ตอนที่ 22 : รูปแบบทั้งหก

ตอนที่ 22 : รูปแบบทั้งหก

เขาปรายตามองเมย์นาร์ดที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นและเมินเฉยต่อเขา จากนั้นหันกลับมาหาสโมกเกอร์ ก้มมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีข่มขู่อย่างไม่อาจปฏิเสธได้

"ว่าไง สโมกเกอร์ แกคิดทบทวนดีแล้วใช่ไหม? ฉันต้องการวิธีฝึกฝนรูปแบบทั้งหก ไม่อย่างนั้นทุกคนที่นี่ต้องตาย"

บนลานกว้าง พวกทหารเรือนอนเกลื่อนกลาดกระจัดกระจายไปทั่วพื้น พวกเขาได้รับบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก

ทหารเรือที่เหลืออยู่ เมื่อเห็นพลเรือโทเมย์นาร์ดถูกโมเกะเอาชนะไปได้อย่างง่ายดาย ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะสู้รบอีกต่อไป พวกเขายืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าก้าวไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียว

โมเกะมองดูสีหน้าครุ่นคิดของสโมกเกอร์และพูดต่อ "รูปแบบทั้งหกก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรขนาดนั้นหรอก ถ้าถึงที่สุดแล้ว ฉันจะไปหาเอาจากตลาดมืดหรือฐานทัพเรือก็ง่ายพอกัน จริงไหม?"

คำพูดนี้ทำให้สโมกเกอร์เงยหน้าขึ้นขวับ "ตกลง ฉันจะให้แก! แต่แกต้องสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายทหารเรือที่นี่อีก!"

"นาวาเอกสโมกเกอร์..." ทาชิงิเริ่มพูด แต่เธอก็ถูกสโมกเกอร์พูดขัดขึ้นมาอย่างเฉียบขาด

"ทาชิงิ ฟังคำสั่งฉัน!"

สโมกเกอร์รู้ดีว่าในเวลานี้ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้อีกแล้ว เขาต้องยอมสละวิธีฝึกฝนรูปแบบทั้งหกเพื่อแลกกับชีวิตลูกน้องของเขา

สโมกเกอร์ส่งสัญญาณให้ทหารเรือที่อยู่ใกล้ๆ นำกระดาษและปากกามาให้ จากนั้นก็เริ่มลงมือเขียนอย่างรวดเร็ว

ครู่ต่อมา เขาก็โยนสมุดที่เขียนด้วยลายมือไปทางโมเกะ พร้อมกับพูดว่า "ฉันไม่ได้เชี่ยวชาญรูปแบบทั้งหกทั้งหมดหรอกนะ ฉันรู้แค่ โซรุ เทคไค และ รันคาคุ ฉันเขียนรายละเอียดและเทคนิคของพวกนั้นลงไปแล้ว ส่วน เกปโป ชิกัน และ คามิเอะ ฉันรู้แค่หลักการทำงานของมัน ฉันไม่เคยเรียนรู้พวกมันหรอกนะ"

โมเกะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและเก็บสมุดเล่มนั้นอย่างระมัดระวัง "ดีมาก ถือว่าตกลงตามนี้ สโมกเกอร์ ฉันจะไว้ชีวิตแก หวังว่าคราวหน้าที่เจอกัน แกจะเชี่ยวชาญฮาคิและไม่เอาแต่พึ่งพาพลังผลปีศาจมาทำตัวกร่างอีกนะ"

พูดจบ เขาก็ไม่รั้งรออยู่นาน เขาหันไปหาคาริน่า คุโระ และหยาน "ไปกันเถอะ พวกเราจะออกเรือแล้ว!"

อันที่จริง โมเกะไม่เคยคิดที่จะฆ่าสโมกเกอร์มาตั้งแต่แรกแล้ว

ตอนที่ดูอนิเมะในชาติก่อน เขาค่อนข้างชื่นชมทหารเรือหน้าตาดุดันคนนี้ สโมกเกอร์มีความยุติธรรมที่บริสุทธิ์ ปฏิเสธที่จะโอนอ่อนผ่อนตามความทุจริตของรัฐบาลโลก และยึดมั่นในจุดยืนของตัวเองอยู่เสมอ

คงจะน่าเสียดายแย่ถ้าต้องมาฆ่าคนบริสุทธิ์แบบนี้ ถึงแม้จะเป็นศัตรูกัน เขาก็หวังว่าจะมี "ศัตรู" ที่มีนิสัยแบบนี้เพิ่มขึ้นอีกบนท้องทะเลแห่งนี้

โชคร้ายที่ท้ายที่สุดแล้ว พวกทหารเรือก็เป็นแค่สุนัขรับใช้ของรัฐบาลโลก เจตจำนงของเผ่ามังกรฟ้าคือกฎเกณฑ์ที่อยู่เหนือทุกสิ่งทุกอย่าง ทหารเรือแบบสโมกเกอร์นั้นมีอยู่จริง แต่มันก็หาได้ยากยิ่ง

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมโมเกะถึงไม่เคยคิดที่จะเข้าร่วมกองทัพเรือ เขาไม่เต็มใจที่จะถูกผูกมัดด้วยกฎเกณฑ์ของรัฐบาลโลกและต้องสูญเสียอิสรภาพไป

เขาหวังว่าหลังจากบทเรียนครั้งนี้ สโมกเกอร์จะหันกลับมาฝึกฝนฮาคิที่เขาละเลยไป

ถึงแม้ผลโมคุโมคุจะเป็นสายโรเกีย แต่มันก็ไม่ใช่ผลปีศาจสายโจมตีระดับท็อป หากไม่มีการเสริมพลังด้วยฮาคิ มันก็ยังคงอ่อนแอเกินไป การเชี่ยวชาญฮาคิตั้งแต่เนิ่นๆ จะช่วยป้องกันไม่ให้เขากลายเป็นพวกที่เอาชนะใครไม่ได้เลยในภายหลัง

ส่วนเรื่องที่ว่าการที่สโมกเกอร์เรียนรู้ฮาคิจะสร้างปัญหาให้กับกลุ่มหมวกฟางในอนาคตหรือไม่นั้น โมเกะไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย มันเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ?

ทั้งกลุ่มรีบถอยทัพออกจากลานประหารและกลับไปที่เรือโวเอเจอร์ เมื่อสมอเรือถูกดึงขึ้น พวกเขาก็ค่อยๆ แล่นออกจากท่าเรือของโลคทาวน์ มุ่งหน้าด้วยความเร็วเต็มพิกัดไปยังทางเข้าของแกรนด์ไลน์

บนเรือ โมเกะวางสมุดที่บันทึกรูปแบบทั้งหกเอาไว้บนโต๊ะและพูดกับทั้งสามคนที่มารุมล้อม "ทุกคนสามารถฝึกฝนรูปแบบทั้งหกที่บันทึกไว้ในนี้ได้เลยนะ"

สายตาของเขาจับจ้องไปที่คุโระและหยานเป็นพิเศษ เขาพูดอย่างจริงจัง "โดยเฉพาะพวกนายสองคน พวกนายยังไม่มีฮาคิ รูปแบบทั้งหกจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้ของพวกนายได้อย่างมหาศาล และช่วยชดเชยข้อบกพร่องของพวกนายได้"

"คาริน่าเป็นผู้ใช้พลังสายโรเกีย ตราบใดที่เธอพัฒนาพลังผลปีศาจของเธอได้ดี มันก็ไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่หรอกว่าเธอจะเรียนรู้รูปแบบทั้งหกหรือไม่"

"รับทราบครับ กัปตัน!"

คุโระและหยานมองหน้ากันและพยักหน้าอย่างแรง พวกเขาเข้าใจดีว่าโมเกะจงใจเรียกร้องวิธีฝึกฝนเหล่านี้มาเพื่อพวกเขาโดยเฉพาะ เนื่องจากตัวของโมเกะเองไม่ได้ต้องการมันเลย

โมเกะยิ้มและพูดว่า "หลักการของรูปแบบทั้งหกนั้นเรียบง่ายมาก พูดตรงๆ ก็คือมันเกี่ยวกับการผลักดันศักยภาพของร่างกายให้ถึงขีดจำกัด ตราบใดที่ร่างกายของพวกนายรับไหว พวกนายก็จะเรียนรู้ได้เร็วมาก เดี๋ยวฉันจะคอยชี้แนะพวกนายด้วยตัวเอง"

เขาแค่ปรายตามองมันผ่านๆ แต่เขาก็เข้าใจหลักการหลายๆ อย่างแล้ว

เขารู้วิชาโซรุอยู่แล้ว ถึงแม้ว่ามันจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย เขาก็สามารถเชี่ยวชาญมันได้ด้วยการปรับเปลี่ยนเพียงนิดหน่อย คามิเอะ อาศัยเทคนิคคืนชีพที่เขาได้เรียนรู้ไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงแทบจะเชี่ยวชาญมันได้ในพริบตา เขาไม่ค่อยสนใจ เทคไค เท่าไหร่นัก เพราะท้ายที่สุดแล้วมันก็คือ "ภาพลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด" อยู่ดี

ส่วนที่เหลือก็เป็นแค่ตัวแปรของวิชาเกปโป ซึ่งก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเขาเช่นกัน หลังจากทุ่มเทฝึกฝนสักสองสามวัน เขาก็น่าจะเรียนรู้มันได้หมด ใครใช้ให้เขามีพรสวรรค์สูงส่งขนาดนี้ล่ะ?

...

ไม่นานหลังจากที่พวกโมเกะล่องเรือโวเอเจอร์ออกจากโลคทาวน์ สโมกเกอร์ก็ติดต่อกลับไปยังมารีนฟอร์ด

ที่ปลายสายของหอยทากสื่อสาร มีเสียงของพันตรีจากหน่วยข่าวกรองของมารีนฟอร์ดดังขึ้น "นาวาเอกสโมกเกอร์ ผมได้บันทึกรายละเอียดรายงานของคุณแล้วครับ มีอะไรที่คุณต้องการจะชี้แจงเพิ่มเติมอีกไหมครับ?"

สโมกเกอร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดอย่างจริงจัง "ไม่มีอะไรจะชี้แจงเพิ่มเติมแล้ว แต่คุณต้องส่งข้อความถึงเบื้องบนให้ฉันด้วย กลุ่มของโมเกะไม่ใช่โจรสลัดปลายแถวธรรมดาๆ อีกต่อไปแล้ว พวกมันแข็งแกร่งมาก มารีนฟอร์ดจะต้องให้ความสำคัญกับพวกมันอย่างจริงจัง!"

เขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้กับกลุ่มของโมเกะมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวโมเกะเองความรู้สึกไร้พลังและความกดดันนั้น จะต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน!

"รับทราบครับ นาวาเอกสโมกเกอร์! ผมจะรายงานคำพูดของคุณให้ตรงตามที่กล่าวมาในทันทีครับ!" พันตรีหน่วยข่าวกรองกล่าว "ขอจบการสนทนาเพียงเท่านี้ ขอให้คุณพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บให้หายดีนะครับ"

เมื่อเห็นหอยทากสื่อสารวางสายไป สโมกเกอร์ก็กระแทกหูฟังลงอย่างแรง "พวกข้าราชการพวกนั้นควรจะฟังสิ่งที่ฉันพูดเอาไว้บ้างนะ"

หลังจากวางสาย พันตรีจากหน่วยข่าวกรองของมารีนฟอร์ดที่รับผิดชอบในการบันทึกข้อมูลข่าวกรอง ก็รีบนำรายงานที่จัดระเบียบเรียบร้อยแล้ววิ่งตรงไปยังห้องทำงานของจอมพลเซ็นโงคุทันที

เนื้อหาในรายงานฉบับนี้เกินขอบเขตอำนาจการประมวลผลของหน่วยข่าวกรองไปแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่พลเรือโทเมย์นาร์ดแห่งมารีนฟอร์ดก็ยังพ่ายแพ้และได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาจึงต้องรายงานเรื่องนี้ต่อจอมพลเซ็นโงคุ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

เสียงเคาะประตูดังก้องอยู่หน้าห้องทำงาน

จากภายในห้องทำงาน มีเสียงอันหนักแน่นของเซ็นโงจุดังขึ้น "เข้ามาได้"

พันตรีผลักประตูเปิดออกและเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว โค้งคำนับด้วยความเคารพต่อเซ็นโงคุที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานในชุดเครื่องแบบจอมพลทหารเรือ

เขารายงานว่า "จอมพลเซ็นโงคุครับ มีข่าวด่วนจากโลคทาวน์ในอีสท์บลู! หน่วยของนาวาเอกสโมกเกอร์เข้าปะทะกับกลุ่มโจรสลัดสเตลลาร์ในโลคทาวน์และพ่ายแพ้ครับ พวกเขาถึงกับถูกบังคับให้เขียนวิธีฝึกฝนรูปแบบทั้งหกมอบให้พวกมันไป"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "นอกจากนี้ พลเรือโทเมย์นาร์ดที่รับผิดชอบคุ้มกันเงินบรรณาการสวรรค์ บังเอิญเห็นการต่อสู้ระหว่างที่เดินทางผ่านโลคทาวน์และเข้าไปให้การสนับสนุน ผลก็คือ เขาเองก็ถูกพวกโจรสลัดกลุ่มนั้นเอาชนะมาได้ และปัจจุบันกำลังได้รับบาดเจ็บสาหัสครับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เซ็นโงคุก็ขมวดคิ้ว "แล้วเรื่องเงินบรรณาการสวรรค์ล่ะ? มีปัญหาอะไรกับมันไหม?"

ในมุมมองของเขา เงินบรรณาการสวรรค์เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของรัฐบาลโลกและเผ่ามังกรฟ้า ซึ่งมีความสำคัญยิ่งกว่าการพ่ายแพ้ของทหารเรือหรืออาการบาดเจ็บของพลเรือโทเสียอีก

พันตรีรีบตอบกลับ "วางใจได้เลยครับ ท่านจอมพล ไม่มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับเงินบรรณาการสวรรค์ครับ! หลังจากที่พลเรือโทเมย์นาร์ดเดินทางมาถึงอีสท์บลู เขาได้แยกตัวออกจากทีมคุ้มกันของรัฐบาลโลกและนำหน่วยของตัวเองไปสนับสนุนที่โลคทาวน์ หลังจากที่กลุ่มของโมเกะเอาชนะเมย์นาร์ดได้ พวกมันก็ล่องเรือตรงไปยังแกรนด์ไลน์ทันทีโดยไม่ได้แตะต้องเงินบรรณาการสวรรค์เลยครับ"