บทที่ 410 "ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น... ข้า…

บทที่ 410 "ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น... ข้า…

ตรวจสอบจนกระจ่างแล้ว จงทำตามที่ข้าสั่ง... ก็พอ"

คังซีฮ่องเต้ตรัสจบด้วยอาการหอบเหนื่อย ก่อนจะหลับพระเนตรลงเพื่อพักผ่อน พระองค์ทรงพอพระทัยอย่างยิ่งที่อิ้นเจินแสดงความห่วงใยต่อพี่น้อง

เมื่อเทียบกับโอรสองค์อื่นๆ ที่ทำให้พระองค์กริ้วจนแทบคลั่งแล้ว พระทัยของพระองค์ก็ยิ่งเย็นชาลงไปอีก

อิ้นเจินขมวดคิ้วมุ่นขณะก้าวออกจากพระตำหนักบรรทม สีหน้าเคร่งเครียดกังวลของเขาจางหายไปก็ต่อเมื่อก้าวพ้นประตูวังและขึ้นไปนั่งบนรถม้าแล้วเท่านั้น

"ออกเดินทาง ไปจวนองค์ชายแปดก่อน"

เมื่อออกคำสั่งแล้ว อิ้นเจินก็นั่งนิ่งจมอยู่ในห้วงความคิดภายในรถม้า แผนการที่เขาและเหยาเอ๋อร์ได้หารือกันไว้คือการจัดฉากให้ตัวตนแฝงของซูเหยาถูกลอบสังหารจนสิ้นชีพที่ชานเมืองหลวง

ผู้ที่ถูกส่งไปสมทบจะทำหน้าที่คุ้มกันสมุนไพรล้ำค่าและบันทึกการแพทย์ของหมอเทวดา ซึ่งรวบรวมกรณีศึกษาโรคภัยไข้เจ็บที่รักษายากและซับซ้อนที่ 'หมอเทวดาซู' พกติดตัวไว้ นำส่งเข้าไปในวังหลวง

วิธีนี้จะช่วยแก้ปัญหาที่ตัวตนแฝงของซูเหยาถูกขุมกำลังต่างๆ หมายหัวและแย่งชิงตัว

เมื่อมีตัวยาสำคัญและบันทึกการแพทย์ของหมอเทวดาแล้ว พวกหมอหลวงในสำนักแพทย์หลวงย่อมสามารถรักษาพระอาการประชวรที่พระหัตถ์ของเสด็จพ่อได้

อีกทั้งยังเป็นช่องทางให้เสด็จพ่อพระราชทานความดีความชอบให้แก่เหยาเอ๋อร์ได้อีกด้วย

ใครเล่าจะคาดคิดว่าแม้จะส่งยอดฝีมือไปรอรับและคุ้มกันหมอเทวดาซูเข้าเมืองหลวงมากมายเพียงใด แต่เรื่องผิดพลาดก็ยังบังเกิดขึ้นจนได้ องครักษ์ที่ปลอมตัวเป็นหมอเทวดาซูพลัดตกหน้าผาลึกสุดหยั่ง ส่วนสมุนไพรและบันทึกการแพทย์ก็สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ตัวการของเรื่องนี้คืออิ้นจื่อ องค์ชายแปด และอิ้นถัง ผู้ที่เคยลอบกัดเขาที่เจียงหนาน เป็นพวกมันอีกแล้ว!!!

ประกายความเย็นเยียบพาดผ่านดวงตาของอิ้นเจิน เขากำหมัดแน่น ข่มกลั้นเพลิงโทสะเอาไว้

เหยาเอ๋อร์ต้องอดหลับอดนอนไม่รู้กี่ค่ำคืนเพื่อค้นคว้าตำราแพทย์ บันทึกโบราณ และตำรับยาพื้นบ้าน จนในที่สุดก็ค้นพบเทียบยาที่สามารถรักษาพระอาการประชวรของเสด็จพ่อได้ จากนั้นนางยังส่งองครักษ์เงาไปยังมณฑลกุ้ยโจวเพื่อพลิกแผ่นดินตามหากระสายยาที่ระบุไว้ในตำราอย่างยากลำบาก

ทุ่มเทแรงกายแรงใจและวางแผนมาถึงเพียงนี้ กลับต้องมาพังทลายลงเพราะพวกมัน ซ้ำยังทำให้เสด็จพ่อต้องประชวรหนัก ต่อให้ลงทัณฑ์พวกมันสถานหนักเพียงใดก็ยังไม่สาสม

อิ้นจื่อถูกถอดยศและคุมขังอยู่ในศาลจงเจิ้ง องค์ชายแปดและอิ้นถังก็ถูกถอดบรรดาศักดิ์และกักบริเวณอยู่ในจวน ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้แล้ว พวกมันก็ยังอุตส่าห์รวมหัวกันทำลายแผนการของเขาได้อีก

ที่ผ่านมาเขาใจอ่อนเกินไป ไม่ยอมกวาดล้างขุมกำลังของพวกมันให้สิ้นซาก พวกมันถึงได้ฉวยโอกาสก่อเรื่อง วันที่หมอเทวดาซูเกิดเรื่อง องค์ชายสิบสามก็ตกม้าจนแทบจะขาหัก

เมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา นิ้วหัวแม่มือก็ลูบไล้หยกสลักลายมังกรเนื้ออุ่นในมือเบาๆ อิ้นเจินรู้สึกว่าบทลงโทษที่เสด็จพ่อประทานให้ทั้งสามคนนั้นยังไม่หลาบจำพอ

ท่ามกลางความคิดอันหลากหลาย รถม้าของอิ้นเจินก็มาถึงหน้าจวนขององค์ชายแปด

หลังจากจัดการธุระเสร็จสิ้น เขาก็ไม่มีเวลาแม้แต่จะแวะกลับจวนอ๋องของตนเอง ต้องเร่งเดินทางต่อไปยังจวนขององค์ชายเก้าอิ้นถังและศาลจงเจิ้งในทันที

ในขณะที่อิ้นเจินกำลังยุ่งอยู่กับการถ่ายทอดพระราชโองการของฮ่องเต้ ทางด้านเรือนฉยงฮวาของซูเหยา ตู้รั่วก็กำลังรายงานความคืบหน้าของเรื่องราวต่างๆ ให้นางฟัง โดยมีองครักษ์เงาสิบเก้าซึ่งปลอมตัวเป็นสาวใช้ยืนอยู่เคียงข้าง

เมื่อได้ฟังว่าองค์ชายสาม องค์ชายแปด และองค์ชายเก้าที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ถูกลงทัณฑ์ให้ไปกักบริเวณที่ตรอกเฟิงเจี่ย โดยให้มีผลในทันที ต่อให้มีราชโองการอภัยโทษทั่วแผ่นดินก็ละเว้นไม่ได้ และไม่อนุญาตให้กลับเมืองหลวงหากไร้ราชโองการเรียกตัว

ซูเหยาค่อนข้างพึงพอใจกับบทลงโทษนี้ คังซีฮ่องเต้ไม่อาจหักพระทัยสังหารโอรสของตนเองได้ แต่พระองค์ก็สามารถขับไล่พวกเขาออกจากเมืองหลวงและลิดรอนสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ได้

สภาพความเป็นอยู่ในตรอกเฟิงเจี่ยนั้นแร้นแค้นและมีการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด พวกมันย่อมไม่อาจสร้างความวุ่นวายได้อีกต่อไป ถือเป็นการระบายแค้นแทนเฟิงเซิงกับมู่จินไปด้วยในตัว รอให้อีกไม่กี่ปีผ่านไป...

ซูเหยาดึงสติกลับมาจากห้วงความคิด แล้วหันไปมององครักษ์เงาสิบเก้าที่อยู่ในคราบของสาวใช้ฝูหลิงยืนสำรวมอยู่อีกด้าน นางแย้มยิ้มและให้คำมั่นว่า "ครั้งนี้เจ้าปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จลุล่วงด้วยดี นับจากนี้ไป จะไม่มีองครักษ์เงาสิบเก้าบนโลกใบนี้อีก จะมีเพียงเยี่ยนจิ่วเกอ ผู้ดูแลร้านเครื่องประทินโฉมสาขาเจียงหนานเท่านั้น"

"ข้าน้อยขอบพระคุณนายหญิงที่ประทานนามให้ขอรับ" เยี่ยนจิ่วเกอคุกเข่าลงคำนับด้วยความซาบซึ้งใจ "การเดินทางไปเจียงหนานในครั้งนี้ ข้าน้อยจะมิทำให้นายหญิงต้องผิดหวังอย่างแน่นอน"

องครักษ์เงาสิบเก้าเป็นหนึ่งในองครักษ์เงาที่อิ้นเจินส่งมาคอยคุ้มครองนางเมื่อหลายปีก่อน

ครั้งนี้ เขาเดินทางไปยังมณฑลกุ้ยโจวเพื่อสวมรอยเป็นตัวนางในนาม 'หมอเทวดาซู' จากนั้นจึงจัดฉากพลัดตกหน้าผาโดยไม่ทิ้งร่องรอยศพเอาไว้ หลังจากนั้นก็เร้นกายออกจากเมืองหลวงและมุ่งหน้าสู่เจียงหนานเพื่อรวบรวมข่าวกรองให้กับนาง