บทที่ 34 ช่องว่างแห่งความแข็งแกร่ง, จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของอาคุตสึ

บทที่ 34 ช่องว่างแห่งความแข็งแกร่ง, จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของอาคุตสึ

ในไม่ช้า ทั้งสองก็ไปยืนอยู่บนคอร์ตเทนนิส โดยมี ชิโตเสะ ทำหน้าที่เป็นกรรมการ

“อัจฉริยะที่ คามิชิโระ รัน ให้ความสำคัญ ขอดูฝีมือหน่อยก็แล้วกัน” ทาจิบานะ คิปเป จ้องมอง อาคุตสึ พลางคิดในใจ

“ฉันมาที่นี่เพื่อโค่นเจ้านั่น และก่อนจะถึงตอนนั้น ฉันจะไม่ยอมแพ้อีกเด็ดขาด” อาคุตสึ จ้องเขม็งไปที่ ทาจิบานะ คิปเป อย่างดุร้าย พลางคิดในใจ

“นายเสิร์ฟก่อนเลย” ทาจิบานะ คิปเป โยนลูกเทนนิสให้ อาคุตสึ และฝ่ายหลังก็ไม่ปฏิเสธ

“ฉันจะบดขยี้ทุกคนให้แหลก” อาคุตสึ เดาะลูกเทนนิส แววตาของเขาคมกริบ

“ฮึ!” เขาโยนลูกขึ้นไปและหวดมันอย่างรุนแรง

“ความเร็วอะไรกันเนี่ย” ประกายความเคร่งขรึมฉายวาบในดวงตาของเหล่าตัวจริงที่อยู่ข้างคอร์ต

ท่าทางการจับไม้ของ อาคุตสึ นั้นดูมือสมัครเล่นมาก แต่เขากลับสามารถหวดลูกเทนนิสด้วยความเร็วขนาดนี้ได้

นี่แสดงให้เห็นว่าร่างกายของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก

หากเขาได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นทางการ ความแข็งแกร่งของเขาจะก้าวกระโดดอย่างแน่นอน

“พละกำลังไม่เลวเลย แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้ คามิชิโระ รัน ให้ความสำคัญได้ขนาดนั้นหรอกนะ” ในสายตาของ ทาจิบานะ คิปเป อาคุตสึ ยังมีข้อบกพร่องอยู่อีกมาก

“ไปสิ” ลูกเทนนิสพุ่งกลับไปยังครึ่งคอร์ตอีกฝั่งของ อาคุตสึ ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมในทันที

เขาจงใจใส่สปินเข้าไปเล็กน้อย ทำให้ลูกวาดเป็นเส้นโค้งขณะพุ่งตรงไปยังมุมเบสไลน์

สำหรับมือใหม่ ลูกโค้งแบบนี้จะมีความหลอกตาอยู่ในระดับหนึ่ง

เมื่อวิ่งไปในจุดที่พวกเขาคิดว่าลูกจะตก เส้นโค้งที่ลูกสร้างขึ้นจะทำให้พวกเขาตระหนักว่ากะจุดตกผิด ซึ่งท้ายที่สุดจะทำให้พวกเขาต้องวิ่งเตลิดตั้งรับอย่างทุลักทุเล

ผ่านการวิ่งที่เหนื่อยล้าและการกะจังหวะผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความมั่นใจของพวกเขาจะถูกบั่นทอน

อาคุตสึ หลงกลเข้าจริง ๆ

เมื่อเขาวิ่งอย่างปราดเปรียวไปยังจุดตกเพื่อเตรียมรับลูก เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าลูกเทนนิสโค้งตัวกลางอากาศ มุ่งหน้าไปยังเบสไลน์ทางขวาที่ไกลออกไปอีก

หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปก็คงจะเสียแต้มนี้ไปแล้ว แต่ อาคุตสึ คือมนุษย์ที่มีประสาทสัมผัสทางกีฬาอันทรงพลัง

เขาออกแรงถีบเท้า พุ่งตัวไปทางขวาราวกับชีตาห์ ท่อนบนของเขาเอนไปข้างหน้า มองแวบแรก เขาดูเหมือนชีตาห์ที่กำลังวิ่งล่าเหยื่อ

มือขวาที่ถือไม้เทนนิสของเขายื่นออกไปข้างหน้า เหยียดออกจนสุด

“เป็นไปได้ยังไง? ท่าแบบนั้นเขายังไม่เสียสมดุลอีกเหรอ?” ท่วงท่าของ อาคุตสึ ทำให้เกิดเสียงอุทานจากข้างคอร์ต

แม้แต่ ชิโตเสะ และ ทาจิบานะ คิปเป ก็ยังหรี่ตาลง แววตาเคร่งขรึมฉายวาบขึ้น

ปัง! ลูกเทนนิสถูกหวดกลับไป

หลังจากที่ อาคุตสึ ตวัดไม้ ร่างกายของเขาควรจะถลำไปข้างหน้าตามแรงเฉื่อย แต่เขากลับสามารถปรับตัวได้ในชั่วพริบตา ทรงตัวได้มั่นคง ใช้ข้อเท้าออกแรง และบิดลำตัวกลับมา พร้อมที่จะรับมือกับการตีโต้ลูกต่อไปได้อย่างเต็มที่

ท่วงท่าที่ผิดมนุษย์มนาแบบนี้สร้างความเสียหายต่อข้อเท้ามาก แต่เมื่อดู อาคุตสึ แล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถรับมือกับท่วงท่านี้ได้

“มิน่าล่ะ คามิชิโระ รัน ถึงได้ให้ความสำคัญกับเขานัก ความยืดหยุ่นของร่างกายเขาน่าทึ่งมาก แถมพละกำลังระเบิดก็ไม่ขาดเลยสักนิด” ทาจิบานะ คิปเป คิดในใจ ฟุตเวิร์กของเขาไม่ได้ช้าลงเลย เขาหวดไม้เทนนิสอย่างดุดัน ตีลูกไปยังอีกครึ่งคอร์ตของ อาคุตสึ

“อะไรเนี่ย? มีดีแค่นี้เองเหรอ?” อาคุตสึ ตะโกนอย่างหยิ่งยโส วิ่งไปถึงจุดตกภายในเสี้ยววินาที กล้ามเนื้อแขนของเขาปูดโปนขณะที่เขาหวดอย่างแรง

แป๊ก! ภายใต้พละกำลังอันมหาศาล ลูกเทนนิสดูเหมือนจะบิดเบี้ยวเสียทรง สะท้อนกลับไปหา ทาจิบานะ คิปเป ด้วยความเร็วสูง

พลังรุนแรงมาก

ชั่วพริบตาที่ไม้เทนนิสสัมผัสกับลูก รูม่านตาของ ทาจิบานะ คิปเป ก็หดเกร็งเล็กน้อย

“ทั้ง ๆ ที่เป็นแค่มือใหม่หัดเล่นแท้ ๆ แต่กลับพึ่งพาแค่พรสวรรค์ทางร่างกายของตัวเองเพื่อเล่นเทนนิสแบบนี้ มันน่าทึ่งมากจริง ๆ”

“ฟุโดมิเนะ กำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง”

ทาจิบานะ คิปเป เผยรอยยิ้มออกมา และออร่าของเขาก็น่าเกรงขามยิ่งขึ้นไปอีก

หืม?

ในสายตาของ อาคุตสึ ทาจิบานะ คิปเป ดูเหมือนจะกลายร่างเป็นราชสีห์ที่กำลังหมอบซุ่ม

ปัง! ด้วยเสียงระเบิดดังสนั่น ลำแสงสีเหลืองก็พุ่งผ่านไปในชั่วพริบตา กระแทกพื้นข้างเท้าของ อาคุตสึ และลอยออกไป

“15–0”

อาคุตสึ ยืนตะลึงอยู่กับที่ ยังคงค้างอยู่ในท่าจับไม้เทนนิส เหงื่อเย็น ๆ ไหลรินลงมาตามหน้าผากโดยไม่ได้ตั้งใจ

“เร็วมาก!” เขาหันขวับไปมองลูกเทนนิส ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ความรู้สึกไร้พลังนี้ทำให้เขาโกรธ

ตั้งแต่แพ้ให้กับ คามิชิโระ รัน คราวก่อน เขาก็ตระหนักได้ว่าเทนนิสไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดไว้เลย

เขาไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับยอดฝีมือเร็วขนาดนี้

ความเร็วลูกของ ทาจิบานะ คิปเป นั้นเร็วมาก เร็วเสียจนสายตาของเขาแทบจะตอบสนองไม่ทัน แต่ส่วนที่อันตรายที่สุดก็คือออร่าต่างหาก

อาคุตสึ สัมผัสได้ถึงแรงกดดันราวกับกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ป่า

สัตว์ป่า

หมอนี่น่าสนใจดีนี่

สายตาของ อาคุตสึ เปลี่ยนไป

เขาโยนลูกขึ้นไป ดวงตาเต็มไปด้วยความดุร้าย และตวัดไม้เทนนิสอย่างรุนแรง

ปัง! วินาทีต่อมา ลูกบอลก็พุ่งกลับมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม และกระดอนออกนอกคอร์ตไป

“30–0”

อาคุตสึ เสิร์ฟลูกต่อไป และผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม; เมื่ออยู่ต่อหน้า ทาจิบานะ คิปเป ที่เอาจริงเต็มที่ เขาก็ไม่สามารถแม้แต่จะตีโต้กลับไปได้เลย

“40–0”

“เกม 1–0 ทาจิบานะ คิปเป เป็นฝ่ายนำ”

ในเวลาเพียงแค่หนึ่งนาที เขาต้องเสียเกมเสิร์ฟของตัวเองไปเสียแล้ว

“จุ๊ ๆ ๆ รองกัปตันทาจิบานะน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว อาคุตสึ คนนี้ไม่มีทางรับมือเขาได้เลยสักนิด”

“พรสวรรค์ทางร่างกายของ อาคุตสึ น่าทึ่งมาก แต่เทคนิคของเขาอ่อนหัดเกินไป”

“ความแข็งแกร่งของ อาคุตสึ ตอนนี้น่าจะพอ ๆ กับพวกเราสินะ?” เหล่าตัวจริงปรึกษากัน ความรู้สึกถึงวิกฤตการณ์เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

จุดเริ่มต้นของคู่แข่งคนนี้ก็เทียบเท่ากับพวกเขาแล้ว และถ้าเขาได้รับการฝึกฝน เขาก็จะแซงหน้าพวกเขาไปอย่างรวดเร็วแน่นอน

ตอนนี้ ตำแหน่งตัวจริงสามตำแหน่งถูกแย่งไปอย่างมั่นคงแล้ว

นั่นก็คือ ชิโตเสะ, คามิชิโระ รัน และ ทาจิบานะ คิปเป ตามลำดับ

ตำแหน่งตัวจริงเหลืออยู่ไม่มากแล้ว

สิทธิ์ในการเสิร์ฟเปลี่ยนฝั่งมายัง อาคุตสึ

แม้จะถูกแย่งเกมไปแบบดื้อ ๆ แต่ อาคุตสึ ก็ยังคงความเยือกเย็นเอาไว้ได้ ซึ่งนั่นก็ผิดความคาดหมายของ คามิชิโระ รัน

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับ อาคุตสึ มักจะทำร้ายคนอื่นอยู่ตลอดเวลา เขาคุ้นเคยกับการใช้ความก้าวร้าวเพื่อปกปิดตัวเอง

ดูเหมือนว่า...

หลังจากเผชิญกับความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับก่อนหน้านี้ เขาก็คงจะตระหนักอะไรบางอย่างได้แล้วเหมือนกัน

คามิชิโระ รัน เชื่อมาตลอดว่า สัญชาตญาณสัตว์ป่า นั้นมีอยู่ในตัวของทั้ง ทาจิบานะ และ อาคุตสึ

สัญชาตญาณสัตว์ป่า นี้จะช่วยให้พวกเขาสามารถพัฒนาศักยภาพทางร่างกายของตัวเองได้อย่างเต็มที่และเดินบนเส้นทางของตัวเองได้

เมื่อเทียบกับ ทาจิบานะ แล้ว พรสวรรค์ทางร่างกายของ อาคุตสึ นั้นเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากถูกตัวเอกต้อนให้จนมุมในเนื้อเรื่องต้นฉบับ พรสวรรค์ทางร่างกายของเขาก็ระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์ ปล่อยให้ สัญชาตญาณสัตว์ป่า เข้าครอบงำร่างกาย การเล่นด้วยสัญชาตญาณทำให้ร่างกายของเขาแสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นและพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมาด้วยซ้ำ

ดังนั้น...

คามิชิโระ รัน จึงตั้งตารอคอยว่า อาคุตสึ จะสามารถเรียนรู้อะไรได้บ้างจากการแข่งขันกับ ทาจิบานะ คิปเป

“จริง ๆ แล้ว นายก็มีหัวใจที่รักเทนนิสเหมือนกันนี่นา” คามิชิโระ รัน บ่นพึมพำกับตัวเอง

อาคุตสึ คือคนที่แยกแยะความดีความเลวได้ยาก; เขาสามารถโจมตีทำร้ายร่างกายคนอื่นอย่างโหดเหี้ยม แต่เขาก็ยังเคยก้าวออกมาเพื่อช่วยเหลือตัวเอกหลังจากที่ตัวเอกสูญเสียความทรงจำ เพื่อให้เขาได้ความทรงจำกลับคืนมา

เขาเก่งกีฬาทุกประเภทและไม่เคยล้มเหลวเลย แต่เขากลับหัวเราะออกมาหลังจากแพ้ให้กับตัวเอก

ในความเป็นจริง เขาโหยหาความพ่ายแพ้ และยังโหยหาที่จะพบกับกีฬาที่เขารักอย่างแท้จริง

“น่าสนใจ น่าสนใจมากจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีคนเก่ง ๆ อยู่เยอะขนาดนี้” อาคุตสึ เผยรอยยิ้มอันดุร้าย จ้องมอง ทาจิบานะ อย่างเขม็ง

“และก็เพราะแบบนี้แหละ การเอาชนะแกถึงได้น่าสนใจยิ่งกว่าเดิม ไม่ใช่แค่แกนะ แต่รวมถึงเจ้านั่นและก็เจ้านั่นด้วย” อาคุตสึ ชี้ไปที่ ชิโตเสะ และ คามิชิโระ รัน ตามลำดับ

“จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันรุนแรงแบบนั้น ดูเหมือนว่าเรื่องต่าง ๆ ชักจะน่าสนใจขึ้นมาแล้วแฮะ” ตัวจริงคนอื่น ๆ เริ่มสนใจ

การที่สามารถยิ้มออกมาได้ขณะที่แข่งกับ ทาจิบานะ สภาพจิตใจของเด็กใหม่คนนี้ก็แข็งแกร่งไม่เบาเลยนะ

“ฉันขอชื่นชมความมุ่งมั่นของนายนะ แต่ในตอนนี้ ช่องว่างระหว่างพวกเรามันยังกว้างเกินไป” ทาจิบานะ คิปเป มอง อาคุตสึ อย่างจริงจัง “ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของนายออกมาซะ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล