บทที่ 13 - "โทษทีๆ โรคประจำอาชีพกำเริบน่ะ"

"ความรู้สึกที่ได้กำเงินสดมาเดินช้อปปิ้งแบบเป็นผู้เป็นคนนี่ มันแอบแปลกๆ แฮะ"

"เดี๋ยวนะ เผลอแป๊บเดียว ก็ชินกับการช้อปปิ้งฟรีแบบไม่ต้องจ่ายตังค์ซะแล้วสิเนี่ย"

ในเวลาไม่นาน เฉินเจียงและปาโก่วก็เดินเข้าไปในสถานที่ที่เรียกตัวเองว่าเป็นร้านขายอาวุธปืนเฉพาะทาง

ทันทีที่ก้าวพ้นประตู

อาวุธปืนสารพัดชนิดที่วางเรียงรายละลานตาอยู่ในตู้โชว์ ก็สะกดสายตาของทั้งสองคนเอาไว้

"โอ้โห"

เฉินเจียงอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง ของเยอะจริงแฮะ

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ก้าวเข้ามาในร้านขายปืนของเมือง 18 เมื่อก่อนปืนสองกระบอกของพวกเขา ล้วนใช้วิธีฆ่าคนแล้วปล้นมา จากนั้นก็เอามาอัปเกรดด้วยพรสวรรค์ 'ดัดแปลงตามใจนึก' ทั้งนั้น

ปืนที่ต้องใช้กระสุนจริง เวลาเอามาใช้งานจริง มันพกพายากและไม่สะดวกเท่าปืนพลังงานจริงๆ นั่นแหละ

ส่วนปาโก่วนั้น ทันทีที่เข้ามาในร้าน สายตาก็สอดส่ายมองหาตำแหน่งของกล้องวงจรปิด ประตูโกดัง และระบบรักษาความปลอดภัยตามสัญชาตญาณ

"อะแฮ่ม"

เมื่อเห็นท่าไม่ดี เฉินเจียงก็รีบเอานิ้วจิ้มเอวปาโก่วรัวๆ พร้อมกับถลึงตาใส่ด้วยความเอือมระอา

เตะตาเกินไปแล้วเว้ย

มีใครที่ไหนกัน พอเดินเข้าร้านปุ๊บก็ไม่มองหาสินค้า แต่ดันไปแหงนคอมองหาระบบรักษาความปลอดภัยกับกล้องวงจรปิดกันบ้าง?

"ค่อก แค่ก"

สีหน้าของปาโก่วเจื่อนลงด้วยความอับอาย ก่อนจะแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ด้วยรอยยิ้มแห้งๆ "โทษทีๆ โรคประจำอาชีพกำเริบน่ะ"

และในตอนนั้นเอง

พนักงานขายในร้านก็ก้าวฉับๆ เข้ามาหา พร้อมกับส่งรอยยิ้มต้อนรับขับสู้ แล้วเอ่ยแนะนำอย่างกระตือรือร้น "ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าทั้งสองท่าน กำลังมองหาอาวุธประเภทไหนอยู่ครับ?"

"ร้านของเรามีทั้งปืนพก ปืนกลมือ ปืนไรเฟิล ปืนกลเบา และปืนกลหนักเลยนะครับ"

"มีตั้งแต่ปืนที่ใช้กระสุนจริง ไปจนถึงปืนพลังงานล้ำยุค"

"มีครบทุกรูปแบบ รับรองว่าไม่ว่าคุณลูกค้าจะต้องการปืนแบบไหน เราต้องหาปืนที่ถูกใจคุณลูกค้าได้อย่างแน่นอนครับ"

เฉินเจียงและปาโก่วสบตากัน ก่อนที่เฉินเจียงจะตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พาพวกเราไปดูโซนปืนพลังงานหน่อย"

"ได้เลยครับ"

พนักงานขายพอได้ยินคำนี้ สีหน้าก็ฉายแววยินดีอย่างปิดไม่มิด รีบเดินนำทั้งสองคนลึกเข้าไปยังตู้โชว์ด้านในของร้านทันที "โซนนี้เป็นปืนพลังงานทั้งหมดเลยครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าชอบปืนสไตล์ไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ?"

"อืม..."

"เอาเป็นปืนไรเฟิลก็แล้วกัน"

เฉินเจียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในสถานการณ์ที่เงินทุนยังมีจำกัด เขาคิดว่าปืนไรเฟิลน่าจะตอบโจทย์การใช้งานในสถานการณ์ที่หลากหลายได้ดีกว่า และไม่ถูกจำกัดรูปแบบการต่อสู้มากนัก

"ลองดูปืนกระบอกนี้ไหมครับ"

ต้องยอมรับเลยว่า พนักงานขายคนนี้มีความเป็นมืออาชีพสูงมาก เพียงชั่วครู่เขาก็หยิบปืนไรเฟิลกระบอกหนึ่งออกมาจากตู้โชว์แล้วยื่นส่งให้ "นี่เป็นปืนไรเฟิลพลังงานรุ่นใหม่ล่าสุดที่เราเพิ่งได้ของมาเลยครับ"

"คุณลูกค้าลองพิจารณาดูสิครับ"

"อืม"

เฉินเจียงมองดูปืนไรเฟิลตรงหน้า แค่เห็นดีไซน์ภายนอกเขาก็แอบใจสั่นแล้ว รูปทรงมันคล้ายกับปืนไรเฟิลที่หน่วยรบพิเศษบนดาวสีน้ำเงินใช้กันเลย การออกแบบดูโฉบเฉี่ยวทะมัดทะแมง ตัวปืนสีดำด้านดูดซับแสงได้ดี

เหมาะเจาะกับการนำไปใช้ในการต่อสู้จริงๆ

「ชื่อไอเทม」: ปืนไรเฟิลดาบทมิฬ

「ระดับไอเทม」: ไอเทมหนึ่งดาว

「คุณสมบัติไอเทม」: บรรจุกระสุน 100 นัด อัตราการยิง 1,600 นัดต่อนาที ระยะหวังผล 200 เมตร แรงถีบกลับ 4 กิโลกรัม

「รายละเอียดไอเทม」: สามารถกันฝุ่น กันน้ำ และทนทานต่อสภาพแวดล้อมการต่อสู้ที่ยากลำบากได้ทุกรูปแบบ

「ขอบเขตที่ดัดแปลงได้」: ขนาดปากกระบอกปืน, ความจุแม็กกาซีน, อัตราการยิง, ความยาวลำกล้องปืน และแรงถีบกลับ

"คุณลูกค้าคิดว่าปืนกระบอกนี้เป็นยังไงบ้างครับ?"

พนักงานขายที่ยืนอยู่ด้านข้าง เอ่ยแนะนำขึ้นมาถูกจังหวะพอดี "ปืนพลังงานรุ่นนี้ ทางเรามีให้เลือกสองเวอร์ชันนะครับ"

"เวอร์ชันแรกคือ แบบที่สามารถถอดเปลี่ยนแม็กกาซีนพลังงานได้"

"ส่วนอีกเวอร์ชันคือ แบบที่ไม่สามารถถอดเปลี่ยนแม็กกาซีนพลังงานได้ครับ"

"สองแบบนี้มันต่างกันยังไง?"

เฉินเจียงขมวดคิ้วถาม

"ต่างกันแน่นอนครับคุณลูกค้า"

ด้วยความเป็นมืออาชีพ พนักงานขายยังคงรักษาใบหน้ายิ้มแย้มไว้โดยไม่มีอาการรำคาญใดๆ "เวอร์ชันที่ถอดเปลี่ยนแม็กกาซีนได้ ก็หมายความว่าแม็กกาซีนของปืนกระบอกนี้สามารถถอดออกและเปลี่ยนใหม่ได้ครับ"

"สมมติว่ากระสุนคุณลูกค้าหมด คุณลูกค้าก็แค่เปลี่ยนแม็กกาซีนพลังงานอันใหม่เข้าไป ปืนก็พร้อมยิงต่อได้ทันที"

"ส่วนเวอร์ชันที่ถอดเปลี่ยนแม็กกาซีนไม่ได้ ก็หมายความว่าแม็กกาซีนของปืนกระบอกนี้ฝังติดมากับตัวปืน ถอดเปลี่ยนไม่ได้ครับ"

"เวลาที่กระสุนในแม็กกาซีนหมด คุณลูกค้าจะไม่สามารถเปลี่ยนแม็กกาซีนใหม่เพื่อให้ปืนยิงต่อได้ แต่ต้องรอ 24 ชั่วโมง เพื่อให้กระสุนพลังงานในแม็กกาซีนชาร์จกลับมาจนเต็มด้วยตัวเองครับ"

"สำหรับราคา แบบที่ถอดเปลี่ยนแม็กกาซีนได้จะถูกกว่าหน่อยครับ ราคา 1 แสนพอยต์เครดิต ส่วนแบบที่ถอดเปลี่ยนไม่ได้ ราคาจะขยับขึ้นมาอีกนิด อยู่ที่ประมาณ 1 แสน 2 หมื่นเครดิตครับ"

"หากคุณลูกค้าต้องนำไปใช้ต่อสู้อย่างดุเดือดบ่อยๆ ผมแนะนำให้เลือกแบบแรกครับ เพื่อรับประกันว่าอำนาจการยิงของคุณลูกค้าจะอยู่ในจุดสูงสุดเสมอ ขอแค่พกแม็กกาซีนพลังงานสำรองติดตัวไว้สักสองสามอันก็พอ"

"แต่ถ้าคุณลูกค้าซื้อไปเพื่อใช้ป้องกันตัวเฉยๆ หรือนานๆ ทีออกไปล่าสัตว์ แบบที่สองจะคุ้มกว่าครับ เพราะไม่ต้องเสียเงินซื้อแม็กกาซีนพลังงานเพิ่มเติม ค่าใช้จ่ายระยะยาวก็จะถูกลง"

"แม็กกาซีนของเวอร์ชันที่สอง ถูกสั่งทำมาเป็นพิเศษ มันสามารถฟื้นฟูพลังงานได้เองจนเต็มภายใน 24 ชั่วโมง แต่แม็กกาซีนของเวอร์ชันแรกไม่มีระบบนี้นะครับ มันเป็นแม็กกาซีนแบบใช้แล้วทิ้ง ใช้พลังงานหมดก็กลายเป็นเศษเหล็กไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว"

"อืมมม..."

ปาโก่วที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ พึมพำด้วยสีหน้าซับซ้อน "ฟังดูเหมือนความต่างระหว่างรถใช้น้ำมันกับรถไฟฟ้าเลยแฮะ"

เฉินเจียงเองก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว

โดยทั่วไป ค่าใช้จ่ายของรถไฟฟ้าก็ต้องถูกกว่ารถใช้น้ำมันอยู่แล้ว เพราะน้ำมันหมดก็ต้องซื้อเติมเรื่อยๆ แต่รถไฟฟ้าแค่ตอนซื้อจะแพงกว่าหน่อย แต่ค่าใช้จ่ายรายทางถูกกว่าเยอะ

แต่ว่านะ...

เฉินเจียงหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม "แล้วปืนเวอร์ชันที่สองของนายเนี่ย ถ้าเกิดวันดีคืนดีแม็กกาซีนพลังงานมันดันพังขึ้นมา แล้วต้องซ่อมหรือเปลี่ยนใหม่ ต้องเสียค่าใช้จ่ายเท่าไหร่?"

"เอ่อ..."

พนักงานขายหลบสายตาไปมา ก่อนจะรีบตอบว่า "ถ้าใช้งานตามปกติ ภายในระยะเวลาหนึ่งถึงสองปี รับรองว่าไม่มีปัญหาใหญ่แน่นอนครับ"

"ตกลง"

เฉินเจียงก็ขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงแล้ว รีบซื้อรีบไปดีกว่า ยิ่งอยู่นานก็ยิ่งไม่ปลอดภัย "งั้นเอาเวอร์ชันที่สองมาให้ฉัน"

"ได้เลยครับคุณลูกค้า!"

พนักงานขายมีสีหน้าดีใจสุดขีด รีบหยิบปืนไรเฟิลออกจากตู้โชว์มาส่งให้เฉินเจียงทันที "รุ่นนี้ราคา 1 แสน 2 หมื่นเครดิตนะครับ"

"คุณลูกค้าสนใจรับอุปกรณ์เสริมเพิ่มไหมครับ?"

"อุปกรณ์เสริมสำหรับปืนไรเฟิลรุ่นนี้ ทางเรามีทั้งระบบช่วยเล็ง ปลอกเก็บเสียง แล้วก็ยังมี..."

"ตอนนี้ยังไม่ต้อง"

เฉินเจียงส่ายหน้าปฏิเสธ หันไปพยักพเยิดกับปาโก่ว "นายไปเลือกปืนมาสักกระบอกสิ เตรียมตัวกลับกันได้แล้ว"

"รับทราบ!"

ในขณะที่ปาโก่วกำลังเดินไปเลือกปืนด้วยความตื่นเต้น

เฉินเจียงก็เดินดูของในร้านไปเรื่อยเปื่อย เพียงแต่หางตาของเขากลับเหลือบมองสำรวจระบบรักษาความปลอดภัยในร้านอย่างเป็นธรรมชาติ

อืม

ระบบรักษาความปลอดภัยของร้านนี้ เห็นได้ชัดว่าล้ำหน้าและรัดกุมกว่าร้านไอเทมร้านนั้นเยอะเลย

มีระบบปืนกลควบคุมอัตโนมัติด้วย

ถ้าเกิดสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นเมื่อไหร่ล่ะก็

ศัตรูทุกคนในร้าน จะต้องถูกปืนกลหลายกระบอกกราดยิงใส่แบบไม่เลือกหน้าแหงๆ

"จริงสิ"

หลังจากเดินวนรอบร้านไปหลายรอบ เฉินเจียงก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

"ที่ร้านนาย ไม่มีพวกเสื้อเกราะกันกระสุนขายบ้างเลยเหรอ?"

"เอ่อ..."

เมื่อพนักงานขายได้ยินคำถามนั้น แววตาก็ฉายประกายบางอย่างที่ดูเหมือนจะเข้าใจเจตนา

แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีผิดสังเกตแต่อย่างใด

เพียงแค่เดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วอธิบายว่า "คุณลูกค้าครับ"

"หลายปีมานี้ อาวุธปืนของเผ่าจักรกลได้รับการพัฒนาและปรับปรุงมาอย่างต่อเนื่อง อานุภาพทำลายล้างของมัน ก้าวข้ามขีดจำกัดที่เสื้อเกราะกันกระสุนธรรมดาๆ จะต้านทานไหวไปนานแล้วครับ"

(จบแล้ว)