แต่ละอันได้ โดยสายเลือดนี้มาจากเลือดของแฮร์รี่ และข้อมูลความเข้ากันได้ของมันก็สะท้อนค่าความเข้ากันได้ของแฮร์รี่ได้ประมาณหนึ่ง

ขณะสังเกตแฮร์รี่ทดลองไม้กายสิทธิ์ การค้นหาแบบวนรอบของดัดลีย์ก็ได้ผลลัพธ์เช่นกัน

โดยไม่รบกวนโอลลิแวนเดอร์ และหลังจากระบุเป้าหมายได้แล้ว ดัดลีย์ก็กระโดดวิ่งพรวดเดียว ก่อนจะหยิบกล่องไม้กายสิทธิ์จากด้านบนสุดของชั้นฝั่งตะวันออกลงมา

ไม้กายสิทธิ์ไม้ป็อปลาร์ (ระดับ D) แกนเอ็นหัวใจมังกร ความยาว 13 นิ้ว ความเข้ากันได้กับโฮสต์ 98%

ไม่มีไม้กายสิทธิ์อันไหนที่เข้ากับเขาได้มากกว่านี้แล้ว ข้อมูลนี้ถูกคำนวณจาก [สายเลือดพ่อมดชั้นยอด] ที่ได้รับจากการหลอมรวมศิลาอาถรรพ์

ศิลาอาถรรพ์เป็นวัตถุเล่นแร่แปรธาตุ ไม่ใช่เลือดของพ่อมดหรือสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์

สายเลือดพ่อมดที่ได้จากการหลอมรวมศิลาอาถรรพ์ แม้จะแข็งแกร่งอย่างมาก แต่ก็บริสุทธิ์ยิ่งกว่าเช่นกัน

ถ้าดัดลีย์เกิดมาพร้อมสายเลือดพ่อมด ไม้กายสิทธิ์ที่เขาน่าจะเข้ากันได้มากที่สุดก็คงเป็นอันนี้

ด้วยค่าความเข้ากันได้ 98% เพียงหล่อเลี้ยงมันด้วยพลังเวทอีกไม่กี่วัน มันก็จะขึ้นเป็น 100% และเมื่อถึงตอนนั้น การหลอมรวมมันจะทำให้ดัดลีย์ได้รับความสามารถ [เวทไร้ไม้กายสิทธิ์] แบบสมบูรณ์

ทางนี้ดัดลีย์ได้ไม้กายสิทธิ์ที่ตัวเองต้องการ ส่วนอีกทาง ไม้กายสิทธิ์แห่งโชคชะตาของแฮร์รี่ก็ถูกเลือกออกมาเช่นกัน

“ไม้ฮอลลี่ แกนขนนกฟีนิกซ์ ความยาว 11 นิ้ว”

โอลลิแวนเดอร์พูด พลางมองไม้กายสิทธิ์ในมือแฮร์รี่ที่กำลังปล่อยประกายสีทอง ดวงตาสีเงินขาวของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้น “มันทรงพลังมาก เหมาะกับเธอมากจริงๆ คุณพอตเตอร์

ที่พิเศษยิ่งกว่านั้นคือมันมีฝาแฝด ใช้ขนหางของฟีนิกซ์ตัวเดียวกันเป็นแกน ส่วนไม้กายสิทธิ์อันนั้นอยู่ใน... อยู่ในมือของพ่อมดที่ไม่อาจเอ่ยนาม พ่อมดคนนั้นชั่วร้ายมาก แต่ก็แข็งแกร่งมาก... มากจริงๆ!”

“คุณกำลังพูดถึงโวลเดอมอร์เหรอ?”

แฮร์รี่ขมวดคิ้วแล้วถามตรงๆ โดยไม่อ้อมค้อม

……….