บทที่ 2 เริ่มเกมด้วยการถูกถอดเครื่องช่วยหายใจ

บทที่ 2 เริ่มเกมด้วยการถูกถอดเครื่องช่วยหายใจ

"ซิงกวง ขอเพียงแค่แกได้แต่งงานกับฮั่วเหวินอัน ตระกูลสวี่ของเราก็จะสามารถเกี่ยวดองกับตระกูลฮั่วได้ เมื่อถึงเวลานั้น เส้นทางการเมืองของเจียวหยางพี่ชายแกย่อมต้องพุ่งทะยานเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน ส่วนหมิงเยว่พี่สาวแกก็จะได้แต่งงานเข้าตระกูลผู้ลากมากดี ตระกูลสวี่ของเราจะมีเกียรติยศและทรัพย์สินเงินทองไม่สิ้นสุด!"

สวี่เจ๋อชิงยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ความสง่างามที่เคยมีบนใบหน้ามลายหายไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเพียงความบ้าคลั่ง

สวี่เจ๋อชิงบีบไหล่บอบบางของสวี่ซิงกวงแน่นแล้วพูดอย่างคลุ้มคลั่งว่า "พอพ่อมีอำนาจบารมี พ่อจะทำลายตระกูลเจียงให้ย่อยยับ แล้วลากตัวเจียงเหิงไปโขกหัวยอมรับผิดที่หน้าหลุมศพของแกให้จงได้!"

หลังจากผ่านการล้างสมองตัวเองมาสักพัก สวี่เจ๋อชิงก็ไม่รู้สึกว่าการฆ่าลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองเพื่อส่งไปแต่งงานกับผีเป็นความผิดอีกต่อไป กลับรู้สึกว่ามันเป็นการกระทำที่ถูกต้องและเกิดจากความจำเป็น

ขณะที่สวี่เจ๋อชิงกำลังตื่นเต้น สวี่ซิงกวงกลับสงบนิ่ง เป็นความเย็นชาที่เกิดจากจิตวิญญาณที่เหี่ยวเฉา เป็นการตัดขาดจากความรักและความรู้สึกทั้งปวง

หลังจากทะลุมิติมาถึงสิบชาติ ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสเพียงใด เธอก็ไม่เคยกล้าลืมทางกลับบ้าน เธอต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจะได้กลับบ้าน หวังจะได้อยู่พร้อมหน้าครอบครัว แต่ครอบครัวของเธอกลับขายเธอทิ้ง!

ขายครั้งเดียวยังไม่พอ พวกเขายังคิดจะขายเธอเป็นครั้งที่สอง!

ยิ่งไปกว่านั้น...

เธอไปมีพี่ชายชื่อเจียวหยางกับพี่สาวชื่อหมิงเยว่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

สวี่ซิงกวงเป็นลูกคนเดียวของตระกูลสวี่ และตั้งแต่เด็กเธอก็ไม่เคยได้รับความรักจากปู่ย่าเลย เพราะพวกเขาหวังจะได้หลานชายมากกว่าหลานสาว

ตอนเด็กๆ ย่ามักจะพูดกระทบกระเทียบให้แม่ของเธอมีลูกชายอีกคน แต่แม่กลัวว่าถ้ามีลูกชาย ลูกสาวจะยิ่งถูกตระกูลสวี่เกลียดชัง จึงแอบไปใส่ห่วงอนามัย

ปู่ของเธอดูถูกที่เธอเป็นผู้หญิง ทุกครั้งที่กลับไปไหว้บรรพบุรุษที่บ้านเกิดในช่วงเทศกาล เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ก้าวเท้าเข้าไปในศาลบรรพชนแม้แต่ก้าวเดียว

แล้วพี่ชายพี่สาวที่สวี่เจ๋อชิงพูดถึงโผล่มาจากไหนกัน?

หรือว่าจะเป็นลูกนอกสมรส?

เมื่อนึกถึงว่าสวี่เจ๋อชิงไม่เพียงแต่ซุกเมียน้อยไว้ลับหลังแม่ของเธอ แต่ยังแอบมีลูกที่โตกว่าเธอถึงสองคน สวี่ซิงกวงก็รู้สึกขยะแขยง

อย่างไรก็ตาม หากสวี่เจ๋อชิงโหดเหี้ยมถึงขั้นเอาลูกสาวแท้ๆ ไปแลกกับเกียรติยศและเงินทอง การนอกใจของเขาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

"ซิงกวง ชาตินี้วาสนาพ่อลูกของเราช่างสั้นนัก ไว้ชาติหน้าเราค่อยมาเป็นพ่อลูกกันใหม่นะ!" พูดจบ สวี่เจ๋อชิงก็ตัดใจอย่างเด็ดขาด เอื้อมมือไปจับหน้ากากออกซิเจนของสวี่ซิงกวงอีกครั้ง แล้วกระชากออกอย่างแรง!

วินาทีที่หน้ากากออกซิเจนถูกดึงออกไปจริงๆ สายใยความผูกพันเฮือกสุดท้ายที่สวี่ซิงกวงมีต่อสวี่เจ๋อชิงก็ขาดสะบั้นลงอย่างสมบูรณ์

แม้จะทะลุมิติมาถึงสิบชาติและผ่านการหลอกลวงหักหลังมาทุกรูปแบบ สวี่ซิงกวงก็ยังคงรู้สึกหนาวเหน็บในใจ

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด—

เมื่อหน้ากากออกซิเจนถูกถอดออก สัญญาณเตือนจากเครื่องช่วยหายใจก็ดังระงม ทว่าข้อมูลต่างๆ ที่แสดงค่าการทำงานของร่างกายผู้ป่วยกลับยังคงเป็นปกติ

สวี่เจ๋อชิงจ้องมองเส้นกราฟบนหน้าจอเครื่องช่วยหายใจ สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความสับสน ตามหลักแล้ว หลังจากถอดเครื่องช่วยหายใจ การหายใจของสวี่ซิงกวงควรจะค่อยๆ อ่อนลงจนเสียชีวิต และเส้นกราฟเหล่านั้นก็ควรจะกลายเป็นเส้นตรงสิ

จะเป็นไปได้อย่างไร?

หรือว่า...

สวี่เจ๋อชิงตระหนักถึงบางอย่างและตวัดสายตาขึ้นมอง ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาคู่สวยลึกล้ำโดยไม่ทันตั้งตัว

แสงจันทร์และแสงดาวสอดประสานกันอยู่ภายในดวงตาคู่นั้น ราวกับกาแล็กซีอันเจิดจรัส งดงามจนแทบหยุดหายใจ

สวี่ซิงกวง ผู้ซึ่งอยู่ในสภาพเจ้าหญิงนิทรามาถึงสามปี ฟื้นขึ้นมาแล้ว!

"พ่อคะ" เนื่องจากไม่ได้พูดมาสามปี ริมฝีปากและลำคอของสวี่ซิงกวงจึงแห้งผาก เมื่อจู่ๆ เธอเอ่ยปากพูด เสียงที่เปล่งออกมาจึงแหบพร่าอย่างน่ากลัว ราวกับกระดาษทรายขูดกับผนังคอนกรีต

เสียงนั้นทำให้สวี่เจ๋อชิงขนลุกซู่ด้วยความหวาดกลัว

สวี่เจ๋อชิงกำหน้ากากออกซิเจนในมือแน่นราวกับกำลังกำก้อนหินเหล็กไฟ

สวี่ซิงกวงจ้องมองหน้ากากออกซิเจนในมือสวี่เจ๋อชิง แทนที่จะโกรธ รอยยิ้มอบอุ่นกลับปรากฏขึ้นที่มุมปาก ทว่าคำพูดของเธอกลับทำให้ใบหน้าของสวี่เจ๋อชิงซีดเผือด "การได้ถอดหน้ากากออกซิเจนลูกสาวด้วยมือตัวเอง รู้สึกดีไหมคะ?"

สำหรับคนเป็นพ่อแล้ว ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าการลงมือฆ่าลูกสาวด้วยตัวเองแล้วถูกจับได้คาหนังคาเขาอีกแล้ว

"ซิง... ซิงกวง..." สวี่เจ๋อชิงพูดจาไม่เป็นคำ แต่สายตาของเขากลับเหลือบไปมองหมอนใต้หัวของสวี่ซิงกวงอย่างควบคุมไม่ได้

นอกจากพวกเขาสองคนแล้ว ไม่มีใครรู้เรื่องที่สวี่ซิงกวงฟื้นขึ้นมาอย่างกะทันหันในคืนนี้

คนที่เพิ่งฟื้นจากการเป็นเจ้าหญิงนิทรายังอ่อนแอมากและไม่มีเรี่ยวแรงจะขัดขืน ขอเพียงเขาเอาหมอนกดอุดหน้าสวี่ซิงกวงให้แน่นแล้วรอสักสองสามนาที เธอก็จะตาย จากนั้นทุกอย่างก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่นตามแผนเดิม

ชั่วขณะหนึ่ง ความคิดชั่วร้ายสารพัดแล่นเข้ามาในหัวของสวี่เจ๋อชิง ความคิดอันกล้าบ้าบิ่นเหล่านั้นทำให้เขาทั้งตื่นเต้นและหวาดกลัว

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของสวี่เจ๋อชิง สวี่ซิงกวงก็เดาเจตนาของเขาออก และหัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างถึงที่สุด

"พ่อคะ" จู่ๆ สวี่ซิงกวงก็ตบหมอนหนุนของตัวเองเบาๆ อย่างเอาใจใส่ และเสนอแนะสวี่เจ๋อชิงด้วยความจริงใจว่า "ทำไมพ่อไม่ฉวยโอกาสตอนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เอาหมอนอุดหน้าหนูให้ตายไปเลยล่ะคะ? ถ้าพลาดโอกาสวันนี้ไป พ่อจะไม่มีโอกาสลงมืออีกแล้วนะคะ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สวี่เจ๋อชิงก็ตกใจสุดขีด เธอสามารถมองทะลุความคิดชั่วร้ายของเขาได้จริงๆ!

เมื่อมองดูลูกสาวที่กำลังยิ้มแย้ม ความหนาวเหน็บก็แล่นไปตามสันหลังของสวี่เจ๋อชิง หลังจากหลับใหลไปสามปี ลูกสาวคนนี้ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

สวี่เจ๋อชิงไม่เคยฆ่าใครมาก่อน เขาถูกท่าทาง 'ยิ้มซ่อนดาบ' ของสวี่ซิงกวงหลอกหลอนจนขวัญผวา และความตั้งใจที่จะฆ่าก็มลายหายไปในพริบตา

ในชั่วพริบตา สวี่เจ๋อชิงก็หาข้อแก้ตัวที่สมบูรณ์แบบให้ตัวเองได้

สวี่เจ๋อชิงแสร้งทำสีหน้าเศร้าสลดและเริ่มสารภาพบาปด้วยความจริงใจจอมปลอม "ซิงกวง เป็นความผิดของพ่อเองที่ไม่ได้ความ!"

น้ำตาไหลพรากออกมาทันทีขณะที่สวี่เจ๋อชิงร้องห่มร้องไห้ "ไอ้เจียงเหิงนั่นมันไม่ใช่คน! ตอนที่มันมาตามจีบแก ความจริงแล้วมันตั้งใจจะหลอกให้แกตายใจ เพราะมันอยากจะได้เลือดแกไปช่วยรักแรกของมัน!"

"พ่อไม่ยอม มันก็เลยขู่พ่อ แถมยังขู่ว่าจะฆ่าล้างตระกูลเราด้วย! พ่อไม่มีทางเลือก พ่อทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมตกลง!"

"เมื่อสองเดือนก่อน อาการของนังแพศยานั่นควบคุมได้สำเร็จ เจียงเหิงกลัวว่าพ่อจะแก้แค้น มันก็เลยฮุบสมบัติของตระกูลสวี่ไปจนหมด! ตอนนี้บริษัทล้มละลาย พ่อไม่เพียงแต่มีหนี้สินท่วมตัว แต่ปู่ของแกก็สุขภาพไม่ดีต้องรักษาตัว พ่อไม่มีปัญญาจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แกแล้วจริงๆ พ่อก็เลย..."

"พ่อก็เลยต้องตัดใจปล่อยแกไป" คำพูดที่จริงครึ่งเท็จครึ่งเหล่านี้ ประกอบกับการแสดงระดับปรมาจารย์ของสวี่เจ๋อชิง ทำให้นักแสดงรางวัลออสการ์ยังต้องชิดซ้าย

สวี่ซิงกวงอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้กับทักษะการแสดงของสวี่เจ๋อชิง

ถ้าเธอไม่ได้ยินคำพูดอันเย็นชาและไร้หัวใจของสวี่เจ๋อชิงก่อนหน้านี้ เธอคงถูกเขาจูงจมูกและหันความเกลียดชังทั้งหมดไปที่เจียงเหิงแน่ๆ

แน่นอนว่าสวี่ซิงกวงตั้งใจจะเอาคืนเจียงเหิงอย่างสาสมกับสิ่งที่เขาทำ แต่การที่สวี่เจ๋อชิงขายลูกสาวเพื่อความเจริญรุ่งเรืองถึงสองครั้งสองครา ก็เป็นสิ่งที่เธอไม่อาจให้อภัยได้เช่นกัน!

การที่ตระกูลสวี่ถูกเจียงเหิงไล่ต้อนจนมุมขนาดนี้ อาจถือได้ว่าสวี่ซิงกวงเป็นต้นเหตุให้ครอบครัวต้องเดือดร้อน ค่าใช้จ่ายในการรักษาผู้ป่วยเจ้าหญิงนิทราเป็นภาระหนักหนาสำหรับตระกูลสวี่ในเวลานี้ หากสวี่เจ๋อชิงต้องการจะยุติการรักษา ก็ใช่ว่าสวี่ซิงกวงจะเข้าใจไม่ได้

แต่เธอรับได้ที่พ่อจะทอดทิ้งเธอเพราะความยากจน แต่เธอรับไม่ได้ที่พ่อจะขายเธอเพื่อเกียรติยศและเงินทอง

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังขึ้นที่หน้าห้องผู้ป่วยอีกครั้ง

ปัง!

ประตูถูกผลักเปิดออกอย่างแรง และผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามา

แม้สภาพอากาศจะหนาวเหน็บ แต่เธอกลับสวมเสื้อโค้ทแบบเปิดหน้า เผยให้เห็นกระโปรงสูทสีดำรัดรูปด้านใน ขับเน้นทรวดทรงให้ดูโค้งเว้าและเซ็กซี่อย่างมาก