บทที่ 18 - เถ้าแก่หวงผู้ตื่นเต้น! เคาะประตูสู่วงการรับจ้างผลิต SMT!

สามวันต่อมา รถบรรทุกสายด่วนโลจิสติกส์ที่ส่งตรงจากเมืองเกาหลิน เมืองเจียงหวย ก็มาจอดเทียบท่าอย่างนิ่มนวลที่ใต้ตึกโรงงานของบริษัทจี๋อินเทคโนโลยีแห่งเผิงเฉิง

แผงวงจรหลักลำโพงบลูทูธ 10,000 ชุด ส่งมอบตรงตามกำหนดเป๊ะ

ผู้จัดการหลิว หัวหน้าฝ่ายควบคุมคุณภาพลงมาคุมทีมด้วยตัวเอง เขาสั่งลากแผงวงจร PCBA ที่ยังมีกลิ่นยางสนลอยอวลจางๆ ล็อตนี้ เข้าห้องปลอดฝุ่นเพื่อทำการตรวจสอบทันที

หลังจากผ่านการสุ่มตรวจอย่างเข้มข้น การทดสอบจ่ายไฟทุกแผ่น และการสแกนด้วยเครื่อง AOI อย่างละเอียดซ้ำอีกครั้งตลอดช่วงเช้า ในที่สุดรายงานคุณภาพฉบับสมบูรณ์ก็ถูกนำมาวางแหมะลงบนโต๊ะทำงานของหวงต้าจื้อ

"ประธานหวง รายงานออกแล้วครับ" ผู้จัดการหลิวหน้าแดงเรื่อด้วยความตื่นเต้น เขาสูดหายใจลึกก่อนจะรายงาน

"แผงวงจร 10,000 ชุดนี้ ผ่านการทดสอบทั้งหมดแล้ว มีของเสียรวม 103 แผ่น ส่วนใหญ่เป็นปัญหารอยบัดกรีหลวมเล็กน้อย กับปัญหาชิ้นส่วนเป็นสนิมจากตัวมันเองครับ"

"สรุปอัตราของดีโดยรวมอยู่ที่ 98.97% ปัดเศษก็คือ 99% ครับ!"

พอได้ยินตัวเลขนี้ หวงต้าจื้อที่นั่งพิงเก้าอี้ผู้บริหารอยู่ถึงกับเด้งตัวหลังตรงดิก

ในสายตาคนทั่วไป การที่อัตราของดีร่วงจาก 100% ตอนทำตัวอย่าง ลงมาเหลือ 99% ตอนผลิตจริง อาจจะดูเหมือนคุณภาพตกลง

แต่ในสายตาของรุ่นใหญ่ในวงการอิเล็กทรอนิกส์อย่างหวงต้าจื้อ นี่มันคือปาฏิหาริย์ชัดๆ!

ต้องเข้าใจก่อนว่า ตอนทำตัวอย่างมันมีแค่ร้อยแผ่น ช่างเทคนิคประคบประหงมเฝ้าดูหน้าเครื่องทีละแผ่นราวกับบูชาบรรพบุรุษ

แต่การผลิตจริง มันคือการส่งแผงวงจรนับหมื่นแผ่นเข้าเตาอบอย่างต่อเนื่อง ทั้งปัญหาการเสื่อมสภาพจากความร้อน เศษตะกั่วตกค้างใต้แผ่นฉลุลาย ฟีดเดอร์คลาดเคลื่อน... ตัวแปรเล็กๆ น้อยๆ แค่นิดเดียวก็ทำให้อัตราของเสียพุ่งทะลุเพดานได้แล้ว

ในโรงงานรับจ้างผลิตระดับกลางเก่าแก่แถบซงกั่งหรือซาจิ่งในเผิงเฉิง ถ้าผลิตแผงวงจรที่มีชิป QFN หนาแน่นแบบนี้ แล้วรักษาอัตราของดีไว้ที่ 95% ได้ ก็แทบจะต้องจุดธูปขอบคุณสวรรค์แล้ว

แล้วอัตราของดี 99% ในการผลิตจริงมันหมายความว่ายังไงล่ะ?

มันหมายความว่า ในขั้นตอนประกอบชิ้นส่วนต่อไปของจี๋อินเทคโนโลยี แทบจะไม่ต้องส่งกลับมาแก้งานเลย ประหยัดทั้งค่าซ่อมและเวลาจัดส่งไปได้มหาศาล!

อัตราของดีระดับนี้ ในเผิงเฉิงมีแค่พวกโรงงานยักษ์ใหญ่ที่ใช้เครื่องจักรนำเข้าราคาหลายสิบล้าน และรับผลิตให้พวกหัวเว่ยหรือจงซิงเป็นประจำเท่านั้นแหละ ถึงจะทำผลงานออกมาได้เสถียรขนาดนี้!

"น้องเสิ่น แม่งเทพเจ้าชัดๆ!"

หวงต้าจื้อตบโต๊ะดังปัง หน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

"ผู้จัดการหลิว รีบสั่งให้ฝ่ายจัดซื้อร่างสัญญาขึ้นมาอีกฉบับเดี๋ยวนี้เลย! ช่องทางจัดจำหน่ายลำโพงจี๋อิน X3 ในต่างประเทศเพิ่งจะเปิดทะลวงได้ ตอนนี้แหละคือช่วงที่ต้องการของด่วนที่สุด"

"ล็อตที่สอง สั่งตรงไปเลย 100,000 ชุด! ค่ารับจ้างไม่ต้องลดให้เขาสักเฟิน คิดเรตเดิม 15,000 หยวนต่อ 10,000 ชุด แล้วโอนเงินมัดจำล่วงหน้าให้เขา 30% ไปเลย!"

หวงต้าจื้อเป็นคนทำงานไว ดุดันไม่เกรงใจใคร

พอเซ็นสัญญาเสร็จ เขาก็รีบโทรไปแจ้งข่าวดีกับเสิ่นเฟิงทันที พร้อมกับส่งแฟกซ์ใบ PO จำนวน 100,000 ชุดตามไปติดๆ

แค่นั้นยังไม่พอ

คืนนั้น หวงต้าจื้อเปิดห้องชาสุดหรูในเขตหนานซาน เลี้ยงน้ำชาบรรดาเถ้าแก่เพื่อนร่วมวงการ

บนโต๊ะน้ำชา ประธานจางที่ทำธุรกิจสมาร์ตวอตช์ กับประธานหลี่ที่ทำหูฟัง TWS กำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียด พ่นความอัดอั้นตันใจออกมาเป็นชุด

"เดี๋ยวนี้ธุรกิจรับจ้างผลิตมันทำยากชะมัด"

ประธานจางรินชาให้หวงต้าจื้อ พลางถอนหายใจยาว

"แผงวงจรนาฬิการุ่นนั้นของฉัน ส่งไปให้โรงงานแถวกงหมิงทำ โอ้โห ส่งของช้าไปสามวันไม่พอ พอเอามาเทสต์ดู อัตราของเสียปาเข้าไปตั้งแปดเปอร์เซ็นต์! ทำชิปจัดการพลังงานราคาแพงหูฉี่ของฉันพังไปหลายร้อยตัว โคตรเจ็บใจเลย"

"ก็จริงของแก" ประธานหลี่ผสมโรง

"ตอนนี้ค่าเช่าโรงงานในเผิงเฉิงขยับขึ้นทุกปี พวกโรงงานรับจ้างก็หาคนงานดีๆ ไม่ได้ เครื่องจักรก็งกไม่ยอมซ่อมบำรุง"

"พอส่งแผงวงจรที่ต้องใช้เทคโนโลยีสูงหน่อยไปให้ทำ แม่งก็ทำออกมาเละเทะไปหมด"

"ส่วนโรงงานใหญ่ๆ เราก็บุญไม่ถึง เขาไม่ชายตามองออเดอร์เล็กๆ หลักแสนชุดของเราหรอก"

ฟังเพื่อนร่วมวงการบ่น หวงต้าจื้อจิบชาเจิ้งซานเสี่ยวจงเกรดพรีเมียมไปอึกหนึ่ง ก่อนจะเลิกคิ้วอย่างมีเลศนัย

ผู้ชายคนนี้ข้อดีมีเพียบ เสียอย่างเดียวคือเป็นคนตรงไปตรงมา รักเพื่อนพ้อง แถมยังเป็นพวกปากสว่างเก็บความลับไม่อยู่

หวงต้าจื้อล้วงแผงวงจรหลักสีเขียวออกมาจากกระเป๋าเอกสารแอร์เมส แล้วฟาด "ปัง" ลงบนโต๊ะน้ำชาไม้จันทน์ม่วง

"เหล่าจาง เหล่าหลี่ อย่าหาว่าพี่น้องคนนี้ไม่ดูแลพวกนายเลยนะ ลองดูแผงวงจรแผ่นนี้สิ"

ประธานจางกับประธานหลี่ยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ อาศัยแสงไฟสว่างจ้าในห้องชาส่องดูอย่างละเอียด

ทั้งสองคนล้วนเป็นคนในวงการ พอได้เห็นแค่แวบเดียว สายตาก็ถูกดึงดูดจนละไปไหนไม่ได้อีก

"เชี่ย?! วางชิ้นส่วน 0402 ได้เป๊ะขนาดนี้เลยเหรอ? รอยตะกั่วที่ฐานชิป QFN นี่มันโคตรจะสมบูรณ์แบบเลย!" ประธานจางร้องอุทาน

"เหล่าหวง นายนี่ไปลัดคิวโรงงานใหญ่ที่ไหนมาเนี่ย? ฟ็อกซ์คอนน์หรือบีวายดี? งานประกอบระดับนี้ ค่าแรงคงตกจุดละ 2 เฟินได้มั้ง?"

"สองเฟินบ้านแกสิ! ข้าจ่ายแค่หนึ่งเฟินต่อจุดโว้ย!" หวงต้าจื้อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผู้ชนะ ชูนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

"แถมที่นี่ไม่ใช่โรงงานใหญ่แถบชายฝั่งอะไรเลยเว้ย เป็นโรงงานอิเล็กทรอนิกส์เพิ่งเปิดใหม่ อยู่ในตำบลเล็กๆ ในเมืองเจียงหวย มณฑลฮุยโน่น!"

"ผลิตจริง 10,000 ชุด อัตราของดี 99%! ส่งมอบงานตรงเวลาเป๊ะ ไม่ดีเลย์สักวัน!"

"ว่าไงนะ?! โรงงานบ้านนอกในมณฑลฮุยเนี่ยนะ?!"

ประธานจางกับประธานหลี่มองหวงต้าจื้อราวกับเห็นตัวประหลาด จากนั้นดวงตาของทั้งคู่ก็เบิกโพลง เปล่งประกายวาวโรจน์ราวกับหมาป่าหิวโซ

ในเผิงเฉิงที่ที่ดินแพงดั่งทองคำแบบนี้ ถ้ามีโรงงานรับจ้างผลิตในตอนในของประเทศที่ทำผลงานได้ระดับโรงงานยักษ์ใหญ่ แต่คิดค่าแรงถูกแสนถูกล่ะก็ นี่มันเหมืองทองชัดๆ!

"เหล่าหวง โรงงานนี้ชื่ออะไร? เถ้าแก่ชื่ออะไร? ส่งคอนแทคมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย มื้อนี้เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง!"

"เหล่าจาง แกหลบไปเลย แผงวงจรหูฟังฉันกำลังรีบใช้ เหล่าหวง ส่งคอนแทคให้ฉันก่อนเลย!"

ชั่วข้ามคืน ข่าวลือที่ว่า "มีโรงงานรับจ้างผลิตเทพเจ้าที่เมืองเจียงหวย มณฑลฮุย ซึ่งมีอัตราของดีเทียบชั้นฟ็อกซ์คอนน์" ก็ติดปีกบินแพร่กระจายไปทั่ววงการรับจ้างผลิตดิจิทัลในย่านหนานซานและฮว๋าเฉียงเป่ยแห่งเผิงเฉิง อย่างบ้าคลั่ง ผ่านทางปากสว่างๆ ของหวงต้าจื้อ