ตอนที่ 350 พวกมันยั่วยวนหนู

ตอนที่ 350 พวกมันยั่วยวนหนู

ทันทีที่เจ้าก้อนอ้วนเดินเข้ามาในห้อง เหล่าคนรับใช้ก็พากันรุมล้อมเข้ามาป้อนอาหารเธอทันที

"คุณหนูน้อย ดื่มนมล้างปากก่อนสิคะ"

"คุณหนูน้อย ไม่ได้ทานน่องไก่ตุ๋นมาตั้งนานเลยใช่ไหมคะ! ดูสิ พอไม่ได้ทานน่องไก่แค่ไม่กี่วัน ขาเล็กๆ ของคุณหนูก็ผอมลงไปตั้งเยอะ"

ต้าเถียกัวเคลิบเคลิ้มไปกับกลิ่นหอมหวน สายตาของเธอจับจ้องไปที่น่องไก่ ก่อนจะอ้าปากงับคำโต

น่องไก่ช่างเย้ายวน! น่องไก่ช่างดีงาม! อร่อยสุดๆ ไปเลย!

"มาๆๆ คุณหนูน้อยชอบไดฟูกุทุเรียนที่สุดเลยนี่คะ! ทุเรียนนี่ส่งตรงทางเครื่องบินมาเมื่อเช้านี้เลยนะคะ พวกเราตั้งใจทำไว้รอคุณหนูน้อยกลับมาทานโดยเฉพาะเลย! ลองชิมสักคำสิคะ"

ต้าเถียกัวเอนตัวพิงอ้อมแขนของคุณปู่พ่อบ้านอย่างมีความสุข แล้วอ้าปากรับอย่างเบิกบานใจ

ไดฟูกุทุเรียนหอมกรุ่นเต็มคำช่างเย็นชื่นใจ กลิ่นทุเรียนหอมมันอบอวลไปทั่วทั้งปาก ครีมละมุนก็ทั้งเนียนนุ่มและอร่อยล้ำ

เธอรู้สึกราวกับจะลุ่มหลงไปในความสุขอันล้นปรี่ของอาหารเลิศรสนี้

ทว่า... สายตาดุเดือดคู่หนึ่งกลับจ้องเขม็งมาจากทางประตู

ขณะที่กำลังเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย เธอก็ไม่ลืมที่จะพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "แย่แล้ว! ป๊ะป๋า หนูไม่ได้อยากกินเองนะ! ของอร่อยพวกนี้มันวิ่งเข้าปากหนูมาเองต่างหาก! หนูติดกับดักแล้ว~~ ป๊ะป๋า ช่วยหนูด้วย"

เหล่าคนรับใช้ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว เมื่อเห็นต้าเถียกัวที่ดูผอมลงเล็กน้อย ก็พากันพูดด้วยความปวดใจ "คุณหนูน้อยของเราน้ำหนักลดไปตั้งเยอะ! คงต้องตกระกำลำบากมามากแน่ๆ เลย"

"ใช่ๆๆ! ฉันก็ยังคิดว่าคุณหนูน้อยน่ารักที่สุดตอนที่ตัวกลมเป็นลูกบอลนี่แหละ เอ้า นี่ซี่โครงหมูตุ๋นค่ะ เมื่อเช้าฉันตั้งใจเลือกชิ้นที่มีเนื้อแทรกมันลายสวยๆ มาจากตลาดเลยนะคะ อ้าปากสิคะ! ทานเยอะๆ นะ!" สาวใช้หยิบซี่โครงชิ้นหนึ่ง เลาะกระดูกออก แล้วป้อนให้ต้าเถียกัว

ต้าเถียกัวโบกไม้โบกมือ แก้มยุ้ยๆ พองลม "น้ำ! หนูหิวน้ำนิดหน่อย!"

สาวใช้อีกคนรีบนำเครื่องดื่มที่เพิ่งซื้อมาเมื่อเช้าเข้ามาให้ทันที "ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณหนูน้อยชอบสีชมพูที่สุด ก็เลยเจาะจงซื้อเครื่องดื่มรสซากุระมาให้ค่ะ ลองชิมดูสิคะว่าอร่อยไหม?"

ต้าเถียกัวดื่มอึกใหญ่ เลียริมฝีปากอย่างมีความสุข แล้วชี้ไปที่ปากเล็กๆ ที่ยังว่างอยู่ "ข้าวๆ เอาข้าวใส่ปากหนูหน่อย"

"ได้เลยค่ะ! พวกเราเตรียมข้าวไว้ให้คุณหนูตั้งห้าหม้อเลยนะคะ" คนรับใช้รีบยกออกมาทันที

เจ้าก้อนอ้วนอ้าปากรับคำโต เคี้ยวแจ๊บๆ สองครั้ง "ป๊ะป๋า ช่วยหนูด้วย! หนูไม่ได้อยากกินเลย มันแอบมุดเข้ามาเอง! ป๊ะป๋า ช่วยหนูด้วย!"

กงหลิงเซียวได้รับการประคองให้เดินเข้ามาด้านใน

ทันทีที่ก้าวพ้นประตู เขาก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังรุมล้อมป้อนอาหารเจ้าก้อนอ้วนอยู่

ในขณะเดียวกัน เจ้าก้อนอ้วนจอมเจ้าเล่ห์ของเขาก็กำลังกินอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับส่งเสียงร้องขอให้เขาช่วยไปด้วย

"ป๊ะป๋า~ เนื้อกุ้งมังกรชิ้นนี้มันยั่วยวนหนู ป๊ะป๋า ช่วยหนูด้วย~" ต้าเถียกัวพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน พลางยัดเนื้อกุ้งมังกรเข้าปากในคำเดียว แล้วพึมพำอู้อี้ "ป๊ะป๋า เป็นความผิดของป๊ะป๋านั่นแหละที่ไม่ยอมมาช่วยหนู กุ้งมังกรก็เลยวิ่งเข้าปากหนูอีกแล้ว"

กงหลิงเซียวมองดูใบหน้าเล็กๆ ที่เบิกบานของต้าเถียกัว และในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าก้อนอ้วนของเขาถึงได้ตัวกลมขึ้นเรื่อยๆ

ที่แท้ก็เป็นเพราะคนพวกนี้นี่เอง!

"คุณหนูน้อยคะ พวกเราทำชานมแก้วยักษ์ไว้ให้ด้วยนะคะ! มีชานมไข่มุกที่คุณหนูชอบที่สุดด้วย!"

คุณปู่พ่อครัวใหญ่เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับประคองชานมแก้วความจุสองพันมิลลิลิตร เขย่าไข่มุกในแก้วให้เจ้าก้อนอ้วนดู "ไข่มุกเยอะแยะเลย!"

ดวงตาของต้าเถียกัวเป็นประกาย "ว้าว~ ชานมน้องหมู~ ชานมน้องหมูที่หนูชอบที่สุด~ ฮือออ~ ต้าเถียกัวรักทุกคนที่สุดเลย~"

เธอวางหม้อข้าวลง แล้วโผเข้ากอดขวดชานมที่ใบใหญ่พอๆ กับหุ่นถังแก๊สของเธอทันที ก่อนจะดูดอึกใหญ่ไปหลายอึก

กลิ่นนมที่หอมหวานนั้นเย้ายวนชวนให้เคลิบเคลิ้ม

โดยเฉพาะไข่มุกฝีมือของคุณปู่พ่อครัว~

"จัดปาร์ตี้กันสนุกสนานเชียวนะ" น้ำเสียงเย็นยะเยือกของกงหลิงเซียวทำให้เจ้าก้อนอ้วนตัวแข็งทื่อ

เธอหุบรอยยิ้มปริ่มสุขลงทันควัน แล้วปั้นหน้าเศร้าสลดน่าสงสาร เคี้ยวไข่มุกตุ้ยๆ ในปาก พลางเอ่ยเสียงอ่อย "หนูไม่ได้อยากกินนะ ชานมไข่มุกมันไหลเข้าปากหนูมาเองต่างหาก"

พูดไปเธอก็ดูดชานมเข้าไปอีกอึก พลางเคี้ยวไข่มุกหนึบหนับ~

ในเมื่อมันอร่อยขนาดนี้ ยังไงเธอก็ต้องกินให้หมด

อาศัยจังหวะที่กงหลิงเซียวเผลอ มือน้อยๆ อวบอ้วนก็แอบหยิบน่องไก่ชิ้นโตขึ้นมาอีกชิ้น

กงหลิงเซียวเลิกคิ้ว เมื่อตระหนักได้ว่าลูกสาวตัวแสบไม่คิดจะเสแสร้งแกล้งทำอีกต่อไปแล้ว

เขาเอ่ยขึ้นมาอย่างเนิบนาบ "เห็นว่าคราวก่อนเด็กข้างบ้านกินจนพุงแตกตายเลยนะ หลังจากถูกเมรุเผาจนเกรียมแล้ว ดูเหมือนจะตกนรกไปเลยล่ะมั้ง"