บทที่ 26 - ออกเดินทาง! การสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่กำลังจะเริ่มขึ้น!

บทที่ 26 - ออกเดินทาง! การสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่กำลังจะเริ่มขึ้น!

วันสอบเข้ามหาวิทยาลัย เวลาเจ็ดโมงเช้า ภายในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์

ข่าวในโทรทัศน์กำลังรายงานสถานการณ์…

【รายงานข่าวท้องถิ่น! เมื่อช่วงกลางดึกที่ผ่านมา บริษัทยารายใหญ่ 2 แห่ง และบริษัทผลิตอุปกรณ์อีก 1 แห่ง ซึ่งเปิดกิจการในเมืองของเรามานานกว่า 30 ปี ถูกตั้งข้อหาพัวพันกับการลักลอบซื้อขายอุปกรณ์และโอสถเถื่อน ขณะนี้ถูกสั่งปิดกิจการชั่วคราวเพื่อรอการดำเนินการ..... คดีนี้กำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวนสอบสวน....】

【นอกจากนี้ ยังมีบริษัทผลิตของใช้ในชีวิตประจำวันที่ "ถูกกฎหมาย" อีกหนึ่งแห่ง กำลังถูกเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบเช่นกัน......】

【วันนี้เป็นวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย ขอเตือนด้วยความหวังดี กฎจราจรมีไว้ให้ทำตาม หากขับขี่ไม่ทำตามระเบียบ ญาติมิตรจะต้องหลั่งน้ำตา!】

【เพียงไม่กี่วัน แก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งของเมืองเรา รวมถึงบริษัทยักษ์ใหญ่หลายแห่ง ทยอยเกิดเรื่องขึ้นอย่างต่อเนื่อง นี่คือความบิดเบี้ยวของสันดานมนุษย์ ความเสื่อมทรามของศีลธรรม หรือว่าเป็นแผนการร้ายอันน่าสะพรึงกลัวกันแน่? ในรายการ "เรื่องเล่าสุดโต่ง" ตอนนี้ จะพาคุณไปค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่........】

เฉินซีอินที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร จัดการมื้อเช้าที่สาวใช้นำมาเสิร์ฟจนหมดเกลี้ยง

เมื่อฟังข่าวที่รายงานในโทรทัศน์ เขาก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

อำนาจบารมีของตระกูลเขานี่มันล้นฟ้าจริงๆ

บริษัทในเมืองระดับสองที่เปิดมานานตั้ง 30 ปี เพียงชั่วข้ามคืน

นึกจะล้มก็ล้มครืนลงมาดื้อๆ ส่วนแก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งนั่น ยิ่งหายวับไปกับตาแบบไม่มีแม้แต่คลื่นน้ำกระเพื่อม นึกจะหายก็หายไปเฉยเลย

เขาเรียกสาวใช้มาช่วยจัดแต่งทรงผมที่ยุ่งเหยิงให้เป็นทรงสุดหล่อเฟี้ยว

จากนั้นก็กลับเข้าห้อง สวม 【เสื้อคลุมลายเมฆา】 ซึ่งมันก็เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นชุดคลุมยาวสีขาวขลิบทอง ดูหรูหราอลังการสุดๆ

เด็กหนุ่มรูปงามปรากฏตัวอยู่หน้ากระจกบานใหญ่

เขาตรวจสอบความเรียบร้อย นำขลุ่ยซีเหยียนมาแขวนไว้ที่เอว ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความสูงส่งเหนือโลกียวิสัย ราวกับเซียนผู้ไร้เทียมทาน

เมื่อเดินออกจากห้อง ลงบันไดมา ก็เตรียมตัวจะออกจากบ้าน

เฉินเหวินหยวนที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา กำลังถูนิ้วเล่นไปมาอย่างไม่ใส่ใจ พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยว่า: "ลุงจ้าวของลูกเตรียมยานบินไว้เรียบร้อยแล้ว เรื่องอื่นๆ ก็จัดการให้หมดแล้ว ลูกตามเขาไปได้เลย พ่อจะไปด่านชิงหลงแล้วนะ"

จากนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง

"หืม? ขลุ่ยเล่มนี้ดูดีนี่นา ไปหามาจากไหนล่ะ?"

"ตกมาจากสวรรค์ครับ!" เฉินซีอินเสยผมด้วยท่าทางมั่นหน้าสุดๆ มุมปากยกยิ้ม จากนั้นก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ โพสท่าที่คิดว่าหล่อที่สุดไปสองสามที แล้วหัวเราะบอกว่า

"พ่อไม่ต้องห่วงนะ ไปโม้กับปู่ย่าตายายเตรียมไว้ได้เลย อ้อ บอกให้พวกท่านหาเวลาว่างดูถ่ายทอดสดด้วยล่ะ!"

ระหว่างที่ตอบ เขาก็ก้าวเท้ายาวๆ เดินตามจ้าวหานอวิ๋นออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงหน้าประตู เดินลงบันไดมา เขาก็กระโดดขึ้นยานบินที่จอดรออยู่

ในเวลานี้ ลุงจ้าวและคนขับรถในชุดรบสีดำขลิบทองก็เข้าไปนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว เฉินซีอินพยักหน้าทักทายพวกเขา

ยานบินค่อยๆ ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังฐานทัพทหารที่ตั้งอยู่ชานเมือง

"เจียเสวี่ย ช่วงเวลาต่อจากนี้ ฝากคอยติดตามดูแลเขาให้ดีด้วยล่ะ ฉันจะไปด่านชิงหลงแล้ว!"

"รับทราบค่ะ นายท่าน"

เสียงเย็นชาและใสกระจ่างดังขึ้นตอบรับ

.....

เมืองเหวินโจวมีโรงเรียนมัธยมปลายทั้งหมดแปดแห่ง จำนวนนักเรียน ม.6 ที่ปลุกพลังได้มีอยู่ราวๆ สองหมื่นคน

เมืองระดับสองอย่างเมืองเหวินโจวนั้น ในดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ยมีอยู่ 108 แห่ง เมืองระดับหนึ่งมี 36 แห่ง และเมืองระดับท็อปมี 5 แห่ง

ส่วนเมืองระดับสามและสี่ลงไปนั้นมีจำนวนเยอะกว่านี้มาก

ประชากรเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ยมีทั้งหมดราวๆ สามหมื่นล้านคน จำนวนผู้เข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยในแต่ละปีจะอยู่ที่ประมาณสิบล้านคน

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะกินเวลาทั้งหมด 5 วัน

และในวันที่ 6 มิถุนายนของทุกปี ก็ถือเป็นวันเฉลิมฉลองของเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วย อัจฉริยะนับไม่ถ้วนจะฉายแสงโดดเด่นออกมา ภายใต้ความคาดหวังของคนทั้งเผ่าพันธุ์

เพื่อที่ในอนาคต พวกเขาจะกลายมาเป็นกำลังหลักในการต้านทานเผ่าพันธุ์ต่างดาว

ภาพการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะถูกถ่ายทอดสดไปทั่วทุกมุมโลกผ่านทางอินเทอร์เน็ต

เพื่อให้ทุกคนได้ประจักษ์ว่า เด็กรุ่นใหม่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์เรานั้น เก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ ในทุกยุคทุกสมัย และสักวันหนึ่ง พวกเราจะต้องกวาดล้างเผ่าพันธุ์ต่างดาวให้สิ้นซากไปให้จงได้

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยแบ่งออกเป็นการทดสอบสามขั้นตอน และจะมีการถ่ายทอดสดตลอดเวลา

ขั้นตอนที่หนึ่ง คือการสอบภาคทฤษฎีและการทดสอบเจตจำนง ใช้เวลาหนึ่งวัน

นักเรียนจะต้องเข้าไปในมิติเสมือนจริง เพื่อทำข้อสอบและเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ต่างดาวจำลองที่ทรงพลัง เพื่อทดสอบความอดทนและเจตจำนง

คะแนนเต็มในส่วนนี้คือ 200 คะแนน

ขั้นตอนที่สอง คือการทดสอบระดับพลัง ใช้เวลาหนึ่งวัน

เพื่อดูว่าหลังจากปลุกพลังมาได้สามวัน เหล่าวัยรุ่นจะสามารถพัฒนาตัวเองไปได้ไกลแค่ไหน รวมถึงประเมินพลังทำลายล้างที่สามารถทำได้ และวิเคราะห์ความแข็งแกร่งของพรสวรรค์แต่ละคน

คะแนนเต็ม 200 คะแนน

แน่นอนว่า ในส่วนนี้อาจจะดูขาดความยุติธรรมไปสักหน่อย เพราะพวกที่มีชาติตระกูลดีหรือมีเงิน ย่อมได้เปรียบกว่าเด็กจากครอบครัวธรรมดาอยู่แล้ว

แต่ทุกคนก็มีเวลาสามวันเท่ากันหมด นี่ถือว่าเป็นการรักษาความยุติธรรมให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว

การที่คนอื่นใช้ทรัพยากรและเคล็ดวิชาจนพัฒนาได้ไกลกว่า

นั่นก็เป็นผลพวงมาจากความพยายามของคนรุ่นก่อนๆ ในครอบครัวเขาเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการคุกคามจากเผ่าพันธุ์ต่างดาว พวกตระกูลระดับท็อปหรือยอดฝีมือเหล่านั้น ก็ล้วนแต่เป็นด่านหน้าที่ต้องออกไปเสี่ยงตายในสนามรบ การที่พวกเขาจะได้รับสิทธิพิเศษบางอย่าง มันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่แล้ว

ถ้าจะโทษ ก็ต้องโทษตัวเองที่ดันเกิดมาผิดที่ผิดทาง

อย่างไรก็ตาม ในทุกๆ ปี ก็มักจะมีคนธรรมดาที่ระเบิดพลังแฝง พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด และกลายมาเป็นขุมอำนาจหรือยอดฝีมือหน้าใหม่ได้เสมอ

และลูกหลานของพวกเขาก็จะได้รับความคุ้มครองจากบารมีของคนเป็นพ่อเป็นแม่ตามไปด้วย

นอกจากนี้ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ไม่ใช่เส้นทางเดียวสู่อนาคต

นอกจากการสอบแล้ว ยังมีการเกณฑ์ทหาร การวิจัยและพัฒนาเคล็ดวิชา พลังพิเศษ ยา หรืออาวุธยุทโธปกรณ์ และสายอาชีพอื่นๆ อีกมากมาย

ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นเส้นทางที่สามารถยกระดับสถานะทางสังคม และดึงดูดทรัพยากรให้หลั่งไหลเข้ามาหาได้ทั้งสิ้น

ตัวอย่างเช่น หากคุณสามารถค้นคว้าเคล็ดวิชาใหม่ หรือค้นพบวิธีการใช้พลังพิเศษรูปแบบใหม่ และลงทะเบียนรับรองสำเร็จ

เมื่อผู้คนทั่วทั้งเผ่าพันธุ์นำไปเรียนรู้ พวกเขาก็จะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมส่วนหนึ่งให้กับผู้คิดค้นด้วย

เผ่าพันธุ์มนุษย์ให้ความสำคัญกับการสนับสนุนและบ่มเพาะบุคลากรผู้มีความสามารถในทุกๆ ด้านเป็นอย่างมาก

แต่แน่นอนว่า การสนับสนุนนี้ไม่ได้ไร้ขีดจำกัด คุณต้องสร้างผลงานให้เป็นที่ประจักษ์เสียก่อน ถึงจะได้รับการลงทุนอย่างต่อเนื่อง

ขั้นตอนที่สาม คือการทดสอบต่อสู้จริง ใช้เวลา 3 วัน

คะแนนจะพิจารณาจากผลงานในการต่อสู้จริง คะแนนเต็ม 600 คะแนน ส่วนคะแนนพิเศษจะดูจากความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับ เพราะยอดอัจฉริยะตัวจริง ย่อมไม่อาจใช้มาตรฐานของคนธรรมดามาประเมินได้

เหมือนอย่างเมื่อ 12 ปีก่อน เฉินซีเนี่ยนที่ลงสอบในฐานะคนธรรมดา แต่กลับกวาดคะแนนไปได้ถึง 1500 คะแนน ก็เพราะเขาสามารถข้ามระดับไปสังหารสัตว์อสูรพยัคฆ์ลายระดับทองแดงขั้นสูงได้ด้วยตัวคนเดียว ทั้งที่ตัวเองเพิ่งจะอยู่แค่ระดับเหล็กดำขั้นสมบูรณ์เท่านั้น

.....

ทุกๆ ปี ยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์มนุษย์จากกระทรวงศึกษาธิการ จะนำอุปกรณ์สร้างมิติพิเศษเดินทางไปยังฐานทัพทหารแต่ละแห่ง เพื่อเปิดใช้งานมิติ

มิติดังกล่าวเชื่อมต่อกับมิติอันมั่นคง ที่ถูกสร้างขึ้นจากความร่วมมือของยอดฝีมือระดับเทพหลายท่านของเผ่าพันธุ์มนุษย์

ในขณะที่ทำการเปิดมิติ สัญญาณของอุปกรณ์ด้านนอกและอุปกรณ์ภายในมิติจะเชื่อมต่อกัน ทำให้สามารถทำการถ่ายทอดสดผ่านเครือข่ายข้ามมิติได้

มิตินี้เรียกสั้นๆ ว่า "มิติสอบเข้ามหาวิทยาลัย"

ดอกไม้ในเรือนกระจกอาจจะดูสวยงามน่าทะนุถนอม แต่มันไม่อาจทนทานต่อพายุฝนได้

มีเพียงดอกกุหลาบและต้นไม้ที่เติบโตผ่านการต่อสู้จริงและความยากลำบากเท่านั้น ถึงจะสามารถเบ่งบานอย่างโดดเด่น

และค่อยๆ เติบโตกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขา เพื่อปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์!

เส้นทางสู่ความสำเร็จของยอดฝีมือทุกคน ย่อมต้องแลกมาด้วยพายุเลือดและกองซากศพของเผ่าพันธุ์ต่างดาว

มีเพียงการหล่อหลอมผ่านสงครามและเปลวเพลิงเท่านั้น ถึงจะสามารถสร้างตำนานอันเป็นอมตะขึ้นมาได้

แน่นอนว่า คงไม่มีผู้บริหารหน้าโง่คนไหน ปล่อยอันตรายที่เกินขีดจำกัดเข้ามาในมิติหรอก

มิติสอบเข้ามหาวิทยาลัยในแต่ละระดับ จะมีบาเรียพลังเทพคอยกั้นเอาไว้ ผู้เข้าสอบต้องเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะเสี่ยงทะลวงขึ้นไปในระดับที่สูงกว่าหรือไม่ หากไม่เจียมตัวจนต้องตาย ก็ช่วยไม่ได้……

นี่ถือเป็นบทเรียนแรกของการฝึกฝน หากไม่มีวิจารณญาณแม้แต่เรื่องแค่นี้ ก็คงต้องพูดคำเดียวว่า สมน้ำหน้า!

………

ตลอดทางที่ผ่านมา เฉินซีอินที่นั่งอยู่ในยานบิน มองดูขบวนรถที่ติดยาวเหยียดอยู่เบื้องล่าง ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานว่า: "ตระกูลเรานี่รอบคอบจริงๆ ที่ไม่ลงไปเดินทางภาคพื้นดิน ไม่งั้นป่านนี้คงติดแหง็กอยู่บนถนนแหงๆ"

"ดูขบวนรถที่ยาวเป็นหางว่าวนี่สิ รู้สึกเลยว่าปั่นจักรยานยังเร็วกว่าขับรถอีกนะเนี่ย..... เอ๊ะ จักรยานของฉัน?"

จริงสิ!

แม่งเอ๊ย! ไอ้สารเลวหน้าไหนมันขโมยไปวะ!?

ขโมยลูกรักที่อยู่กับฉันมาตั้งห้าปีไปเฉยเลย!

โกรธจนลมออกหูแล้วโว้ย!!

จ้าวหานอวิ๋นที่นั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มแล้วบอกว่า: "คุณชายครับ ของเก่าไม่ไป ของใหม่ก็ไม่มา ต่อไปคุณชายก็ไม่ต้องปั่นจักรยานแล้วล่ะครับ ถือซะว่าเป็นการบอกลาอดีตอย่างถาวรก็แล้วกันนะครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินซีอินก็จำต้องพยักหน้ายอมรับอย่างปลงๆ

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถเล่นฆ่าเวลา

โหลดแอปเวยป๋อมา สมัครบัญชี ยืนยันตัวตนด้วยชื่อจริง 【เฉินซีอิน】 ต่อหน้ากล้อง

จากนั้นก็โพสต์สเตตัสแรก

【วันที่การบรรเลงเริ่มต้น คือช่วงเวลาที่ซีอินจะผงาดกลับมา!】

ผู้ติดตาม: 0

เขาวางโทรศัพท์ลง หลับตาพักผ่อน พลางนึกถึงพวกยัยติ๊งต๊อง ยัยตัวแสบ แล้วก็พวกลูกพี่ลูกน้องในใจ ไม่รู้ป่านนี้เป็นยังไงกันบ้าง? พรสวรรค์ที่ปลุกได้ก็น่าจะไม่เลวหรอกมั้ง

.....

ยานบินพุ่งแหวกอากาศไปอย่างรวดเร็ว

"เมืองเหวินโจวของเรา มีผู้เข้าสอบที่รวยล้นฟ้าขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?"

บนรถบัสคันหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้าไปยังฐานทัพทหาร กลุ่มวัยรุ่นชี้มือไปบนฟ้า พลางวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

"เชี่ยเอ๊ย! ดูบนฟ้าสิ! แม่ง พ่อติดอยู่ข้างล่างจนแทบจะบ้า บีบแตรจนนิ้วหงิกแล้ว! ไอ้เวรเอ๊ย ดันมีคนขับยานบินเฟอร์รารี่มูลค่าร้อยล้านบินข้ามหัวไปหน้าตาเฉยเลย" ชายวัยกลางคนที่พาลูกชายไปสอบตะโกนโวยวาย

"บ้าเอ๊ย! ลูกเศรษฐีรุ่นที่เท่าไหร่เนี่ย! ของพรรค์นี้ใช่ว่าคนธรรมดาจะเล่นได้นะเว้ย ถ้าไม่มีใบอนุญาตผู้ใช้พลังพิเศษระดับสูงกับเงินทุนหนาๆ ล่ะก็ ไม่มีปัญญาเล่นหรอก!"

เจ้าหน้าที่สำนักงานรักษาความปลอดภัยเมืองที่กำลังอำนวยความสะดวกการจราจรอยู่ริมถนนหันไปพูดกับเพื่อนร่วมงาน

"พ่อฮะ นั่นตัวอะไรอะ ผมอยากนั่ง ผมอยากนั่งบ้าง"

เด็กชายตัวน้อยที่เกาะหน้าต่างตึก ชี้มือไปที่ยานบินบนฟ้า พร้อมกับพูดด้วยความตื่นเต้น

"หมิงเอ๋อร์เป็นเด็กดีนะ! บ้านเรามีรถยนต์แล้วไง ไอ้นั่นมันไม่ปลอดภัยหรอก นั่งบนฟ้าน่ะมันไม่สบายตัว ถ้าตกลงมาล่ะก็อันตรายแย่เลย...."

คนเป็นพ่อที่อยู่ในตึกหันไปบอกลูกชาย แต่สายตาที่มองยานบินบนฟ้ากลับเต็มไปด้วยความอิจฉาตาร้อน

"งื้อๆๆ~~ เค้าก็อยากนั่งยานบินบ้างอ่า!" หญิงสาวคนหนึ่งซุกตัวออดอ้อนอยู่ในอ้อมอกของแฟนหนุ่ม

ชายหนุ่มกอดแฟนสาว มองขึ้นไปบนฟ้าด้วยความอิจฉาริษยา กัดฟันพูดว่า: "ก็แค่รวยแหละวะ พวกชอบเรียกร้องความสนใจ! อย่าให้รู้นะว่าไอ้ผู้เข้าสอบคนนี้เป็นใคร ไม่งั้นพ่อจะเอาไปแฉในเน็ต ให้สังคมสั่งสอนมันซะบ้าง"

"สักวันหนึ่ง ฉันจะต้องมียานบินแบบนี้ให้ได้!!"

เด็กหนุ่มคนหนึ่งมองดูยานบินที่พุ่งผ่านเหนือหัวไป จ้องมองเงาของมันที่ค่อยๆ ลับสายตาไป พร้อมกับพูดด้วยความมุ่งมั่น

ผู้คนตามท้องถนนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา ขณะมองดูยานบินที่พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

มีทั้งความอิจฉา ริษยา ความปรารถนา และอารมณ์ความรู้สึกอีกมากมาย.....

.....

(จบแล้ว)