บทที่ 13 การสุ่มการ์ดระดับสูง

เกาะร้างแห่งหนึ่ง—

เมื่อได้เห็นหนังสือพิมพ์ในมือ แชงคูส ผู้เป็น "ราชาแห่งงานเลี้ยง" ก็สร่างเมาในทันที เขามองดูค่าหัวของเซียนตูที่พุ่งสูงถึง 3,500 ล้านเบรีด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หากการที่เซียนตูเอาชนะคิซารุได้นั้นหมายถึงเพียงแค่ความสมดุลของโลกอาจถูกคุกคาม เช่นนั้นการที่เขาเอาชนะไคโดซึ่งเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิเช่นกัน ย่อมส่งผลกระทบต่อความสมดุลระหว่างสามขั้วอำนาจใหญ่ของโลกวันพีซอย่างแท้จริง ซึ่งก็คือ ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ สี่จักรพรรดิ และเจ็ดเทพโจรสลัด

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวไม่ชอบก่อความวุ่นวาย แต่กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เมื่อพิจารณาจากนิสัยของบิ๊กมัมแล้ว เธอจะต้องขยายอิทธิพลของเธอและพยายามนำอาณาเขตของไคโดมาอยู่ภายใต้การควบคุมของเธออย่างแน่นอน

"ดูเหมือนว่าพวกเราคงต้องเดินทางสักหน่อยแล้ว..."

"พรรคพวก! ออกเรือได้ ลุยกันเลย!"

...

ขณะที่แชงคูสและกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของไคโด ล็อกเต้ที่อยู่ห่างไกลออกไปในเมืองโอเรนจ์ก็ได้รับใบประกาศจับใหม่ของเซียนตู

"หมอนั่นก้าวขึ้นมาเทียบชั้นกับสี่จักรพรรดิเร็วขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?"

ล็อกเต้มองดูหนังสือพิมพ์และใบประกาศจับอย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่ "สมาคมการค้ากังหันลม - ฐานสาขาเมืองโอเรนจ์" ที่อยู่เบื้องหน้ากำลังจะเสร็จสมบูรณ์ด้วยความเหนื่อยยากของ "กลุ่มโจรซิกูร์ด"

มันช่างรุ่งเรืองจริงๆ!

ค่าหัวใหม่ของเซียนตูสูงถึง 3,500 ล้านเบรี ซึ่งเหนือกว่าสถานะหนึ่งในสี่จักรพรรดิของลูฟี่ในผลงานต้นฉบับซะอีก น่าเสียดายที่อิทธิพลของเขายังไปไม่ถึงคนธรรมดาทั่วไป แต่มันก็ทำให้ล็อกเต้ได้รับแต้มตำนานรวมทั้งหมดถึง 120,000 แต้ม

ทีนี้ฉันก็สามารถสุ่มได้อย่างจุใจแล้ว!

เช่นเดียวกับที่นักพนันอาจจะรู้สึกอิจฉาคนที่จู่ๆ ก็รวยขึ้นมาข้ามคืน เมื่อแต้มของล็อกเต้พุ่งสูงถึงตัวเลขที่แม้แต่ตัวเขาเองยังประหลาดใจ เขาจึงไม่สนใจการสุ่มรางวัลระดับต่ำอีกต่อไป

"เอาล่ะ! ทุ่มหมดตัวเลยก็แล้วกัน!"

"การทุ่มหมดตัวมันคือทัศนคติ" ล็อกเต้กล่าว แม้ว่าเมื่ออิงจากชาติก่อนของเขาแล้ว การทุ่มหมดตัวมักจะจบลงด้วยความหายนะเสมอ... แต่! ล็อกเต้ก็ได้เรียนรู้บทเรียนหนึ่งจากชีวิตมนุษย์อันสั้นของเขา นั่นคือ "ฉันไม่เคยเข็ดหลาบจากความผิดพลาดของตัวเองเลย!"

—ลุยเลย!

ทันทีที่ล็อกเต้พูดจบ วงล้อหมุนของระบบก็ปะทุแสงสีสันสดใสอันเจิดจ้า ซึ่งสว่างกว่าแสงของปุจิเป็นร้อยเท่าพันเท่า จนถึงจุดที่เขาไม่สามารถลืมตาได้เลย

ว้าว! ระดับตำนานสีทอง!

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับการ์ดตัวละครระดับตำนานสีทอง! "จอมปีศาจแห่งน้ำ - บาช่า!" (ระดับเอส) (เวอร์ชันอัปเกรดจากระบบ ซึ่งเพิ่มพลังทำลายล้างและความสามารถในการต่อสู้ขึ้นสู่ระดับที่กำหนด)】

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับ "หน้ากากนิจา"! (ระดับบี) (เวอร์ชันแก้ไข)】

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับ "คัมภีร์ฮาคิราชันย์"! (ระดับบี)】

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับ "คัมภีร์ฮาคิสังเกต"! (ระดับบี)】

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับการ์ดไอเทมระดับมหากาพย์สีม่วง! "ผลปีศาจสายโลเกีย - ผลแมกมา"! (ระดับเอ) (เวอร์ชันแก้ไข/ไม่กลัวน้ำทะเลอีกต่อไป/มาพร้อมกับความคืบหน้าในการพัฒนาของพลเรือเอกต้นแบบ)】

(ผลปีศาจที่ปรากฏหลังจากนี้ทั้งหมดจะได้รับความคืบหน้าในการพัฒนาของผู้ใช้ดั้งเดิมเช่นกัน)

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ คุณได้รับการ์ดตัวละครหายาก "แพทริค สตาร์"! (ระดับซี)】

...นอกเหนือจากไอเทมที่ไร้ประโยชน์บางอย่างอย่างกระดาษชำระและชะแลงแล้ว การสุ่มยี่สิบครั้งนี้ก็ได้มอบการ์ดระดับเอสหนึ่งใบ การ์ดระดับเอหนึ่งใบ และการ์ดระดับต่ำที่มีประโยชน์บางส่วน ซึ่งถือว่าค่อนข้างดีทีเดียว!

"สมแล้วที่เทพีแห่งโชคอยู่ข้างฉัน!"

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ล็อกเต้ตรวจสอบรายละเอียดของการ์ดที่เขาได้รับมาในทันที

เริ่มจากจอมปีศาจแห่งน้ำที่ผู้ใช้รู้จักกันในชื่อ "บาช่า"!

เช่นเดียวกับเซียนตู เธอมาจากโลกของ "การผจญภัยของแจ็คกี้ชาน" เช่นกัน และเป็นหนึ่งในแปดปีศาจที่ปกครองโลกเมื่อหลายพันปีก่อน โดยเป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ "ตุ้ย"

ในฐานะหนึ่งในไม่กี่ปีศาจที่มีชีวิตรอดเกินกว่าสองตอน ผลงานของเธอเหนือกว่าพี่น้องชายหญิงหลายๆ คนของเธออย่างมาก (ยกเว้นปีศาจแห่งดวงจันทร์) ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถในการควบคุมน้ำของเธอก็อาจเป็นอาวุธขั้นสุดยอดในโลกวันพีซเลยก็ว่าได้

นอกจากนี้ เช่นเดียวกับเซียนตู บาช่าก็ได้รับการเพิ่มพลังจากการตั้งค่าการต่อสู้ของระบบเช่นกัน ในโลกที่โจรสลัดอยู่ทุกหนทุกแห่งและมีพวกว่ายน้ำไม่เป็นนับไม่ถ้วน เธออาจจะอันตรายต่อผู้คนในโลกนี้ยิ่งกว่าเซียนตูซะอีก

【การ์ดตัวละคร】 บาช่า

【ระดับ】 เอส

【บทนำ】 จาก "การผจญภัยของแจ็คกี้ชาน" เธอคือจอมปีศาจแห่งน้ำที่เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ "ตุ้ย" รูปลักษณ์ภายนอกคือมีดวงตาสีแดงฉานดั่งเลือด ผิวส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินทะเล และมีลักษณะคล้ายกับนางเงือกและเผ่าเงือก มีหนวดเหมือนปลาหมึกอยู่บนหัว มีครีบที่แขน และมีครีบหางปลาขนาดยาวที่ท่อนล่างของร่างกาย

【ความสามารถ】 เวทมนตร์น้ำ, ความเป็นอมตะ, การควบคุมน้ำ, การกลายสภาพเป็นของเหลว, ค่ายกลอุทกภัย, การบิน

เมื่อมองไปที่ร่างกายที่ดูเหมือนเผ่าเงือกของบาช่า ล็อกเต้ก็คิดออกแล้วว่าจะส่งเธอไปก่อเรื่องวุ่นวายที่ไหนดี ในฐานะปีศาจที่ควบคุมน้ำ ซึ่งเทียบเท่ากับการควบคุมมหาสมุทร มันคงไม่เกินไปนักหากจะเรียกตัวเองว่า "ราชาแห่งท้องทะเล - โพไซดอน" ใช่ไหมล่ะ?

ตามคำสั่งของล็อกเต้ ร่างกายของบาช่ากลายสภาพเป็นน้ำในพริบตา ดำดิ่งลงสู่ทะเล และหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในกระแสน้ำมหาสมุทร

"เอาล่ะ ต่อไปคือหน้ากากนิจา"

มาจากโลกของ "การผจญภัยของแจ็คกี้ชาน" เช่นกัน ผู้สวมใส่สามารถได้รับความสามารถในการอัญเชิญทหารนินจาชาโดว์แคน

"นี่เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบในการอุดจุดบกพร่องของฉันเลย!"

จากนั้นก็มีคัมภีร์ฮาคิราชันย์และคัมภีร์ฮาคิสังเกต ซึ่งเป็นพลังดั้งเดิมสองอย่างจากโลกวันพีซ ในฐานะ "ผู้นำ" ฉันไม่มีทางก้าวออกไปต่อสู้ได้ง่ายๆ อยู่แล้ว ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะใช้พวกมันเอง เอาไปให้เดวี่ โจนส์ ดีกว่า!

สุดท้าย... ก็มีผลแมกมาและแพทริค สตาร์...

ต้องบอกเลยว่า... ตู้สุ่มของระบบนั้นมีอารมณ์ขันที่ค่อนข้างร้ายกาจทีเดียว วินาทีที่ล็อกเต้เห็นสิ่งทั้งสองอย่างนี้ ไอเดียที่สุดคลาสสิกแต่ทว่าบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา...

ป้อนผลแมกมาให้แพทริค สตาร์ ตัวสีชมพูกลมๆ ที่ดูบื้อๆ จากนั้นก็มอบผ้าคลุมทหารเรือที่มีคำว่า "ความยุติธรรม" เขียนเอาไว้ให้เขา

เยี่ยม! พลเรือเอกอาคาโฮชิได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

...

บนผืนน้ำแห่งแกรนด์ไลน์—

กองเรือรบของอาคาอินุแล่นอย่างสงบอยู่บนท้องทะเล โจรสลัดส่วนใหญ่เพียงแค่เห็นใบหน้าของอาคาอินุภายใต้ปีกหมวกจากระยะไกลก็คงจะหวาดกลัวจนรีบหนีไปโดยไม่กล้าเข้าใกล้แล้ว ในความเป็นจริง ไม่มีเรือโจรสลัดแม้แต่ลำเดียวในรัศมีหลายร้อยไมล์ทะเลโดยรอบ

สิ่งนี้ทำให้อาคาอินุรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลงมือบ้างเล็กน้อย เดิมทีเขาตั้งใจจะกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดสักสองสามกลุ่มในระหว่างทางเพื่อสืบหาเบาะแสเกี่ยวกับเซียนตู

"พลเรือเอกอาคาอินุครับ! เกิดสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้นในทะเลเบื้องหน้าครับ!"

บนดาดฟ้าของเรือหลัก ทันทีก่อนที่ทหารเรือนายหนึ่งจะยื่นกล้องส่องทางไกลให้อาคาอินุ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องก็แผดคำรน และท้องฟ้าที่เคยสดใสก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆมืดครึ้มอย่างกะทันหัน ทะเลที่เคยเงียบสงบแปรเปลี่ยนอารมณ์อย่างฉับพลัน เกลียวคลื่นขนาดยักษ์ซัดกระหน่ำเข้าใส่ตัวเรือ ส่งเสียงดังสนั่นและทำให้เรือสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"หืม?"

หลังจากสูบซิการ์เข้าไปคำโต อาคาอินุก็ลุกขึ้นยืนในทันทีและพุ่งตรงไปยังหัวเรือ ฝ่าสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างกะทันหันและดาดฟ้าเรือที่สั่นไหว

"นั่นมัน... น้ำวนงั้นเรอะ?"

ตามหลักเหตุผลแล้ว เส้นทางของเรือรบควรจะได้รับการสำรวจและเตรียมล็อกโพสที่สอดคล้องกันไว้ก่อนออกเดินทางแล้วไม่ใช่หรือ? พวกเขาเข้าไปในน่านน้ำที่อันตรายขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?!

ในขณะที่เหล่าลูกเรือทหารเรือต่างพากันยึดเกาะทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำได้เพื่อไม่ให้ตกลงไปในทะเล ต้นหนบนเรือรบก็เหงื่อตกจนเปียกโชกไปหมดแล้ว

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของคนเราจะรุนแรงได้ถึงขนาดไหนกันเชียว?

ขณะที่อาคาอินุจ้องมองไปข้างหน้ายังร่างประหลาดที่มองเห็นได้ลางๆ ซึ่งปรากฏขึ้นตรงใจกลางน้ำวน พลเรือโทโอนิงุโมะ ซึ่งเป็นฝ่าย "สายเหยี่ยว" ในกองทัพเรือเช่นกัน ก็เข้าควบคุมตัวต้นหน เตรียมลงทัณฑ์ด้วยกำลัง

"แกควรจะอธิบายมาดีกว่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น..."

แม้ว่าเมฆครึ้มจะบดบังสีหน้าของโอนิงุโมะจนทำให้มองเห็นไม่ชัดเจน แต่นี่กลับยิ่งเพิ่มพูนแรงกดดันอันน่าเกรงขามของเขา และดาบคู่ในมือของเขาก็เปล่งประกายเย็นเยียบวูบหนึ่ง

—ชีวิตฉันจบสิ้นแล้ว!

ขณะที่ต้นหนทหารเรือหลับตาลง ขาทั้งสองข้างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เสียงทุ้มต่ำของอาคาอินุก็ดังก้องขึ้นพร้อมกับเสียงฟ้าร้อง—

"เดี๋ยวก่อน พลเรือโทโอนิงุโมะ สภาพอากาศที่รุนแรงนี่ไม่ใช่ปัญหาของเขาหรอก..."

แม้ว่าอาคาอินุจะยึดมั่นใน "ความยุติธรรมเด็ดขาด" และใส่ใจในเกียรติภูมิของกองทัพเรือเป็นอย่างยิ่ง โดยเชื่อว่าความผิดพลาดต้องได้รับการลงทัณฑ์ แต่เขาก็ยังคงมีเหตุผลอยู่บ้างตราบใดที่มันไม่ได้ทำลายเกียรติภูมิของกองทัพเรือหรือเกี่ยวข้องกับการเป็นโจรสลัด

"พลเรือเอกอาคาอินุครับ?"

ทุกคนมองตามแขนที่ยกขึ้นของอาคาอินุไปในระยะไกล และได้เห็นร่างที่ยาวและผอมบางสายหนึ่งกำลังลอยอยู่ตรงใจกลางของคลื่นยักษ์