ตอนที่ 43 การค้นหาสูตรโอสถ

คืนแรกหลังจากแลกเปลี่ยนพรสวรรค์ราชันโอสถ หยางเทียนหลิงนอนหลับไม่สนิทนัก

ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มจอมปลอมของจ้าวเฟิง และสีหน้าลังเลใจแกมหนักใจของหลงจู๊ซุน หมุนวนอยู่ในหัวเขาราวกับโคมไฟหมุน

ความรู้สึกของการถูกกุมเส้นเลือดใหญ่นั้น ทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าการถูกทุบตีอย่างหนักเสียอีก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะที่ท้องฟ้ายังคงสลัว หยางเทียนหลิงก็เรียกตัวหลี่ชุนเหอมา

ในห้องหนังสือ เปลวตะเกียงน้ำมันยังคงวูบวาบ

"ท่านผู้นำตระกูล ท่านเรียกข้ามาหรือขอรับ?" หลี่ชุนเหอโค้งคำนับและยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เต็มเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น หลังจากได้รับการบำรุงดูแลมากว่าหนึ่งปี เขาไม่ใช่ชาวนาที่ผอมแห้งแรงน้อยตัวเหลืองซีดคนเดิมอีกต่อไป

หยางเทียนหลิงไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หยิบเงินห้าร้อยตำลึงออกมาจากลิ้นชักและดันไปตรงหน้าเขา

หลี่ชุนเหอตกใจและไม่กล้าขยับ "ท่านผู้นำตระกูล นี่มัน..."

"มีเรื่องให้เจ้าไปทำ มีแต่เจ้าเท่านั้นที่ไปได้ และต้องทำอย่างเงียบที่สุด" หยางเทียนหลิงเคาะข้อนิ้วเบาๆ ลงบนโต๊ะ

สีหน้าของหลี่ชุนเหอกลายเป็นจริงจังในทันที "ท่านผู้นำตระกูล โปรดสั่งมาได้เลย ชุนเหอจะไม่เกี่ยงงอนแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม"

"มันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น" หยางเทียนหลิงโบกมือ "เจ้าไปที่ตัวอำเภอ หรือเมืองอื่นๆ หาทางเอาสูตรโอสถมาให้ข้าสักหน่อย"

"สูตรโอสถ?" หลี่ชุนเหอประหลาดใจเล็กน้อย

"ใช่ สูตรโอสถที่ผู้ฝึกยุทธ์ใช้" สายตาของหยางเทียนหลิงจับจ้องมาที่เขา "สูตรพวกที่ช่วยสนับสนุนการบำเพ็ญเพียร และเพิ่มปราณโลหิต ไม่ว่าจะเป็นสูตรต้มน้ำยาสมุนไพร หรือสูตรทำยาพอก ข้าต้องการทั้งหมด"

สมองของหลี่ชุนเหอทำงานอย่างรวดเร็ว และเขาก็เข้าใจบางอย่างได้ในทันที "ท่านผู้นำตระกูลกำลังเตรียมของพวกนี้ให้คุณชายใช่ไหมขอรับ?"

คุณชายใหญ่หงอวี่ เริ่มฝึกฝนวิถียุทธ์แล้ว ส่วนคุณชายสามหงเหลย ก็มีพละกำลังมหาศาลติดตัวมาตั้งแต่เกิด ย่อมต้องเดินบนเส้นทางสายนี้ในอนาคต การที่ผู้นำตระกูลจะวางแผนล่วงหน้าก็ถือเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

หยางเทียนหลิงไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ เพราะนี่คือเหตุผลที่เขาต้องการ

เขาสั่งการต่อ "เน้นหาสูตรสำหรับขอบเขตหลอมเนื้อหนังและขอบเขตหลอมเส้นเอ็น จำไว้ ห้ามไปที่ร้านร้อยโอสถ และห้ามไปหอหุยชุนเด็ดขาด ให้ไปที่ร้านขายยาเล็กๆ หรือสอบถามจากหมอพเนจร จ่ายเงินให้หนัก แต่ต้องฉลาด อย่าให้ใครรู้เบื้องหลังของเจ้า และห้ามให้สาวมาถึงตระกูลหยางของเราได้อย่างเด็ดขาด"

"ชุนเหอเข้าใจแล้ว!" หลี่ชุนเหอเก็บเงินซ่อนไว้แนบตัวอย่างระมัดระวัง "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้"

"ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบ" หยางเทียนหลิงรั้งเขาไว้ "เรื่องนี้ต้องค่อยๆ ทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน ยิ่งคนสนใจน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เจ้าบอกคนอื่นไปว่าแปลงสมุนไพรของตระกูลกำลังขยายกิจการ และเจ้าจะเข้าอำเภอไปสานสัมพันธ์กับหาซื้อเมล็ดพันธุ์หายาก"

"ขอรับ ท่านผู้นำตระกูลรอบคอบมากขอรับ"

เมื่อมองตามแผ่นหลังของหลี่ชุนเหอที่เดินจากไป หยางเทียนหลิงก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

การมีพรสวรรค์ราชันโอสถเป็นเพียงก้าวแรก หากไม่มีสูตรโอสถ ก็เปรียบเสมือนมีวิชาสังหารมังกรแต่หาแม้แต่งูไม่เจอสักตัว

ในโลกนี้ เคล็ดวิชาและสูตรโอสถคือรากฐานที่แท้จริงของขุมกำลัง ความสามารถของตระกูลจ้าวในการก้าวขึ้นเป็นขุมกำลังระดับแปด ต้องอาศัยสิ่งต่างๆ มากกว่าแค่ประชากรและดินแดนอันกว้างใหญ่ไกลนัก

สามวันต่อมา หลี่ชุนเหอก็กลับมา

เขาไม่ได้ใช้ประตูใหญ่ แต่แอบย่องเข้ามาทางประตูหลังของลานบ้าน และตรงดิ่งไปที่ห้องหนังสือของหยางเทียนหลิง

"ท่านผู้นำตระกูล ข้าทำงานไม่พลาดขอรับ"

เขาหยิบห่อกระดาษน้ำมันเล็กๆ สองห่อออกมาจากอกเสื้อ และวางลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง

"ข้าไปตามร้านขายยาเล็กๆ ในอำเภอมาเจ็ดแปดแห่ง แล้วก็ผ่านพวกอันธพาลข้างถนน ข้าจึงสามารถซื้อสูตรสองสูตรนี้มาจากหมอชราคนหนึ่งได้ขอรับ"

หยางเทียนหลิงเปิดห่อกระดาษน้ำมันห่อแรกออก ภายในนั้นคือกระดาษหนังสีเหลืองที่มีตัวอักษรเล็กๆ เขียนด้วยหมึกอัดแน่นอยู่

ผงหลอมกายา

ส่วนผสมหลัก: รากโสมอายุร้อยปีสามเฉียน หญ้าเหล็กไหลหนึ่งต้น ดอกทองแดงแดงหนึ่งดอก...

ส่วนผสมเสริม:...

สรรพคุณ: กระตุ้นปราณโลหิต เสริมสร้างผิวหนังและเนื้อหนังโดยเฉพาะ สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตหลอมเนื้อหนังเพื่อใช้หลอมกายา

สายตาของหยางเทียนหลิงกวาดมองรายชื่อสมุนไพร และพรสวรรค์ราชันโอสถในหัวของเขาก็ทำงานโดยอัตโนมัติ

สรรพคุณของสมุนไพรเหล่านี้ หลักการของสัดส่วน และการเปลี่ยนแปลงเมื่อนำมาผสมกัน ปรากฏชัดเจนในใจเขาทันที

เขายังค้นพบอีกว่า มีส่วนผสมเสริมสองอย่างในสูตรนี้ที่เกินความจำเป็น หากนำสมุนไพรที่ถูกกว่าอีกชนิดมาใช้แทน สรรพคุณก็จะเพิ่มขึ้นอีกครึ่งส่วน

"สูตรนี้ราคาเท่าไหร่?"

"ห้าสิบตำลึงขอรับ" หลี่ชุนเหอตอบ "หมอชราบอกว่านี่เป็นความลับที่ใครๆ ก็รู้กันในอำเภอ สำนักยุทธ์หลายแห่งก็ใช้สูตรคล้ายๆ กันนี้ปูรากฐานให้กับศิษย์ใหม่"

หยางเทียนหลิงพยักหน้า และเปิดห่อกระดาษน้ำมันห่อที่สอง

ยาพอกคลายเส้นเอ็น

ส่วนผสมหลัก: หญ้าเอ็นวัวห้าเฉียน ยางตานำครึ่งตำลึง ไส้เดือนตากแห้งสามตัว...

สรรพคุณ: ทะลวงเส้นเอ็น เพิ่มความเหนียวของเส้นเอ็นและกระดูก เหมาะสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตหลอมเส้นเอ็น เพื่อใช้ทะลวงคอขวด

สูตรนี้ซับซ้อนกว่าผงหลอมกายามาก และสมุนไพรที่ใช้ก็แปลกประหลาดยิ่งกว่า

"แล้วอันนี้ล่ะ?"

"หนึ่งร้อยยี่สิบตำลึงขอรับ" หลี่ชุนเหอลดเสียงลง "อันนี้ได้มายากกว่ามาก คนที่ข้าไปหาบอกว่า ของพวกนี้ถือเป็นความลับที่ไม่ยอมถ่ายทอดกันของขุมกำลังต่างๆ แล้ว พวกที่ยอมขายก็มีแต่ผู้ฝึกยุทธ์พเนจรที่ร้อนเงินจนถึงทางตันเท่านั้นแหละ ข้าลองถามหาสูตรโอสถขอบเขตหลอมอวัยวะด้วยนะ..."

เขาส่ายหน้า "ไม่มีใครขายเลย มีคนบอกว่า สูตรโอสถขอบเขตหลอมอวัยวะแค่สูตรเดียว ก็พอที่จะตั้งสำนักในอำเภอ และกลายเป็นรากฐานของขุมกำลังระดับเก้าได้สบายๆ ใครจะไปยอมขายล่ะ? มันไม่ต่างอะไรกับขายสุสานบรรพบุรุษตัวเองเลย"

เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของหยางเทียนหลิงอยู่แล้ว

คนเรากินข้าวทีละคำ เดินทีละก้าว

แค่ได้สองสูตรนี้มาก็ถือเป็นความโชคดีที่เหนือความคาดหมายแล้ว

"เจ้าทำได้ดีมาก" หยางเทียนหลิงเก็บสูตรโอสถ "เก็บเงินที่เหลือไว้เถอะ ถือซะว่าเป็นรางวัลของเจ้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะต้องช่วยข้าอีกเรื่องหนึ่ง"

เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้

มันมีรายชื่อสมุนไพรทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับผงหลอมกายาและยาพอกคลายเส้นเอ็น

"ตามรายชื่อนี้ ไปกว้านซื้อมาจากร้านขายยาทุกแห่งในอำเภอ จำที่ข้าบอกไว้ก่อนหน้านี้ให้ดี ซื้อร้านละนิดร้านละหน่อย ไปหลายๆ รอบ อย่าให้ใครสังเกตเห็นว่าเรากำลังกว้านซื้อสมุนไพรบางชนิดในปริมาณมาก"

"เข้าใจแล้วขอรับ ท่านผู้นำตระกูล ท่านกลัว... ว่าตระกูลจ้าวกับหลงจู๊ซุนจะรู้เรื่องเข้าหรือขอรับ?"

"อืม" หยางเทียนหลิงไม่ปฏิเสธ "ก่อนที่เราจะแข็งแกร่งพอ สิ่งใดที่เราทำก็อาจจะกลายเป็นข้ออ้างให้คนอื่นมาควบคุมเราได้ เรื่องที่ข้าปรุงโอสถได้เอง ห้ามให้ใครรู้เป็นอันขาดในตอนนี้"

หลี่ชุนเหอพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม เก็บใบสั่งยา แล้วหันหลังเดินจากไป

เมื่อมองตามแผ่นหลังของเขา หยางเทียนหลิงก็เดินไปที่หน้าต่าง

ในลานบ้าน หงอวี่ ลูกชายคนโตก็นั่งฝึกท่ายืนม้าอยู่ เหงื่อชุ่มเสื้อผ้าไปหมด แต่เขาก็ยังกัดฟันทน

ด้วยพรสวรรค์ ผู้บำเพ็ญเพียรทรหด เขาดูเหมือนจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย

ไม่ไกลออกไป หงเหวิน ลูกชายคนรองถือลูกคิดเล็กๆ กำลังช่วยไป๋จิงคำนวณค่าใช้จ่ายในครอบครัวอย่างขะมักเขม้น

ไกลออกไปอีก ในลานหลังบ้าน มีเสียงฮึดฮัดของหงเหลย ลูกชายคนที่สาม กำลังยกแม่กุญแจหินก้อนเล็กๆ และเสียงหัวเราะ "คิกคัก" ของหงชาน ลูกสาวคนที่สี่ ที่กำลังวิ่งเล่นกับฝูงไก่และเป็ด

ทุกอย่างดูสงบสุขและกลมกลืน

และเขาจะต้องปกป้องความสงบสุขนี้ไว้ด้วยชีวิต

ห้าวันต่อมา สมุนไพรทั้งหมดก็ถูกเตรียมไว้อย่างเงียบๆ

หยางเทียนหลิงจัดแจงโรงเก็บฟืนที่เงียบสงบที่สุดในลานหลังบ้านให้โล่ง และตรวจดูประตูหน้าต่างด้วยตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครมารบกวนเขา

เขายกหม้อปรุงยาเซรามิกขนาดสูงครึ่งตัวคนเข้าไปข้างใน แล้วลงกลอนประตูด้านหลัง

ในโรงเก็บฟืน มีสมุนไพรหลายสิบชนิดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ส่งกลิ่นหอมของสมุนไพรและไม้ผสมปนเปกันไปหมด

หยางเทียนหลิงจุดเตาเล็กๆ ที่เตรียมไว้ เปลวไฟสีฟ้าอ่อนแลบเลียก้นหม้อเซรามิก

เขาไม่รีบร้อนที่จะเริ่ม แต่หลับตาลง ท่องสูตรผงหลอมกายาในใจซ้ำๆ หลายครั้ง

ในความคิดของเขา พรสวรรค์ราชันโอสถทำงานโดยอัตโนมัติ ลำดับการใส่สมุนไพรแต่ละชนิด การควบคุมความร้อน และจุดสำคัญในการหลอมรวมสรรพคุณทางยา ล้วนเปลี่ยนเป็นเส้นทางที่ชัดเจน ปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของเขา

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็ลืมตาขึ้น

เขายื่นมือออกไป หยิบสมุนไพรชนิดแรกขึ้นมาอย่างมั่นคง รากโสมอายุร้อยปี

จบตอน