บทที่ 28 - จบการแข่งขัน!

บทที่ 28 - จบการแข่งขัน!

อาณาเขตของวัวเหล็กเหมันต์

ด้วยผลกระทบจากคุณลักษณะพิเศษเหมันต์ของมอนสเตอร์ ต้นหญ้าบริเวณใกล้เคียงจึงเหี่ยวเฉาและถูกแช่แข็งจนกลายเป็นสีเขียวเข้ม

ทว่าในเวลานี้ ต้นหญ้าเหล่านั้นกำลังค่อยๆ ฟื้นคืนความเขียวขจีและชูคอขึ้นอีกครั้ง

นั่นก็เป็นเพราะ "อันธพาล" ที่เคยยึดครองพื้นที่แห่งนี้ได้นอนตายเกลื่อนกลาดเต็มพื้นไปหมดแล้ว

ถึงแม้วัวเหล็กเหมันต์จะตัวเย็นเฉียบแต่เลือดของพวกมันกลับร้อนระอุ ดังนั้นเมื่อเลือดร้อนๆ ไหลรดลงมา ต้นหญ้าจึงได้รับการหล่อเลี้ยงและฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้

ในเวลานี้ฉู่สวินกำลังใช้ดาบค้ำยันพื้นพร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

การรับมือกับวัวเกือบสามสิบตัว เขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจในการฟันอย่างสุดกำลังถึงจะสามารถสังหารพวกมันได้ในพริบตา

แถมบางทียังมีฟันพลาดอีกด้วย...

และหลังจากฟันพลาด สิ่งที่ฉู่สวินต้องเผชิญก็คือวัวที่กำลังคลุ้มคลั่ง

การประลองกำลังกับวัวนี่มันต้องใช้แรงมหาศาลจริงๆ...

ฉู่สวินเหนื่อยแทบขาดใจ

ต่อให้มีเกราะหมาป่าช่วยเพิ่มพลังจนเขามีค่าพละกำลังสูงถึง 87 แต้มแล้วก็ตาม...

แต่ก็ยังเหนื่อยอยู่ดี!

ทว่าความเหนื่อยยากนี้ก็คุ้มค่า!

ตอนนี้เขาขาดค่าประสบการณ์อีกแค่ 80 แต้มก็จะอัปเลเวลเป็นเลเวล 6 แล้ว!

แต่นี่ไม่ใช่เวลามานั่งพักผ่อน

เพราะตรงหน้าของเขายังมีวัวตัวหนึ่งที่ขนาดใหญ่กว่าวัวเหล็กเหมันต์ปกติถึงสองเท่า

หนึ่งคนกับหนึ่งวัวกำลังยืนจ้องหน้าประจันกันอยู่

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าอีกตัวแน่นอน

มันคือจ่าฝูงของวัวฝูงนี้

เหมือนกับราชันหมาป่าวายุเพลิงนั่นแหละ

มันคือราชันวัวเหล็กเหมันต์

สิ่งที่แตกต่างก็คือ มันไม่มีองครักษ์คอยคุ้มกัน

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 11

[ประเมินพลังรบ]: 30 ดาว

——มอนสเตอร์ระดับหัวหน้า ราชันแห่งวัวเหล็กเหมันต์!

มอนสเตอร์เลเวลตัน!

เลเวลสูงสุดของช่วงมือใหม่ก็คือเลเวล 11

นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมวัวเหล็กเหมันต์ถึงมีเลเวล 10 แต่หัวหน้าของพวกมันกลับมีเลเวลแค่ 11

เพราะเลเวล 11 คือเลเวลตันไงล่ะ!

ถ้ามนุษย์สามารถอัปเลเวลไปถึงเลเวล 11 ได้ ก็จะสามารถออกจากหมู่บ้านมือใหม่แล้วเข้าสู่ต่างโลกได้โดยตรง...

ส่วนมอนสเตอร์บททดสอบพวกนี้ เห็นได้ชัดว่าเกิดมาเพื่อเป็นบททดสอบเท่านั้น!

แต่ว่า...

พลังรบ 30 ดาวนี่ก็ดูน่าเกรงขามไม่ใช่เล่น

ลองกวาดตามองไปทั่วทั้งหมู่บ้าน จะมีใครกล้าบอกว่าตัวเองมีพลังรบ 30 ดาวและสามารถลุยเดี่ยวกับมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเลเวลตันได้บ้าง

แต่เขา ฉู่สวินคนนี้ กล้า!

[เลเวล]: ช่วงมือใหม่ เลเวล 5 (9920/10000)

[พรสวรรค์]: นักเก็บกู้ของดูต่างหน้า [UR] มิติพันธสัญญา [S] ปัญญาประดิษฐ์ผู้รู้ใจ [S] ม้วนภาพร่างแยก [A] ฟื้นฟูฉับพลัน [A] หยั่งรู้หายนะ [B] เนตรสัจธรรม [B] โสตประสาทเหนือมนุษย์ [C] ตำนานสีทอง [C] ——[+ กดเพื่อดูเพิ่มเติม +]

[ทักษะที่เรียนรู้]: เคลือบพิษ [ขั้น 4] ลอยตัว [ขั้น 4] ใบมีดน้ำแข็ง [ขั้น 3] พรางตัว [ขั้น 3] ท่องวายุ [ขั้น 3] เหมันต์ [ขั้น 3]

[ประเมินพลังรบ]: 46 ดาว

เมื่อมองดูพลังรบ 46 ดาวบนหน้าต่างสถานะ...

ความฮึกเหิมก็ก่อตัวขึ้นในใจทันที

ดูเหมือนทักษะเหมันต์ขั้น 3 จะเพิ่มพลังรบให้แค่ 1 ดาวสินะ

น่าเสียดายจริงๆ ขอแค่ฆ่ามอนสเตอร์อีกสักตัวเดียวเขาก็จะอัปเลเวลเป็นเลเวล 6 แล้ว!

ทางฝั่งร่างแยกของลั่วอิ๋ง ถ้าฆ่าแกะเขาใบมีดทองคำได้อีกสักสองตัวก็อาจจะอัปเลเวลได้เหมือนกัน...

แต่ฉู่สวินก็ไม่ได้รับข้อความแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ที่ได้จากการสังหารของร่างแยกมาพักใหญ่แล้ว

บางทีฝูงแกะเขาใบมีดทองคำอาจจะถูกฆ่าจนหมดเกลี้ยงแล้วก็ได้

ตอนแรกเขาออกคำสั่งให้ร่างแยกฆ่าแต่แกะ...

ถ้าไม่มีแกะแล้ว ร่างแยกที่มีเพียงสัญชาตญาณการต่อสู้ก็คงจะยืนรออยู่กับที่ล่ะมั้ง

ช่างมันเถอะ!

ขอแค่ฆ่าวัวตัวนี้ได้ เขาก็อัปเลเวลแล้ว!

ฉู่สวินเหลือบมองเวลานับถอยหลังการแข่งขันที่มุมขวาบนของระยะสายตา เหลือเวลาอีก 2 นาที

ดูท่าแล้วคงฆ่าไม่ทันก่อนหมดเวลาแน่ๆ

ทักษะคลุ้มคลั่งกระหายเลือดใช้งานได้แค่วันละครั้งเท่านั้น ตอนนี้มันยังอยู่ในช่วงคูลดาวน์

ถ้างั้นก็ลุยโต้งๆ ไปเลยแล้วกัน!

ฉู่สวินเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ เขาพุ่งตัวเข้าใส่พร้อมกับเงื้อดาบขึ้น เตรียมชิงความได้เปรียบโจมตีก่อน

เมื่อฉู่สวินเริ่มขยับตัว ราชันวัวก็ขยับตัวเช่นกัน

รูจมูกทั้งสองข้างของมันพ่นลมหายใจร้อนระอุสีขาวออกมา มันก้มหัวลงชี้เขาทั้งสองข้างไปข้างหน้าแล้วพุ่งเข้าใส่ฉู่สวิน

ในเสี้ยววินาทีที่ทั้งสองกำลังจะปะทะกัน ฉู่สวินก็รีบเบี่ยงตัวหลบไปทางขวา

ด้วยทักษะท่องวายุขั้น 3 ทักษะลอยตัวขั้น 4 ความเข้ากันได้กับธาตุลม 5 แต้ม บวกกับความคล่องตัวอีก 73 แต้ม...

ฉู่สวินสามารถเมินเฉยต่อความเร็วในการพุ่งชนที่ราชันวัวภูมิใจหนักหนาได้อย่างสบายๆ

ในจังหวะที่สวนทางกัน เขาตวัดดาบฟันออกไปสุดแรง!

"เคร้ง!——"

เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก

แรงสะท้อนกลับทำให้มือทั้งสองข้างที่จับดาบของฉู่สวินถึงกับชาหนึบ

พอหันไปมองราชันวัว บนลำคอของมันมีรอยแผลปรากฏอยู่พร้อมกับมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย

ดูเหมือนรอยถลอกบางๆ เท่านั้น

"แบบนี้เรียกว่าเจาะเกราะเข้าไหมเนี่ย"

ฉู่สวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดาะลิ้นด้วยความปวดหัว

ดาบหมาป่าขั้น 3 บวกกับเจตจำนงแห่งดาบ 6 แต้ม แถมด้วยพละกำลังอีก 87 แต้ม แต่ความเสียหายที่ทำได้กลับเป็นแค่รอยถลอกเนี่ยนะ

พลังรบ 30 ดาวนี่เอาไปลงกับพลังป้องกันหมดเลยใช่ไหมเนี่ย

สมกับที่เป็นวัวเหล็ก มันอึดเหมือนเหล็กจริงๆ!

บอสเลเวลตันนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย!

แต่แบบนี้จะสู้ยังไงล่ะ

ถ้าสร้างความเสียหายได้แค่นี้ ต้องฟันทีละดาบๆ ไปจนถึงชาติไหนถึงจะตาย

ยังไม่ทันได้คิดแผน ราชันวัวก็หันหัวกลับมาแล้วเตรียมพุ่งชนอีกรอบ

ฉู่สวินลอยตัวหลบหลีกไปด้านข้างอย่างพลิ้วไหว

ราชันวัวโกรธจัดจนไฟลุก ส่วนฉู่สวินก็มีสีหน้าเคร่งเครียด

จะให้มาคอยหลบหลีกรอให้วัวตัวนี้เหนื่อยตายมันก็คงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

ในจังหวะที่ราชันวัวเริ่มพุ่งชนอีกครั้ง ฉู่สวินก็มองเห็นรอยแผลที่เขาฟันเอาไว้ก่อนหน้านี้...

สายตาที่ถูกเสริมประสิทธิภาพทำให้เขามองเห็นเลือดหยดหนึ่งกำลังไหลซึมออกมาจากบาดแผลนั้นได้อย่างชัดเจน

เลือด!

เอ๊ะ

เคลือบพิษ!

ดวงตาของฉู่สวินเป็นประกายขึ้นมาทันที

แค่คิดในใจ ดาบหมาป่าในมือก็เปลี่ยนไป ใบดาบที่เคยส่องประกายสีเงินวาววับกลับถูกอาบชโลมไปด้วยสีดำทะมึนราวกับถูกชุบด้วยน้ำหมึกในชั่วพริบตา

ความดำมืดนั้นส่องประกายสีสันอันหลากหลาย

และความดำมืดนั้นก็แฝงไว้ด้วยอันตรายถึงชีวิต!

[การแข่งขันสิ้นสุดลง!]

[กำลังรวบรวมคะแนน...]

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นแต่ฉู่สวินเลือกที่จะเมินเฉย

ในเมื่อผลลัพธ์มันถูกกำหนดเอาไว้แล้ว การไปใส่ใจก็ไม่ช่วยเปลี่ยนผลอะไรได้อยู่ดี

ในเมื่อช่วยอะไรไม่ได้ งั้นก็สู้ตั้งใจทำเรื่องตรงหน้าให้ดีที่สุดก่อนดีกว่า!

นี่คือนิสัยที่ติดตัวมาจากการเป็นมนุษย์เงินเดือนบ้างานทำโอทีมาตลอดสองปี

เอาไปใช้ได้ทุกสถานการณ์!

แววตาของฉู่สวินแน่วแน่ เขาชูดาบขึ้นแล้วบินเข้าใส่ราชันวัว

เป้าหมายสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือ...

จัดการวัวตัวนี้ซะ!

......

การแข่งขันจบลงแล้ว

บรรยากาศตึงเครียดที่ปกคลุมไปทั่วหมู่บ้านมลายหายไปในพริบตา

จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ลุกโชนอยู่ในใจของคนที่สู้รบอยู่แนวหน้าพลันดับวูบลง

ความหิวโหยและความเหนื่อยล้าคืบคลานเข้าเกาะกุมร่างกายและจิตใจในทันที

คนที่กำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์อยู่ต่างก็พยายามฮึดสู้เฮือกสุดท้ายเพื่อฆ่ามันให้ตาย ก่อนจะทรุดตัวลงนอนกองกับพื้น

จบสักที!

ภายในหมู่บ้าน 2333

กลุ่มคนที่รอคอยอยู่ในหมู่บ้านยังคงแล่เนื้อมอนสเตอร์เพื่อเตรียมเสบียงต่อไป

ทุกอย่างดำเนินไปภายใต้การดูแลของเจ้าหน้าที่หมู่บ้าน

แต่ทว่าในวินาทีที่พวกเขาได้ยินเสียงอิเล็กทรอนิกส์ จิตใจของพวกเขาก็เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ความคิดของทุกคนล่องลอยไปอยู่ที่ผลการแข่งขันกันหมดแล้ว

ในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและกระวนกระวาย

ใครกันนะที่จะต้องกลายเป็นคนพิการ

บริเวณกลางเขายอดเขาโดดเดี่ยว

เฝิงฉิงเจียงทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนพื้นอย่างไม่ห่วงภาพลักษณ์ เขาทอดสายตามองท้องฟ้าสีครามพร้อมกับหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

ข้างกายของเขาคือซากมอนสเตอร์ขนาดยักษ์ที่มีขนไหม้เกรียมและสิ้นลมหายใจไปแล้ว

เมื่อมองดูคะแนนการแข่งขัน 368 คะแนน รอยย่นบนใบหน้าของเฝิงฉิงเจียงก็คลายออกและปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

ในวินาทีสุดท้ายพวกเขาก็จัดการมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าลงได้!

ทันเวลาพอดี!

เฝิงฉิงเจียงเองก็มีวิธีตรวจสอบข้อมูลการแข่งขันของหมู่บ้าน 7399 อยู่เหมือนกัน

เขารู้ดีว่าอันดับหนึ่งคงแย่งมาไม่ได้แน่ๆ...

พฤติกรรมที่ฆ่าพวกพ้องเพื่อเอาคะแนนแบบนั้น เขาทำไม่ได้หรอก!

แต่อันดับสองน่าจะชัวร์แล้ว!

ส่วนอันดับอื่นๆ ก็ต้องขึ้นอยู่กับความพยายามของคนในหมู่บ้านแล้วล่ะ!

[รวบรวมคะแนนการแข่งขันเสร็จสิ้น!]

[เริ่มประกาศผลจัดอันดับ!]

เมื่อเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น ม้วนภาพรายชื่อก็ปรากฏขึ้นในระยะสายตาของทุกคนที่ไม่ได้อยู่ในสถานะต่อสู้

เฝิงฉิงเจียงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที สายตาจับจ้องไปที่ม้วนภาพนั้นอย่างใจจดใจจ่อ

ในเวลานี้ทุกคนในหมู่บ้าน 2333 และหมู่บ้าน 7399 ที่ไม่ได้กำลังสู้รบ ต่างก็เฝ้าจับตามองม้วนภาพที่กำลังเปล่งแสงสีทองสว่างไสวขึ้นเรื่อยๆ

จู่ๆ แสงสีทองก็หรี่ลง!

ม้วนภาพค่อยๆ กางออก

ตัวอักษรแนวตั้งที่ทอประกายสีทองค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากบนลงล่างทีละตัว

[อันดับที่สิบของการแข่งขันเก็บคะแนนในครั้งนี้...]

[จบแล้ว]