ตอนที่ 95 : ชาดี

ตอนที่ 95 : ชาดี

ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ มองดูขวดโหลแก้วขนาดเล็กที่แสนธรรมดาตรงหน้าพลางอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่ และเอ่ยดุเบาๆ ว่า “ของพรรค์นี้เนี่ยนะ จะทำท่าทางลึกลับซับซ้อนขนาดนี้ไปทำไม?”

บรรดาชายชราคนอื่นๆ เมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็พากันเอ่ยปากพูดจาถากถางไปคนละคำสองคำทันที

“คงไม่ใช่ขวดโหลแก้วใบเล็กๆ ใบนี้หรอกนะ? ดูแล้วมันของเลียนแบบที่เพิ่งทำขึ้นมาใหม่ชัดๆ คงจะเพิ่งทำขึ้นมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองล่ะมั้ง”

“ดูเหมือนสายตาของตาแก่ซุนจะแย่ไปหน่อยนะ แต่มันก็ไม่น่าแย่ถึงขั้นมองของปลอมไม่ออกไม่ใช่หรือไง ดูท่าทางของที่อยู่ข้างในคงจะทำให้เขาเริ่มลำพองใจขึ้นมาแล้วล่ะมั้ง!”

“หึหึ จงใจสร้างภาพซะยิ่งใหญ่เชียวนะ! เดี๋ยวรอดูตอนที่แกหน้าแตกจนหาทางลงไม่ได้ละกันว่าจะจบเรื่องนี้ยังไง!”

เห็นได้ชัดว่าชายชราหลายคนต่างก็รับไม่ได้กับนิสัยชอบทำอะไรให้ดูลึกลับของผู้เฒ่าซุน ต่างคนต่างก็เอ่ยปากพูดจาเหน็บแนมถากถางกันไปคนละประโยค

ผู้เฒ่าซุนก็ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร เขาเพียงแต่ยื่นมือออกไปหมุนเปิดฝาขวดโหลแก้วขนาดเล็กใบนั้นออก และไม่คิดเลยว่าข้างในนั้นยังมีจุกพลาสติกขนาดเล็กปิดกั้นไว้อีกชั้นหนึ่ง

ชายชราคนหนึ่งกำลังจะเอ่ยปากพูดจาจิกกัดอีกสองสามคำ แต่ทว่าทันทีที่จุกพลาสติกถูกดึงออก กลิ่นหอมอันแสนประหลาดก็พลันพวยพุ่งเข้าใส่รูจมูกของพวกเขาทันที

ดวงตาของทุกคนก็พลันเป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาทันที และหลังจากนั้น พวกเขาต่างก็พากันหลับตาลงด้วยสีหน้าที่เคลิบเคลิ้มอย่างยิ่ง

กลิ่นของมันช่างกลมกล่อมและหอมละมุนมาก มันแฝงไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และผลไม้ที่อธิบายไม่ถูก ช่วยทำให้จิตใจรู้สึกแจ่มใสและกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

เพียงแค่ได้สูดดมกลิ่นหอมที่แสนสง่างามนี้ ก็ราวกับมันได้พาร่างของทุกคนไปหยุดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมคันนา

ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้า กลิ่นหอมของชาก็จะมอบประสบการณ์ที่แตกต่างกันออกไปให้กับทุกคน ราวกับกลิ่นหอมนั้นกำลังแปรเปลี่ยนเป็นเส้นด้ายที่แสนอ่อนนุ่ม คอยโอบรัดตัวทุกคนไว้จนไม่อาจดิ้นรนหลบหนีไปไหนได้เลย

ในพริบตาเดียว ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเคลิบเคลิ้มพึงพอใจอย่างถึงที่สุด

ผู้เฒ่าซุนจ้องมองสีหน้าของกลุ่มเพื่อนเก่าพลางเอ่ยออกมาอย่างภาคภูมิใจว่า “เป็นไงล่ะ? คู่ควรกับคำว่าลึกลับซับซ้อนไหมล่ะ? นี่คือน้ำชาต้าหงเผาเกรดเครื่องเสวยเลยนะ หลังจากที่ลูกชายของฉันช่วยรักษาผู้ป่วยคนหนึ่งเสร็จ อีกฝ่ายก็มอบมันมาให้เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณน่ะ”

ชาต้าหงเผาเกรดเครื่องเสวยแบบนี้ ย่อมเป็นของดีที่ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ

โดยปกติแล้ว คนธรรมดาต่อให้รวยแค่ไหน ก็อย่าหวังว่าจะได้ครอบครองมันแม้เพียงเศษเสี้ยว

และของชิ้นนี้ก็เป็นของที่ญาติของผู้ป่วย ไปประมูลมาได้ในราคาที่สูงลิ่วจากงานประมูลส่วนตัวแห่งหนึ่ง

เพียงแค่เปิดฝาออก กลิ่นหอมของชาก็พุ่งเข้าจมูกทันที ต่อให้เป็นคนที่ไม่รู้จักน้ำชาเลยก็ตาม ก็ยังจะสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของใบชาชุดนี้

แน่นอนว่า สิ่งที่ผู้เฒ่าซุนภาคภูมิใจ ไม่ใช่เพียงแค่ความหายากของใบชานี้เท่านั้น

แต่วิชาแพทย์ที่เก่งกาจของลูกชายของเขา ต่างหากล่ะที่เป็นสิ่งที่เขาภาคภูมิใจจริงๆ

สมแล้วที่เป็นลูกชายของเขาซุนเต๋อไห่คนนี้ ไม่เสียทีที่แบกป้ายชื่อเสียงของตระกูลซุนไว้จริงๆ!

ทุกคนเมื่อได้ยินคำว่าชาต้าหงเผาเกรดเครื่องเสวย พวกเขาต่างก็พากันตกตะลึงจนตาค้าง

ใบชาที่จะถูกเรียกว่าเป็นชาต้าหงเผาเกรดเครื่องเสวยได้นั้น ย่อมต้องเป็นใบชาที่มาจากต้นชาสามต้นบนเขาอู่อี๋เท่านั้น ปริมาณที่เก็บเกี่ยวได้ในแต่ละปีนั้นก็คงที่อย่างมาก ซึ่งนับว่าเป็นของดีที่ในอดีตจะต้องถูกส่งเป็นเครื่องบรรณาการเท่านั้น

พอนึกมาถึงตรงนี้ ทุกคนต่างก็ส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาไปทางผู้เฒ่าซุน

การมีลูกชายแบบนี้ ก็นับว่าคู่ควรแก่ความภาคภูมิใจจริงๆ นั่นแหละนะ

ชายชราคนหนึ่งลอบสูดลมหายใจพลางเอ่ยชมว่า “ดูท่าทาง คนที่ลูกชายแกช่วยรักษาไว้ จะต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอนสินะ”

บรรดาชายชราคนอื่นๆ ในตอนนี้ก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง โบราณว่าไว้ว่า ล่วงเกินใครก็ล่วงเกินได้ แต่อย่าได้ริอาจไปล่วงเกินหมอเด็ดขาด

คนเราต่อให้รุ่งโรจน์แค่ไหน แต่คนเราก็ย่อมต้องกินข้าวธรรมดาๆ ไม่มีทางที่จะไม่เจ็บไข้ได้ป่วยไปตลอดชีวิตหรอก

การมีเพื่อนสนิทเป็นหมอที่มีวิชาการแพทย์ที่เก่งกาจขนาดนี้ ภายในใจของทุกคนก็ย่อมต้องรู้สึกอุ่นใจขึ้นไม่น้อยเลยจริงๆ

ผู้เฒ่าซุนเอาแต่ส่งเสียงหัวเราะร่าตลอดเวลา เห็นได้ชัดเลยว่าวันนี้เขาอารมณ์ดีมากจริงๆ

เขากวักมือเรียกเถ้าแก่ร้านน้ำชาพลางชี้ไปที่ขวดโหลแก้วขนาดเล็กในมือของตัวเองแล้วสั่งว่า “รบกวนหน่อยนะ ช่วยชงชาต้าหงเผานี้ให้พวกเราหน่อย”

เถ้าแก่ร้านน้ำชาตาเป็นประกายสว่างวาบทันที เขาเฝ้ารอคอยจังหวะนี้อยู่ข้างๆ มาตั้งนานแล้ว กลิ่นหอมนี้มันช่างฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้องจริงๆ

สำหรับคนที่รักชาแล้ว ย่อมไม่มีใครสามารถต้านทานสิ่งเย้ายวนอันแสนวิเศษระดับนี้ได้อย่างแน่นอน

“ตกลงครับ! ทุกท่านกรุณารอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะรีบไปจัดเตรียมเครื่องมือให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!” หลังจากเถ้าแก่พูดจบ เขาก็รีบไปจัดเตรียมเครื่องมือชงชาทันที

ชาต้าหงเผาเกรดพรีเมียมขนาดนี้ ย่อมต้องอาศัยความใส่ใจเป็นพิเศษเป็นธรรมดา

ไม่นานนัก เถ้าแก่ก็เดินกลับมา ในมือก็ถือชุดน้ำชาดินเผาจื่อซาที่แสนจะงดงามชุดหนึ่งกลับมาด้วย

“ทุกท่าน รอนานแล้วนะครับ!” เถ้าแก่พูดไปพลางรีบลงมือชงชาอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว

ผู้เฒ่าซุนก็มองดูการกระทำที่แสนจะลื่นไหลราวกับสายน้ำของเถ้าแก่ บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจพลางเอ่ยเสียงเรียบว่า “วันนี้เถ้าแก่ใจป้ำไม่เบาเลยนะเนี่ย ยอมควักชุดน้ำชาที่แสนจะรักใคร่หวงแหนออกมาร่วมแบ่งปันขนาดนี้ ให้เกียรติพวกเราจริงๆ เลยนะ!”

เถ้าแก่ที่ได้ยินก็หลุดหัวเราะออกมาพลางมองดูผู้เฒ่าซุนอย่างจนใจแล้วพูดว่า “พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ที่ผมทำแบบนี้ก็เพื่อตั้งใจจะจับคู่ให้เข้ากับใบชาอันแสนวิเศษของคุณต่างหากล่ะครับ ชุดน้ำชาธรรมดาน่ะ เกรงว่าจะไปทำลายของดีชิ้นนี้เข้าให้น่ะสิครับ!”

กาน้ำชาดินเผาจื่อซาสามารถช่วยรักษาความหอมของใบชาได้ดีที่สุด ซึ่งจะช่วยลดการสูญเสียกลิ่นหอมได้มากที่สุด น้ำชาที่ชงออกมาจึงมีความหอมละมุนและเข้มข้นเป็นพิเศษ ซึ่งเหมาะสมที่สุดกับการนำมาใช้ชงชาต้าหงเผา

ผู้เฒ่าซุนพยักหน้าเห็นด้วย พลางหันไปบอกกลุ่มเพื่อนเก่าว่า “เห็นไหมล่ะ? การจะดื่มชาดีๆ ก็ย่อมต้องมาสถานที่แบบนี้แหละ”

หลังจากพูดจบ ผู้เฒ่าซุนก็ค่อยๆ ใช้ช้อนตักชาตักใบชาออกมาจากขวดโหลแก้วขนาดเล็กอย่างระมัดระวัง แล้วยื่นส่งให้ถึงมือของเถ้าแก่

บรรดาชายชราคนอื่นๆ เมื่อเห็นท่าทางของผู้เฒ่าซุน พวกเขาต่างก็พากันเบ้ปากพลางเอ่ยด้วยสีหน้าที่แสนจะดูแคลนว่า “แกนี่มันขี้เหนียวจริงๆ เลยนะ! พวกเรามากันตั้งหลายคน แต่แกกลับตักให้จิบแค่นิดเดียวเนี่ยนะ!”

โดยเฉพาะจังหวะที่ยื่นมือตักชาเมื่อกี้ มือยังสั่นพั่บๆ เหมือนกับป้าตักข้าวในโรงอาหารโรงเรียนไม่มีผิดเลย

ในขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมจะเปิดฉากเหน็บแนมผู้เฒ่าซุนอีกรอบ ทันใดนั้น กลิ่นหอมอันแสนพิเศษของชาก็พลันฟุ้งกระจายออกมาทันที ดึงดูดวิญญาณของทุกคนให้เคลิบเคลิ้มไปตามๆ กัน

แทบจะในพริบตาเดียว สายตาของทุกคนต่างก็พร้อมใจกันหันไปมองทางเเถ้าแก่เป็นตาเดียว

สมกับเป็นชาต้าหงเผาเกรดเครื่องเสวย น้ำชามีสีแดงสว่างสดใส ราวกับมีแสงไฟส่องสว่างออกมาจากข้างในตัวน้ำชาอย่างไรอย่างนั้น

ทั่วทั้งชั้นหนึ่งของร้านน้ำชา ต่างก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเฉพาะตัวของชาต้าหงเผาที่พวยพุ่งไปทั่ว ในตอนนั้นเองสายตาของแขกจำนวนมากต่างก็พากันหันมาจับจ้องที่พวกเขาทันที

กลิ่นนี้ ช่างเป็นของระดับพรีเมียมของจริงเลยนะเนี่ย

ตัวเถ้าแก่นั้นก็ศึกษาศาสตร์แห่งการชงชามานานหลายสิบปี ฝีมือการชงชาของเขาย่อมยอดเยี่ยมจนหาที่ติไม่ได้ หลังจากการชงชาที่แสนจะลื่นไหลราวกับสายน้ำของเขาเสร็จสิ้นลง เขาก็ใช้ถ้วยแบ่งน้ำชาให้แก่บรรดาผู้เฒ่าทีละคน

เขาค่อยๆ ยกถ้วยส่ายขึ้นลงสามครั้ง ซึ่งเป็นกระบวนท่าหงส์คำนับสามคราซึ่งถือเป็นพิธีการที่สูงส่งและมีระดับที่สุดในวิถีแห่งชา!

ทุกคนรีบหยิบถ้วยน้ำชาตรงหน้าขึ้นมาจิบคำเล็กๆ ทันที

ทันทีที่น้ำชาแตะลิ้น ดวงตาของทุกคนก็พลันเบิกกว้างจนกลมโต แสดงสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง

รสสัมผัสนี้... มันช่างหลากหลายและเข้มข้นจริงๆ!

ทั้งความหอมละมุน กลมกล่อม และแฝงไปด้วยรสสัมผัสที่มีมิติหลากหลาย

รสสัมผัสที่พุ่งปะทะเข้ามาเป็นระลอกๆ ทำเอาทุกคนตกอยู่ในอาการละเมอราวกับประสาทการรับรสกำลังจะสูญเสียการควบคุมไปเสียแล้ว

ในขณะที่สติของทุกคนหลุดลอยออกไป น้ำชาก็ค่อยๆ ไหลผ่านลำคอลงสู่กระเพาะอาหารอย่างเงียบๆ

ทุกคนรู้สึกราวกับมีกองไฟขนาดย่อมถูกกลืนลงไปในท้อง กระแสความร้อนสายหนึ่งก็พลันแผ่ซ่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกายอย่างรวดเร็ว แม้แต่ปลายนิ้วมือก็ยังรู้สึกสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นที่พุ่งพล่านออกมา

สะใจ!

หลังจากชาร้อนถูกกลืนลงท้องไป มันก็ทำให้หน้าผากของบรรดาชายชราเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเป็นชั้นบางๆ

ความรู้สึกที่แสนจะผ่อนคลายและโล่งสบายตัวขนาดนี้ มันราวกับกำลังแช่น้ำพุร้อนอุณหภูมิสี่สิบองศาพลางชมวิวหิมะที่โปรยปรายลงมาในฤดูหนาวอันแสนเหน็บหนาวอย่างไรอย่างนั้น มันช่างเป็นประสบการณ์ที่สุดขั้วจริงๆ

“เป็นชาที่ดีจริงๆ สมกับคำเล่าลือจริงๆ!”

“หลังจากจิบน้ำชาลงท้องไปหนึ่งคำ ก็รู้สึกเหมือนอวัยวะภายในทั้งห้าได้รับการบำรุงและปลอบประโลมเลย สมกับเป็นยอดชาชั้นดีจริงๆ ช่วยทำให้จิตใจสงบและมีสมาธิขึ้นเยอะเลย!”

“รสสัมผัสหอมกลมกล่อมซึมลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ กลิ่นหอมของน้ำชาเหมือนจะติดอยู่ในประสาทรับรสไปอีกสามวันไม่มีเลือนหาย! ชาดี ชาดีจริงๆ!”

ทุกคนต่างก็มีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขและพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง ด้วยอายุขนาดพวกเขาแล้ว การที่ได้ระบายเหงื่ออกมาจนโล่งสบายตัวขนาดนี้ ก็นับว่าเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากยิ่งจริงๆ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรสชาติของน้ำชาถ้วยนี้เลย มันช่างอร่อยและยอดเยี่ยมจริงๆ