บทที่ 44 - ซื้อด่วนตะปูมรณะดับเทวะ ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น

บทที่ 44 - ซื้อด่วนตะปูมรณะดับเทวะ ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น

ก้าวเท้าเพียงก้าวเดียว

ร่างของซูเฉินก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าหลงหยวนในชั่วพริบตา

ร่างมังกรยาวนับร้อยเมตรถูกห่วงกักมังกรพันธนาการไว้แน่นหนา

พลังในร่างถูกกักขังในพริบตา

สีหน้าของมันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

"นี่มันของวิเศษบ้าอะไรกัน? ทำไมพลังของข้าถึงถูกกักขังได้"

เสียงร้องด้วยความหวาดผวาดังกึกก้องไปทั่วห้วงอากาศ

ในวินาทีนี้

หลงหยวนตื่นตระหนกสุดขีด

"ห่วงกักมังกร ดาวข่มของเผ่ามังกร"

"ห่วงกักมังกร?"

หลงหยวนมึนงงไปหมด มันไม่เคยได้ยินชื่อของวิเศษที่ชื่อว่า 'ห่วงกักมังกร' มาก่อนเลย

"อย่าว่าแต่เจ้าเลย ต่อให้เป็นเผ่ามังกรระดับสูงสุดในทวีป ก็ไม่อาจต้านทานการกักขังของห่วงกักมังกรได้หรอก"

เผ่ามังกรแห่งดินแดนรกร้างตะวันออก เมื่อเทียบกับเผ่ามังกรระดับสูงสุดในทวีปแล้ว ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย

ซูเฉินกำหมัดแน่น นัยน์ตาของเขาจ้องมองหลงหยวนด้วยแววตาหยอกล้อ

"ตอนนี้ข้าจะเริ่มอัดเจ้าล่ะนะ ถ้าเจ้าทนไม่ไหว ยินดียอมจำนน ก็ร้องบอกให้ข้าหยุดได้เลย ตกลงไหม?"

ตกลง?

ตกลงแปลว่าอะไร?

ยังไม่ทันที่หลงหยวนจะตอบรับ หมัดอันทรงพลังก็พุ่งเข้ากระแทกอย่างจัง

ซูเฉินทุ่มสุดตัวระดมหมัดเข้าใส่ไม่ยั้งมือ ไหนๆ เผ่ามังกรก็ขึ้นชื่อเรื่องผิวหนังที่หนาและทนทานอยู่แล้ว เขาก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่า ระหว่างการป้องกันอันแข็งแกร่งของมังกรเทพ กับหมัดของเขา อะไรมันจะแน่กว่ากัน

"อ๊าก~!"

"ไอ้หนู เจ้ากล้าอัดข้า ข้าจะเอาชีวิตเจ้า"

"เผ่ามังกรของข้าคือผู้ปกครองทวีปนี้ ไม่มีทางปล่อยเจ้าไว้แน่"

ซูเฉินเมินเฉยต่อความโกรธเกรี้ยวและเสียงคำรามของหลงหยวน

เขายังคงกระหน่ำหมัดเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

มังกรทองคำผู้เป็นผู้อาวุโสที่อยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย เพิ่งจะพยุงร่างมังกรให้ลอยขึ้นมาได้ ก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า

ด้วยความตกใจ มังกรทองคำผู้เป็นผู้อาวุโสถึงกับใช้กรงเล็บขยี้ตาตัวเองแรงๆ

ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า?

ใช่แล้ว

ต้องตาฝาดไปแน่ๆ

ผู้นำเผ่ามังกรผู้ยิ่งใหญ่ ยอดฝีมือขอบเขตทะลวงความว่างเปล่า จะถูกมนุษย์ขอบเขตตำหนักวิถีจับกดลงไปอัดกับพื้นได้อย่างไร

เมื่อเห็นผู้นำเผ่าที่เต็มไปด้วยบาดแผลและเลือดอาบ มังกรทองคำก็กลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปช่วย

อัดซะยับเลย!

เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วทั้งหุบเขามังกร

ใครเห็นก็ต้องหลั่งน้ำตา ใครได้ยินก็ต้องสลดใจ

【ติ๊ง ระบบตรวจพบว่าครบกำหนดเวลาซื้อด่วนเจ็ดวันแล้ว ตอนนี้เริ่มทำการสุ่มสินค้าสำหรับซื้อด่วน】

ในขณะที่ซูเฉินกำลังลงมืออย่างเมามัน

เสียงแจ้งเตือนอันเย็นชาของระบบก็ดังขึ้นในหัว เวลาซื้อด่วนมาถึงแล้ว

มัวแต่อัดมันเพลิน จนลืมเวลาซื้อด่วนไปเลย

ซูเฉินหยุดหมัดในทันที เขารู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังว่า สินค้าซื้อด่วนในครั้งนี้จะเป็นอะไร

เขารีบเปิดหน้าต่างระบบในหัวดู

【สินค้า : ตะปูมรณะดับเทวะ】

【ราคา : หินวิญญาณหนึ่งก้อน】

【รายละเอียดสินค้า : ตะปูมรณะดับเทวะ สร้างขึ้นจากซากศพไร้ขอบเขต ใช้เศษเสี้ยววิญญาณของทวยเทพและมารนับไม่ถ้วนเป็นแกนกลาง หลอมรวมกับไฟบรรลัยกัลป์ ก่อเกิดเป็นตะปูมรณะดับเทวะเก้าสิบเก้าดอก ตอกสังหารทวยเทพ ดับสูญมรณะ!】

【ระยะเวลา : สั่งซื้อภายในหนึ่งนาที】

เมื่อเห็นสินค้าซื้อด่วนบนหน้าต่างระบบ ซูเฉินก็ถึงกับอึ้งไปเลย

ตะปูมรณะดับเทวะเก้าสิบเก้าดอก ตอกสังหารทวยเทพ ดับสูญมรณะ!

แค่ชื่อก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมาแล้ว ราวกับวิญญาณถูกกักขังอยู่ในนรก ทนรับความทุกข์ทรมานจากการถูกหลอมละลายอย่างไม่สิ้นสุด

ในมือของซูเฉินปรากฏหินวิญญาณขึ้นมาหนึ่งก้อน เขาทำการสั่งซื้อสินค้าซื้อด่วนทันที

การสั่งซื้อสำเร็จ

ในมือของซูเฉินก็ปรากฏตะปูขนาดเท่านิ้วมือเรียงรายอยู่ ทุกดอกล้วนถูกสลักด้วยลวดลายอันสลับซับซ้อน มีทั้งหมดเก้าสิบเก้าดอก ซึ่งก็คือตะปูมรณะดับเทวะเก้าสิบเก้าดอกนั่นเอง

ซูเฉินเก็บตะปูมรณะดับเทวะเก้าสิบแปดดอกไป เหลือไว้เพียงดอกเดียวในมือ

"เมื่อกี้ขอโทษทีนะ พอดีมีธุระนิดหน่อย เรามาต่อกันเถอะ"

"ต่อมารดาเจ้าสิ ไอ้หนู ถ้าแกกล้าแตะต้องตัวข้าอีก ต่อให้ข้าต้องเผาผลาญวิญญาณมังกร ข้าก็จะขอตายไปพร้อมกับแก"

เห็นได้ชัดว่าหลงหยวนถูกอัดจนน่วม เกล็ดมังกรสีทองสลับแดงหลุดร่วงเป็นหย่อมๆ เลือดสดๆ ย้อมร่างมังกรจนดูน่าสยดสยอง

ครั้งนี้ซูเฉินไม่ได้ใช้หมัด

เขาหยิบตะปูมรณะดับเทวะในมือขึ้นมาหมุนเล่น พลางยิ้มแล้วกล่าวว่า "ข้าเพิ่งได้ของวิเศษชิ้นใหม่มา ไม่รู้ว่าอานุภาพมันจะร้ายกาจแค่ไหน แต่ในเมื่อเผ่ามังกรของเจ้าหนังเหนียวอยู่แล้ว ขอลองใช้กับเจ้าหน่อยก็แล้วกัน"

"ลองกับบิดาเจ้าสิ แกเอาตัวแกมาลองเองเถอะ"

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านมาจากตะปูในมือมนุษย์ หลงหยวนก็แผดเสียงคำรามลั่น มันทั้งโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว แต่ด้วยพลังที่ถูกห่วงกักมังกรกักขังเอาไว้ ทำให้ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

มองดูตะปูที่ค่อยๆ เข้ามาใกล้ร่างของมัน หลงหยวนก็แผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง ทั้งข่มขู่ สบถด่า และกรีดร้องอย่างเสียสติ ดังก้องไปทั่วทั้งห้วงอากาศ

มังกรทองคำผู้เป็นผู้อาวุโสไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูด แม้แต่ผู้นำเผ่าขอบเขตทะลวงความว่างเปล่าก็ยังไร้ทางสู้ พลังฝีมือของมนุษย์ผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว

ฉัวะ!

ตะปูมรณะดับเทวะสัมผัสถูกร่างมังกรเบาๆ

ท่ามกลางสายตาอันตื่นตะลึงของซูเฉิน

เกล็ดมังกรอันแข็งแกร่ง ราวกับเต้าหู้ที่ถูกตะปูมรณะดับเทวะกรีดผ่านอย่างง่ายดาย เลือดสดๆ ทะลักออกมาดั่งน้ำพุ

"อ๊าก! แกตายไม่ดีแน่"

หลงหยวนตื่นตระหนกสุดขีด ตะปูในมือมนุษย์ผู้นี้ ไม่เพียงแต่จะสามารถเจาะทะลวงการป้องกันของมันได้อย่างง่ายดาย แต่ยังดูเหมือนจะมีพลังดูดกลืนเลือดอันน่าสะพรึงกลัวอีกด้วย

ทั่วทั้งร่างมังกรราวกับตกลงไปในนรกอเวจี ทนรับการกัดกินจากวิญญาณอาฆาต ความหวาดกลัวเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าของมังกรก็เริ่มบิดเบี้ยวไปหมด

"ถ้าเอาเกล็ดมังกรของเจ้ามาทำเป็นชุดเกราะ แล้วรวมเอาเกล็ดของมังกรทั้งเผ่าด้วย ข้าคงจะสามารถสร้างกองทัพเกราะเกล็ดมังกรขึ้นมาได้เลยทีเดียว"

"เลือดมังกรเป็นของดี สามารถช่วยเพิ่มระดับพลังให้กับคนในราชวงศ์ได้"

"เนื้อมังกรก็ไม่เลว มังกรทองคำที่เคยกินไปก่อนหน้านี้เนื้อมันค่อนข้างเหนียว ไม่รู้ว่าเนื้อมังกรทองคำสีเลือดแห่งนรกอเวจีของเจ้า จะรสชาติเป็นยังไงนะ"

ในฐานะผู้นำเผ่ามังกร ร่างจริงของหลงหยวนก็คือมังกรทองคำสีเลือดแห่งนรกอเวจี ซึ่งเป็นมังกรเทพสายพันธุ์กลายพันธุ์

"ได้ยินมาว่าเส้นเอ็นมังกรอร่อยที่สุด เคี้ยวเพลินดี"

"กรงเล็บมังกรเอาไปต้มน้ำแกงได้"

"องคชาตมังกรไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์กับบุรุษหรือเปล่านะ"

"ตามังกรเอาไปทำเป็นไข่มุกราตรี ประดับไว้สองข้างเตียง ยามวิกาลลุกมาทำธุระจะได้สะดวก ช่างดียิ่งนัก"

"หนังมังกรเอาไปเคี่ยวเป็นโอสถบำรุงความงาม ให้พวกอิสตรีกินน่าจะดี"

"ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น"

นัยน์ตาของซูเฉินเต็มไปด้วยความละโมบ เขาจ้องมองร่างมังกรสีทองสลับแดงความยาวนับร้อยเมตรตรงหน้าตาไม่กะพริบ

(จบแล้ว)