ตอนที่ 383: คุณพ่อ ยังไม่ต้องมาช่วยหนูหรอก

ตอนที่ 383: คุณพ่อ ยังไม่ต้องมาช่วยหนูหรอก

กงหลิงเซียวฟังเสียงสัญญาณโทรศัพท์ที่ถูกตัดไป ยัยหนูช่างทำตัวขอไปทีกับเขาเสียจริง

เจิงจวินต้องใช้ไก่ทอดมาหลอกล่อต้ากัวไปแน่ๆ

เขาดูเวลา นี่ก็ผ่านไปอย่างน้อย 2 ชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่รับยัยหนูออกมาจากโรงเรียน

ด้วยนิสัยของต้ากัว เธอคงไม่ทอดทิ้งพ่อคนนี้ไปง่ายๆ แน่หากไม่มีผลประโยชน์มาล่อใจ

เขากดโทรออกหาเจิงจวิน

ต้ากัวที่กำลังแทะน่องไก่ชิ้นโตเบิกตากว้างเมื่อเห็นสายเรียกเข้าจากคุณพ่อ "ทำไงดีๆ"

เธอร้องเสียงหลง นานๆ ทีจะได้เหมาร้านแฮมเบอร์เกอร์เป็นของตัวเองทั้งที วันนี้เธอตั้งใจจะกินให้อิ่มแปล้เลย ทำไมคุณพ่อจอมขัดจังหวะถึงได้ตื๊อไม่เลิกแบบนี้นะ?

นี่เป็นครั้งแรกที่เจิงจวินเห็นยัยหนูกลัวกงหลิงเซียวขนาดนี้

"จะลนลานไปทำไม? พ่อหนูก็อยู่นี่ทั้งคน มีอะไรเดี๋ยวฉันรับหน้าให้เอง"

ต้ากัวราวกับเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ดวงตาของเธอเป็นประกายวิบวับ "ว้าว~ ว้าว~ เทพบุตรของฉัน~ คุณเท่จังเลย! คุณคือผู้ชายที่หล่อที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย"

คำสรรเสริญเยินยอของยัยหนูพรั่งพรูออกมาไม่ขาดปาก ทำเอาเจิงจวินรู้สึกยืดจนตัวแทบจะลอย

ด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า 'ฉันจัดการเอง' เขากดรับสายของกงหลิงเซียว "นายจะอะไรนักหนา? ฉันก็แค่พาลูกสาวนายมากินข้าว จำเป็นต้องโทรจิกขนาดนี้ด้วยเหรอ? อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรด้วย พอแกกินอิ่มแล้ว เดี๋ยวฉันก็พากลับไปส่งคืนนายเองแหละน่า"

กงหลิงเซียวรู้สึกไม่สบอารมณ์ยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินน้ำเสียงเย่อหยิ่งของเจิงจวิน ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะอ้าปากพูด ปลายสายก็ดัง "ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด" แล้วถูกตัดไปเสียอย่างนั้น

"เจิงจวิน!" เขาคำรามด้วยความโกรธจัด "ฉันยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ นายกล้าวางสายใส่ฉันเหรอ!"

ภายในร้านแฮมเบอร์เกอร์ ต้ากัวมองไปที่เทพบุตรคนใหม่หมาดๆ ของเธอ "เป็นไงบ้างคะ? เขาบอกให้ฉันกลับบ้านหรือเปล่า?"

เจิงจวินทำท่าราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร "พ่อหนูไม่กล้าพูดอะไรสักคำเลยล่ะ เพราะงั้นไม่ต้องกลัวนะ! กินให้อิ่มเลย เดี๋ยวฉันจะพาหนูไปเที่ยวสวนสนุกต่อ"

"สวนสนุกเหรอ?" ต้ากัวเคยเห็นในทีวี "ที่นั่นมันที่ที่คนเขาไว้ขอแต่งงานกันไม่ใช่เหรอ? เสี่ยวเฮย คุณจะมาขอฉันแต่งงานไม่ได้นะ ฉันไม่แต่งกับคุณหรอก เพราะคุณแก่เกินไปแล้ว"

เจิงจวินถึงกับพูดไม่ออก

ยัยหนูเอาสวนสนุกดีๆ ไปเชื่อมโยงกับการขอแต่งงานได้ยังไงกัน? วันๆ กงหลิงเซียวสอนอะไรหลานสาวสุดที่รักของเขากันแน่เนี่ย?

ซูเปอร์มาร์เก็ตก็ไม่รู้จัก มาตอนนี้แม้แต่สวนสนุกก็ยังไม่เข้าใจอีก ใช้ชีวิตเหมือนเด็กบ้านนอกที่ไม่เคยออกไปเห็นโลกกว้างไม่มีผิด

เมื่อมองไปที่สีหน้าไร้เดียงสาแต่แฝงไปด้วยความเด๋อด๋าของต้ากัว เขาก็รู้สึกสงสารหลานสาวสุดที่รักจับใจ

"ที่นั่นไม่ใช่ที่สำหรับขอแต่งงานหรอก มันเป็นที่ที่เด็กๆ หลายคนชอบไปเล่นกันต่างหาก มีทั้งชิงช้าสวรรค์ ม้าหมุน แล้วก็อะไรอีกตั้งเยอะแยะ เป็นที่ที่หนูจะได้เป็นเจ้าหญิงไปเลยหนึ่งวันเต็มๆ"

"เจ้าหญิงเหรอ?" ต้ากัวขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก "ฉันไม่อยากเป็นเจ้าหญิงที่สมองมีแต่เรื่องความรักหรอก เดี๋ยวก็ตายกันพอดี ฉันอยากเป็นนางเอก ฉัน—"

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เจิงจวินก็ยื่นวิดีโอสวนสนุกให้เธอดูตรงหน้า

ม้าหมุนที่ราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยายหมุนวนอยู่ภายใต้แสงไฟสีชมพูอันอบอุ่น ม้าแต่ละตัวล้วนงดงามวิจิตรตระการตา ฟองสบู่หลากสีสันชวนฝันล่องลอยไปในอากาศ ชิงช้าสวรรค์สูงตระหง่านเริ่มหมุนอย่างช้าๆ คลอเคล้าไปกับเสียงดนตรี ผ่านหน้าต่างกระจกใส สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของสวนสนุกที่เต็มไปด้วยสีสันได้อย่างชัดเจน ใกล้ๆ กันนั้น รถไฟเหาะตีลังกาสุดหวาดเสียวพุ่งทะยานลงมาจากรางสีเทาเงิน เสียงกรีดร้องของผู้คนเต็มไปด้วยความลุ้นระทึกและตื่นเต้น

สิ่งที่ทำให้ต้ากัวตะลึงงันมากที่สุดก็คือเก้าอี้หมุนลอยฟ้าที่ประดับประดาไปด้วยแสงไฟหลากสี ซึ่งดูราวกับหมู่ดาวนับร้อยที่สาดกระจายอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ที่ด้านข้าง มีคนต่อคิวรอยาวเหยียดเพื่อซื้อไอศกรีมสารพัดชนิด ไม่ว่าจะเป็นไอศกรีมวาฟเฟิลฮ่องกง ไอศกรีมเกล็ดหิมะ ไอศกรีมชานมแบบถ้วย... ยัยหนูเขยิบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนแก้มยุ้ยๆ แนบชิดติดกับโทรศัพท์ของเจิงจวิน ริมฝีปากสีชมพูเล็กๆ ของเธอเป็นประกายวาววับไปด้วยน้ำลายที่สอขึ้นมา

"คุณพ่อ~ ฉันไม่กินแฮมเบอร์เกอร์แล้ว ฉันอยากไปที่นี่"

เจิงจวินแทบจะละลายตายเพราะความน่ารักของเธอ โดยเฉพาะตอนที่เขาค่อยๆ ดันแก้มยุ้ยๆ ที่แนบติดหน้าจอออกไป มันช่างเด้งดึ๋งและนุ่มนิ่มสุดๆ

"ตกลง เดี๋ยวคุณพ่อจะพาไปเอง"

วินาทีนั้น เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมหวงเซียวถึงอยากขโมยยัยหนูไป ตอนนี้เขาเองก็อยากจะจับยัยหนูยัดใส่กระเป๋าตัวเองเหมือนกัน

ผลก็คือ เขาจัดการบล็อกเบอร์ของกงหลิงเซียวเสียเลย

เขาจะปล่อยให้ไอ้ผู้ชายเหม็นหน้าคนนั้นมาทำลายช่วงเวลาอันแสนวิเศษระหว่างเขากับหลานสาวไม่ได้เด็ดขาด

กงหลิงเซียวโทรหาซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับพบว่าเขาไม่สามารถติดต่อเจิงจวินได้อีกต่อไปแล้ว

เขาเห็นเพียงข้อความเสียงที่ยัยหนูส่งมา "คุณพ่อ ยังไม่ต้องมาช่วยหนูหรอก ตอนนี้หนูกำลังจะไปสวนสนุก ถ้าพ่อไม่มีอะไรทำ ก็ไปวิ่งเล่นคนเดียวไปก่อนนะ"