บทที่ 7: สัญญาณแห่งดูมสเลเยอร์ปรากฏกาย

"เหตุการณ์ไม่คาดฝันเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของแอนบี้ บิลลี่ก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที:

"เธอหมายถึงตาลุงแก๊งเรดแฟงที่โดนกัดกร่อนจนกลายร่างเป็นอีเธอร์เรียลระดับสูงคนนั้นน่ะเหรอ?"

แอนบี้พยักหน้า: "ใช่ค่ะ ไฮเออร์คลาส กูล ตนนั้นน่าจะยังคงตามล่าพวกเราอยู่ในฮอลโลว์"

นิโคลเห็นด้วย: "แอนบี้พูดถูก พวกเราต้องเร่งความเร็วเพื่อกู้คืนตู้เซฟกลับมาให้ได้ก่อนที่ไอ้สัตว์ประหลาดนั่นจะเจอพวกเรา พร็อกซี ฝากด้วยนะ นำทางพวกเราแกะรอยเป้าหมายต่อไปเลย!"

สถานการณ์ดูค่อนข้างจะตึงเครียดและเร่งรีบ ทว่าบิลลี่ที่เพิ่งจะพูดคุยถูกคอเรื่องปืนสุดรักสุดหวงกับหลี่ไคหยางกลับแสดงท่าทางมองโลกในแง่ดีสุด ๆ

"ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร! บอสนิโคล มีฉันกับพี่ไคหยางร่วมมือกัน ต่อให้ศัตรูหน้าไหนก็ต้านพวกเราไม่อยู่เกินหนึ่งกระบวนท่าหรอก!"

หลี่ไคหยางสำรวจสภาพร่างกายของตัวเองพลางพยักหน้าให้นิโคล:

"ผมพร้อมครับ ถึงเวลาต้องเหมาหมดคนเดียวก็ไม่มีปัญหา"

พูดจบ เขาก็กระดกเปิดลำกล้องปืนลูกซองแฝดแล้วควงสลัดบรรจุกระสุนด้วยท่าทางสุดเท่สไตล์ชวาร์เซเน็กเกอร์ (แต่เนื่องจากโครงสร้างของปืนกระบอกนี้แตกต่างออกไป การควงปืนลูกซองแฝดท่านี้เลยทำให้รู้สึกฝืนมืออยู่บ้างเล็กน้อย)

ร่างกายของหลี่ไคหยางหลังจากข้ามมิติมานั้นมีค่าความเข้ากันได้กับอีเธอร์ที่สูงมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

แถมพรสวรรค์ "ซูเปอร์โซลเจอร์" ยังช่วยยกระดับความสามารถในการปรับตัวนี้ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก

นอกจากนี้ ในบรรดาพรสวรรค์ระดับขาวของเขาก็ยังมีพวก "ค่าพลังอีเธอร์ +1" สะสมอยู่ฉลุยอีกเพียบ

ดังนั้น ค่าพลังอีเธอร์ของหลี่ไคหยางจึงจัดอยู่ในระดับที่เหนือล้ำกว่าคนทั่วไปอย่างแน่นอน

ภายใต้การนำทางของฟาเอธอน กลุ่ม Cunning Rabbit House และหลี่ไคหยางได้พากันวิ่งข้ามรอยแยกมิติเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดที่ตู้เซฟตั้งอยู่

ในตอนที่ต้องข้ามรอยแยกมิติ ประสาทสัมผัสทางอวกาศของร่างกายจะเกิดการบิดเบี้ยวปั่นป่วนไปชั่วขณะ ก่อนที่ระบบจะปรับสมดุลคืนกลับมาในพริบตา

ความรู้สึกที่ประสาทสัมผัสผิดเพี้ยนไปนั้นชวนให้รู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง ต่อให้เป็นหุ่นยนต์กลไกอย่างบิลลี่ก็ยังรู้สึกเหนื่อยหน่ายระอาใจกับมัน

นี่เป็นครั้งแรกของหลี่ไคหยางที่ได้สัมผัสกับการข้ามรอยแยกมิติ เขารู้สึกหน้ามืดวิงเวียนอยู่แวบหนึ่งเช่นกัน ทว่าอาการล้าและขัดข้องเหล่านั้นกลับสลายตัวหายไปเกือบจะในทันที

หลังจากพากันวิ่งมาตลอดทาง ในที่สุดทุกคนก็พบตู้เซฟจนได้

อีเอสรีบวิ่งแจ้นเข้าไปยืนอยู่ข้าง ๆ ตู้เซฟทันที

แอนบี้: "เจอแล้วค่ะ!"

สามสมาชิกของกลุ่ม Cunning Rabbit House วิ่งตามมาติด ๆ ความดีใจฉายชัดออกมาจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า

"ฮ่า! ดวงดีชะมัด!" บิลลี่หัวเราะร่า

"นั่นมันตู้เซฟของฉันนี่นา!" นิโคลรีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความเร็วแสง

บิลลี่เดินหัวเราะเสียงดังตามเข้าไปสมทบ

มีเพียงแอนบี้ที่เดินรั้งท้ายอยู่เงียบ ๆ

เธอคอยระแวดระวังภัยอยู่ตลอดเวลา ทว่าในจังหวะที่เพิ่งจะผ่อนคลายลง ลางสังหรณ์ถึงวิกฤตอันตรายร้ายแรงก็พลันหลั่งไหลพุ่งเข้ามาในสมองทันที

ไฮเออร์คลาส กูล ปรากฏตัวขึ้นทางด้านหลังของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้

ร่างของมันคือสิ่งมีชีวิตอีเธอร์กลายพันธุ์ขนาดมหึมาที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แขนซ้ายของมันมีโล่ขนาดยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นมาจากผลึกแก้วอีเธอร์ ส่วนมือขวาเปลี่ยนสภาพกลายเป็นดาบยาวที่แฝงไปด้วยพลังงานอีเธอร์บริสุทธิ์อันเจิดจ้า ดูท่าทางคมกริบจนพร้อมจะตัดแท่งทองคำให้ขาดสะบั้นได้อย่างง่ายดาย

ไฮเออร์คลาส กูล ตวัดดาบยาวพุ่งหมายจะแทงแอนบี้ แอนบี้รีบพลิกตัวอย่างรวดเร็ว พลางชักดาบเล่มตรงที่สะพายอยู่ข้างเอวขึ้นมาตั้งรับต้านทานการโจมตีเอาไว้ได้ทันท่วงที

ถึงแม้เธอจะบล็อกการแทงเอาไว้ได้ แต่แรงปะทะอันมหาศาลของไฮเออร์คลาส กูล ก็กระแทกจนร่างของแอนบี้ไถลถอยหลัง พุ่งกระเด็นไปทางนิโคลและบิลลี่

นิโคลและบิลลี่พากันกระโดดหลบพัลวันเพื่อเปิดทาง

ไฮเออร์คลาส กูล อาศัยจังหวะนั้นตวัดกวาดดาบแนวนอน ซ้ำเติมกระแทกแอนบี้จนปลิวละลิ่วออกไป

อีเอสที่แอบอยู่หลังตู้เซฟเห็นไฮเออร์คลาส กูล อยู่ในระยะประชิดแค่มือเอื้อม ก็รีบเผ่นแนบโกยสี่เท้าไปหลบอยู่ด้านหลังของสามสมาชิกกลุ่ม Cunning Rabbit House ทันที

"เจอแล้วค่ะ" แอนบี้พูดขึ้นพลางจับจ้องไปที่ไฮเออร์คลาส กูล

"ดวงดีชะมัดเลย!" บิลลี่เค้นเสียงพูดรอดไรฟัน ราวกับกำลังบดเคี้ยวฟันด้วยความเจ็บใจ

"นั่นมัน... ตู้เซฟของฉันนะ!" ส่วนนิโคลนั้นกำลังขบเคี้ยวเคี้ยวฟันของจริงด้วยความโมโหสุดขีด

คำพูดสามประโยคเดียวกันเป๊ะ ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับไฮเออร์คลาส กูล น้ำเสียงและท่าทางของทั้งสามคนกลับแตกต่างจากตอนแรกโดยสิ้นเชิง

แอนบี้ตั้งท่าดาบขวางอกไว้มั่น ส่วนบิลลี่ก็ชักปืนคู่ใจออกมารัวเล็งตรงไปยังไฮเออร์คลาส กูล

นิโคลเอื้อมมือไปกดปุ่มที่กระเป๋าเอกสารเพื่อเปิดระบบกลไก ช่องลับบนกระเป๋าเปิดออกพร้อมกับมีลำกล้องปืนยื่นยาวออกมา

ในวินาทีนั้นเอง เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งวาบออกมาจากทางด้านหลังของกลุ่ม ตรงรี่เข้าหาตู้เซฟที่ตั้งอยู่ทางด้านหลังของไฮเออร์คลาส กูล อย่างรวดเร็ว

เมื่อเพ่งมองดูดี ๆ เงาดำสายนั้นที่แท้ก็คือขอเกี่ยวตะขอสลิงที่มีปลายแหลมคมคล้ายกรงเล็บเหล็กนั่นเอง!

ตะขอเกี่ยวพุ่งปักเข้าใส่ตู้เซฟได้อย่างแม่นยำ ก่อนจะออกแรงดึงรั้งลากตู้เซฟกลับมาทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว

หลี่ไคหยางซึ่งคอยรับหน้าที่ระวังหลังและเพิ่งจะจัดการพวกอีเธอร์เรียลที่ไล่ตามมาเสร็จ สับกลไกดึงตะขอของปืนลูกซองแฝดกลับเข้าที่ พลางยื่นมือข้างหนึ่งรับคว้าตู้เซฟเอาไว้ได้มั่นคามือ

เขาโยนตู้เซฟไปที่แทบเท้าของนิโคลอย่างไม่ใส่ใจ ขณะที่มือกำลังหักบรรจุกระสุนปืนลูกซองแฝดใหม่ เขาก็ก้าวเท้าเดินขึ้นมาอยู่แนวหน้าสุด

"คืนตู้เซฟให้พวกเธอแล้วนะ"

พร้อมกับเสียงกลไก 'แกร๊ก-คลิก' ของปืนลูกซองแฝดที่สับล็อกเข้าที่อย่างสมบูรณ์ หลี่ไคหยางยกปืนขึ้นเล็งตรงไปที่ไฮเออร์คลาส กูล

"ส่วนไอ้ตัวนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง"

ในฐานะลูกผู้ชายตัวจริง การลงมือทำลายล้างอย่างเฉียบขาดรวดเร็วและมีประสิทธิภาพถือเป็นคุณธรรมที่พึงมี

ดังนั้น หลี่ไคหยางจึงลั่นไกปืนออกไปทันทีตั้งแต่ที่คำพูดของเขายังไม่ทันจะขาดคำด้วยซ้ำ

บึ้ม!

ปากกระบอกปืนของปืนลูกซองแฝดพ่นไฟสีส้มวาบ กระสุนพุ่งปะทะเข้าใส่กลางอกของไฮเออร์คลาส กูล เต็มรักในพริบตา

รอยรูกระสุนอันหนาแน่นและน่าสยดสยองปรากฏขึ้นบนร่างของศัตรูที่ควบแน่นขึ้นมาจากผลึกแก้วอีเธอร์ทันที

นี่เป็นครั้งแรกของหลี่ไคหยางที่ได้เผชิญหน้ากับอีเธอร์เรียลที่ไม่ได้ถูกยิงกระจุยแหลกเหลวหรือตายคาที่จากการโจมตีเพียงนัดเดียวของปืนลูกซองแฝดกระบอกนี้

ไฮเออร์คลาส กูล สมชื่อระดับสูงของมันจริง ๆ อึดถึกทนไม่ใช่เล่นเลยแฮะ

โดยไม่มีคำพูดพล่ามทำเพลงใด ๆ หลี่ไคหยางสับกลไกป้อนกระสุนใหม่อย่างเงียบเชียบ พลางก้าวเท้าเดินหน้าเข้าหาไฮเออร์คลาส กูล ที่กำลังถูกแรงปะทะจนผงะถอยร่น แล้วลั่นไกซ้ำเติมเข้าไปอีกนัดทันที

ไฮเออร์คลาส กูล โดนอัดจนผงะถอยร่นไปอีกระลอก พร้อมกับมีรูกระสุนหนาแน่นเพิ่มขึ้นบนร่างกายอีกนับไม่ถ้วน

"สุดยอดไปเลยพี่ไคหยาง! ยิงกดดันมันไว้เลย!"

บิลลี่แผดเสียงร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นสะใจ รู้สึกชิ้นส่วนกลไกทั่วทั้งตัวสั่นสะเทือนเร้าใจไปหมด

เขาชูเปิดปืนคู่ใจขึ้นมาบ้างแล้วเริ่มระดมยิงกระหน่ำเข้าใส่ไฮเออร์คลาส กูล เพื่อช่วยเสริมแรง

พลังทำลายล้างจากการระดมยิงประสานงานของทั้งสองคนมีประสิทธิภาพสูงมาก ไฮเออร์คลาส กูล โดนอัดจนต้องก้าวเท้าถอยหลังหนีไม่หยุด จนกระทั่งหลี่ไคหยางสับยิงนัดที่สี่เข้าไป มันถึงจะสามารถยกโล่ขนาดยักษ์ขึ้นมาตั้งรับต้านทานเอาไว้ได้ทัน

บึ้ม!

โล่ของไฮเออร์คลาส กูล สามารถบล็อกการโจมตีของหลี่ไคหยางเอาไว้ได้สำเร็จในครั้งนี้

ทว่า ผลลัพธ์คือโล่ยักษ์ของมันกลับถูกยิงจนพรุนกลายเป็นรังผึ้ง ในเวลาเดียวกัน กระสุนที่ทะลุผ่านโล่เข้าไปก็ยังคงพุ่งกระแทกเข้าใส่หน้าอกของมัน สร้างความเสียหายหนักหน่วงเอาการอยู่ดี

แต่เนื่องจากมีโล่คอยช่วยรับแรง ในครั้งนี้ไฮเออร์คลาส กูล จึงไม่ได้ผงะถอยร่นไปไหน มันเงื้อดาบยาวในมือขวาขึ้นสูงแล้วฟาดสับลงมาหมายจะผ่าหัวของหลี่ไคหยางให้ขาดครึ่ง

เงาร่างสีเขียวพุ่งวาบผ่านไปพร้อมกับกระแสไฟฟ้าที่ปะทุขึ้นมาสว่างจ้า แอนบี้พุ่งตัวชาร์จออกไปข้างหน้า เข้าประชิดด้านข้างของไฮเออร์คลาส กูล พลางตวัดดาบขึ้นเฉียงบล็อกต้านทานการสับโจมตีนั้นเอาไว้ได้ทัน

จากนั้น ด้วยความสามารถในการควบคุมร่างกายอันยอดเยี่ยมของเธอ เธอพลิกม้วนตัวกลางอากาศ พลางตวัดฟาดดาบลงมาตรงไปที่ 'แกนกลางอันศักดิ์สิทธิ์' บนหัวของไฮเออร์คลาส กูล อย่างรุนแรง

สายฟ้าฟาดประกายวาบ การโจมตีของแอนบี้ฝากรอยแผลลึกเอาไว้บนมงกุฎรูปร่างคล้ายดอกไม้ที่อยู่บนหัวของไฮเออร์คลาส กูล และกระแทกจนมันผงะถอยหลังไป

"ทำได้ดีมากแอนบี้!"

นิโคลร้องตะโกนขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นเร้าใจก่อนจะลั่นไกปืนใหญ่ทันที

พลังงานอีเธอร์ควบแน่นรวมตัวกันที่หน้าลำกล้องปืนที่ยื่นออกมาจากกระเป๋าเอกสาร ก่อนจะแปรสภาพกลายเป็นลูกบอลพลังงานอีเธอร์ที่มีแรงดึงดูดมหาศาล พุ่งตรงเข้าใส่ไฮเออร์คลาส กูล

ตู้ม! ตู้ม!

ลูกบอลพลังงานอีเธอร์สองลูกถูกยิงออกไป พุ่งปะทะเข้าใส่โล่และร่างกายของไฮเออร์คลาส กูล ตามลำดับ มันขยายตัวออกพร้อมกัน พลางออกแรงส่งแรงดึงดูดหน่วงรั้งการเคลื่อนไหวของไฮเออร์คลาส กูล เอาไว้ไม่หยุด

ลูกบอลพลังงานที่ติดอยู่บนโล่คอยฉุดกระชากแขนซ้ายของไฮเออร์คลาส กูล เอาไว้ ทำให้มันไม่สามารถยกโล่ขึ้นมาใช้ป้องกันตัวได้ ส่วนลูกบอลพลังงานที่ติดอยู่บนตัวก็คอยจำกัดความสามารถในการเคลื่อนไหวของมัน

นิโคลเลือกจังหวะลั่นไกได้อย่างไร้ที่ติ ให้การสนับสนุนช่วยเหลือได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด

ช่วงเวลาหน้าต่างแห่งการควบคุมเพียงเสี้ยววินาทีนี้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับหลี่ไคหยาง บิลลี่ และแอนบี้ ในการเปิดฉากโจมตีปลิดชีพเข้าใส่ไฮเออร์คลาส กูล

ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมมือกันและต่างฝ่ายต่างก็สู้ในรูปแบบของตัวเอง ทว่านักรบผู้เปี่ยมประสบการณ์ย่อมรู้ดีเสมอว่าจะหาจังหวะโอกาสของตัวเองได้ยังไง ดังนั้น การโจมตีของทุกคนจึงไม่ได้ขัดขวางกันเองหรือส่งผลกระทบด้านลบใด ๆ เลยสักนิด

เมื่อไฮเออร์คลาส กูล ถูกตรึงอยู่กับที่ หลี่ไคหยางก็ลั่นไกปืนออกไปโดยไม่ลังเล แรงปะทะของปืนลูกซองแฝดอัดจนร่างของไฮเออร์คลาส กูล ผงะถอยร่นไปอีก

บิลลี่อ้อมไปอยู่ทางด้านหลังของไฮเออร์คลาส กูล ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้ ปืนคู่ในมือชาร์จพลังงานเต็มเปี่ยม

ปัง ปัง!

กระสุนเจาะทะลวงผ่านหน้าอกกระจุย!

แอนบี้พุ่งชาร์จออกมาจากทางด้านข้างอีกระลอก ดาบเล่มตรงในฝักสะสมกระแสไฟฟ้าจนเต็มเปี่ยม ก่อนที่เธอจะตวัดชักมันออกมาฟาดฟันแบบหมุนตัวสับลงมาเสียงดังสนั่น สายฟ้าฟาดคำรามลั่น กระแทกไฮเออร์คลาส กูล ให้ถอยร่นไปอีกครั้ง

ในจังหวะที่ไฮเออร์คลาส กูล กำลังเซถอยหลัง ตะขอสลิงของปืนลูกซองแฝดก็พุ่งวาบออกไปเกาะหมับเข้าที่มงกุฎบนหัวของมันทันที

วินาทีต่อมา สายสลิงก็หดตัวดึงรั้ง ร่างของหลี่ไคหยางพุ่งทะยานลอยตัวเข้าหาไฮเออร์คลาส กูล พร้อมกับปืนในมือ

ในระหว่างที่หลี่ไคหยางกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ เปลวไฟสายหนึ่งก็ปะทุจุดระเบิดขึ้นมาจากโคนปากกระบอกปืน ลามไหลไปตามสายสลิงและแผ่เผาไหม้ร่างของไฮเออร์คลาส กูล จนไฟลุกพรึบในพริบตา

จากนั้นหลี่ไคหยางก็ออกแรงเหยียบเท้าลงบนหน้าอกของไฮเออร์คลาส กูล อย่างรุนแรง ตรึงร่างของอีเธอร์เรียลขนาดมหึมาตนนั้นให้สยบนิ่งจมลงกับพื้นดิน เขาทำท่าทางเหมือนอยากจะยัดปากกระบอกปืนเข้าไปในปากของมันใจจะขาด

แต่เนื่องจากไฮเออร์คลาส กูล ไม่มีปาก หลี่ไคหยางจึงต้องยัดปากกระบอกปืนเข้าไปที่ตำแหน่ง 'แกนกลางอันศักดิ์สิทธิ์' ของมันแทน

"อยู่นิ่ง ๆ แล้วกินระเบิดนี่เข้าไปซะ"

ยิงล้างบาง!

ระเบิดพลัง!

ตูม!!

เมื่อหลี่ไคหยางลั่นไกปืน ในวินาทีที่กระสุนเจาะทะลวงเข้าไปในร่างของไฮเออร์คลาส กูล พลังทำลายล้างอันมหาศาลก็ระเบิดปะทุออกมาจากภายในร่างกายของมัน ฉีกกระชากร่างของไฮเออร์คลาส กูล จนแหลกเหลวจากข้างในและระเบิดกลายเป็นเศษซากชิ้นส่วนปลิวว่อนไปทั่วพื้นที่ในพริบตา

หากอยู่ในเกม 'Doom Eternal' การโจมตีศัตรูหลังจากจุดไฟเผาด้วยตะขอเกี่ยวจะช่วยดรอปเกราะป้องกันออกมา

ทว่าเมื่ออยู่ในโลกแห่งนี้ มันกลับแปรเปลี่ยนสภาพกลายเป็นพลังโจมตีระเบิดพลังทำลายล้างที่รุนแรงและเด็ดขาดแทน

ต่อให้จะไม่ใช่คนคนเดียวกันเป็นผู้ใช้งาน แต่ปืนลูกซองแฝดกระบอกนี้ก็ยังคงทำหน้าที่ดั้งเดิมของมันได้อย่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

หลังจากระเบิดร่างของไฮเออร์คลาส กูล จนกลายเป็นเศษผง หลี่ไคหยางก็ยืดตัวขึ้นยืนตรง พลางลอบสูดหายใจรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

"ฮ่าฮ่า—!"

หลังจากล้มไฮเออร์คลาส กูล ลงได้ นิโคลก็ยื่นมือไปหิ้วตู้เซฟขึ้นมา พลางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าออกมาเสียงดังด้วยความสะใจ

"ในที่สุด... ในที่สุด...! ฉันก็เจอนายจนได้!"

ส่วนบิลลี่รีบวิ่งแจ้นกลับมาข้างกายหลี่ไคหยาง พลางจับจ้องตาเป็นมันไปที่ปืนลูกซองแฝดสุดเจ๋ง:

"พี่ไคหยาง เมื่อกี้มันคืออะไรน่ะ? โคตรเท่ระเบิดระเบ้อไปเลย! ความรู้สึกเหมือนกับอัศวินตราดาราจุติลงมาจากสรวงสวรรค์เลยล่ะ!"

"ก็แค่ตะขอเกี่ยวน่ะ"

หลี่ไคหยางพูด พลางเหล่สายตามองไปที่ร่างกลไกของบิลลี่:

"บางทีนายน่าจะลองไปหามาติดตั้งดูบ้างนะ ติดไว้ที่ข้างเอวทั้งสองข้าง แล้วตั้งชื่อให้มันว่า อุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติ อะไรทำนองนั้นน่ะ"

"โห~"

แอนบี้เก็บดาบเข้าฝักอย่างเงียบเชียบ

ในเวลานี้ทุกคนต่างพากันมีความสุขและดื่มด่ำกับชัยชนะ ทว่าเบลยังคงควบคุมบังคับให้อีเอสก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า

เธอจำเป็นต้องพูดขัดจังหวะความตื่นเต้นเร้าใจของทุกคน พลางเอ่ยปากพูดกับนิโคลผ่านตัวเเบงบูว่า:

"ฉันไม่อยากจะขัดจังหวะทำลายบรรยากาศหรอกนะ... แต่ตอนนี้มันยังเร็วเกินไปที่จะดีใจน่ะ! นิโคล ตั้งสติแล้วตั้งใจฟังฉันให้ดี..."