ตอนที่ 384: ความลับแตก

ตอนที่ 384: ความลับแตก

กงหลิงเซียวฟังข้อความเสียงของยัยหนูจบก็กดโทรศัพท์หาเย่ฮุยทันที

"ฮัลโหล! ฮัลโหล คุณกงคะ หาเด็กเจอหรือยังคะ" เสียงหวานละมุนของเย่ฮุยดังแว่วมาตามสาย

เขาไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่นานมากแล้วที่กงหลิงเซียวไม่ได้พูดคุยกับเย่ฮุยด้วยความสงบเช่นนี้ ราวกับว่าพวกเขาได้ย้อนกลับไปในวันแรกที่พบกัน ไม่มีทั้งการเผชิญหน้าหรือความก้าวร้าวระหว่างกัน ทุกสิ่งทุกอย่างช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน

"ยังหาไม่พบเลย" กงหลิงเซียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ที่อยู่ข้างๆ ถึงกับงุนงง "เมื่อกี้ไม่ใช่เสียงของคุณหนู..."

กงหลิงเซียวตวัดสายตามองเขาอย่างเย็นชา ผู้ช่วยพิเศษหลี่จึงต้องรีบหุบปากฉับจนพูดไม่ออก

เสียงร้อนรนของเย่ฮุยดังลอดผ่านโทรศัพท์มา "แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดีคะ"

"ก็ต้องหาต่อไป"

เย่ฮุยเม้มริมฝีปากและเอ่ยถามด้วยความรู้สึกผิด "เราควรตามหาแกยังไงดีคะ"

กงหลิงเซียวแสร้งทำเป็นหดหู่ "จะทำยังไงได้ล่ะ ก็ต้องหาทุกที่นั่นแหละ มันมีทางเลือกอื่นด้วยหรือไง" เขาแกล้งถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง "ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้แกจะปลอดภัยดีหรือเปล่า"

คำพูดเหล่านี้แทงใจดำเข้าอย่างจัง เย่ฮุยรู้สึกผิดจนแทบทนไม่ไหว ท้ายที่สุดแล้วเธอเป็นคนแรกที่รู้ว่าเด็กกำลังตกอยู่ในอันตราย แต่กลับไม่สามารถช่วยแกไว้ได้ในทันที "ฉันขอโทษค่ะ" เธอเอ่ยเสียงแผ่ว

รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนริมฝีปากของกงหลิงเซียว เขาหยิบปากกาขึ้นมาเขียนข้อความสองสามคำลงบนกระดาษ แล้วชูขึ้นตรงหน้าผู้ช่วยพิเศษหลี่เพื่อส่งสัญญาณให้อ่านออกเสียง

ผู้ช่วยพิเศษหลี่มองเจ้านายด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะเขียนตอบลงไปในกระดาษว่า "นี่บอสกำลังหลอกแม่ของเด็กอยู่ไม่ใช่เหรอครับ"

กงหลิงเซียวตวัดสายตาเย็นเยียบ "เจิงจวิ้นเป็นคนหลอกพาลูกสาวฉันไป แล้วฉันจะหลอกผู้หญิงของมันบ้างมันผิดตรงไหน"

ช่างเป็นการกระทำที่หน้าไม่อาย ราวกับการเดิมพันในเกมที่มีผลประโยชน์มหาศาล เขาไม่เคยหยุดยั้งในการไขว่คว้าผลประโยชน์ทางธุรกิจ และในตอนนี้กงหลิงเซียวก็กำลังทำแบบเดียวกัน

"เร็วเข้าสิ"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่รู้สึกอิดออด ท่านประธานกง คุณนี่มันร้ายกาจเหลือเกิน ผมหวังว่าคุณเย่ฮุยจะไม่ลงเอยกับคุณนะ

"ท่านประธานกงครับ คุณยังไม่ได้ทานอะไรเลยทั้งวัน ทานอะไรสักหน่อยก่อนดีไหมครับ ขืนปล่อยไว้จะปวดท้องเอาได้ ถ้าทรุดไปมันจะไม่ดีนะครับ" ผู้ช่วยพิเศษหลี่กล่าวอย่างฝืนความรู้สึกของตัวเอง

เย่ฮุยได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง "คุณกงคะ คุณยังไม่ได้ทานอะไรเลยเหรอคะ"

กงหลิงเซียวยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ ทว่ายังคงแสร้งทำเป็นหดหู่ต่อไป "ฉันไม่มีความอยากอาหารเลย ฉันไม่อยากกินอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะหาลูกสาวเจอ"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่คิดในใจ: ช่างร้ายกาจเสียจริง อยากจะโทรหาคุณหนูเดี๋ยวนี้เลยให้รู้แล้วรู้รอด จะได้แฉเขาสะที

เย่ฮุยกล่าวด้วยความรู้สึกผิด "ฉันขอโทษค่ะ มันเป็นความผิดของฉันเอง"

กงหลิงเซียวไม่อาจกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากเอาไว้ได้ เป็นไปตามคาด เธอยังคงเป็นเย่ฮุยคนเดิมไม่เปลี่ยน

เย่ฮุยในอดีตก็เป็นแบบนี้แหละ มักจะรู้สึกว่าตัวเองทำได้ไม่ดีพอ มักจะรู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรกับเขา ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าตัวเองติดค้างกงหลิงเซียวอยู่เสมอ

ยอดเยี่ยม!

นี่แหละคือตัวตนของเย่ฮุยในแบบที่กงหลิงเซียวชอบมากที่สุด

เมื่อพิจารณาจากนิสัยในอดีตของเย่ฮุย เขามั่นใจว่าอีกไม่นานจะต้องควบคุมเธอให้อยู่ในกำมือได้อย่างแน่นอน ส่วนเจิงจวิ้นน่ะเหรอ... แกคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาแย่งเย่ฮุยไปจากฉัน แกจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับเธอมากสักแค่ไหนเชียว น่าขันสิ้นดี

กงหลิงเซียวกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ "ไม่เป็นไรหรอก อย่าโทษตัวเองเลย"

เมื่อได้ยินคำพูดปลอบโยนของกงหลิงเซียว เย่ฮุยก็เอ่ยขึ้นว่า "คุณกงคะ คุณเป็นคนดีจังเลยค่ะ"

ได้ยินแบบนั้น ผู้ช่วยพิเศษหลี่ก็แทบจะสำลัก ไม่มีทาง! คุณเย่ฮุย คุณยังมีสติอยู่หรือเปล่าเนี่ย คุณคิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนดีจริงๆ เหรอ คุณยังถูกเขารังแกไม่พออีกใช่ไหม

"ฉันไม่ได้เป็นคนดีหรอก ถ้าฉันเป็นคนดี ลูกสาวของฉันก็คงไม่หายตัวไปแบบนี้" กงหลิงเซียวกล่าว เริ่มงัดเทคนิคการปั่นหัวออกมาใช้

หากเป็นไปตามแผนนี้ เย่ฮุยจะต้องยอมกลับมาช่วยเขาตามหาลูกสาวอย่างว่าง่ายแน่นอน

"แล้วทำไมคุณถึงยังไม่แจ้งความล่ะคะ" เย่ฮุยถามด้วยความสงสัย "คุณยังไม่ได้แจ้งความเหรอคะ ให้ฉันโทรแจ้งให้ไหม"

กงหลิงเซียวชะงักงัน

ถ้าขืนเธอแจ้งความ ความลับของเขาไม่แตกหรอกหรือ

เขารีบตอบกลับทันควัน "แจ้งความไปจะมีประโยชน์อะไรเล่า ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยลองนะ กว่าจะหาใครเจอด้วยวิธีนั้นก็กินเวลาตั้งชาติเศษ"

"ติ๊ด— สวัสดีครับ คุณเย่ เราได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่แล้วนะครับ เด็กที่ชื่อต้ากัวตอนนี้กำลังเดินหาสนามเด็กเล่นอยู่กับคุณลุงของเธอ เธอปลอดภัยดีครับ เพราะฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ"

ในตอนนั้นเอง เสียงของคุณตำรวจรูปหล่อก็ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ของกงหลิงเซียว