บทที่ 15 คำชี้แนะ

บทที่ 15 คำชี้แนะ

หลังจากการแข่งขันจบลง บางคนก็ดีใจ ในขณะที่บางคนก็เศร้าซึม

สิ่งที่พวกเขามีเหมือนกันก็คือ ทุกคนต่างหมดเรี่ยวแรงจนต้องลงไปนอนแผ่หราอยู่บนสนามหญ้า ขยับตัวไม่ไหว

“ความอึดของพวกเขาย่ำแย่เกินไปครับ ยังไม่ถึงค่าเฉลี่ยระดับคันโตด้วยซ้ำ ความอึดของ คามิโอ อากิระ เข้าขั้นเลวร้ายเป็นพิเศษ อิชิดะ เท็ตสึ มีพละกำลังที่ดี ผมขอแนะนำให้เสริมการฝึกความอึดและพละกำลัง ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาเข้าสู่ระดับคันโตได้อย่างรวดเร็ว อิบุ ชินจิ มีความสมดุลในทุกด้าน ผมขอแนะนำให้เสริมการฝึกซ้อมแบบรอบด้าน ในปัจจุบัน ความแข็งแกร่งของสมาชิกตัวจริงเหล่านี้ค่อนข้างจะอ่อนแอครับ”

ทีมมืออาชีพส่งมอบรายงานการวิเคราะห์ให้ในทันที

คามิชิโระ รัน รับรายงานมา ซึ่งมีระดับการประเมินของผู้เล่นแต่ละคนอยู่

จากระดับ F ถึง S ศักยภาพของผู้เล่นโดยพื้นฐานแล้วจะอยู่ที่ระดับ B ขึ้นไป ผู้เล่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่าง คามิโอ อากิระ, อิชิดะ เท็ตสึ และ อิบุ ชินจิ ได้รับการประเมินในระดับ A

“พวกเขาเพียงแค่ต้องการเวทีที่เหมาะสม แล้วความแข็งแกร่งของพวกเขาจะพัฒนาแบบก้าวกระโดด อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พวกเขาจำเป็นต้องทุ่มเทความพยายามให้มากกว่าคนทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด”

คามิชิโระ รัน เดินถือรายงานตรงไปยังเหล่าสมาชิกที่กำลังหมดสภาพ

“ทุกคน ทำได้ดีมาก ผลงานของพวกนายค่อนข้างดีเลยล่ะ และมันก็ทิ้งความประทับใจให้ฉันอย่างลึกซึ้งเลย”

คามิชิโระ รัน ส่งยิ้ม

“แต่ถึงอย่างนั้น ข้อบกพร่องของทุกคนก็ยังเห็นได้ชัดเจนอยู่ดี เมื่อเทียบกับตัวจริงของ เฮียวเทย์ และ ริคไค แล้ว ช่องว่างนั้นถือว่ามหาศาลมาก”

คำพูดของ คามิชิโระ รัน ไม่ได้ทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกไม่พอใจ

เพราะพวกเขารู้ดีว่าสิ่งเหล่านี้คือความจริงที่ขมขื่น

“นับจากนี้ไป พวกนายจะต้องจัดการแข่งขันแบบนี้เป็นประจำ ผู้ชนะในแต่ละแมตช์จะได้รับคะแนนสะสม และคะแนนเหล่านี้จะเป็นกุญแจสำคัญในการก้าวขึ้นเป็นตัวจริง”

“ในขณะเดียวกัน พวกนายก็จะได้รับการฝึกซ้อมแบบปรับแต่งเฉพาะบุคคลในช่วงสองสัปดาห์ต่อจากนี้”

“อิบุ ชินจิ ตามฉันมาสิ”

คามิชิโระ รัน เดินออกจากคอร์ต

อิบุ ชินจิ กดข่มความสงสัยในใจเอาไว้ แล้วรีบเดินตามไปทันที

“กัปตันต้องการอะไรจากเขากันนะ? หรือว่าจะช่วยชี้แนะทักษะเทนนิสให้เขางั้นเหรอ?”

เมื่อมองตามแผ่นหลังที่เดินจากไป เหล่าสมาชิกชมรมก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก

“หมอนั่น อิบุ เอาชนะ คามิโอ ไปได้ ตอนนี้เขาน่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากกัปตันและรองกัปตันแล้วล่ะ”

“ดูเหมือนว่าตำแหน่ง เดี่ยวมือ 3 จะตกเป็นของ อิบุ แล้วล่ะมั้ง”

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยรอบตัว ความปรารถนาที่จะเอาชนะของ คามิโอ ก็ถูกจุดประกายขึ้น

“...คราวหน้าฉันจะไม่แพ้แน่...”

คามิโอ คิดในใจ

“เลิกมองได้แล้ว แทนที่จะมาเสียเวลาคุยกันเรื่องนี้ พวกนายรีบไปเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองดีกว่า ผลงานของพวกนายในแมตช์นี้น่ะมันเข้าขั้นเลวร้ายเลยนะ”

ทาจิบานะ คิปเป ก้าวออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แผ่อำนาจกดดันออกมา และเหล่าสมาชิกชมรมก็เงียบกริบในทันที

“หยิบไม้เทนนิสของนายขึ้นมา แล้วมาแข่งกับฉันสักแมตช์”

เมื่อเดินมาถึงคอร์ตข้าง ๆ คามิชิโระ รัน ก็โยนไม้เทนนิสให้ อิบุ ชินจิ ในขณะที่เขาหยิบไม้เทนนิสธรรมดาขึ้นมาอันหนึ่ง

แม้ว่า อิบุ ชินจิ จะยังคงรู้สึกเหนื่อยล้าทางร่างกาย แต่เขาก็ไม่อยากพลาดโอกาสอันหาได้ยากที่จะได้ดวลกับยอดฝีมือ เขาจึงเดินลงไปในสนาม

“มาสิ เสิร์ฟเลย”

ลูกเทนนิสถูกตีเบา ๆ ไปทาง อิบุ ชินจิ

“...กัปตันต้องการอะไรกันแน่? ทำไมจู่ ๆ ถึงมาแข่งกับฉันล่ะ? ตอนนี้ฉันแทบไม่เหลือแรงแล้วนะ...”

อิบุ ชินจิ กดข่มความสงสัยในใจ โยนลูกเทนนิสขึ้นไป แล้วกดไม้ลงหวดอย่างแรง

ปัง!

ลูกเทนนิสพุ่งทะยานราวกับลำแสงสีเหลืองตรงไปยัง คามิชิโระ รัน

“ช้าเกินไป ปรับหน้าไม้ของนายลงอีก 10 องศา”

คามิชิโระ รัน พูดเสียงดัง

“...กัปตันกำลังชี้แนะฉันอยู่งั้นเหรอ?...”

อิบุ ชินจิ ทำตามคำแนะนำของ คามิชิโระ รัน และตีโต้ลูกที่พุ่งเข้ามากลับไป

“มีท่าทางที่ไม่จำเป็นเยอะเกินไป อิบุ นายรู้ไหมว่าปัญหาในการเล่นเทนนิสของนายคืออะไร?”

คามิชิโระ รัน ตีโต้ลูกกลับไปอย่างง่ายดายไร้ความพยายามแล้วเอ่ยถาม

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา อิบุ ชินจิ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“...ปัญหาในเทนนิสของฉันคืออะไรงั้นเหรอ? ความเร็วของฉันสู้ คามิโอ ไม่ได้ และพละกำลังก็สู้ อิชิดะ ไม่ได้ แต่เทคนิคของฉันเหนือกว่าพวกเขานะ ฉันเป็นนักเทนนิสสายเทคนิคต่างหาก...”

“เรื่องเทคนิคเหรอครับ?”

เขาวิ่งไปยังจุดตกของลูก แล้วหวดลูกไปยังฝั่งตรงข้ามที่ คามิชิโระ รัน ยืนอยู่

“เมื่อพื้นฐานของนักเทนนิสอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน เทคนิคนี่แหละที่จะเป็นตัวตัดสินผลแพ้ชนะ พื้นฐานเทคนิคที่แข็งแกร่งจะช่วยให้ผู้เล่นสามารถเชี่ยวชาญทักษะที่เป็นไม้ตายได้”

คามิชิโระ รัน หวดลูกไปยังฝั่งตรงข้ามกับที่ อิบุ ชินจิ ยืนอยู่ เขาพูดขึ้นในช่วงจังหวะที่ตีโต้ลูกกลับไป

“อย่างไรก็ตาม ในจุดที่นายยืนอยู่ตอนนี้ นายยังไม่สามารถเชี่ยวชาญทักษะที่เสถียรได้เลยแม้แต่อย่างเดียว”

“อีกเดี๋ยวผมก็จะเชี่ยวชาญ สปอต ได้แล้วครับ”

อิบุ ชินจิ วิ่งไปอีกฝั่ง ง้างไม้เทนนิส และหวดลูกโต้กลับไปอย่างยากลำบาก

“อีกเดี๋ยว? การแข่งขันระดับเขตจะเริ่มเดือนหน้านี้แล้วนะ”

“หลักการของ สปอต คือการใช้ลูกท็อปสปินและแบ็กสปิน เพื่อทำให้กล้ามเนื้อของคู่แข่งเกิดอาการหดเกร็ง อัตราความสำเร็จยังไม่สูงนัก และมันยังต้องการการตีโต้อย่างยาวนานเพื่อปูพื้นฐานด้วย”

“แต่ในความเป็นจริง ตราบใดที่นายปรับแต่งการตีโต้ของนายอย่างละเอียดตามสปินของลูก นายก็จะสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของ สปอต ได้อย่างมหาศาล”

“อย่างลูกนี้ไง: สังเกตสปินของลูกขณะที่ตั้งรับให้ดี จุดตกของลูกท็อปสปินจะพุ่งมาข้างหน้ามากกว่า ดังนั้นนายจึงสามารถเพิ่มสปินได้ด้วยการปรับตำแหน่งหน้าไม้ของนาย แบบนี้ไง”

คามิชิโระ รัน ปรับเปลี่ยนมุมหน้าไม้ของเขาแล้วหวดโต้กลับไป ลูกบอลพุ่งไปยังอีกฝั่งด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม

แฮ่ก... แฮ่ก...

พละกำลังของ อิบุ ชินจิ ที่ร่อยหรออยู่แล้ว ทำให้ขาทั้งสองข้างของเขารู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว

เอี๊ยด...

เมื่อลูกพุ่งเข้าชนหน้าไม้ สปินอันทรงพลังก็ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

“...สังเกตสปินตอนที่ลูกกำลังลอยข้ามมา แล้วปรับเปลี่ยนท่วงท่าตามงั้นเหรอ? แม่นยำ นี่มันแม่นยำเกินไปแล้ว...”

อิบุ ชินจิ กัดฟันกรอดแล้วหวดลูกโต้กลับไป แต่ภายใต้สปินอันทรงพลัง ลูกเทนนิสกลับกระดอนออกนอกเส้นไป

“...แค่ใส่สปินลงไป ก็ทำให้ลูกมันรับยากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย นี่คือความแข็งแกร่งของกัปตันงั้นเหรอ? น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ...”

อิบุ ชินจิ มองดูแขนขวาของตัวเอง มันกำลังสั่นระริกอยู่จริง ๆ

“...หรือว่านี่จะคือ...”

ข้อสันนิษฐานหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา และสีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้น

“...ร่างกายของฉันตอบสนองหลังจากตีโต้ไปแค่ไม่กี่ลูกเองงั้นเหรอ? ไม่มีทางน่า?...”

“ย้าก!”

อิบุ ชินจิ กระโดดขึ้น เสิร์ฟลูกออกไป แล้วจ้องมองมันอย่างเขม็ง

การแรลลี่สำหรับแต้มนี้เริ่มต้นขึ้น

ในเวลาเพียงแค่หนึ่งนาที อิบุ ชินจิ ก็เอาแต่วิ่งพล่านไปทั่วคอร์ต ในขณะที่ คามิชิโระ รัน ฝั่งตรงข้ามกลับยืนสงบนิ่งอยู่กับที่ หวดโต้ลูกที่พุ่งมาราวกับขีปนาวุธนำวิถีกลับไปได้อย่างง่ายดาย

อิบุ ชินจิ เข้าใจแล้ว ด้วยการใส่สปินลงไปในลูก คามิชิโระ รัน ทำให้ทุกลูกที่เขาโต้กลับไปพุ่งตรงไปยังจุดตกจุดเดียวกันเสมอ เพื่อที่จะสูบพละกำลังของเขาอย่างต่อเนื่อง

ถ้าเขาฝืนเปลี่ยนทิศทางการตีโต้กลับไป ผลลัพธ์ของลูกนั้นก็มีแต่จะติดเน็ตหรือกระดอนออกนอกเส้นไป

หลังจากตีโต้ลูกกันไปแบบนี้ได้ห้านาที คามิชิโระ รัน ก็ใส่สปินลงไปในลูกให้มากกว่าเดิม

“นี่มัน...”

ในวินาทีที่เขากำลังง้างไม้เทนนิส กล้ามเนื้อของ อิบุ ชินจิ ก็เกิดอาการชาหนึบ เขาเบิกตากว้าง มองดูลูกบอลลอยผ่านตัวไปอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“นี่คือ สปอต งั้นเหรอ?”

เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ใช้ไม้เทนนิสค้ำยันร่างกายของตัวเองเอาไว้

ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้ อิบุ ชินจิ เอาแต่วิ่งไปวิ่งมาราวกับหุ่นเชิดที่ถูกชักใย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกเทนนิสของ คามิชิโระ รัน เขาเปรียบเสมือนสุนัขจรจัดที่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมจำนนต่อความเมตตาของเขา

ในขณะที่ตีโต้ลูกกลับไป เขาก็สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงสปินที่ คามิชิโระ รัน ใส่ลงมา

“...ท็อปสปินและแบ็กสปินมันสมบูรณ์แบบจนน่าทึ่ง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ หากพวกเราต้องมาดวลสงครามยืดเยื้อกันจริง ๆ ฉันไม่มีทางยืนหยัดได้ถึงยี่สิบนาทีแน่ ๆ และกล้ามเนื้อแขนของฉันก็คงจะได้รับบาดเจ็บด้วย...”

“...นี่คือ สปอต เวอร์ชันสมบูรณ์แบบงั้นเหรอ?...”

อิบุ ชินจิ หยิบลูกเทนนิสขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกสูญเสียความมั่นใจ เมื่อได้เห็นทักษะเทนนิสของตัวเองไปปรากฏอยู่ในมือของคนอื่นในรูปแบบที่สมบูรณ์แบบยิ่งกว่า

“สปอต เป็นทักษะที่ดีนะ แต่มันยังห่างไกลจากจุดหมายปลายทางของนายอยู่อีกไกลเลย”

คามิชิโระ รัน หยิบลูกเทนนิสขึ้นมาแล้วเดาะเบา ๆ

“ดูให้ดีล่ะ อิบุ นี่คือเป้าหมายของนาย”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล