ตอนที่ 42 การแลกเปลี่ยนพรสวรรค์เภสัชกร

"ท่านพี่"

ไป๋จิงเดินถือชามน้ำซุปร้อนๆ เข้ามา คิ้วของนางขมวดด้วยความกังวล

นางยื่นชามซุปให้หยางเทียนหลิง

"ดึกมากแล้ว ดื่มอะไรอุ่นๆ หน่อยเถอะ"

"ข้าไม่เหนื่อยหรอก" หยางเทียนหลิงรับชามซุปมา แต่ไม่ได้ดื่ม เขาเพียงแค่สัมผัสความอบอุ่นของชามด้วยมือ "เจ้าเพิ่งคลอดลูก ร่างกายยังอ่อนแออยู่ กลับไปพักผ่อนเถอะ"

เขามองดูไป๋จิงกลับเข้าห้องไป จากนั้นก็ไปปลอบโยนเด็กๆ ที่ตกใจกับความวุ่นวายในวันนี้ ก่อนจะหันไปสั่งการหลี่ชุนเหอ

"ขนเงินทั้งหมดเข้าไปในห้องเก็บของ คืนนี้เจ้ากับเถี่ยซานเฝ้าไว้ให้ดี ห้ามใครเข้าใกล้เด็ดขาด"

"ขอรับ ท่านผู้นำตระกูล!"

หลี่ชุนเหอพยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วเรียกคนคุ้มกันมาเริ่มขนกล่องเงิน

หยางเทียนหลิงกลับไปที่ห้องหนังสือเพียงลำพัง

เขาไม่ได้จุดตะเกียง เพียงแค่นั่งเงียบๆ อยู่ในความมืด ปล่อยให้ใบหน้าหยิ่งยโสและคำพูดดูถูกเหยียดหยามของจ้าวเฟิงดังก้องอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"กำไรหนึ่งส่วน ถือซะว่าเป็นค่าคุ้มครองจากตระกูลจ้าวก็แล้วกัน"

"ตราบใดที่เจ้าตั้งใจปลูกสมุนไพรอย่างซื่อสัตย์ ในอนาคตก็จะไม่มีใครในอำเภอชิงเจียงกล้าแตะต้องตระกูลหยางของเจ้าอีก"

นี่มันทานต่างหาก

นี่คือการให้ทานอย่างหน้าด้านๆ

ในสายตาของตระกูลจ้าว หยางเทียนหลิงก็เป็นแค่ห่านที่ออกไข่ทองคำ ให้พวกเขาเอาเปรียบได้ตามใจชอบเท่านั้น

เขาค่อยๆ หลับตาลง จิตสำนึกดิ่งลึกลงสู่เบื้องลึกของจิตใจ

แท่นบูชาสำริดโบราณลอยอยู่อย่างเงียบสงบในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด

【ตระกูล: ตระกูลหยาง】

【ผู้นำตระกูล: หยางเทียนหลิง (ขอบเขตหลอมเส้นเอ็น ขั้นสูงสุด)】

【โชคชะตาตระกูล: 100 แต้ม】

การไหลบ่าเข้ามาของความมั่งคั่งมหาศาล ทำให้แต้มโชคชะตาตระกูลทะลุขึ้นไปถึงเลขสามหลักเป็นครั้งแรก

ซึ่งนี่ควรจะเป็นเรื่องน่ายินดี แต่หยางเทียนหลิงกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย

เขาเปิดร้านค้าโชคชะตาตระกูลที่สว่างไสวละลานตาขึ้นมาโดยตรง

เคล็ดวิชาวิถียุทธ์ อาวุธเทวะ พรสวรรค์สายเลือด... ไอเท็มมากมายที่เปล่งประกายเย้ายวนใจไหลเวียนอยู่ตรงหน้า

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาอาจจะไม่ลังเลเลยที่จะเลือกเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งกว่าเดิม หรือแลกเปลี่ยนสมบัติที่เหมาะกับผู้ฝึกสายหลอมกายาให้หงเหลย

แต่การกระทำของจ้าวเฟิงในวันนี้ ทำให้เขาเกิดความคิดใหม่ขึ้นมา

กำลังทหารเป็นสิ่งสำคัญ แต่ถ้าหากเส้นเลือดใหญ่ถูกคนอื่นกุมไว้ ต่อให้มีกำลังทหารแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นได้แค่เครื่องมือหาเงินให้คนอื่นเท่านั้น

ตอนนี้เขาเปรียบเสมือนพ่อครัวฝีมือดี แต่ช่องทางในการซื้อวัตถุดิบกลับถูกผูกขาดโดยคนอื่น คนอื่นเป็นคนกำหนดราคาวัตถุดิบ และถ้าพวกเขาอารมณ์ไม่ดี ก็สามารถตัดแหล่งวัตถุดิบของเขาได้โดยตรงเลยด้วยซ้ำ

เขาต้องปลูกวัตถุดิบของตัวเอง วัตถุดิบที่คนอื่นไม่มี!

ความคิดของเขาค้นหาผ่านร้านค้าอย่างรวดเร็ว ข้ามพวกเคล็ดวิชาและอาวุธไป แล้วพุ่งเป้าไปที่หมวด "พรสวรรค์" โดยตรง

พรสวรรค์พิเศษต่างๆ เลื่อนผ่านไปทีละอัน

【อัจฉริยะทางธุรกิจ】: เพิ่มความเฉียบแหลมทางธุรกิจอย่างมาก ทำให้การวางแผนและกลยุทธ์ประสบความสำเร็จเสมอ ราคา: 70 แต้มโชคชะตาตระกูล

ดี แต่ก็ไม่ได้แก้ปัญหาพื้นฐานที่อยู่ตรงหน้า

【ปรมาจารย์ค่ายกล】: มีความเข้าใจค่ายกลอย่างลึกซึ้งติดตัวมาแต่เกิด สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง ราคา: 120 แต้มโชคชะตาตระกูล

แพงเกินไป และไม่มีประโยชน์ในระยะสั้น

ความคิดของเขายังคงเลื่อนลงไปเรื่อยๆ จนในที่สุด พรสวรรค์ที่เปล่งแสงสีเขียวอ่อนก็ดึงดูดความสนใจของเขาไว้ได้ทั้งหมด

【พรสวรรค์ราชันโอสถ】

【หมวดหมู่: พรสวรรค์ส่วนบุคคล】

【ผลลัพธ์: เพิ่มความเข้าใจและความผูกพันของโฮสต์ต่อสรรพคุณทางยาของพืชทุกชนิดอย่างมหาศาล เพิ่มอัตราความสำเร็จและคุณภาพในการปรุงน้ำยาสมุนไพรและโอสถอย่างมาก นี่คือรากฐานของการเป็นปรมาจารย์นักปรุงโอสถ】

【ราคา: 80 แต้มโชคชะตาตระกูล】

ปรุงโอสถ!

คำสองคำนี้ทำให้หัวใจของหยางเทียนหลิงเต้นรัว

ตอนนี้ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของเขาคืออะไร? ก็คือสมุนไพรคุณภาพสูงที่ได้มาจากพรสวรรค์ 【ความผูกพันกับต้นหญ้าและต้นไม้】 ไงล่ะ

แต่สมุนไพรพวกนี้ ก็เป็นแค่วัตถุดิบดิบๆ เท่านั้น

สิ่งที่เขาขายให้ตระกูลจ้าวคือแป้งสาลี สิ่งที่ตระกูลจ้าวเอาไปขายต่อคือซาลาเปาและหมั่นโถวสำเร็จรูป ซึ่งมูลค่าเพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่า

ถ้า... ถ้าเขาสามารถทำซาลาเปาเองได้ล่ะ?

ถ้าเขาสามารถนำสมุนไพรคุณภาพสูงเหล่านี้ไปปรุงเป็นน้ำยาสมุนไพรที่มีสรรพคุณดียิ่งขึ้น หรือแม้แต่โอสถที่เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ต่างใฝ่ฝันหาล่ะ?

ถึงตอนนั้น สิ่งที่เขาขายก็จะไม่ใช่แค่สมุนไพรธรรมดาๆ อีกต่อไป แต่จะเป็นสินค้าสำเร็จรูปที่หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว!

อำนาจการต่อรองจะกลับมาอยู่ในมือเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!

ตระกูลจ้าวยังอยากจะกดราคาอยู่อีกไหม?

เขา หยางเทียนหลิง อาจจะปฏิเสธไม่ขายให้ตระกูลจ้าวเลยก็ได้!

ในอำเภอชิงเจียง หรือแม้แต่ทั่วทั้งจังหวัดเทียนเหอ มีหลายขุมกำลังที่ขาดแคลนสมุนไพร แต่มีอีกหลายขุมกำลังยิ่งกว่าที่ขาดแคลนโอสถคุณภาพสูงจริงๆ!

ถึงตอนนั้น ก็จะไม่ใช่เขาที่เป็นฝ่ายไปอ้อนวอน แต่เป็นคนอื่นต่างหาก!

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็เติบโตอย่างบ้าคลั่งจนไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป

แต่ทว่า แปดสิบแต้มโชคชะตาตระกูล

ราคานี้ทำให้เขาลังเล

นี่แทบจะสูบไพ่ตายทั้งหมดของตระกูลไปจนหมดเกลี้ยง หากแลกไปแล้ว โชคชะตาตระกูลก็จะเหลือเพียงยี่สิบแต้มเท่านั้น ถ้าเกิดมีวิกฤตการณ์กะทันหันเกิดขึ้นอีก แต้มก็คงไม่พอแม้แต่จะแลกเคล็ดวิชาระดับเหลืองเสียด้วยซ้ำ

นี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่

ถ้าเขาแพ้ ตระกูลก็จะไม่เหลือไพ่ตายอีกเลยในช่วงไม่กี่ปีข้างหน้านี้

แต่ถ้าเขาชนะ... ในหัวของหยางเทียนหลิง ภาพใบหน้าของจ้าวเฟิงพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

และใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความหงุดหงิดของหลี่ชุนเหอ

รวมถึงสีหน้ากังวลของภรรยาของเขา

ช่างหัวความลังเลสิวะ!

ลูกผู้ชายจะใช้ชีวิตแบบโดนคนอื่นกดขี่ข่มเหงไปตลอดได้ยังไง!

เขา หยางเทียนหลิง มีชีวิตมาแล้วสองชาติ และในที่สุดเขาก็ได้พบกับรากฐานของตัวเอง และครอบครัวที่เขาอยากจะปกป้อง เขาไม่มีทางยอมฝากชะตากรรมของคนทั้งตระกูลไว้กับความสงสารและการให้ทานของคนอื่นเด็ดขาด!

"แลกเปลี่ยน 【พรสวรรค์ราชันโอสถ】!"

เขาคำรามในใจ

【โชคชะตาตระกูล - 80 แต้ม】

【ยินดีด้วย โฮสต์ ท่านได้รับพรสวรรค์: พรสวรรค์ราชันโอสถ】

แสงบนแท่นบูชากะพริบเล็กน้อย กระแสข้อมูลที่เย็นเยียบและล้ำลึกก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของหยางเทียนหลิงในพริบตา

มันไม่ใช่เคล็ดวิชา ไม่ใช่ความทรงจำ แต่มันคือสัญชาตญาณ

เป็นความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับพืชและสรรพคุณทางยา ที่หยั่งรากลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของเขา

ตู้ม!

หยางเทียนหลิงเบิกตากว้าง

โลกในมุมมองของเขาเปลี่ยนไปแล้ว

บนโต๊ะทำงาน ในถ้วยชาที่เย็นชืดไปนานแล้ว เส้นใยของใบชา และปราณเย็นจางๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใน ล้วนปรากฏชัดเจนในการรับรู้ของเขา

นอกหน้าต่าง วัชพืชที่ดูไร้ค่าตรงมุมกำแพงลานบ้าน เขาก็ยังสามารถ "ได้กลิ่น" ของสรรพคุณทางยาห้ามเลือดที่ซ่อนอยู่ในรากและลำต้นของมันได้

เขาเดินออกไปที่ลานบ้าน และเด็ดใบกล้วยไม้หยกทองจากแปลงสมุนไพรมาใบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ

เขาคลึงมันเบาๆ ด้วยปลายนิ้ว

เมื่อก่อน เขาสามารถบอกได้แค่ว่าสมุนไพรชนิดนี้มีคุณภาพดี

แต่ตอนนี้ เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าใบไม้ใบนี้มีพลังยาซ่อนอยู่มากน้อยแค่ไหน ส่วนไหนบริสุทธิ์ที่สุด ส่วนไหนมีสิ่งเจือปน วิธีไหนที่จะสกัดเอาแก่นแท้ของมันออกมาได้มากที่สุด และถ้าเอามันไปผสมกับสมุนไพรชนิดอื่นอีกสองสามอย่าง จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นบ้าง... การผสมผสานนับไม่ถ้วน ความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน หลั่งไหลเข้ามาในหัวเขาราวกับเกลียวคลื่น

นี่คือพรสวรรค์ราชันโอสถ!

สัญชาตญาณที่สามารถเปลี่ยนของเน่าเปื่อยให้กลายเป็นของวิเศษได้!

หยางเทียนหลิงยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ สัมผัสพลังใหม่นี้ ความรู้สึกอึดอัดและความอัปยศที่เกิดจากตระกูลจ้าวถูกพัดหายไปจนหมดสิ้น

เขาก้มหน้าลงและแบมือออก

มือคู่นี้ ในอดีตทำได้แค่ทำนาและฝึกวรยุทธ์เท่านั้น

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มันจะสามารถควบคุมสรรพคุณทางยาและปรุงโอสถได้แล้ว

พึ่งภูเขา ภูเขาก็ถล่ม พึ่งคน คนก็หนี

จากนี้ไป ข้า หยางเทียนหลิง จะเป็นที่พึ่งพิงให้ตระกูลหยางของข้าเอง!

แน่นอนว่า พรสวรรค์อย่างเดียวยังไม่พอ เขาต้องการสูตรโอสถด้วย โดยเฉพาะสูตรโอสถสำหรับขอบเขตหลอมอวัยวะขึ้นไป

ของพวกนั้นล้วนเป็นความลับที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างเข้มงวดของขุมกำลังต่างๆ

หยางเทียนหลิงเงยหน้าขึ้น มองไปทางทิศทางของตัวเมืองอำเภอชิงเจียง ค่ำคืนที่มืดมิด ราวกับสัตว์ร้ายตัวยักษ์ที่พร้อมจะกลืนกินผู้คน

เขารู้ดีว่า ความท้าทายใหม่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

จบตอน