บทที่ 40 แบ่งปันการ์ด

โม่หลานคาดเดาว่า หากใช้แค่การ์ดใบเดียวเดี่ยว ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เวทมนตร์และพันธสัญญาเป็นสื่อกลาง ซึ่งก็เหมือนกับการใช้ไอเทมเวทมนตร์นั่นแหละ

เพียงแต่สำหรับเธอแล้ว นี่เป็นการค้าที่ขาดทุน เพราะไม่สามารถรับขีดจำกัดพลังเวทเป็นค่าตอบแทนจากการทำแบบนี้ได้ก็เท่านั้น

การสร้างและแจกจ่ายในปริมาณมากย่อมทำไม่ได้อย่างแน่นอน ต่อให้มีพลังเวทมากแค่ไหนก็ไม่พอให้ผลาญแบบนี้หรอก แต่ถ้าแค่ทำสองใบให้เพื่อนสนิทของตัวเองล่ะก็ยังพอไหว

“จริงเหรอ?” ดวงตาของซิลฟ์และวาชิด้าเป็นประกายสว่างจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวันเสียอีก

เมื่อโดนสายตาเป็นประกายวิบวับของเพื่อน ๆ สาดส่องใส่ โม่หลานจึงกัดฟันพูดว่า:

“การ์ดที่สามารถชี้นำการพัฒนาวัตถุแห่งพรสวรรค์อย่าง {คัมภีร์การ์ด} ฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือเปล่า เอาเป็นว่าฉันลองออกแบบดูก่อนดีไหม?”

อย่างน้อยพลังเวทของเธอก็ฟื้นฟูกลับมาได้มากกว่าเมื่อคืนนิดหน่อยแล้ว แถมแค่การออกแบบการ์ด ใช้พลังเวท 1 มานาก็พอเพียงแล้ว

“อื้ม ๆ!” วาชิด้าและซิลฟ์พยักหน้ารัว ๆ

ตอนที่โม่หลานถือการ์ดและเริ่มลงมือทำ พวกเธอทั้งสองคนถึงกับกลั้นหายใจ เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนเธอเข้า

【การออกแบบการ์ด: การ์ดที่ยังไม่ตั้งชื่อ 2】

—【คาดการณ์พลังเวทที่ใช้: มานาอันไร้ที่สิ้นสุด】

—【คาดการณ์รูปลักษณ์: แม่แบบรูปลักษณ์ 1】

—【คาดการณ์ฟังก์ชัน: หลังจากผูกมัดแล้ว สามารถชี้นำจอมมนตราในการพัฒนาวัตถุแห่งพรสวรรค์ของตัวเองได้】

“แปลกจัง!”

ทั้งที่แค่เปลี่ยนจาก ‘ชี้นำตัวเองในการพัฒนาคัมภีร์การ์ด’ ตอนออกแบบ {คัมภีร์การ์ด} มาเป็น ‘ชี้นำจอมมนตราในการพัฒนาวัตถุแห่งพรสวรรค์’ ปริมาณพลังงานที่ใช้ก็พุ่งจนประเมินไม่ได้แล้ว

หรือว่าจะต้องตั้งขีดจำกัดงั้นเหรอ?

แต่วัตถุแห่งพรสวรรค์ไม่มีการแบ่งระดับชั้นนี่นา!

จริงสิ จอมมนตรามีการแบ่งระดับชั้นนี่

เธอทำการแก้ไขอีกครั้ง โดยเปลี่ยนคาดการณ์ฟังก์ชันเป็น ‘ชี้นำวาชิด้า (จอมมนตราระดับกลาง) ในการพัฒนากระเพาะอาหารกลืนกิน’ แล้วเปลี่ยนชื่อการ์ดเป็น {กระเพาะอาหารกลืนกิน}

คราวนี้พลังเวทที่ใช้มีตัวเลขระบุอย่างแม่นยำแล้ว ซึ่งก็คือ 1200 มานา เท่ากับ {คัมภีร์การ์ด} ของเธอเลย

เพิ่งจะคิดว่ามีความคืบหน้าแล้วเชียว แต่พอเธออัญเชิญคัมภีร์การ์ดออกมา แล้วดึงพลังเวท 1 มานาจากอัญมณีสีม่วงมาใส่ในช่องเสียบการ์ด จากนั้นก็เพิ่มแม่แบบการออกแบบของ {กระเพาะอาหารกลืนกิน} ลงไป พอได้เห็นปัญหาของการสร้างการ์ดใบนี้ เธอก็รู้ได้ทันทีว่าไม่มีทางสำเร็จอย่างแน่นอน

【ปัญหาในปัจจุบัน: ขาดความเข้าใจเกี่ยวกับกระเพาะอาหารกลืนกิน ขอแนะนำให้ศึกษาฟังก์ชันและความรู้ในการพัฒนากระเพาะอาหารกลืนกิน หรือส่งมอบตัวอย่างกระเพาะอาหารกลืนกินที่สมบูรณ์เพื่อชดเชยข้อมูลที่ขาดหายไป】

การขาดความเข้าใจเกี่ยวกับกระเพาะอาหารกลืนกินนั้น ไม่เหมือนกับการขาดความรู้เรื่องความคืบหน้าของเวทมนตร์หรอกนะ

ความรู้เรื่องความคืบหน้าของเวทมนตร์ เธอสามารถเรียนรู้เวทมนตร์เพื่อทำความเข้าใจด้วยตัวเองได้ สำหรับจอมมนตราที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดแล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

แต่ทว่า กระเพาะอาหารกลืนกินเป็นวัตถุแห่งพรสวรรค์ที่เป็นเอกสิทธิ์เฉพาะของวาชิด้า ขนาดตัววาชิด้าเองยังไม่ค่อยเข้าใจมันเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่น

รอให้วาชิด้ามีความเข้าใจในวัตถุแห่งพรสวรรค์ของตัวเองมากพอในอนาคต การ์ดใบนี้ก็จะหมดคุณค่าในการสร้างขึ้นมาแล้ว

พอเปลี่ยนคาดการณ์ฟังก์ชันเป็น {กล่องหมื่นเมล็ดพันธุ์} ของซิลฟ์ ผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนกัน

โม่หลานไม่มีทางที่จะเข้าใจความรู้เกี่ยวกับวัตถุแห่งพรสวรรค์ของจอมมนตราคนอื่นได้ก่อนพวกเธอหรอก ส่วนอีกวิธีแก้ปัญหาหนึ่ง ที่ให้ส่งมอบตัวอย่างกระเพาะอาหารกลืนกินและกล่องหมื่นเมล็ดพันธุ์ที่สมบูรณ์เป็นข้อมูลอ้างอิงนั้น ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่

วัตถุแห่งพรสวรรค์ของจอมมนตราล้วนมีเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีกระเพาะอาหารกลืนกินชิ้นที่สอง และไม่มีกล่องหมื่นเมล็ดพันธุ์ชิ้นที่สองอีกแล้ว

การที่เธอสามารถสร้างการ์ด {คัมภีร์การ์ด} ใบนี้ออกมาได้ ก็น่าจะเป็นเพราะตัวคัมภีร์การ์ดนั้นเป็นของเธอเอง

ถึงแม้เธอจะไม่เข้าใจคัมภีร์การ์ดมากพอ แต่คัมภีร์การ์ดก็เข้าใจตัวมันเองนี่นา!

ตอนนี้ดูเหมือนว่า การที่คัมภีร์การ์ดจะสร้างการ์ดขึ้นมา ไม่ได้ต้องการแค่พลังเวทของเธอเป็นแหล่งพลังงานเท่านั้น แต่ยังต้องการให้เธอมีความรู้ที่สอดคล้องกันอีกด้วย

และการมีความรู้ที่สอดคล้องกันนี้ ไม่ได้หมายถึงแค่คลังความรู้ของตัวเธอเองเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถและประสบการณ์ที่เธอครอบครองอยู่ด้วย

อย่างเช่นการ์ด {คัมภีร์การ์ด} ใบนี้ ในส่วนของความรู้ ก็คือคัมภีร์การ์ดที่ตัวเธอเองครอบครองอยู่เป็นฝ่ายให้มา

บางทีในอนาคต การจะเติมเต็มความรู้ในส่วนของความคืบหน้าระดับเวทมนตร์ ก็อาจจะไม่จำเป็นต้องให้เธอศึกษารายละเอียดการเปลี่ยนแปลงของเวทมนตร์แต่ละบทในแต่ละขั้นอย่างถ่องแท้เพื่อนำมากำหนดระดับเป็นตัวเลข เพียงแค่เธอเรียนรู้มันด้วยตัวเองสักรอบ คัมภีร์การ์ดก็สามารถจับข้อมูลเหล่านั้นมาได้เองแล้วล่ะ

หากความรู้ที่สอดคล้องกันนั้นคือสิ่งของที่มีตัวตนอยู่จริง อย่างเช่น กระเพาะอาหารกลืนกิน หรือ กล่องหมื่นเมล็ดพันธุ์ เธอถึงขั้นสามารถส่งมอบตัวอย่างให้คัมภีร์การ์ด เพื่อเติมเต็มข้อมูลได้เลย

“โม่หลาน เป็นยังไงบ้างล่ะ?” วาชิด้าเห็นโม่หลานเหม่อลอยไปพักใหญ่ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวเอ่ยถามขึ้น

“ล้มเหลวแล้วล่ะ” โม่หลานตอบ “ฉันไม่สามารถสร้างการ์ดที่ทั้งฉันและคัมภีร์การ์ดไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยออกมาได้หรอก”

“ไม่เป็นไรหรอก! เดี๋ยวพวกเราค่อย ๆ ศึกษากันเองก็ได้” ซิลฟ์ปลอบใจเธอ “จอมมนตราทุกคนก็ผ่านเรื่องแบบนี้มาด้วยกันทั้งนั้น การ์ดของเธอ เดิมทีก็เป็นส่วนหนึ่งของวัตถุแห่งพรสวรรค์ของเธออยู่แล้ว การที่จะให้คนอื่นเอาไปใช้สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกตินี่นา”

“ใช่แล้ว! ต่อให้เป็นเวทมนตร์จอมมนตรา ก็ยังแบ่งปันความสามารถของวัตถุแห่งพรสวรรค์ไปได้แค่ส่วนเดียวเอง! ของเธอนี่ก็ถือว่าเก่งมากแล้วนะ” วาชิด้าพูดเสริม

โม่หลานไม่ได้รู้สึกผิดหวังอย่างที่ซิลฟ์และวาชิด้าคิดเลย

ถึงแม้การออกแบบการ์ด {กระเพาะอาหารกลืนกิน} กับ {กล่องหมื่นเมล็ดพันธุ์} จะล้มเหลว และรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่ไม่สามารถช่วยเหลือเพื่อน ๆ ได้ แต่เธอก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรกลับมาเลย อย่างน้อยเธอก็ได้รู้กฎเกณฑ์บางอย่างในการสร้างการ์ดของคัมภีร์การ์ดเพิ่มขึ้นมาบ้างล่ะนะ

อีกอย่าง... ที่สร้างไม่ได้ก็มีแค่การ์ดให้คำแนะนำเกี่ยวกับวัตถุแห่งพรสวรรค์ เพราะยังขาดความรู้มารองรับก็เท่านั้นเอง

โม่หลานจัดการช่องเสียบการ์ดให้ว่างเปล่า ดึงพลังงานกลับคืนมา แล้วใส่แม่แบบ {การ์ดตัวละคร-ระดับฝึกหัด} ลงไปใหม่ แถมยังเปลี่ยนตัวอักษรบนหน้าการ์ดให้เป็นภาษาแม่มดอีกด้วย

พอคิดได้ว่าวาชิด้ากับซิลฟ์คงไม่เข้าใจการ์ดที่เธอสร้างขึ้นมาเหมือนกับตัวเธอเอง เธอจึงเพิ่มคำแนะนำฟังก์ชันของการ์ดลงไปด้วย

จากนั้นก็ดึงพลังเวท 20 มานามาจากอัญมณีสีม่วง

{การ์ดตัวละคร-ระดับฝึกหัด-ยังไม่ผูกมัด} สองใบก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ

“ถึงฉันจะสร้างการ์ดชี้นำการพัฒนาวัตถุแห่งพรสวรรค์ให้พวกเธอไม่ได้ แต่ {การ์ดตัวละคร} น่ะทำได้นะ สองใบนี้ฉันให้พวกเธอ ลองผูกมัดดูสิ!”

วาชิด้าและซิลฟ์ถือการ์ดเอาไว้ จู่ ๆ ก็พบว่าตัวเองสามารถอ่านตัวอักษรบนหน้าการ์ดออกแล้ว

{การ์ดตัวละคร} (ยังไม่ผูกมัด)

【ระดับ: ฝึกหัด】 (สามารถใช้พลังเวท 100 มานา หรือพลังงานอื่นที่เทียบเท่ากับ 100 มานา เพื่อยกระดับเป็นระดับต้นได้)

【ฟังก์ชัน: หลังจากผูกมัดแล้ว จะสามารถแสดงข้อมูลส่วนตัวตามเวลาจริง ซึ่งรวมถึงชื่อ เผ่าพันธุ์ ระดับชั้น ปริมาณพลังเวท และระดับเวทมนตร์ได้】

【ทางเข้าสู่การผูกมัด】 (เกินระดับของการ์ด ไม่สามารถผูกมัดได้ กรุณาอัปเกรดระดับก่อน)

การ์ดใช้งานยังไง มองปราดเดียวก็เข้าใจได้ทันที

โม่หลานเอ่ยเตือนอย่างใส่ใจ “ระดับพลังเวทของพวกเธอในตอนนี้ น่าจะอยู่ในระดับกลางกันหมด อย่างน้อยก็ต้องอัปเกรดการ์ดให้ถึงระดับกลางก่อน ถึงจะผูกมัดได้น่ะ”

วาชิด้าและซิลฟ์จึงเลือกที่จะอัปเกรดระดับของการ์ดโดยตรง

จ่ายไป 100 มานา {การ์ดตัวละคร} ก็เปลี่ยนจากระดับฝึกหัดเป็นระดับต้น

จ่ายไปอีก 500 มานา {การ์ดตัวละคร} ก็เปลี่ยนเป็นระดับกลาง

พอถ่ายเทพลังเวทหลายร้อยมานาลงไปในการ์ด พลังงานจากอาหารที่เก็บไว้ในกระเพาะอาหารกลืนกินของวาชิด้าก็เข้ามาทดแทนพลังเวทที่เสียไป จึงดูไม่ออกถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆ

แต่แสงรัศมีพลังงานของซิลฟ์กลับหม่นหมองลงไปถนัดตา

โชคดีที่ทางเข้าสู่การผูกมัดเปิดออกในที่สุด