- หน้าแรก
- สัมผัสเดียวสะท้านภพ ระบบเก็บกู้ระดับ UR
- บทที่ 30 - พ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
บทที่ 30 - พ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
บทที่ 30 - พ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
บทที่ 30 - พ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
[อันดับที่ห้าของการแข่งขันเก็บคะแนนในครั้งนี้ หมู่บ้าน 2333 อาอี้น่า 324 คะแนน!]
324 คะแนน!
คะแนนพุ่งพรวดทะลุหลัก 300 ไปเลย!
แถมยังทิ้งห่างอันดับที่หกเกือบ 100 คะแนน!
แต่ว่า...
คะแนนที่น่าภาคภูมิใจนี้ กลับเป็นสิ่งที่ชาวหมู่บ้าน 2333 ทุกคนไม่อาจยอมรับได้
อาอี้น่าคือเทพธิดาอันดับหนึ่งเลยนะ!
แต่ตอนนี้กลับคว้ามาได้แค่อันดับห้าเนี่ยนะ
นี่มันหมายความว่ายังไงกัน
นั่นก็หมายความว่า...
ในช่องแชตการแข่งขัน พวกเกาหลีใต้กำลังดี๊ด๊ากับการเยาะเย้ยถากถางสารพัดรูปแบบ
"อันดับหนึ่งของหมู่บ้านพวกแกดันได้แค่อันดับห้าเนี่ยนะ น่าสมเพชจริงๆ!"
"ถึงจะมีพวกพรสวรรค์ระดับ SS สองสามคนช่วยเบิกทางให้ แต่เป็นถึงอันดับหนึ่งแท้ๆ ทำไมถึงได้ห่วยแตกขนาดนี้นะ จุ๊ๆ..."
"โอ๊ะโอ ขอโทษทีนะ ชัยชนะในเกมนี้ พวกเราขอรับไปก็แล้วกันสึมิดะ!"
มีบางคนในหมู่บ้าน 2333 ที่ทนเห็นพฤติกรรมน่าเกลียดน่าชังของพวกเกาหลีใต้ไม่ไหว จึงพิมพ์ตอบโต้ด้วยความเดือดดาล "รอให้ผู้ใหญ่บ้านเฝิงฉิงเจียงของพวกเราคว้าอันดับหนึ่งมาก่อนเถอะ จะรอดูว่าพวกแกยังจะหัวเราะออกอยู่อีกไหม!"
"ใช่ๆ ยังไม่ถึงนาทีสุดท้าย ใครจะไปรู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง!"
มีคนออกมาตอบโต้เพียงแค่หยิบมือเดียวเท่านั้น
เสียงสนับสนุนที่คิดว่าจะได้เห็นกลับไม่มีเลยสักนิด
คนเหล่านั้นถึงกับเริ่มสงสัยว่า เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนร่วมหมู่บ้านกันแน่
ความสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเพื่อต่อสู้กับศัตรูภายนอกหายไปไหนหมด
แค่เห็นอาอี้น่าพลาดเป้าก็ปอดแหกกันไปหมดแล้วเหรอ
บ้าเอ๊ย ฝั่งตรงข้ามมันคือไอ้พวกเกาหลีใต้นะเว้ย แพ้เกมแต่ห้ามแพ้ทางปากสิวะ ด่ามันกลับไปสิ!
อีกอย่าง เราก็ยังมีผู้ใหญ่บ้านอยู่นะ!
ทว่า ในขณะที่พวกเขากำลังจะกลับไปตะโกนเรียกกำลังเสริมในช่องแชตของหมู่บ้าน...
ข้อความจากหมู่บ้าน 7399 ก็ทำให้คนที่ "โดดเดี่ยวไร้คนสนับสนุน" เหล่านี้ตาสว่างและยอมรับความจริงในที่สุด!
"ไอ้พวกเถ้าแก่หน้าโง่! แข็งใจดันทุรังไปก็เปล่าประโยชน์ แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าแพ้แล้วพาล!"
"ไอ้เถ้าแก่น้อย แกให้ครูพละสอนเลขมาหรือไง พวกเราชนะไปแล้วโว้ย!"
"ใช่แล้วล่ะ ต่อให้เฝิงเฉิงเจียงของพวกแกจะได้อันดับหนึ่ง พวกแกก็แพ้อยู่ดีแหละ..."
"สงสัยพวกเถ้าแก่คงจะลืมไปแล้วมั้งว่านี่มันคือการแข่งแบบทีมนะ!"
"อันดับหนึ่งได้ 20 คะแนน อันดับสอง 15 คะแนน อันดับสาม 10 คะแนน อันดับสี่ 8 คะแนน อันดับห้า 7 คะแนน อันดับหก 6 คะแนน อันดับเจ็ด 5 คะแนน อันดับแปด 3 คะแนน อันดับเก้า 2 คะแนน อันดับสิบ 1 คะแนน ——เรียกฉันว่าผู้ส่งสารได้เลยสึมิดะ!"
ในช่องแชตการแข่งขัน คนของหมู่บ้าน 2333 ไม่กี่คนที่พิมพ์ตอบโต้อยู่ถึงกับช็อกตาตั้ง
มิน่าล่ะถึงไม่มีใครเข้ามาช่วยพวกเขาเลย...
ในตอนนี้ หมู่บ้าน 2333 มีอันดับสิบ อันดับเก้า และอันดับห้า
รวมคะแนนทั้งหมดได้ 10 คะแนน!
และทุกคนในหมู่บ้านก็รู้ดีอยู่แล้วว่า นอกจากเฝิงฉิงเจียงแล้ว จะไม่มีเจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนไหนติดอันดับอีก...
นั่นหมายความว่าต่อให้เฝิงฉิงเจียงได้อันดับหนึ่งแล้วบวกคะแนนเพิ่มไปอีก 20 คะแนน คะแนนรวมก็จะได้แค่ 30 คะแนนเท่านั้น
ในขณะที่พวกเกาหลีใต้กวาดไปได้ถึง 47 คะแนน!
ที่แท้การแข่งขันในครั้งนี้ ฝ่ายเราก็แพ้ราบคาบไปแล้วนี่เอง!
ต่อให้เฝิงฉิงเจียงจะคว้าอันดับหนึ่งมาได้ก็ไม่มีทางชนะแล้ว!
หมดหนทางพลิกสถานการณ์แล้วจริงๆ...
ความรู้สึกผิดหวัง สิ้นหวัง ไม่พอใจ และอารมณ์ด้านลบต่างๆ นานา วนเวียนอยู่ในใจของชาวหมู่บ้าน 2333 ส่วนใหญ่
ในช่องแชตส่วนตัวของหมู่บ้าน ถึงขั้นมีคนเริ่มรุมด่าอาอี้น่าด้วยซ้ำ
แถมบางคนยังตราหน้าว่าเธอเป็นคนทรยศชาติเลยทีเดียว...
แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ออกมาตอบโต้อะไรทั้งสิ้น
ณ ทุ่งหญ้าฝั่งตรงข้ามป่าทึบอันมืดมิด ทีมปาร์ตี้ห้าคนกำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย
ฟาร์มมอนสเตอร์!
อัปเลเวล!
พวกเขาไม่ได้สนใจกระดานจัดอันดับนั่นเลยสักนิด
ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ ผู้นำทีมของพวกเขาอย่างอาอี้น่า ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย
ความจริงแล้วในทีมนี้ มีแค่หยางเยียนเท่านั้นที่เข้าใจเจ้านายของเขาดีที่สุด
ไม่ใช่ว่าไม่สนใจ
แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดไปแล้ว จะมานั่งคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์
เอาเวลาที่มานั่งคร่ำครวญเสียใจไปฟาร์มมอนสเตอร์เพิ่มสักตัวสองตัว เพื่อชดเชยกับบทลงโทษที่จะได้รับตอนแพ้ยังจะเข้าท่ากว่าเยอะ!
เจ้านายไม่สนใจนั่นก็เป็นเพราะเธอคือเจ้านาย
แต่หยางเยียนก็ยังคงติดตามเรื่องนี้อยู่เงียบๆ
เขาฟาร์มมอนสเตอร์ไปพลาง อู้งานไปพลาง
เช็คกระดานจัดอันดับบ้าง เช็คช่องแชตบ้าง
เอ๊ะ
บอสโดนด่าเหรอ
ดีเลย!
ด่าไอ้นายทุนหน้าเลือดให้ตายไปเลย!
เอ๊ะ
ดันมีคนออกมาแก้ต่างให้บอสด้วยแฮะ
"เธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ นะ เธอเองก็ลำบากเหมือนกัน ผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกนายจะไปรังแกผู้หญิงทำไม หัดเห็นใจกันบ้างสิ!"
หยางเยียนแค่นเสียงด้วยความหมั่นไส้
หน้ามืดตามัวจริงๆ!
เตรียมจะพิมพ์ด่ากลับ เขาก็เหลือบไปเห็นชื่อคนพิมพ์พอดี
กัวเฟิ่งเซี่ยน!
หยางเยียนเงยหน้าขึ้น เหลือบมองไอ้ขี้เก๊กในชุดสีเขียวอื๋อที่กำลังโบกพัดและฟันมอนสเตอร์อย่างตั้งอกตั้งใจ...
แล้วแอบถุยน้ำลายในใจ
ไอ้พวกหน้ามืดตามัว!
ไม่รู้หรือไงว่าผู้หญิงสวยคือหายนะ
ยิ่งผู้หญิงสวยคนนี้เป็นนายทุนหน้าเลือดด้วยแล้ว...
ไอ้พวกคลั่งรัก สักวันต้องตายศพไม่สวยแน่!
...
สามนาทีต่อมา ม้วนภาพก็เลื่อนขึ้นอีกครั้ง
แต่ชาวหมู่บ้าน 2333 แทบจะไม่มีใครสนใจแล้ว
ในเมื่อแพ้ไปแล้ว จะไปตามดูให้ช้ำใจทำไมอีกล่ะ
แต่ม้วนภาพก็ยังคงเลื่อนต่อไป ตัวอักษรก็ยังคงทอประกาย ไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อยเพียงเพราะอารมณ์ของใครบางคน
[อันดับที่สี่ของการแข่งขันเก็บคะแนนในครั้งนี้ หมู่บ้าน 7399 อีพิลอิน 349 คะแนน!]
ชาวหมู่บ้าน 2333 ใจสลายไปแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร
แต่ฝั่งหมู่บ้าน 7399 กลับมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหน้าจอไปหมด
นี่มันอันดับบ้าอะไรกันเนี่ย!
อีพิลอินเป็นคนที่มีพรสวรรค์ระดับ SS เชียวนะ!
เป็นถึงอันดับสองของหมู่บ้าน 7399 เลยนะ!
ทำไมถึง...
ได้แค่อันดับสี่ล่ะ!
ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของชาวหมู่บ้าน 7399
ไม่ดีแน่ แย่สุดๆ ไปเลย!
"เฮ้ย! ระบบรวนหรือเปล่าเนี่ย!"
"หรือว่าจะมีเหตุการณ์พลิกล็อกเกิดขึ้น ถ้าเป็นแบบนั้นก็แย่แล้วสิสึมิดะ!"
"ฝั่งฮว๋าเซี่ยยังมีพวกยอดฝีมือซ่อนตัวอยู่อีกเหรอ"
"ชิ! ทำไมถึงคิดว่าคนของฝั่งเราไม่ได้แอบซ่อนพลังไว้บ้างล่ะ"
"หมู่บ้านเราเหลือกันแค่สามร้อยกว่าคนเองนะ นอกจากไอ้พวกขยะที่รอวันตายแล้ว ที่เหลือก็รู้จักมักจี่กันหมด..."
"บ้าเอ๊ย! ถ้างั้นก็ต้องเป็นการคิดคะแนนผิดพลาดแน่ๆ!"
ทัศนคติของชาวหมู่บ้าน 7399 เริ่มเปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ
และในช่องแชตการแข่งขันก็ไม่มีใครส่งข้อความมาอีกเลย
ทุกครั้งที่ประกาศอันดับของหมู่บ้าน 7399 พวกเกาหลีใต้จะออกมาโอ้อวดและเยาะเย้ยถากถางอยู่เสมอ
แต่ครั้งนี้กลับเงียบกริบราวกับสัญญาณขาดหาย
ตามหลักแล้ว ความผิดปกติระดับนี้ชาวหมู่บ้าน 2333 น่าจะสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลบ้าง
แต่ทว่า พวกเขาที่รู้ตัวว่าแพ้แน่นอนแล้ว ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเปิดช่องแชตการแข่งขันเพื่อไปหาเรื่องใส่ตัวอีกแล้ว
แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะยอมแพ้กับโชคชะตา...
ณ บริเวณกลางเขายอดเขาโดดเดี่ยว ชายชราผู้มีแววตาซ่อนความผิดหวังเอาไว้ลึกๆ กำลังเฝ้าจับตาดูม้วนภาพจัดอันดับอยู่ตลอดเวลา
จู่ๆ นัยน์ตาของเขาก็เบิกกว้าง รอยย่นบนใบหน้าคลายออกพร้อมกับความตื่นเต้นที่ฉายชัด
อันที่จริงเฝิงฉิงเจียงไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรมากมายนัก
การที่ตกเป็นรองแล้วพ่ายแพ้มันก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
ชัยชนะที่ได้มาจากการเหยียบย่ำชีวิตเพื่อนมนุษย์เพื่อปั่นคะแนน ต่อให้ชนะแล้วมันจะน่าภาคภูมิใจตรงไหน
แพ้การแข่งขันตาเดียวน่ะไม่น่ากลัวหรอก
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือแพ้ทั้งรูปเกมและแพ้ทั้งใจ!
ทั้งชีวิตของเฝิงฉิงเจียง เขาแพ้มานับครั้งไม่ถ้วน...
แต่ประสบการณ์แห่งความสำเร็จสอนเขาว่า ขอแค่ชนะในครั้งสุดท้ายก็เพียงพอแล้ว!
แต่อันดับสองของพวกเกาหลีใต้ดันได้แค่อันดับสี่เนี่ยนะ...
เฝิงฉิงเจียงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของม้วนภาพจัดอันดับในครั้งนี้ได้ทันท่วงที!
ต้องมีม้ามืดโผล่มาแน่ๆ!
แล้วม้ามืดคนนั้นมาจากไหนล่ะ
เฝิงฉิงเจียงหาคำตอบได้จากกระดานจัดอันดับเลเวล!
ชายหนุ่มที่ไต่เต้าจากคนไร้ชื่อเสียง พุ่งพรวดขึ้นมาติดสามอันดับแรกบนกระดานจัดอันดับเลเวล...
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาตื่นเต้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ในสามอันดับแรก อาจจะมีคนจากหมู่บ้านของเขาสองคนก็ได้!
แต่ว่า...
ชั่วพริบตาต่อมา แววตาของเฝิงฉิงเจียงก็หม่นหมองลงอีกครั้ง
ตอนนี้หมู่บ้าน 7399 มีคะแนนทีม 22 คะแนนแล้ว!
ส่วนหมู่บ้าน 2333... มีแค่ 10 คะแนน!
ห่างกันเกินไปแล้ว!
เว้นเสียแต่ว่า...
หมู่บ้านของพวกเขาจะได้อันดับหนึ่ง!
แต่เฝิงฉิงเจียงก็ต้องส่ายหน้ายิ้มขื่น อันดับหนึ่งเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ!
พวกเกาหลีใต้รู้ไส้รู้พุงเขาดี และเขาก็รู้เช่นเห็นชาติพวกมันเหมือนกัน
อันดับหนึ่งของฝั่งนั้นแข็งแกร่งไม่แพ้เขาเลย แถมยังทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย มองชีวิตคนเป็นผักปลา โหดเหี้ยมอำมหิตสุดๆ!
หมู่บ้าน 7399 ตอนนี้เหลือคนแค่สามร้อยกว่าคน...
คนที่หายไปหกร้อยกว่าคนนั่น กว่าครึ่งล้วนตายด้วยน้ำมือของหมอนั่น!
คะแนนการแข่งขันของหมอนั่น อย่างต่ำๆ ก็ต้องสี่ร้อยขึ้นไปแน่ๆ...
ในระดับคะแนนสามร้อยกว่าขึ้นไป การจะเพิ่มคะแนนแต่ละแต้มนั้นยากเย็นแสนเข็ญ
เพราะมอนสเตอร์ที่ทุกคนฆ่าก็มีระดับพอๆ กัน คือเลเวล 3 เลเวล 4 หรืออย่างเก่งก็เลเวล 5!
ดังนั้นคะแนนระดับสี่ร้อยกว่าจึงเป็นเป้าหมายที่ดูไกลเกินเอื้อม!
แต่การได้ครองสองในสามอันดับแรก ต่อให้แพ้ก็ยังไม่ถือว่าน่าเกลียดเกินไปนัก!
หลังจากนี้ เวลาที่เขาต้องปลุกระดมสร้างขวัญกำลังใจให้คนในหมู่บ้าน เขาจะได้พูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำมากขึ้น...
ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ม้วนภาพก็ขยับอีกครั้ง
แสงสีทองเปล่งประกาย อันดับสามปรากฏขึ้น!
ชื่อของเฝิงฉิงเจียง เปล่งประกายเด่นหราอยู่บนนั้น!
[จบแล้ว]