บทที่ 27 - ฐานทัพทหารอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหวินโจว คุณชายรองตระกูลเฉิน?!

บทที่ 27 - ฐานทัพทหารอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหวินโจว คุณชายรองตระกูลเฉิน?!

บินฉิวตลอดทาง ไร้สิ่งกีดขวาง!

จราจรทางอากาศนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ!

ยานบินร่อนลงจอดบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ภายในฐานทัพทหารเมืองเหวินโจว

ในฐานทัพ พันตรีฉินไป๋ นำทีมวิ่งเหยาะๆ เข้ามาอย่างรวดเร็ว

ในฐานะผู้ใช้พลังระดับ 5 แพลตตินัม ฉินไป๋ตรวจพบร่องรอยของยานบินตั้งแต่ตอนที่มันกำลังมุ่งหน้ามายังฐานทัพแล้ว

หน้าที่หลักของฐานทัพทหาร คือรับผิดชอบเฝ้าระวังสถานการณ์ทั้งในและนอกเมือง

เพื่อรับประกันความปลอดภัยของตัวเมือง รวมถึงตรวจสอบว่ามีการก่อตัวของรอยแยกมิติ หรือการบุกรุกของคลื่นสัตว์อสูรหรือไม่

ภายในดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ย บางทีอาจจะมีพลังเร้นลับบางอย่างคอยปกป้องคุ้มครองอยู่

ทำให้รอยแยกมิติที่เกิดขึ้น ล้วนเป็นรอยแยกที่ไม่เสถียร

สัตว์อสูรหรือเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่สามารถทะลวงผ่านเข้ามาได้ จะมีระดับไม่เกิน 4 หรือ 5 และจำนวนก็จะไม่เยอะมากนัก

โดยปกติแล้วจะมีเพียงสัตว์อสูรระดับต่ำเท่านั้นที่สามารถเข้ามาได้ ยิ่งระดับต่ำมากเท่าไหร่ จำนวนที่หลุดเข้ามาก็จะยิ่งมาก ดังนั้นในพื้นที่ป่าเขาจึงยังคงแฝงไว้ด้วยอันตรายในระดับหนึ่ง

และการมีอยู่ของฐานทัพทหาร ก็เพื่อคอยกวาดล้างสัตว์อสูรหรือเผ่าพันธุ์ต่างดาวเหล่านี้เป็นประจำ

ส่วนด่านทั้งสี่ทิศ จะตั้งประจันหน้ากับรอยแยกมิติที่ค่อนข้างเสถียร 4 แห่ง ซึ่งเปิดช่องทางให้กองทัพเผ่าพันธุ์ต่างดาวและสัตว์อสูรจำนวนมหาศาลบุกเข้ามาได้

ฉินไป๋มาถึงลานจอด มองดูยานบินตรงหน้า

เขารู้ดีว่า คนที่มีสิทธิ์ครอบครองและโดยสารยานบินเฟอร์รารี่แบบนี้ได้

ถ้าไม่ใช่ยอดฝีมือระดับท็อป ก็ต้องเป็นผู้บริหารระดับสูงของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หรือไม่ก็เป็นบุคคลสำคัญระดับ VIP

ยานบินเฟอร์รารี่สงวนสิทธิ์เฉพาะยอดฝีมือระดับ 6 ขึ้นไป ต้องมียศทางทหารอย่างน้อยพันโทขึ้นไป มีผลงานทางทหารในระดับหนึ่ง และต้องจ่ายเงินสดอีก 100 ล้าน ถึงจะสามารถซื้อได้

ยานบินประเภทนี้ได้รับอนุญาตให้ทำการบินเหนือน่านฟ้าของดินแดนเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้

ในสถานการณ์ปกติ น่านฟ้าเหนือตัวเมืองถือเป็นเขตห้ามบิน

ประตูยานบินถูกเปิดออก

เงาร่างหนึ่งกระโดดลงมาเป็นคนแรก เท้าแตะพื้นอย่างแผ่วเบา

ไม่มีฝุ่นผงฟุ้งกระจายเลยแม้แต่น้อย แสดงให้เห็นถึงการควบคุมพลังของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายที่ยืนตระหง่านอยู่บนพื้น

"นะ... นั่นมัน! พลโทจ้าวหานอวิ๋น! ราชันปืนจ้าวหานอวิ๋น!!" สิบเอกระดับสามคนหนึ่ง อ้าปากค้าง ร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

"ฉันรู้ๆ! โฆษกของตระกูลเฉิน ซึ่งเป็นตระกูลระดับท็อป และยังเป็นยอดขุนพลผู้เคยบุกเดี่ยวเข้าตะลุยในสมรภูมิเผ่าพันธุ์ต่างดาวแบบไปกลับสามรอบ เผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับ 8 แบบหนึ่งต่อสาม แถมยังฆ่าไปสองหนีไปได้หนึ่งด้วยนะ!" ร้อยเอกระดับสี่คนหนึ่ง เล่าประวัติด้วยสีหน้าทึ่งสุดๆ

จ่าสิบเอกระดับสามคนหนึ่ง ทำหน้าตาตื่นเต้น พูดขึ้นว่า: "ใช่ๆๆ! ตอนนั้นคลิปที่ด่านชิงหลง ที่เขาสู้กับเผ่ามาร เผ่าอสรพิษ แล้วก็เผ่าสุนัขระดับ 8 ทั้งสามตัวแบบ 3 รุม 1 แล้วยังโดนเขาฆ่าตายเรียบน่ะ ฉันก็ดูเหมือนกัน!"

"ทะ... ท่าน! ไอดอลของผม!" สิบตรีระดับสองคนหนึ่ง มองด้วยสายตาเทิดทูนบูชา

ฉินไป๋เองก็มองจ้าวหานอวิ๋นด้วยความตื่นเต้น เลือดในกายเดือดพล่าน

ต้องรู้ไว้นะว่า โอกาสที่จะได้เห็นยอดฝีมือผู้มีฉายาตัวเป็นๆ ในเมืองระดับสองแบบนี้ มันยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก

ยอดฝีมือระดับนี้ ส่วนใหญ่ก็มักจะ...

โลดแล่นอยู่ในสมรภูมิรบเผ่าพันธุ์ต่างดาว หรือไม่ก็บุกตะลุยอยู่ในรังของพวกมันนู่นแหละ

ฉินไป๋มองจ้าวหานอวิ๋นด้วยความเคารพเทิดทูน แอบคิดในใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญาณที่ยากจะเยียวยาจากสมรภูมิรบในอดีต

ทำให้ระดับพลังชะงักอยู่ที่ระดับ 5 ไม่สามารถก้าวหน้าต่อไปได้

เขาคงอยากจะกลับไปที่สนามรบเผ่าพันธุ์ต่างดาว เพื่อเด็ดหัวพวกมันสักสองสามตัว

เพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของเพื่อนร่วมทีมที่สละชีพไปแล้ว!

.....

"ฐานทัพทหารอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหวินโจว!"

"พันตรีฉินไป๋ นำเหล่านายทหารและพลทหาร ขอทำความเคารพท่าน!"

ฉินไป๋หน้าแดงก่ำ ตะโกนรายงานเสียงดังฟังชัด พร้อมกับยกมือขึ้นตะเบ๊ะทำความเคารพ

จ้าวหานอวิ๋นปรายตามอง พยักหน้ารับด้วยใบหน้าเรียบเฉย!

ฉินไป๋ตื่นเต้นจนแทบพูดไม่ออก

วินาทีต่อมา เขาก็ต้องตกตะลึง

เมื่อเห็นว่าจ้าวหานอวิ๋นหันหลังกลับไป ก้มหัวลงเล็กน้อย แล้วพูดกับคนในยานบินด้วยความเคารพว่า: "คุณชาย ถึงแล้วครับ ลงมาได้เลยครับ!"

"คุณชาย??"

"หรือว่าจะเป็น.... พลเอกเฉินซีเนี่ยน? ทะ... ท่านมาเยือนฐานทัพทหารอันดับหนึ่งเมืองเหวินโจวด้วยตัวเองเลยเหรอ?"

"หรือว่าจะมีเด็กอัจฉริยะระดับ SSS โผล่มา ไม่เห็นได้ยินข่าวเลยนะ! ในเมืองก็ไม่ได้มีข่าวลืออะไรเลยนี่นา!"

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวหานอวิ๋นที่เอ่ยกับคนในยานบิน

ภายในใจของฉินไป๋ก็เกิดคลื่นลมปั่นป่วนขึ้นมาทันที

พลเอกเฉินซีเนี่ยนเชียวนะ!

ยอดฝีมือระดับ 9 ที่อายุน้อยที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ย!

เพิ่งจะสร้างตำนานสู้หนึ่งต่อสี่ ฆ่าสามหนีหนึ่งไปหมาดๆ เมื่อไม่กี่วันก่อน..... แถมพวกนั้นยังเป็นถึงระดับ 9 ซะด้วย!

เขากำหมัดแน่น บ่งบอกถึงความตื่นเต้นที่อัดอั้นอยู่ในใจ

นี่หมายความว่า!

เขากำลังจะได้รับเกียรติให้เห็นบุคคลระดับตำนานท่านนี้แล้วใช่ไหม?

บรรดานายทหารและพลทหารที่อยู่ด้านหลังฉินไป๋ ยิ่งกระซิบกระซาบพูดคุยกันอย่างออกรส

"สวรรค์ช่วย! คงไม่ใช่พลเอกเฉินซีเนี่ยนหรอกมั้ง! นอกจากท่านแล้ว ยังจะมีใครที่ทำให้ราชันปืนต้องก้มหัวให้ได้ขนาดนี้อีก!"

"นั่นก็ไม่แน่นะ! อาจจะเป็นราชันดาบก็ได้ ท่านก็เคยเป็นคุณชายมาก่อนเหมือนกันนะในตอนหนุ่มๆ!"

"ไม่มีเหตุผลเลยนะ? ฐานทัพทหารอันดับหนึ่งเมืองเหวินโจวของเรามันมีระดับตรงไหน? ยังสู้ค่ายประจำการในต่างแดนของตระกูลอื่นๆ ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!"

"หลบหน่อยๆ หลีกทางให้หน่อย ขอฉันดูบ้าง ขอฉันดูบ้าง!!"

ฝูงชนด้านหลังเกิดความโกลาหลวุ่นวาย แต่ละคนชะเง้อคอยืดคอยาว อยากจะเห็นให้เต็มตาว่าบุคคลปริศนาในยานบินนั้น เป็นใครที่ยิ่งใหญ่มาจากไหนกันแน่!

.......

เมื่อได้ยินเสียงของจ้าวหานอวิ๋น เฉินซีอินก็ลุกขึ้นยืน

เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าเงียบๆ ท้องฟ้ายามนี้ช่างกว้างใหญ่ไพศาล แสงแดดสาดส่องทะลุหมู่เมฆลงมา ราวกับแสงรุ่งอรุณที่ขับไล่ความมืดมิดให้มลายสิ้น!

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!

ฉัน!

เฉินซีอิน!

จะขอเปิดฉากเวทีของตัวเองอย่างเป็นทางการ!

เขาก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าสองก้าว มือซ้ายจับขอบประตูยานไว้ ย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วกระโดดลงมา....

"ปัง!"

เงาร่างในชุดขาว

ลงสู่พื้นอย่างมั่นคงในท่ากึ่งนั่งกึ่งย่อ ฝุ่นผงฟุ้งกระจายขึ้นมาเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็ยืดตัวขึ้น เดินมาหยุดอยู่ข้างจ้าวหานอวิ๋น แล้วบอกว่า: "รบกวนลุงจ้าวด้วยนะครับ"

บรรดาฝูงชนที่เบียดเสียดดันกันอยู่ ชะเง้อคอยืดหัว เบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา

อยากจะชื่นชมและยลโฉมไอดอลในดวงใจให้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น!

ทว่า.

"????"

"นะ... นี่ใครวะ??"

เหล่านายทหารและพลทหารที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็งุนงงเป็นไก่ตาแตก มองดูเด็กหนุ่มชุดขาวที่ดูหล่อเฟี้ยวอลังการ แต่พวกเขากลับไม่รู้จักหน้าค่าตาเลยสักนิด!!

หรือว่าจะเป็นลูกท่านหลานเธอของขุมอำนาจหรือตระกูลไหน?

แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ!

นอกจากบรรดายอดฝีมือระดับท็อป หรือนักวิจัยพลังพิเศษที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว

จะมีใครหน้าไหนที่ทำให้ราชันปืน จ้าวหานอวิ๋น ต้องมาส่งด้วยตัวเองได้ล่ะ!

เดี๋ยวนะ!

คุณชาย?

งั้นก็แปลว่าเป็นทายาทสายตรงของตระกูลเฉินสิ!

แต่หลายปีมานี้ นอกจากคุณชายใหญ่เฉินซีเนี่ยนแล้ว ก็ไม่เคยมีข่าวคราวของทายาทสายตรงตระกูลเฉินคนอื่นๆ เล็ดลอดออกมาเลยนี่นา

ถ้ามีจริงๆ เด็กหนุ่มระดับนี้ ข่าวคงกระฉ่อนไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตแล้วล่ะ

ก็แน่ล่ะ นั่นมันทายาทสายตรงของตระกูลเฉินเชียวนะ!

สายเลือดใหม่ของตระกูลที่เป็นดั่งเสาหลักของต้าเซี่ยเชียวนะ!

ถือเป็นหนึ่งในตัวเต็งผู้นำของคนรุ่นต่อไปเลยนะนั่น!

แล้วคุณชายคนนี้ตกลงว่าเป็นใครกันล่ะ?

จ้าวหานอวิ๋นพยักหน้าให้เฉินซีอินเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาบอกฉินไป๋ด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: "พันตรีฉินไป๋ นี่คือคุณชายรองของตระกูลเราครับ ปีนี้เพิ่งจะปลุกพลังได้ ผมเลยมาส่งเขาเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัย!"

"รบกวนช่วยจัดการ พาเขาเข้าไปข้างในด้วยนะครับ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวหานอวิ๋น ฉินไป๋ก็รู้สึกตกใจจนทำอะไรไม่ถูก!

ยอดฝีมือระดับ 8 พลโทแห่งต้าเซี่ย ผู้มีฉายาระดับตำนาน ถึงกับเอ่ยปากบอกว่า รบกวนด้วย!

นี่หูฉันฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย?

"ได้เลยครับ ท่านนายพลจ้าว ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

ฉินไป๋ทำความเคารพจ้าวหานอวิ๋น ท่าทางขึงขังจริงจัง ตอบกลับด้วยความเคารพอย่างสุดซึ้ง

จากนั้นก็แอบตกตะลึงอยู่ในใจ

คุณชายรอง??

พระเจ้าช่วย!

นั่นก็แปลว่าเป็นน้องชายของราชันจิตวิญญาณ เป็นลูกชายของราชันดาบกับราชินีสายฟ้าเพลิงงั้นเหรอ?

ภูมิหลังของเด็กหนุ่มคนนี้มันจะน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

วินาทีต่อมา เขาก็หันไปพูดกับเฉินซีอินด้วยท่าทีระแวดระวังและนอบน้อมว่า: "คุณชายรอง เชิญตามผมมาเลยครับ!"

"งั้นผมไปก่อนนะครับ ลุงจ้าว!" เฉินซีอินโบกมือให้จ้าวหานอวิ๋น พยักหน้าให้อย่างสุภาพ ก่อนจะก้าวเดินไปยืนข้างฉินไป๋

เหล่านายทหารและพลทหารที่อยู่ด้านหลัง จ้องมองเด็กหนุ่มคนนี้ตาไม่กะพริบ

ต่างก็รู้สึกว่าเขานั้นดูหล่อเหลาสง่างามราวกับเทพบุตรลงมาจุติ ไม่เห็นจะดูเจ้าชู้ตรงไหนเลย

แถมขลุ่ยที่ห้อยอยู่ข้างเอวนั่น ยิ่งขับเน้นให้กลิ่นอายความสูงศักดิ์ของเขาดูโดดเด่นสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น สมกับที่เป็นคุณชายรองแห่งตระกูลเฉินจริงๆ~!

จ้าวหานอวิ๋นพยักหน้ารับ แววตาแฝงความคาดหวัง ยิ้มแล้วบอกว่า: "ไปเถอะครับคุณชาย! เส้นทางของคุณเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น พวกเราทุกคนจะคอยเฝ้าดูคุณอยู่เสมอ!"

"ครับ"

เฉินซีอินพยักหน้ารับเบาๆ กำหมัดแน่น ก่อนจะหันไปบอกฉินไป๋ว่า: "รบกวนด้วยนะครับ พันตรีฉิน"

เมื่อฉินไป๋ได้ยินคำพูดที่สุภาพและให้เกียรติจากคุณชายรอง เขาก็รู้สึกปลื้มปีติอย่างบอกไม่ถูก รีบยิ้มตอบกลับไปว่า: "ไม่รบกวนเลยครับ ไม่รบกวน เป็นเกียรติของผมต่างหากครับ คุณชายรองเชิญทางนี้เลยครับ!"

สิ้นเสียง

เขาก็หันไปทำความเคารพจ้าวหานอวิ๋นอีกครั้ง จากนั้นก็หมุนตัวเดินนำทางเฉินซีอิน มุ่งหน้าไปยังสนามสอบของฐานทัพทหาร

เฉินซีอินเดินตามไปติดๆ พลางแอบคิดวิเคราะห์อยู่ในใจ

ตามข้อมูลที่เขาค้นหาจากอินเทอร์เน็ตเมื่อคืน ระบบยศทหารของต้าเซี่ยนั้น คนที่จะเป็นพันตรีได้ อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นยอดฝีมือระดับ 5

ยอดฝีมือระดับนี้ แค่กระดิกนิ้วเบาๆ ก็สามารถบี้เขาตายได้สบายๆ แล้ว

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลุงจ้าว รวมถึงภูมิหลังและชาติตระกูลของเขา กลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ความแข็งแกร่งและชาติตระกูลนี่มันสำคัญจริงๆ แฮะ!

ในเมื่อตระกูลมอบจุดเริ่มต้นที่สูงลิบลิ่วให้ขนาดนี้ ถ้ายังตามหลังคนอื่นอยู่อีก ก็คงตลกพิลึกแล้วล่ะ

ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อนก็แล้วกัน

ตำแหน่งที่หนึ่งของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยครั้งนี้ ต้องคว้ามาให้ได้!

……

"เอ๊ะ? ซีอินไปไหนเนี่ย? ทำไมไม่เห็นเลย?"

หลินอู่เดินทางมาถึงหน้าฐานทัพทหารพร้อมกับรถบัสของโรงเรียน

แต่พอมองหาในรถกลับไม่เจอเฉินซีอินเลย นึกว่าหมอนั่นจะเดินทางมาเองซะอีก แต่หาอยู่นานสองนานก็ยังไม่เห็นวี่แวว

ไม่รู้ไอ้หมอนี่มันเป็นอะไรไป ช่วงนี้ดูลึกลับชอบกล

เล่นหายตัวไปดื้อๆ หวังว่าทรัพยากรที่ให้ไปจะช่วยเขาได้บ้างนะ!

ด้านนอกฐานทัพทหาร

เวลาล่วงเลยมาจนเกือบจะแปดโมงเช้า

ประตูฐานทัพทหารใกล้จะเปิดออก เพื่อต้อนรับผู้เข้าสอบ

ณ บริเวณจุดพักคอยของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งเมืองเหวินโจว หลินอู่เริ่มกระวนกระวายใจ ยกมือขึ้นเกาหัวอย่างหัวเสีย พลางคิดในใจ

เขาส่งข้อความหาเฉินซีอิน

"ซีอิน นายอยู่ไหนเนี่ย ทำไมยังไม่มาอีก มัวไปเถลไถลอยู่ที่ไหน?"

(จบแล้ว)