เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 122 พบกันอีกครั้ง

ตอนที่ 122 พบกันอีกครั้ง

ตอนที่ 122 พบกันอีกครั้ง


ตอนที่ 122 พบกันอีกครั้ง

ติดตามแฟนเพจอัพเดทข่าวสารอ่านนิยายก่อนใครได้ที่ FB: ND Translate นิยายแปลไทย 

"ศิษย์จะส่งข้อความหาเจียงอาเฉียนเดี๋ยวนี้เองค่ะ" หยวนเอ๋อพูดขึ้น

ลู่โจวเดินเอามือไขว้หลังก่อนที่จะเดินกลับไปยังศาลาปีศาจลอยฟ้า

ไม่นานหลังจากที่จ้าวยู่ถูกพาไปยังศาลาทางทิศใต้ เธอก็ได้ฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง ในตอนนั้นเองเธอก็จำภาพรอบๆ ตัวขึ้นมาได้

"ศิษย์พี่ห้า ทะ ทะ ท่านตื่นแล้วสินะ! " ผู้ฝึกยุทธหญิงคนหนึ่งร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"ข้า...เกิดอะไรขึ้นกับข้ากัน? ข้าควรที่จะอยู่ในถ้ำแห่งเงาสะท้อนไม่ใช่หรอ? " จ้าวยู่ถามออกมาด้วยความสับสนก่อนที่เธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง

ผู้ฝึกยุทธหญิงผู้มาจากวังจันทราที่อยู่ข้างๆ ได้เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทั้งหมดให้กับจ้าวยู่ได้ฟัง

เมื่อได้ยินแบบนั้นจ้าวยู่ก็ได้แต่ถามออกมาอย่างไม่เชื่อ "เจ้ากำลังบอกว่าท่านอาจารย์คลายเวทมนตร์คาถาให้กับข้าอย่างงั้นหรอ? "

"ถูกแล้วค่ะ ท่านปรมาจารย์เป็นผู้ที่ทำลายเวทมนตร์คาถาด้วยตัวเอง" ผู้ฝึกยุทธหญิงอีกคนที่ได้เตรียมน้ำร้อนเอาไว้ให้จ้าวยู่ได้เริ่มต้นพูดขึ้น "เวทมนตร์คาถาน่ากลัวมาก โชคดีที่ศิษย์พี่สามและศิษย์พี่สี่มาได้ทันเวลา"

จ้าวยู่ได้ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอพยายามที่จะเดินพลังลมปราณที่อยู่ในจุดตันเถียนของตัวเอง ในขณะที่กำลังพยายาม จ้าวยู่ก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดไปทั่วทั้งตัว

"ศิษย์พี่ห้า เวทมนตร์คาถาของท่านเพิ่งจะถูกคลายไป จะดีกว่านี้ถ้าหากท่านพักผ่อนต่อ ไม่จำเป็นจะต้องรีบเดินพลังลมปราณเลย ข้าคิดว่ารอให้ร่างกายได้พักฟื้นก่อนจะดีกว่า"

จ้าวยู่พยักหน้าตอบรับก่อนที่จะนอนลงแต่โดยดี

ครึ่งวันต่อมา

ณ ศาลาปีศาจลอยฟ้า

ลู่โจวที่กำลังพักผ่อนอยู่ได้ยินการแจ้งเตือนถึง 2 ครั้งด้วยกัน

"ติ้ง! คลายเวทมนตร์คาถาของจ้าวยู่สำเร็จ ได้รับแต้มบุญ 1,000 แต้ม"

"ติ้ง! ตรวจสอบเบื้องหลังของหมู่บ้านปลามังกรสวรรค์เสร็จสิ้น ได้รับแต้มบุญ 3,000 แต้ม"

ลู่โจวพยักหน้าออกมาอย่างพึงพอใจ ในตอนนี้ตัวเขาจะต้องหาทางอื่นๆ ที่จะทำให้ตัวเขาได้รับแต้มบุญมา

ในขณะที่ลู่โจวกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ ในตอนนั้นเองผู้ฝึกยุทธหญิงคนหนึ่งก็ได้เดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่อย่างช้าๆ "ท่านปรมาจารย์ เจียงอาเฉียนอยากที่จะขอพบท่าน ในตอนนี้เขาได้รออยู่ที่เชิงเขาแล้ว"

"ให้เจ้านั่นขึ้นมา"

"รับทราบ"

หยวนเอ๋อ, หมิงซี่หยิน และต้วนมู่เฉิงต่างก็รีบตรงมาที่ห้องโถงใหญ่หลังจากที่ได้ข่าวการมาถึงของเจียงอาเฉียน

[หมายเหตุนักแปล: ขอเปลี่ยนชื่อต้วนมู่เฉิงศิษย์คนที่สามเป็น ต้วนมู่เฉิงนะครับผม ขออภัยในความไม่สะดวกครับ]

ในครู่ต่อมาผู้ฝึกยุทธหญิงคนเดิมก็ได้เดินกลับมาที่ศาลาปีศาจลอยฟ้าได้ ชายที่ตามเธอคนนั้นมาก็คือเจียงอาเฉียนนั่นเอง ระหว่างที่เดินเข้ามาตัวเขาก็ได้มองไปรอบๆ ตัวอย่างอยากรู้อยากเห็น หลังจากนั้นเจียงอาเฉียนก็ได้เอ่ยปากขึ้น "เฮ้ เฮ้ เฮ้ เจ้าน่ะเข้าร่วมกับศาลาปีศาจลอยฟ้าตอนไหนกัน? ที่นี่น่ากลัวไหม? ที่นี่คือที่ที่ปรมาจารย์มหาวายร้ายอยู่จริงๆ สินะ? ทำไมเจ้าถึงไม่กลัวกัน? "

เจียงอาเฉียนยังคงพูดถามออกมาในขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ "ข้าไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เห็นหญิงสาวมากมายในศาลาปีศาจลอยฟ้าแบบนี้..." หลังจากนั้นเจียงอาเฉียนก็ได้หันไปมองรอบๆ ตัว "ต้นไม้นั่นก็ดูดีใช่เล่น พื้นหญ้าเองก็ถูกดูแลเป็นอย่างดี"

"..."

สีหน้าท่าทางของเจียงอาเฉียนยังคงเต็มไปด้วยความสงสัยในระหว่างทางที่เดินเข้าสู่ห้องโถงใหญ่

หมิงซี่หยินที่อยู่ในห้องโถงอยู่แล้วได้เริ่มเอ่ยปากถามขึ้น "เจ้านั่นคือเจียงอาเฉียนอย่างงั้นหรอ? "

หยวนเอ๋อได้ตอบกลับมา "นั่นแหละเจ้านั่น แค่เห็นผิวหนาๆ ของเจ้านั่นก็รู้ได้แล้วล่ะว่าเจ้านั่นคือเจียงอาเฉียน"

"ท่านอาจารย์น่ะดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับเจ้านั่นมาก ดูเหมือนว่าเขาเองก็คงจะมีดีอะไรอยู่แน่"

เจียงอาเฉียนเดินเข้าไปหาผู้คนที่กำลังรออยู่ที่ห้องโถงใหญ่ ในตอนนั้นเองเขาก็ได้โบกมือทักทายทุกคนด้วยท่าทีที่เขินอายออกมา "ท่านผู้อาวุโส ข้าไม่คุ้นเคยเลยกับการต้อนรับที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ ได้โปรดมอบดาบดีๆ ให้ข้าเร็วเข้าเถอะ ข้าจะรีบไปทำธุระต่อ"

ลู่โจวได้ลูบเคราของตัวเองอย่างใจเย็นก่อนที่จะพูดออกมา "เจียงอาเฉียน"

"ท่านผู้อาวุโสมีอะไรกันอย่างงั้นหรอ? "

"นั่งลงก่อน พวกเราจะต้องคุยกัน"

"ไม่จำเป็นจะต้องทำแบบนั้นหรอก ในตอนนี้พวกเราก็ลงเรือลำเดียวกันเป็นที่เรียบร้อย ขอเพียงท่านผู้อาวุโสมอบดาบดีๆ ให้กับข้า ข้าก็จะไปตามทางของข้าในทันที" ความมั่นใจที่เจียงอาเฉียนมีค่อยๆ ลดลงในทุกๆ นาทีที่ตัวเขาอยู่ที่นี่

ลู่โจวโบกมือของตน

ในตอนนั้นเองผู้ฝึกยุทธหญิงที่อยู่ไม่ไกลมากนักก็ได้ยื่นดาบให้กับเจียงอาเฉียน

เจียงอาเฉียนได้จับดาบเล่มนั้นด้วยมือขวาของเขา ในชั่วพริบตานั้นเอง

แคล๊ก!

ดาบเล่มนั้นก็ได้หักไป

"เป็นไปไม่ได้! ท่านผู้อาวุโส! ไหนท่านเคยบอกกับข้าไว้ว่ามันเป็นดาบดีๆ? นี่คือดาบดีๆ ที่ท่านหมายถึงอย่างงั้นหรอ ข้าไม่คิดว่ามันจะคุ้มค่ากับการที่ข้าจะต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงเพื่อท่านแบบนี้เลย! " เจียงอาเฉียนมองดาบที่หักไปด้วยความตื่นตกใจ

ต้วนมู่เฉิงที่ได้ฟังแบบนั้นก็ได้พูดขึ้น "ดาบเล่มนั้นเป็นดาบที่ดีที่สุดในศาลาปีศาจลอยฟ้า มันทำมาจากต้นไม้ที่มีอายุยืนกว่าพันปี ช่างฝีมือระดับปรมาจารย์เองเป็นผู้สลักลวดลายลงบนดาบด้วยตัวเองอีกด้วย"

"..."

ต้วนมู่เฉิงยังคงพูดต่อไป "ศิษย์สาวกของศาลาปีศาจลอยฟ้าทุกคนล้วนเคยได้ฝึกฝนตัวเองกับดาบเล่มนี้ ดาบปีศาจยู่ฉางตงเคยใช้ดาบเล่มนี้สังหารศัตรูไปกว่า 1,000 ชีวิต" คำพูดของต้วนมู่เฉิงเปี่ยมไปด้วยพลัง มันดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องโถง

"..." เจียงอาเฉียนที่ได้ยินแบบนั้นถึงกับพูดไม่ออก 'นี่มันเรื่องล้อเล่นบ้าบออะไรกัน! มันเป็นเพียงแค่ดาบไม้ไม่ใช่หรอ ทำไมเจ้าพวกนี้ถึงต้องปูเรื่องให้มันดูยิ่งใหญ่ด้วยล่ะ! มีใครพอที่จะอยู่ข้างข้าได้ไหม? '

เจียงอาเฉียนมองไปที่ลู่โจวก่อนที่จะพูดออกมา "ท่านผู้อาวุโส หัวใจของข้าในตอนนี้มีแต่ความเหน็บหนาวแล้ว..."

ลู่โจวลูบเคราก่อนที่จะพูดออกมาอีกครั้ง "นี่เป็นดาบชั้นยอดจริงๆ เจ้ายังไม่ต้องการมันอีกอย่างงั้นหรอ? "

"ท่านผู้อาวุโส แม้ว่าท่านจะพยายามบอกสรรพคุณของดาบไม้เล่มนี้มามากมายขนาดไหน แต่ถึงแบบนั้นมันก็ยังเป็นแค่ดาบไม้ไม่ใช่สมบัติล้ำค่าอยู่ดี! แม้ว่าข้าจะกลายเป็นคนบ้านแล้วก็ตามแต่ถึงแบบนั้นข้าก็ยังคงไม่ต้องการดาบเล่มนี้" เจียงอาเฉียนพูดออกมาอย่างเสียใจ

"เจ้าแน่ใจแล้วใช่ไหม? "

"ใช่"

"งั้นเจ้าก็ต้องตอบแทนข้ามา..."

"..."

ลู่โจวพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์ "ดาบเล่มนี้มีค่าเป็นอย่างยิ่งกับศาลาปีศาจลอยฟ้า แต่เจ้ากลับทำมันหักไป เจ้าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนข้ามา..." ลู่โจวไม่ทันที่จะได้พูดเสร็จก็หยุดพูดไปซะก่อน

เคียวพื้นพิภพของหมิงซ๊่หยินและหอกราชันย์ในมือของต้วนมู่เฉิงเองต่างส่องแสงออกมา

เจียงอาเฉียนได้แต่กลืนน้ำลาย เขาก้าวถอยหลังไปก่อนที่จะโบกมือปฏิเสธออกมา "ไม่ ไม่ ไม่ ข้าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างงั้นหรอ? แล้วมันมีราคาค่าตอบแทนเท่าไหร่กันล่ะ? "

"หมิงซี่หยินยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน "เจ้าคิดว่ามันสามารถตีค่าเป็นราคาได้ด้วยอย่างงั้นหรอ? "

"แล้วพวกท่านอยากที่จะให้ข้าทำอะไรกัน? ให้ข้าหาช่างฝีมือซ่อมดามเล่มนี้ให้อย่างงั้นหรอ? "

"พวกเราจะไม่ทำแบบนั้น พวกเราอยากที่จะได้ดาบเล่มเดิมกลับมา" หมิงซี่หยินพูดขึ้น

เจียงอาเฉียนเลือกที่จะโยนดาบไม้ที่เหลืออยู่อีกครึ่งหนึ่งไปให้พ้นตัว หลังจากนั้นเขาก็เอามือปัดฝุ่นที่ติดอยู่บนมือของตัวเอง "ข้าเข้าใจแล้ว ท่านผู้อาวุโสหลอกข้าสินะ พวกเรามาพูดเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า"

ลู่โจวลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินลงบันไดโดยเอามือไขว้หลังเอาไว้ เขาเดินไปหาเจียงอาเฉียนอย่างช้าๆ ก่อนที่จะพูดออกมา "นี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้ข้าชอบคนที่ชาญฉลาด"

"ถ้าหากข้าฉลาดจริงๆ ข้าก็คงไม่โดนท่านผู้อาวุโสหรอกแบบนี้หรอก" เจียงอาเฉียนได้พึมพำกับตัวเองออกมา

"เจียงอาเฉียน เจ้าน่ะได้หลอกใช้ตัวข้ามาหลายครั้งต่อหลายครั้งเพื่อที่จะขจัดอุปสรรคขวากหนามจากทางพระราชวังของเจ้า เจ้าเป็นคนแรกที่กล้ามาพอที่จะทำตัวแบบนี้กับข้า"

"..." สีหน้าของเจียงอาเฉียนเปลี่ยนไปในทันที ในตอนนี้เขาได้แต่เดินถอยหลังไป

ในตอนนั้นผู้ฝึกยุทธหญิงทั้งหลายก็ได้ยืนเรียงรายกันอยู่ที่หน้าทางเข้าศาลาปีศาจลอยฟ้าแล้ว

ในเวลาเดียวกัน ชายชราคนหนึ่งก็ได้เดินออกมาที่ห้องโถงใหญ่อย่างช้าๆ ในขณะที่ตัวเขาก้าวเดินมา ตัวหนังสือทั้งแปดก็ได้ล้อมรอบขาของชายคนนั้นไว้ รอบตัวของเขามีพลังผนึกทั้งหกส่องแสงสว่างออกมา

"ผู้อาวุโสฮั๊ววู่เด๋าจากสำนักหยุน? " เจียงอาเฉียนที่เห็นแบบนั้นก็ได้หลั่งน้ำตาออกมา เขาพยายามที่จะโบกมือปฏิเสธอย่างเร่งรีบ "ท่านผู้อาวุโส นะ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดแล้ว! "

เมื่อหยวนเอ๋อเห็นแบบนั้นเธอก็ได้ปรบมือออกมาอย่างมีความสุข "ล็อกประตูเร็วเข้า! ข้าอยากจะรู้จริงๆ ว่าคนอย่างเจ้าจะวิ่งหนีไปที่ไหนได้...ศิษย์พี่รีบจับเจ้านั้นเอาไว้เร็วเข้า! "

"โอ้ ท่านๆ ทั้งหลาย ข้าไม่ได้คิดจะมาวิวาทด้วยเลย! ทำไมถึงต้องทำกันแบบนั้นกันล่ะ พวกเรามาเก็บของมีคมกันก่อนไม่ดีกว่าหรอ? " เจียงอาเฉียนได้พูดออกมา

ลู่โจวได้พูดออกมาอย่างใจเย็น "ถอยไปก่อนทุกคน"

"เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ" ผู้ฝึกยุทธหญิงผู้มาจากวังจันทราได้เดินกลับไปยืนอยู่ตรงที่เก่า

หมิงซี่หยินและต้วนมู่เฉิงเองก็เก็บอาวุธประจำตัวทั้งสองชิ้นไป

ตราผนึกรอบตัวของฮั๊ววู่เด๋าเองก็หายไปเช่นกัน เขารีบคารวะลู่โจวก่อนที่จะพูดออกมา "นี่คือผู้ฝึกยุทธที่รักดาบพอๆ กับชีวิตของตัวเอง หนึ่งในผู้คลั่งไคล้ดาบ เจียงอาเฉียนอย่างงั้นหรอ? "

เจียงอาเฉียนที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้เกาหัวก่อนที่จะพูดออกมาอย่างเขินอาย "เรื่องทั้งหมดมันเป็นเรื่องที่พูดเกินความเป็นจริงไป...ท่านน่ะเข้าใจผิดแล้ว"

ลู่โจวได้ส่ายหัวก่อนที่จะตอบกลับมา "ชื่อเจียงอาเฉียนน่ะมีไว้เพื่อซ่อนตัวตนที่แท้จริงเท่านั้น ใครจะไปคิดกันว่าคนที่ดื้อด้านและยังไม่ถูกจับตัวคนนี้จะเป็นองค์ชายคนที่สามของโลกยุทธภพแห่งนี้กัน? "

ติดตามแฟนเพจอัพเดทข่าวสารอ่านนิยายก่อนใครได้ที่ FB: ND Translate นิยายแปลไทย 

จบบทที่ ตอนที่ 122 พบกันอีกครั้ง

คัดลอกลิงก์แล้ว