ตอนที่ 278 หนูคือต้ากัวระดับไฮเอนด์

ตอนที่ 278 หนูคือต้ากัวระดับไฮเอนด์

กงหลิงเซียวเห็นคำเชิญวิดีโอคอลที่ส่งมาจากอีกฝ่ายจึงกดรับสายทันที

หัวใจของหวงเซียวแทบจะหลุดออกมาจากอกด้วยความตกใจ

ด้วยความกลัวว่ากล้องของต้ากัวจะถ่ายติดตัวเอง เขาจึงรีบนั่งยองลงตามสัญชาตญาณ

หญิงสาวในห้องครัวเห็นท่าทางลับๆ ล่อๆ ของเขาจึงชะโงกหน้าออกไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วบังเอิญเห็นว่าต้ากัวกำลังวิดีโอคอลกับกงหลิงเซียวอยู่พอดี

"คุณพ่อขา~ ชุดหนูฉวยไหมคะ?" ต้ากัวชูโทรศัพท์ขึ้นสูงและถ่ายชุดกระโปรงของตัวเองรัวๆ

หวงเซียวรีบย่อตัวเดินหลบฉากออกไป ปากก็พึมพำด่า "ยัยเด็กโง่เอ๊ย กล้าดีถึงขนาดเอาโทรศัพท์ของเขาไปโทรหากงหลิงเซียว แถมยังเปิดวิดีโอคอลอีกต่างหาก"

กงหลิงเซียวเห็นว่าผมของต้ากัวที่เคยผูกเป็นแกละเล็กๆ ตอนนี้หลุดรุ่ยไปหมดแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กน้อยยังสวมชุดกระโปรงที่ดูเชยระเบิด

กงหลิงเซียวเอ่ยขึ้น "ไม่สวยเลย! ชุดนี้เชยมาก แถมยังเป็นสีแดงแปร๊ด ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย"

หวงเซียวกำหมัดแน่น พึมพำลอดไรฟัน "กงหลิงเซียว รสนิยมห่วยๆ อย่างแกจะไปรู้อะไร"

ต้ากัวเอียงคอเล็กๆ ก้มมองชุดกระโปรงของตัวเอง "ไม่ฉวยจิงๆ เหยอคะ? แต่ว่า..."

เมื่อเห็นว่าลูกน้อยที่ตนทุ่มเทเลี้ยงดูมาอย่างดีกลับมีรสนิยมเชยๆ กงหลิงเซียวก็ยิ่งร้อนใจ "ใช่! ต้ากัวใส่ชุดนี้แล้วไม่สวยเลย ใครเป็นคนซื้อให้ลูกเนี่ย? ห้ามใส่ของที่พวกนั้นซื้อให้อีกเด็ดขาดนะ เสื้อผ้าขยะบ้านนอกแบบนี้ไม่เหมาะกับต้ากัวของพ่อเลยสักนิด ดูจากคู่สีแล้ว ราคาคงไม่ถึงร้อยหยวนด้วยซ้ำ!"

หวงเซียวชะงัก ความหงุดหงิดในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกผิดในทันที

ไม่ใช่แค่ราคาไม่ถึงร้อยหรอก แม้แต่ห้าสิบหยวนก็ยังไม่ถึงด้วยซ้ำ มันราคาแค่ยี่สิบหยวนเอง

กงหลิงเซียวพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ต้ากัวของเราต้องใส่แต่เสื้อผ้าสั่งตัดจากแบรนด์หรูระดับไฮเอนด์เท่านั้น เข้าใจไหมลูก?"

ต้ากัวกะพริบตาปริบๆ อาจจะเป็นเพราะเธอยังเด็กเกินไป จึงไม่เข้าใจว่ารสนิยมคืออะไร และไม่รู้จักคำว่าแบรนด์หรูสั่งตัดระดับไฮเอนด์

เธอกุมศีรษะเล็กๆ พยายามทำความเข้าใจสิ่งที่ผู้เป็นพ่อพูดอย่างหนัก ในที่สุดก็คิดประโยคหนึ่งขึ้นมาได้ "หนูรู้แย้ว! ของของหนูชิ้นนี้คือของถูกๆ ห่วยๆ!"

กงหลิงเซียวยกนิ้วโป้งให้อย่างพอใจ "ต้ากัวของเราฉลาดที่สุด พ่อกำลังจะบอกว่าชุดที่ลูกใส่มันเป็นของราคาถูก ต้ากัวของเราสูงส่งขนาดนี้ ลูกคู่ควรกับของระดับไฮเอนด์เท่านั้น"

ต้ากัวพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง "หนูรู้แย้ว หนูคือต้ากัวระดับไฮเอนด์! หนูใส่ของถูกๆ ที่เสี่ยวหวงซื้อให้ไม่ได้!"

ในห้องครัว หญิงสาวได้ยินต้ากัวพูดนามสกุลของคนร้ายออกมา ก็คิดว่าตอนนี้กงหลิงเซียวคงจะตามหาที่นี่เจอแล้ว!

เพื่อช่วยต้ากัว เธอจึงฉวยโอกาสตอนที่กำลังตุ๋นซุปไก่เดินออกมาจากห้องครัว

"ต้ากัว!" เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้เด็กน้อย "รีบบอกคุณพ่อของหนูสิว่าตอนนี้หนูอยู่ที่ไหน จะได้รีบออกไปจากที่นี่ไงล่ะ!"

ต้ากัวคอตก ใช้มืออวบอ้วนจิ้มหน้าจอโทรศัพท์ "คุณพ่อตุยแย้ว~"

หญิงสาวตกใจ "อะไรนะจ๊ะ?"

เด็กน้อยชี้ไปที่สัญลักษณ์โหลดหมุนติ้วๆ บนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยท่าทางซื่อๆ "คุณพ่อไม่ขยับแย้ว! คุณพ่อตุยแย้ว~"

หญิงสาวแทบไม่อยากเชื่อสายตา เธอรีบคว้าโทรศัพท์มา ปิดอินเทอร์เน็ตแล้วเชื่อมต่อใหม่ แต่กลับพบว่าเครือข่ายมีปัญหา

"แปลกจัง! ทำไมไม่มีเน็ตล่ะ?"

เธอลองเชื่อมต่อใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่มีสัญญาณจริงๆ

"แทนที่จะไปตุ๋นซุปไก่ให้ดีๆ แกมาทำบ้าอะไรตรงนี้ฮะ?"

จู่ๆ น้ำเสียงเยือกเย็นก็ดังขึ้นจากปลายโถงทางเดิน

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นหวงเซียวเดินตรงเข้ามาหาด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม

ด้วยความหวาดกลัว เธอจึงกอดต้ากัวไว้แน่นแล้วเดินถอยหลัง "อย่าเข้ามานะ!"

ต้ากัวที่จู่ๆ ก็ถูกกอดแน่น มองหญิงสาวที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความงุนงง "พี่ฉาวเป็นอายายคะ?"

เมื่อเผชิญกับน้ำเสียงใสซื่อบริสุทธิ์นั้น เธอก็ทำใจไม่ได้จริงๆ ที่จะปล่อยให้เด็กคนนี้ถูกทำร้าย

เธอตะโกนใส่หวงเซียว "ไอ้แก๊งค้ามนุษย์! ฉันแจ้งตำรวจไปแล้ว! แกเตรียมตัวเข้าคุกได้เลย!"