บทที่ 28 การเปิดตัวในฤดูกาลปกติ ศัตรูเก่า!

"วันนี้เปอร์เซ็นต์การชู้ตของทั้งสองทีมต่ำทั้งคู่เลยนะ"

"แน่นอนครับ ในช่วงปิดฤดูกาลที่ยาวนาน ทุกคนย่อมต้องใช้เวลาในการเรียกความฟิตกลับคืนมา"

ในสตูดิโอ ซุนเจิ้งผิงและจางเหว่ยผิงกำลังพูดคุยเกี่ยวกับเกมการแข่งขัน:

"โค้ชจางครับ คุณคาดว่าหยางฮั่นจะได้ลงสนามตอนไหนครับ?"

"อืม... น่าจะเป็นช่วงครึ่งหลังนะ ท้ายที่สุดแล้ว เสี่ยวหยางก็เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ และตอนนี้คะแนนก็สูสีกันมากเลยด้วย"

"มีเหตุผลครับ ตอนนี้คิงส์นำอยู่แค่ 4 แต้มเอง"

"ใช่ครับ จากประสบการณ์ของผม แฟนๆ คงต้องรออีกสักพักเลยล่ะถ้าอยากจะดูเสี่ยวหยางลงเล่น"

"อืม... เดี๋ยวก่อนครับ โค้ชจาง ดูเหมือนหยางฮั่นกำลังอบอุ่นร่างกายอยู่ข้างสนามนะครับ"

"เป็นไปไม่ได้หรอก ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ เสี่ยวหยางไม่มีทาง... เดี๋ยวนะ?"

"..."

สนามแข่งขัน

หยางฮั่นถอดเสื้อแจ็กเก็ตออกแล้ว เผยให้เห็นเสื้อแข่งหมายเลข 00 ที่อยู่ด้านใน

เขาใส่หมายเลข 21 สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่หลังจากเข้าร่วมทีมคิงส์ เจ้าของหมายเลข 21 ก็คือดิวาซ

หมายเลข 12 ซึ่งออกจากทีมไปเพื่อหาตัวเลือกที่ดีกว่า ก็ถูกรีไทร์จากคิงส์ไปแล้ว

ในท้ายที่สุด หยางฮั่นก็เลือกหมายเลขที่มีคนใส่น้อยมาก

00 ซึ่งก็คือหมายเลข 100

ในประเทศ เลข 100 มักจะหมายถึงคะแนนเต็ม

นี่สามารถมองได้ว่าเป็นแรงจูงใจและความทะเยอทะยานของหยางฮั่น!

หลังจากยืดเส้นยืดสายอยู่ครู่หนึ่ง อเดลแมนก็โบกมือให้หยางฮั่น ซึ่งเขาก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที

"หยาง นายจะได้ลงสนามในจังหวะลูกตายครั้งต่อไปนะ"

อเดลแมนชี้ไปที่ร่างกำยำบนสนามซึ่งสวมเสื้อหมายเลข 21 ของบูลส์ "ประกบเขาให้อยู่ล่ะ!"

ริมฝีปากของหยางฮั่นโค้งขึ้น "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเองครับ โค้ช!"

ศัตรูเก่า!

หมายเลข 21 ของบูลส์ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฟิตซ์เจอรัลด์ ผู้เล่นหน้าใหม่นั่นเอง

หยางฮั่นควรจะขอบคุณไฟเซอร์สำหรับการเปิดตัวอันน่าทึ่งของเขา

ผลงานอันร้อนแรงของไฟเซอร์ที่ลุกจากม้านั่งสำรองนี่แหละที่ค่อยๆ กัดกร่อนคะแนนนำของคิงส์ลงไป

โค้ชจะยอมให้เขาลงเล่นเร็วก็ต่อเมื่อมีไฟเซอร์อยู่บนสนามเท่านั้นแหละ

เหลือเวลาอีกเพียง 3 นาทีในควอเตอร์ที่สอง ไฟเซอร์ ตัวเลือกอันดับที่สี่ ทำไปแล้วถึง 8 คะแนนติดต่อกัน

ปรี๊ด—

ดิวาซทำฟาวล์!

เขาเห็นหยางฮั่นรอที่จะลงเล่นอยู่ข้างสนาม แต่ไม่สามารถหยุดการบุกของไฟเซอร์ได้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะทำฟาวล์ทันทีก่อนที่บูลส์จะเริ่มแผนการเล่นได้

หมายเลข 00 ลงสนาม หมายเลข 4 ออก

เว็บเบอร์ลงเล่นไปหลายนาทีแล้วในวันนี้ และสิ่งที่จำเป็นบนสนามในตอนนี้ไม่ใช่การทำคะแนน แต่เป็นการหยุดยั้งการบุกของไฟเซอร์ต่างหาก

ด้วยส่วนสูง 2.06 เมตร และน้ำหนัก 120 กิโลกรัม ทว่ากลับมีความเร็วเทียบเท่ากับการ์ดบางคน ความสามารถของไฟเซอร์ที่ทำให้เขากลายเป็นตัวเต็งผู้เล่นหน้าใหม่นั้นมาจากพรสวรรค์ทางร่างกายอันน่าทึ่งของเขาล้วนๆ

เมื่อเว็บเบอร์และหยางฮั่นแปะมือกันตอนออกจากสนาม พวกเขาไม่ได้พูดอะไรเลย เขาไม่ค่อยพอใจกับผลงานของตัวเองในวันนี้นัก

"โห่..."

ภายในสนาม แฟนๆ บูลส์โห่ร้องเสียงดังเนื่องจากการทำฟาวล์ของดิวาซ

หยางฮั่นกระทืบเท้าและก้าวลงสู่สนามเป็นครั้งแรกในการแข่งขันอย่างเป็นทางการ!

"เฮ้ หยาง วันนี้ฉันกำลังเครื่องร้อนเลยนะ อย่าคิดว่าแกจะหยุดฉันได้ล่ะ"

อย่างน้อยไฟเซอร์ก็เป็นฝ่ายพูดกับเขาก่อน

หยางฮั่นไม่ได้ตอบกลับ แต่กลับชูนิ้วกลางให้ไฟเซอร์แทน

ไฟเซอร์ตอบโต้ด้วยการชูนิ้วกลางกลับเช่นกัน

นอกเหนือจากมาร์ตินและคนอื่นๆ ที่มีเรื่องบาดหมางกันตั้งแต่ต้นแล้ว ผู้เล่นในรุ่นเดียวกันเหล่านี้ต่างก็คุ้นเคยกันดีเมื่อถึงเวลาเข้าแคมป์ฝึกซ้อม

ครอว์ฟอร์ดก็ถูกเทรดไปอยู่กับบูลส์เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเซ็นเตอร์รุ่นเฮฟวี่เวทที่หาได้ยากอย่างไฟเซอร์ ครอว์ฟอร์ดก็คงต้องรอไปอีกสักพักกว่าเขาจะได้เข้าสู่ระบบหมุนเวียนผู้เล่น

"หยาง ระวังตัวด้วยนะ หมอนี่มันเหมือนวัวกระทิงคลั่งเลยล่ะ"

ดิวาซลูบหน้าอกของเขาพลางมองไฟเซอร์ด้วยความหวาดกลัวที่ยังคงหลงเหลืออยู่

หยางฮั่นพยักหน้า "ไม่ต้องห่วงครับ พี่ฟู่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง คุณแค่ต้องรอและรบกวนการจบสกอร์ของเขาก็พอครับ"

ดิวาซมีน้ำหนักเพียง 100 กิโลกรัม ซึ่งทำให้เขาเป็นเซ็นเตอร์ที่ค่อนข้างเบา

แน่นอนว่านี่ก็เพื่อตอบสนองความต้องการทางแทคติกเช่นกัน ระบบพรินซ์ตันไม่ได้ต้องการให้เซ็นเตอร์ยืนปักหลักอยู่ในกรอบเขตโทษ แต่ต้องการให้พวกเขาเคลื่อนที่ไปรอบๆ และอำนวยความสะดวกในการเล่นมากกว่า

นั่นหมายความว่า คิงส์มักจะมีตัวเลือกที่ดีเพียงไม่กี่ตัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แบบไฟเซอร์ที่ถนัดในการทะลวงเข้าหาห่วง

ปรี๊ด—

การแข่งขันดำเนินต่อไป

เช่นเดียวกับในการแข่งขันครั้งก่อน หยางฮั่นประกบติดไฟเซอร์อย่างใกล้ชิด

การรับมือกับผู้เล่นแบบนี้ ตราบใดที่คุณป้องกันไม่ให้เขาเพิ่มความเร็วได้ ความอันตรายของเขาก็จะลดลงไปมากกว่าครึ่งแล้ว

"เขาจะทำได้ไหมนะ?"

บนม้านั่งโค้ช ผู้ช่วยโค้ชคนใหม่ คาร์ริล ถามหัวหน้าโค้ช

อเดลแมนหรี่ตาลงเล็กน้อย "ฉันดูวิดีโอการเล่นของหยางมาแล้ว เขาเก่งมากในการรับมือกับผู้เล่นแบบนั้น และนอกจากนี้..."

อเดลแมนหันกลับมาและพูดว่า "ถ้าฉันส่งหยางลงสนามเร็วขนาดนี้ เจฟฟ์ก็คงไม่มีอะไรจะพูดแล้วใช่ไหม?"

"!!" จอห์น ผู้ซึ่งเป็นผู้ช่วยโค้ชคนสำคัญในนาม ถึงกับหูผึ่ง

ปรากฏว่าอเดลแมนยังคงมีความขุ่นเคืองเรื่องที่มัสเซลแมนถูกไล่ออกอยู่

อเดลแมนเหลือบมองจอห์นและพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้มากระทบต่อโอกาสในการชนะเกมนี้อย่างแน่นอน"

เหตุผลหลักในการส่งหยางลงสนามเร็วขนาดนี้ก็เพื่อหยุดยั้งแรงผลักดันของบูลส์ในช่วงเวลานี้ของฤดูกาลต่างหาก

จอห์นยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน ความจริงแล้วเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับหัวหน้าโค้ชอเดลแมนมาก่อน

แต่นับตั้งแต่ที่เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ช่วยโค้ชคนสำคัญอย่างกะทันหันในวันนั้น เขาก็รู้สึกว่าสายตาที่อเดลแมนมองมาที่เขานั้นเปลี่ยนไป

แต่มันก็ไม่มีอะไรที่เราสามารถทำได้หรอก

โดยทั่วไปแล้ว การแต่งตั้งทีมงานโค้ชจะไม่สามารถทำได้หากไม่ได้รับการอนุมัติจากหัวหน้าโค้ช

แต่วันนั้นเป็นกรณีพิเศษเพราะเจ้านายเข้ามาแทรกแซง!

แม้ว่าอเดลแมนจะไม่ได้พูดอะไรอย่างชัดเจนหลังจากกลับมาก็ตาม

แต่จอห์นก็ไม่กล้าปริปากบ่นตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา และตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป โดยหวังว่าความห่างเหินนี้จะถูกขจัดไปได้ในสักวันหนึ่ง

"เฮ้ ทำไมแกไม่เลี้ยงบอลแล้วพุ่งเข้ามาหาฉันล่ะ มาร์คัส ไฟเซอร์!"

บนสนาม หยางฮั่นพูดจายั่วยุไฟเซอร์ ไอ้หนุ่มกล้ามโต ในขณะที่กำลังปล้ำกันอยู่

ไฟเซอร์ใช้ลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ ผลักหยางฮั่น

เขาหลุดจากการประกบไปได้ชั่วครู่และรับบอล

"กำลังไป ฉันกำลังจะอัดแกแล้วนะ อย่ามาร้องไห้ทีหลังก็แล้วกัน!"

ไฟเซอร์สังเกตจุดศูนย์ถ่วงของหยางฮั่นและพูดสวนกลับไป

ปัง!

ไฟเซอร์ค่อยๆ ครองบอล

ขวา ไม่สิ ไปทางซ้ายต่างหาก!

สายตาของหยางฮั่นกลอกไปมา และเขาก็สไลด์ลงมาเพื่อสกัดกั้นเส้นทางการทะลวงของไฟเซอร์

หมอนี่มักจะใช้น้ำหนักตัวและความเร็วในก้าวแรกของเขาเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้แบบดื้อๆ

หากฝ่ายป้องกันไม่สามารถสกัดกั้นก้าวแรกได้ ไฟเซอร์ก็จะแค่ผลักผ่านคู่ต่อสู้ไปและตัดเข้าหาห่วงเท่านั้น

ตึง!

ทั้งสองคนปะทะกัน

ไฟเซอร์เกือบจะทำบอลหลุดมือ แต่ก็รีบดึงบอลออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็เอนตัวพิงหยางฮั่นและยื่นมือออกไปเพื่อขอรับบอล

หลังจากช่วงปิดฤดูกาล หมอนี่พัฒนาขึ้นมากนับตั้งแต่ช่วงแคมป์คอมไบน์

ลูกบอลถูกโยนกลับมา

หยางฮั่นลดจุดศูนย์ถ่วงลง เพื่อป้องกันไม่ให้ไฟเซอร์หันตัวกลับมาได้ง่ายๆ

ไฟเซอร์กระแทกไปสองครั้ง จากนั้นก็พลิกตัวและฮุกแขนของเขา

วันนี้เขากำลังเครื่องร้อน เขาเพิ่งจะชู้ตลงไปทั้งสี่ลูกในพื้นที่วงใน

ปัง!

ลูกบาสเกตบอลกระดอนออกจากห่วง

"เวรเอ๊ย แกทำให้ฉันรังเกียจชะมัด!" ไฟเซอร์สบถด่าอย่างรวดเร็ว

เทคนิคการเล่นแบบหันหลังให้แป้นของเขานั้นต่ำกว่ามาตรฐานอยู่แล้ว และการป้องกันอย่างแน่นหนาของหยางฮั่นก็ยังคงทำให้วิถีการชู้ตของเขาผิดเพี้ยนไปได้อีก

ฟุ่บ--

ในตอนนั้นเอง หยางฮั่นก็พุ่งผ่านไฟเซอร์ไป

"รีบาวด์!"

ไฟเซอร์ตะโกนเรียกแบรนด์ในเขตโทษโดยสัญชาตญาณ

แบรนด์มีความสูง 2.03 เมตร แต่น้ำหนักของเขากลับมากเกินจริงถึง 125 กิโลกรัม

เขากักตัวดิวาซเอาไว้ด้านหลัง ทำให้ดิวาซไม่สามารถกระโดดได้

อย่างไรก็ตาม หยางฮั่นเพียงแค่กระโดดขึ้นและปัดบอลไปด้านข้าง เพื่อส่งต่อรีบาวด์ไปให้เพจา

"สัญชาตญาณการรีบาวด์" ของเขาทำให้เขามีความสามารถในการคาดเดาจุดตกของลูกบอลได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

ใช่แล้ว หากคู่ต่อสู้ไม่มีผู้เล่นที่มีประสบการณ์ในการรีบาวด์พอๆ กับโอ๊คลีย์ล่ะก็ เหรียญตราของหยางฮั่นก็จะเป็นข้อได้เปรียบอย่างมาก

เพจาส่งบอลช้าไปก้าวหนึ่ง และการบุกโต้กลับของคิงส์ก็ไม่เป็นผล

ขณะที่หยางฮั่นวิ่งไปยังแดนหน้า เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเว็บเบอร์ถึงเล่นได้ยากลำบากนักในวันนี้

"ไอ้พวกก้นใหญ่สองคนนั้น..."

บูลส์ดูเหมือนจะชื่นชอบผู้เล่นวงในตัวเตี้ยและล่ำสันเป็นพิเศษนะ...