บทที่ 48 - "บดขยี้มันซะ มอบตัวเลขที่ทำให้มันเห็นแล้วต้องสิ้นหวังอย่างถึงที่สุดไปเลย"

ในขณะที่ทางฝั่งเมือง 18 กำลังหัวหมุนคิดหาวิธีรับมืออยู่นั้น

ทางฝั่งของเฉินเจียงก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดมือเลยแม้แต่น้อย

กระสุนปืนใหญ่ขนาดลำกล้อง 110 ซม. จำนวน 2,900 นัดต่อนาที พุ่งทะยานราวกับขีปนาวุธขนาดย่อม ปูพรมถล่มบริเวณชานเมือง 18 อย่างบ้าคลั่ง

ในยามที่ม่านพลังงานและระบบป้องกันภัยทางอากาศใยแมงมุมของเมือง 18 หยุดทำงานลงอย่างสิ้นเชิง

เมือง 18 ก็หมดหนทางที่จะต่อต้านใดๆ ทั้งสิ้น

แต้มผลงานร่อยหรอจนหมดเกลี้ยง ม่านพลังงานและระบบป้องกันภัยก็ใช้งานไม่ได้ ส่วนสิทธิ์ในการยิงขีปนาวุธก็ถูกระงับ ถึงจะปลดล็อกได้ แต่ตราบใดที่คำสั่งล่าสังหารเนตรสวรรค์ยังไม่เริ่มทำงาน ก็ไม่สามารถป้อนพิกัดเป้าหมายแบบเรียลไทม์ได้อยู่ดี

ส่วนเรื่องจะส่งกองทัพออกไปรุมกินโต๊ะเฉินเจียงน่ะเหรอ

ฝันกลางวันชัดๆ

ในสถานการณ์ที่ไร้ซึ่งการยิงสนับสนุนจากปืนใหญ่ ลำพังแค่รถหุ้มเกราะ ทหารราบ และโดรนอีกหยิบมือ ยังไม่ทันได้เข้าใกล้เฉินเจียงในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร ก็ถูกพายุห่ากระสุนปืนใหญ่กลืนกินจนไม่เหลือซากแล้ว

และในเวลานี้—

ความหวังเดียวของทุกคนในเมือง 18 ก็คือสิ่งนี้!

นั่นก็คือ กระสุนของไอ้ผู้เล่นเผ่ามนุษย์เฉินเจียง จะต้องหมดลงอย่างแน่นอน!

กระสุนที่มันยิงออกมาคือกระสุนพลังงาน

และในเมื่อเป็นกระสุนพลังงาน นั่นหมายความว่ามันใช้แม็กกาซีนพลังงาน ซึ่งแม็กกาซีนพลังงานนั้นไม่สามารถถอดเปลี่ยนได้ หากกระสุนหมด ก็ต้องรอให้มันชาร์จพลังงานใหม่โดยอัตโนมัติ ซึ่งต้องใช้เวลาถึง 24 ชั่วโมง!

ถึงแม้ว่ากระสุนของไอ้ผู้เล่นเผ่ามนุษย์คนนี้จะดูเยอะผิดปกติไปสักหน่อย แต่พวกเขาก็เชื่อมั่นว่าอีกไม่นานมันจะต้องหมดแม็กแน่นอน!

ตอนนั้นเอง—

ป้อมปืนที่ลวดลายสีแดงสว่างวาบอยู่ตลอดเวลานั้น จู่ๆ ก็กระตุกสั่นเบาๆ ราวกับคนหมดแรง ก่อนจะดับวูบและเงียบสนิทลงในที่สุด

กระสุนหมดแล้ว

และในเวลานี้ อันดับบนกระดานจัดอันดับการสังหารก็คือ...

「อันดับ 1: ผู้เล่นเผ่าจักรกล เฟิ่งจิ่วเทียน」

「จำนวนต่างเผ่าพันธุ์ที่สังหาร: 15,182 คน」

「อันดับ 2: ผู้เล่นเผ่ามนุษย์ เฉินเจียง」

「จำนวนต่างเผ่าพันธุ์ที่สังหาร: 9,237 คน」

มาถึงจุดนี้ กระสุน 81,000 นัดในป้อมปืนของเขา ได้ถูกผลาญจนหมดเกลี้ยงแล้ว!

กระสุน 81,000 นัด ด้วยความเร็วในการยิงของป้อมปืนนี้ เขาสามารถสาดกระสุนได้อย่างต่อเนื่องถึง 27 นาทีเต็ม!

นั่นหมายความว่า เขาได้ทำการระดมยิงปูพรมใส่เมือง 18 อย่างบ้าคลั่งมาเป็นเวลา 27 นาทีแล้ว!

หักลบกับกระสุนที่ถูกม่านพลังงานสกัดไว้ และกระสุนที่ถูกระบบป้องกันภัยทางอากาศสกัดกลางอากาศ กระสุนส่วนที่เหลือ ได้สร้างความสูญเสียให้กับเมือง 18 ไปแล้วเกือบหนึ่งหมื่นชีวิต!

ฟังดูเป็นตัวเลขที่น่าตกใจมาก!

แต่สำหรับเฉินเจียงแล้ว เขายังรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก

กระสุนปืนใหญ่แต่ละนัด มีอานุภาพทำลายล้างเทียบเท่าขีปนาวุธขนาดย่อม การปูพรมถล่มด้วยขีปนาวุธขนาดย่อม 2,900 นัดต่อนาที กลับสร้างความสูญเสียได้แค่หมื่นคน ตัวเลขนี้มันห่างไกลจากเป้าหมายที่เขาคาดหวังไว้มาก

แต่มันก็พอเข้าใจได้ เพราะมีปัจจัยหลายอย่างเข้ามาเกี่ยวข้อง

เช่น ม่านพลังงาน ระบบป้องกันภัยทางอากาศ การที่พวกเขาทำได้แค่ขับรถวนถล่มอยู่รอบนอกเมือง ทำให้ชาวเผ่าจักรกลมีเวลาเหลือเฟือที่จะหนีตายเข้าไปในเขตเมืองชั้นใน หรือแม้กระทั่งพวกที่บาดเจ็บสาหัสแต่ยังไม่ตาย ซึ่งพวกนี้จะยังไม่ถูกนับรวมเป็นแต้มผลงาน

แต่ทว่า... ปัจจัยกวนใจเหล่านั้น ตอนนี้มันได้ถูกกำจัดทิ้งไปหมดแล้ว

เฉินเจียงมองดูเมือง 18 ที่ไร้เรี่ยวแรงจะตอบโต้เบื้องหน้า ก่อนจะปรายตามองความห่างของคะแนนบนกระดานจัดอันดับการสังหาร เขาหัวเราะเบาๆ "ผลัดกันรุกผลัดกันรับแบบนี้มันน่าเบื่อเกินไปแล้ว"

"บดขยี้มันซะ"

"มอบตัวเลขที่ทำให้มันเห็นแล้วต้องสิ้นหวังอย่างถึงที่สุดไปเลย"

พูดจบ

เขาก็ล้วงเอาปืนช็อตไฟฟ้าขนาดกะทัดรัดกระบอกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ

「ชื่อไอเทม」: ปืนเติมพลังงานแม็กกาซีน

「ระดับไอเทม」: ไอเทมระดับ 1 ดาว

「ผลของไอเทม」: ถือปืนกระบอกนี้ เล็งยิงไปที่แม็กกาซีนพลังงานของปืนพลังงานของคุณเพียงหนึ่งนัด มันก็จะเติมพลังงานในแม็กกาซีนให้กลับมาเต็มเปี่ยมได้ในชั่วพริบตา

「รายละเอียด」: คุณก็รู้นี่ ว่าเมื่อเทียบกับการรอให้แม็กกาซีนฟื้นฟูพลังงานเองตามธรรมชาติ การเติมพลังงานแบบฉับพลันเช่นนี้ ย่อมมีต้นทุนที่สูงลิ่ว ดังนั้นคุณก็น่าจะทำใจยอมรับราคาที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรของมันได้นะ

「ราคา」: 1,000 แต้มผลงานเผ่ามนุษย์

นี่คือปืนสนับสนุนที่เขาซื้อมาจากร้านค้าแต้มผลงานของเผ่ามนุษย์ สนนราคาอยู่ที่ 1,000 แต้มผลงาน

ตอนนี้เขามีแต้มผลงานอยู่ 9,237 แต้ม หักค่าปืนกระบอกนี้ไปแล้ว เขาก็ยังเหลือแต้มอีกตั้ง 8,237 แต้ม!

มากพอที่จะซื้อเจ้านี่ได้อีกตั้ง 8 กระบอก!

พูดง่ายๆ ก็คือ การปูพรมถล่มแบบไม่เลือกหน้าต่อเนื่อง 27 นาทีแบบเมื่อกี้ เมือง 18 จะได้สัมผัสมันอีกอย่างน้อยก็ 8 รอบ!

มุมปากของเฉินเจียงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย กระโดดลงจากรถ นำปืนช็อตไฟฟ้าในมือเล็งไปที่แม็กกาซีนพลังงานท้ายป้อมปืนบนหลังคารถ แล้วค่อยๆ เหนี่ยวไก

"ปัง!"

เสียงปืนทึบแต่กังวานคล้ายเสียงผายลมของเด็กทารกดังขึ้น

ลูกบอลพลังงานที่แผ่แสงเจิดจ้า พุ่งเข้ากระแทกแม็กกาซีนท้ายป้อมปืนอย่างรุนแรง!

ส่งผลให้ป้อมปืนทั้งป้อมสว่างวาบไปด้วยสายฟ้าแลบปลาบ

กระบวนการนี้กินเวลาไปประมาณสามวินาที

ในไม่ช้า ปรากฏการณ์ประหลาดทั้งหมดก็มลายหายไปในพริบตา

ส่วนปืนช็อตไฟฟ้าในมือของเขา ก็กลายสภาพเป็นไอเทมพังๆ ไปในทันที

เฉินเจียงโยนปืนเติมพลังงานแม็กกาซีนทิ้งไปข้างทางอย่างไม่ไยดี เพราะมีเพียงไอเทมที่สมบูรณ์ หรือไอเทมที่พังไปแล้วครึ่งหนึ่งเท่านั้น ถึงจะนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการอัปเกรดได้ ส่วนไอเทมแบบใช้แล้วทิ้งที่พังยับเยินไปแล้วแบบนี้ ไม่สามารถนำมาใช้อัปเกรดได้อีก

และในเวลาอันรวดเร็ว—

ป้อมปืนของเขาก็กลับมามีกระสุนเต็มแม็กอีกครั้ง

「81,000/81,000 นัด」

"งั้นก็มาต่อกันเลย"

เฉินเจียงยืนอยู่หน้ารถ มองไปยังเมืองที่ยังคงถูกปกคลุมด้วยควันไฟหนาทึบ เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นให้เห็นอยู่รำไร เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ลูกผู้ชายตัวจริงไม่มีวันหยุดพักหรอก"

ทว่าในตอนนั้นเอง—

เสียงแหบพร่าก็ดังก้องขึ้นข้างหูของเขาอย่างกะทันหัน!

「โทรโข่งเผ่ามนุษย์」

「หลี่ซิ่วเหมย: "สวัสดีผู้เล่นเฉินเจียง ฉันหลี่ซิ่วเหมย เลขาธิการสมาคมพิทักษ์เผ่ามนุษย์ ขอสั่งให้คุณยุติพฤติกรรมการต่อสู้เพื่อเอาชนะที่ไร้สาระนี้เดี๋ยวนี้!"」

「"พวกเรามีข้อมูลอยู่ในมือมากกว่าที่คุณมี เผ่าจักรกลคือหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในลานประลองหมื่นเผ่าพันธุ์รอบนี้ ในขณะที่เผ่ามนุษย์อย่างเรา ทำอันดับเบียดเข้ามาได้แค่ท็อป 70 เท่านั้น!"」

「"ทางสมาคมพิทักษ์เผ่ามนุษย์ ได้มีมติเป็นเอกฉันท์ว่า เราจะเน้นการฟาร์มอย่างสงบ หลีกเลี่ยงการสร้างศัตรู ขอให้คุณหยุดการแข่งทำยอดเพื่อเอาชนะเฟิ่งจิ่วเทียนแห่งเผ่าจักรกลอย่างเปล่าประโยชน์ได้แล้ว แม้ว่ารางวัลระดับเผ่าพันธุ์ที่ได้จากการคว้าอันดับหนึ่งจะสำคัญต่อเผ่ามนุษย์มากแค่ไหนก็ตาม!"」

「"แต่การกระทำของคุณ จะเป็นการชี้เป้าให้เผ่าจักรกลหันมาจับตามองพวกเรา และนำไปสู่การสังหารหมู่เผ่ามนุษย์อย่างโหดเหี้ยมในภายภาคหน้า!"」

「"ดูเหมือนคุณจะกำลังสร้างชื่อเสียงให้กับเผ่ามนุษย์ แต่แท้จริงแล้ว คุณกำลังทำให้เผ่ามนุษย์กลายเป็นเป้าโจมตีของทุกเผ่าพันธุ์ สิ่งที่เผ่ามนุษย์ต้องการในตอนนี้คือการเติบโตอย่างสงบ ไม่ใช่การทำตัวเด่นเกินหน้าเกินตา!"」

「"นี่คือคำสั่ง ขอให้คุณยุติการแข่งทำยอดกับเฟิ่งจิ่วเทียนแห่งเผ่าจักรกลเดี๋ยวนี้!"」

"โทรโข่งเผ่ามนุษย์งั้นเหรอ?"

เฉินเจียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยโดยไม่ได้พูดอะไร เขาเคยเห็นไอเทมชิ้นนี้ในร้านค้าแต้มผลงานเผ่ามนุษย์

โทรโข่งเผ่ามนุษย์ ไอเทมระดับ 1 ดาว สนนราคา 300 แต้มผลงาน

นับจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้เล่นเผ่ามนุษย์ใช้งานมัน

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ร้านค้าแต้มผลงานเพิ่งจะเปิดทำการเมื่อวานนี้เอง การที่จะสังหารสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ได้ถึง 300 ตัวภายในสองวัน เพื่อแลกกับแต้ม 300 แต้ม สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว มันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

และสำหรับผู้เล่นเผ่ามนุษย์ที่ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำ เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกว่าจะเก็บแต้มผลงานมาได้ครบ 300 แต้ม

ย่อมไม่มีทางเอาแต้มที่แลกมาด้วยชีวิต ไปละลายทิ้งกับไอ้โทรโข่งเผ่ามนุษย์ที่ไม่ได้มีประโยชน์หอกหักอะไรเลยแบบนี้แน่ๆ

"ผมจำได้ว่าโทรโข่งเผ่ามนุษย์ มันจำกัดข้อความไว้ที่ไม่เกิน 200 ตัวอักษรไม่ใช่เหรอ?"

ปาโก่วมองข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างแจ้งเตือนด้วยสีหน้ามึนงง "ข้อความพวกนี้มันเกิน 200 ตัวอักษรไปไกลแล้วไม่ใช่หรือไง?"

(จบแล้ว)