ตอนที่ 385: ประธานกงโดนตลบหลังอีกแล้ว

ตอนที่ 385: ประธานกงโดนตลบหลังอีกแล้ว

"คุณกง ได้ยินฉันไหมคะ? ลูกของคุณปลอดภัยดี คุณลุงของเด็กคนนั้นก็คือที่รักของฉันเอง" เสียงของเย่ฮุยดังลอดมา

กงหลิงเซียวแทบจะกลายเป็นหิน

บ้าเอ๊ย ทำไมคุณตำรวจคนนี้ถึงมาอยู่ทุกที่เลยเนี่ย? เย่ฮุยเกือบจะติดกับอยู่แล้วเชียว

ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะฉลาดขึ้น ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่คอยเชื่อทุกอย่างที่เขาพูดอีกต่อไปแล้ว

"คุณกง ฟังอยู่หรือเปล่าคะ?" เสียงของเย่ฮุยดังมาอีกครั้ง

กงหลิงเซียวรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ "ผมฟังอยู่"

เย่ฮุยถอนหายใจอย่างโล่งอก "ฟังอยู่ก็ดีแล้วค่ะ ที่รักของฉันบอกว่าเขาบอกคุณไปแล้ว แล้วคุณก็บอกว่ายุ่ง เลยอยากให้ที่รักของฉันไปรับลูกแทน"

การได้ยินคำว่า "ที่รัก" ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันช่างระคายหูกงหลิงเซียวเสียเหลือเกิน

"ใครคือที่รัก?" กงหลิงเซียวถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก

เย่ฮุยตอบ "เจิงจวิ้น หุ้นส่วนทางธุรกิจของคุณไงคะ วันนี้พวกคุณไม่ได้เจอกันหรอกเหรอ? อีกอย่าง ที่รักบอกว่าเขาบอกคุณเรื่องที่เด็กหายตัวไปในวันนี้แล้ว แต่ตอนนั้นคุณไม่ได้รู้สึกร้อนใจเลยสักนิด แถมเขายังอัดวิดีโอไว้ด้วย"

พูดจบ เย่ฮุยก็ส่งต่อวิดีโอที่เจิงจวิ้นส่งมาให้กงหลิงเซียว

การตบหน้าฉาดใหญ่นี้เล่นเอากงหลิงเซียวถึงกับตั้งรับไม่ทัน

บัดซบเอ๊ย!

เจิงจวิ้นถึงกับแอบถ่ายวิดีโอเอาไว้

"คุณกง คุณรู้อยู่เต็มอกว่าลูกอยู่กับที่รักของฉัน แต่คุณกลับโกหกว่าเด็กหายตัวไป คุณนี่มันไม่มีระดับเอาเสียเลย ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีจุดประสงค์อะไร แต่ในฐานะคนเป็นพ่อ ฉันคิดว่าคุณควรจะเป็นตัวอย่างที่ดี ไม่เช่นนั้นมันจะทำให้เด็กเข้าใจผิดได้ง่ายๆ นะคะ"

คำพูดของเย่ฮุยราวกับฝ่ามือที่ฟาดลงบนใบหน้าของกงหลิงเซียวถึงสองฉาด

มันทำให้แก้มของเขาร้อนผ่าว

ตอนนี้ เมื่อมีทั้งพยานและหลักฐานมัดตัว กงหลิงเซียวก็ไม่มีแม้แต่โอกาสจะแก้ตัว

เสียงเย่ฮุยตัดสายทิ้งไปทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ

ผู้ช่วยพิเศษหลี่เหลือบมองเจ้านาย "ผมบอกคุณแล้วว่าแผนหลอกเด็กแบบนี้มันใช้ไม่ได้ผล เธอไม่ใช่เย่ฮุยคนเดิมอีกแล้ว เธอไม่ได้รักคุณแล้ว ตอนนี้ทั้งหัวใจและสมองของเธอมีแต่ที่รักของเธอ คุณไม่ได้ยินเหรอครับว่าเมื่อกี้เธอเรียกเจิงจวิ้นว่า 'ที่รัก' ได้หวานหยดย้อยขนาดไหน?"

กงหลิงเซียวกัดฟันกรอด "ไอ้เวรเจิงจวิ้น ฉันไม่คิดเลยว่าหมอนั่นจะแอบถ่ายคลิปฉันไว้ เจ้านั่นแหละที่ไม่มีระดับที่สุด แล้วก็นะ!"

เขาตวัดสายตามองผู้ช่วยพิเศษหลี่อย่างเกรี้ยวกราด "นายรับเงินเดือนฉัน แต่กลับไปเข้าข้างคนอื่น นายคิดจะแข็งข้อเหรอ? หรือว่าอยากจะไปทำงานให้เจิงจวิ้นด้วยอีกคน?"

ผู้ช่วยพิเศษหลี่เลิกคิ้วขึ้น "ผมก็แค่พูดความจริง"

ถ้าเขาสามารถย้ายฝั่งไปทำงานให้เจิงจวิ้นได้ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว

"ช่างเถอะ นายเลิกงานได้แล้ว!" กงหลิงเซียวพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

ผู้ช่วยพิเศษหลี่ขมวดคิ้ว ถึงแม้เขาจะมีความคับข้องใจอยู่บ้าง แต่เขาก็ทิ้งท่านประธานจอมเผด็จการของเขาไปเฉยๆ ไม่ได้หรอก

"ครืด~"

โทรศัพท์ของเขาได้รับรูปถ่ายที่ส่งมาจากเจิงจวิ้น ในรูปคือต้ากัวกำลังกินไอศกรีมโดยที่มือข้างหนึ่งจับมือเย่ฮุยไว้ ส่วนเจิงจวิ้นก็กำลังเช็ดปากให้ต้ากัวด้วยความเอ็นดู

ภาพที่เห็นดูเหมือนครอบครัวพ่อแม่ลูกไม่มีผิด

ดวงตาของกงหลิงเซียวแดงก่ำเมื่อได้เห็น "นี่มันหมายความว่ายังไง! เจิงจวิ้น!"

เขากดโทรศัพท์หาเจิงจวิ้นด้วยความโกรธจัด

และก็เป็นอีกครั้งที่เบอร์ของเขาถูกแบล็กลิสต์ไปแล้ว

ดูเหมือนจะมีแค่เจิงจวิ้นที่สามารถติดต่อเขาได้ ในขณะที่เขาไม่สามารถเป็นฝ่ายติดต่อเจิงจวิ้นได้เลย เรื่องนี้มากพอที่จะทำให้เขาคลั่งตายด้วยความโกรธ

จังหวะที่เขาโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะด้วยความโมโห มันก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เป็นข้อความอีกอันจากเจิงจวิ้น คราวนี้เป็นข้อความเสียง "ปะป๊า ปะป๊าเป็นปะป๊าที่แสนดีของหนูจิงๆ ด้วย"

หลังจากเสียงของต้ากัวจบลง เสียงของเจิงจวิ้นก็ดังตามมา "เด็กดี ลูกสาวคนเก่งของพ่อ"

กงหลิงเซียวผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความโกรธเกรี้ยว ไม่สนแล้วว่าข้อความจะส่งไปถึงหรือไม่ เขาตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า "แกบ้าไปแล้วหรือไง?! ฉันเป็นพ่อของต้ากัวโว้ย! แค่แกช่วยไปรับลูกแทนฉัน ไม่ได้แปลว่าแกจะกลายเป็นพ่อของเด็กนะเว้ย!"

หลังจากอัดเสียงเสร็จ ข้อความก็ถูกส่งออกไป

เจิงจวิ้นตอบกลับมาในพริบตา "โทษทีนะ ตอนนี้ลูกสาวนายกำลังเรียกฉันว่า 'ปะป๊า' อยู่ว่ะ"