บทที่ 29 - ประกาศผลจัดอันดับ!

บทที่ 29 - ประกาศผลจัดอันดับ!

[อันดับที่สิบของการแข่งขันเก็บคะแนนในครั้งนี้ หมู่บ้าน 2333 ซูเถิง 198 คะแนน!]

ตัวอักษรสีทองอร่ามดึงดูดความสนใจของทุกคน

เมื่อชื่อ "ซูเถิง หมู่บ้าน 2333" ปรากฏขึ้นบนม้วนภาพจัดอันดับ ความตื่นเต้นดีใจก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจของชาวหมู่บ้าน 2333 ทุกคน

นี่มันยิ่งกว่ายาชูกำลังเสียอีก

เปิดตัวได้สวยงาม!

แต่ทุกคนในหมู่บ้าน 2333 ก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงแค่อันดับที่สิบเท่านั้น

แต่ว่า...

ทำไมม้วนภาพจัดอันดับถึงนิ่งไปล่ะ

มีแค่อันดับที่สิบงั้นเหรอ

ทำไมอันดับที่เก้าถึงยังไม่ปรากฏออกมาสักที

หรือว่าระบบจะรวน

คนตาไวบางคนสังเกตเห็นตัวเลขนับถอยหลังสามนาทีที่มุมซ้ายบนของกระดานจัดอันดับ

หรือว่าจะต้องรออีกสามนาทีถึงจะประกาศอันดับที่เก้า

นี่ไม่ใช่รายการประกวดร้องเพลงสักหน่อย...

จะมาดึงเช็งสร้างความตื่นเต้นหาพระแสงอะไรเนี่ย

ในขณะเดียวกันชาวหมู่บ้าน 2333 ก็เริ่มโห่ร้องดีใจกันในช่องแชต

โดยเฉพาะสมาชิกในทีมของซูเถิง ทุกคนต่างก็พิมพ์แสดงความดีใจในช่องแชตอย่างอัดอั้น

ความพยายามของพวกเขาไม่สูญเปล่า!

แต่ทว่าก็มีคนบางกลุ่มที่เก็บกดมานานและจิตใจตึงเครียดมาตลอด พอเห็นผลลัพธ์แรกออกมาดีก็อดไม่ได้ที่จะไปโอ้อวด

"อันดับแรกตกเป็นของพวกเราแล้ว! พวกเกาหลีใต้ยังจะปากดีอยู่อีกไหม"

"ประเดิมชัยชนะอย่างสวยงาม! มีพรสวรรค์ระดับ SS สองคนแล้วไง เลเวลสูงกว่าแล้วไง โดนสอยร่วงหมดแหละเว้ย!"

"ไอ้น้องเกาหลีใต้อย่ามาทำกร่างไปหน่อยเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก!"

ช่องแชตการแข่งขันเต็มไปด้วยข้อความทำนองนี้

แต่ข้อความตอบกลับจากหมู่บ้าน 7399 เพียงข้อความเดียวก็ทำให้ความฮึกเหิมของคนกลุ่มนี้มอดดับลงทันที

——"ก็แค่อันดับที่สิบ อันดับโหลยโท่ยสุดของกระดานได้คะแนนทีมแค่ 1 คะแนน ทำเป็นดีใจไปได้! ใครแพ้ใครชนะมันต้องดูที่ผลสรุปสุดท้ายไม่ใช่หรือไง หวังว่าพวกแกจะหัวเราะได้จนจบนะ..."

ความจริงแล้วทุกคนก็รู้ดีว่าอันดับที่สิบมันตัดสินอะไรไม่ได้...

แต่มันเป็นเพียงการระบายความอัดอั้นของคนที่ถูกกดดันมานานเท่านั้น

ถึงแม้ความตื่นเต้นจากการติดอันดับจะหายไป แต่เรื่องศักดิ์ศรีมันยอมกันไม่ได้!

หลังจากนั้นช่องแชตการแข่งขันก็เต็มไปด้วยคำด่าทอสาปแช่ง

เรื่องมารยาทอะไรช่างหัวมันเถอะ!

ของแบบนั้นเขาเอาไว้ใช้กับเพื่อนเท่านั้นแหละ!

ในขณะที่การสาดน้ำลายในช่องแชตการแข่งขันกำลังดุเดือด ม้วนภาพจัดอันดับก็ขยับอีกครั้ง!

ในพริบตานั้นทุกคนต่างหยุดเถียงกันอย่างรู้ใจ

และตั้งตารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

[อันดับที่เก้าของการแข่งขันเก็บคะแนนในครั้งนี้ หมู่บ้าน 2333 กวนชิงเป่ย 202 คะแนน!]

"โอ้วววว เย้!"

"ไอ้พวกเกาหลีใต้แหกตาดูซะ อันดับเก้าก็เป็นของพ่อพวกแกโว้ย!"

ในช่องแชตการแข่งขัน ชาวหมู่บ้าน 2333 กลับมาฮึกเหิมอีกครั้ง

หมู่บ้าน 7399 ก็ไม่ยอมน้อยหน้า ตอกกลับทันควัน "อย่าเพิ่งรีบดีใจไป นี่มันเพิ่งจะอันดับเก้าเอง!"

"ดีใจเร็วไปหน่อยมั้ง อันดับเก้ากับสิบรวมกันก็ได้แค่ 3 คะแนน แต่อันดับหนึ่งของพวกเราน่ะได้ตั้ง 20 คะแนนเชียวนะสึมิดะ!"

มหกรรมด่าทอดำเนินต่อไป!

เสียงหัวเราะเฮฮาก็ดังลั่นไปทั่วช่องแชตส่วนตัวของหมู่บ้าน 2333 เช่นกัน

เพียงแต่ว่า...

ทีมทุกทีมที่นำโดยเจ้าหน้าที่หมู่บ้านต่างก็เงียบกริบในเวลานี้

ในป่าลึก กวนชิงเป่ยผู้มีดวงตาแดงก่ำและมีน้ำตาคลอเบ้า กำลังควบคุมดาบยาวหลายเล่มฟันกิ่งไม้ใบไม้ของต้นไม้รอบๆ จนเหี้ยนเตียน

เขาทำไปเพื่อระบายความโกรธแค้นเท่านั้น!

ที่บริเวณกลางเขายอดเขาโดดเดี่ยว กลุ่มเจ้าหน้าที่หมู่บ้านต่างก็นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา เฝิงฉิงเจียงขมวดคิ้วแน่น ผ่านไปพักใหญ่เขาก็ถอนหายใจยาวออกมา

เขากวาดสายตามองทุกคนแล้วฝืนยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอก ยังมีพวกเราอยู่นะ!"

แต่สีหน้าของคนรอบข้างกลับยิ่งหมองหม่นลงไปอีก

ความจริงแล้วตอนที่ประกาศอันดับที่สิบ พอพวกเขาเห็นคะแนนที่ต่อท้ายชื่อ พวกเขาก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ย่ำแย่แน่ๆ แต่ก็ยังแอบหวังลึกๆ...

แต่ในตอนนี้ ไม่เหลือความหวังอะไรให้แอบอิงอีกต่อไปแล้ว!

กวนชิงเป่ยคือนักสู้มือหนึ่งของหมู่บ้าน 2333!

ความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์ของเขาเป็นรองแค่เฝิงฉิงเจียงเท่านั้น...

คะแนนของเขาก็เป็นรองแค่ "ทีมผู้ใหญ่บ้าน" เท่านั้น!

นั่นก็หมายความว่าหากไม่นับเฝิงฉิงเจียง กวนชิงเป่ยคือคนที่มีคะแนนการแข่งขันสูงสุด!

แต่กวนชิงเป่ยกลับได้แค่อันดับที่เก้า...

อันดับต่อจากนี้ ผลลัพธ์ต่อจากนี้ ยังต้องดูอีกเหรอ

ใช้ส้นเท้าคิดก็ยังรู้เลย...

ว่ามันจะต้องออกมา "เละเทะจนดูไม่ได้" อย่างแน่นอน!

พอกลับไปดูความดีอกดีใจในช่องแชตส่วนตัวของหมู่บ้าน...

แล้วไปดูความยโสโอหังในช่องแชตการแข่งขัน...

คนที่รู้ความจริงทุกคนต่างก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า!

ในใจมีแต่ความละอายใจ!

ม้วนภาพขยับอีกครั้ง...

ไม่กล้าดูเลย!

แต่ก็อดดูไม่ได้!

และก็เป็นไปตามคาด...

อันดับที่แปด หมู่บ้าน 7399!

ในช่องแชตการแข่งขัน ข้อความจากหมู่บ้าน 7399 ก็หลั่งไหลเข้ามาจนเต็มหน้าจอทันที

"อันดับแปดเป็นของพวกเราแล้วสึมิดะ!"

"แค่อันดับแปดอันดับเดียวก็มีคะแนนเท่ากับอันดับเก้ากับอันดับสิบของพวกแกรวมกันแล้ว! เพราะฉะนั้นต่อให้มีคนติดอันดับเยอะก็สู้พวกที่มีอันดับสูงกว่าไม่ได้หรอกโว้ย!"

"พวกเถ้าแก่ฮว๋าเซี่ยนี่ชอบหลอกตัวเองจริงๆ!"

หมู่บ้าน 2333 ก็ไม่ยอมแพ้

"ก็แค่อันดับแปด จะมาโอ้อวดอะไรหนักหนาวะ!"

"ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง พวกเราก็เอาชนะตัวเองได้แล้ว! ไม่เหมือนพวกเกาหลีใต้บางตัวหรอก เพื่อคะแนนแล้วยอมทำได้ทุกอย่างหน้าด้านๆ..."

"ได้อันดับแปดอันดับเดียวแล้วถือว่าชนะการแข่งขันเลยหรือไง"

ผ่านไปอีกสามนาที...

อันดับที่เจ็ด!

ก็ยังเป็นของหมู่บ้าน 7399!

ในช่องแชตการแข่งขัน ข้อความที่นำหน้าด้วยหมู่บ้าน 2333 เริ่มลดน้อยลง

นั่นเป็นเพราะมีคนพูดในช่องแชตส่วนตัวว่า "ไม่ต้องหวังอะไรแล้วล่ะ แหล่งข่าววงในบอกว่านอกจากเฝิงฉิงเจียงแล้ว ไม่มีเจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนไหนติดอันดับอีกเลย!"

คำพูดนี้ยิ่งดูมีน้ำหนักมากขึ้นเมื่อไม่มีเจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนไหนออกมา "แก้ข่าว"

ความรู้สึกหดหู่ของชาวหมู่บ้านลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด

แต่ก็ยังมีคนที่ยังคงยืนหยัดด่าทออยู่ "จะไปกลัวห่าอะไรวะ ก็แค่แพ้การแข่งขันตาเดียว คราวหน้าค่อยเอาชนะคืนก็จบ! แพ้เกมแต่ห้ามแพ้ทางปากเว้ย!"

"ใช่! พวกเรายังมีเทพธิดาอาอี้น่าอยู่นะ! ถ้าผู้ใหญ่บ้านกับเทพธิดาคว้าอันดับหนึ่งกับอันดับสองมาได้ ต่อให้พวกเกาหลีใต้จะติดอันดับเยอะแค่ไหน สุดท้ายก็ชวดรางวัลอยู่ดี!"

มหกรรมด่าทอยังคงดำเนินต่อไป!

ผ่านไปอีกสามนาที...

อันดับที่หก!

ก็ยังเป็นของหมู่บ้าน 7399!

ความสิ้นหวังเริ่มปกคลุมไปทั่วหมู่บ้าน 2333

ในช่องแชตการแข่งขันเต็มไปด้วยคำเยาะเย้ยและถากถางจากพวกเกาหลีใต้

"พวกเถ้าแก่เอ๊ย ขอคืนคำพูดเดิมให้เลยนะ อย่ามาทำกร่างไปหน่อยเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก!"

"สอยร่วงสอยร่วง! แหกตาดูให้ดีว่าใครกันแน่ที่โดนสอยร่วง! ประเทศฮว๋าเซี่ยมันก็เป็นแค่พวกสวะที่รวมตัวกันไม่ติดมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว!"

"ใช่ๆๆ ไอ้พวกสวะฮว๋าเซี่ย เอาแต่มโนลอกเลียนแบบวัฒนธรรมของประเทศเกาหลีใต้อันยิ่งใหญ่ของพวกเรา แล้วยังมีหน้ามาอ้างว่าเป็นประเทศเก่าแก่ห้าพันปีอีก..."

"คนจริงอยู่ที่ไหนก็เป็นคนจริง! ความจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าฮว๋าเซี่ยมันก็แค่ขยะ ส่วนเกาหลีใต้ของพวกเราต่างหากที่เป็นราชาตัวจริง!"

คำด่าทอของหมู่บ้าน 7399 ยิ่งทวีความกำเริบเสิบสานมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่กลับมีเพียงไม่กี่คนที่ยังคงยืนหยัดตอบโต้

นั่นก็เพราะชาวหมู่บ้าน 2333 ไม่มีหน้าจะไปเปิดดูช่องแชตการแข่งขันอีกแล้ว...

ไม่ใช่ว่าพวกเขายอมแพ้หรอกนะ

พวกเขาแค่กำลังรอ...

รอให้อาอี้น่าปรากฏตัว!

รอให้เฝิงฉิงเจียงปรากฏตัว!

รอให้ทั้งสองคนมากอบกู้สถานการณ์!

รอให้ทั้งสองคนมาตบหน้าไอ้พวกเกาหลีใต้พวกนั้น!

ถึงตอนนั้น พวกเขาก็จะสามารถพูดได้อย่างภาคภูมิใจว่า...

พวกกูนี่แหละที่หัวเราะทีหลังดังกว่า!

ไอ้พวกเกาหลีใต้อย่ามาทำกร่างไปหน่อยเลย มันไม่มีประโยชน์หรอกโว้ย!

ราชาตัวจริง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็คือราชา!

แต่ทว่า...

พวกเขาจะมีโอกาสได้พูดคำเหล่านั้นจริงๆ เหรอ

ยังมีหน้าไปหัวเราะเยาะไอ้พวกเกาหลีใต้ที่หยิ่งผยองพวกนั้นอีกเหรอ

ทุกคนต่างก็เฝ้ารอ...

เฝ้ารอด้วยความหวังอย่างสุดหัวใจ!

ในที่สุดม้วนภาพก็ขยับอีกครั้ง

ตัวอักษรสีทองเปล่งประกายเจิดจรัสปรากฏขึ้นทีละตัวๆ

แต่ทว่า เมื่อชื่อนั้นปรากฏขึ้นบนกระดานจัดอันดับ...

กลุ่มคนที่เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อในหมู่บ้าน 2333 ต่างก็ช็อกจนตาค้างไปตามๆ กัน!

——อันดับที่ห้า อาอี้น่า!

เทพธิดาอันดับหนึ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจ!

หนึ่งในความหวังที่จะมากอบกู้สถานการณ์ของพวกเขา!

กลับได้เพียงแค่อันดับที่ห้า...

ราวกับว่าท้องฟ้าได้ถล่มลงมาเสียแล้ว!

[จบแล้ว]