ตอนที่ 35 : พวกนายคบกันแล้วเหรอ?!

"ดูเหมือนว่าพวกนายสองคนจะมีค่ำคืนที่ดีนะ"

เซ็นจู โทบิรามะมองดูอุจิวะ มาดาระที่หน้าแดงระเรื่อและเซ็นจู ฮาชิรามะที่เอาแต่จ้องมองอุจิวะ มาดาระตาไม่กะพริบ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น

"หนังสือของฉันดีมากเลยใช่ไหมล่ะ?"

"มันดีจริงๆ นั่นแหละ" อุจิวะ มาดาระแทบจะไม่เคยเอ่ยปากชมเซ็นจู โทบิรามะเลย

อุจิวะ อิซึนะมองไปที่อุจิวะ มาดาระ สลับกับเซ็นจู ฮาชิรามะ และในที่สุดก็ค้นพบความผิดปกติ

เดี๋ยวนะ ความคืบหน้ามันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? แค่คืนเดียวเองนะ เขาพลาดอะไรไปเนี่ย?

นี่มันเร็วเกินไปแล้ว เมื่อวานพวกเขายังไม่รู้ใจตัวเองกันอยู่เลยไม่ใช่หรือไง? วันนี้ดันคบกันซะแล้วไม่สิ พูดให้ถูกคือ เมื่อคืนพวกเขาหลับนอนด้วยกันแล้วต่างหาก

พวกเขาเป็นคนเปิดเผยขนาดนั้นเลยเหรอ? พี่ชายของเขาเป็นคนแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

"พวกนายคบกันแล้วเหรอ?!" อุจิวะ อิซึนะรู้สึกว่ามันแทบจะเชื่อไม่ลง

"ฉันบอกนายแล้วไงอิซึนะ ว่าพวกเขาไม่ได้ซื่อบื้อไปซะทีเดียว ทำใจให้สบายเถอะ" เซ็นจู โทบิรามะโอบแขนรอบตัวอุจิวะ อิซึนะแล้วพากันนั่งลง

อุจิวะ อิซึนะแค่ยังไม่เข้าใจอุจิวะ มาดาระดีพอก็เท่านั้น เขามองพี่ชายผ่านฟิลเตอร์โลกสวยมากเกินไป

พวกอุจิวะมักจะเก็บทุกอย่างไว้ในใจเสมอ ไม่ยอมบอกเพื่อนหรือแม้แต่คนในครอบครัว

สิ่งนี้ส่งผลให้ความเข้าใจที่พวกเขามีต่อคนในครอบครัวมักจะค่อนข้างผิวเผิน

แต่เซ็นจู โทบิรามะนั้นแตกต่างออกไป เขาศึกษาพวกอุจิวะมาตลอดทั้งชีวิต และอาจกล่าวได้ว่าเขาเข้าใจพวกอุจิวะดียิ่งกว่าตัวพวกอุจิวะเองเสียอีก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุจิวะ มาดาระและอุจิวะ อิซึนะคนหนึ่งคือเป้าหมายในการปกป้องและการแก้แค้นตลอดชีวิตของเขา ส่วนอีกคนก็คือคนรักของเขาทั้งสองชาติภพ

"ใช่แล้วล่ะ ตั้งแต่นี้ไป หมอนี่ก็คือพี่เขยของนายนะ อิซึนะ" อุจิวะ มาดาระพยักหน้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างชัดเจน

ปกติแล้วอุจิวะ มาดาระแทบจะไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความตื่นเต้นระหว่างการต่อสู้หรือเรื่องอื่นๆ

อุจิวะ อิซึนะมองอุจิวะ มาดาระในตอนนี้ด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะจู่ๆ ก็ส่งยิ้มหวานออกมา

"อืม ฉันรู้แล้วล่ะ ท่านพี่"

อุจิวะ อิซึนะรู้สึกยินดีกับอุจิวะ มาดาระในตอนนี้ ตอนที่ยังอยู่ในตระกูล อุจิวะ มาดาระแทบจะไม่เคยยิ้มอย่างมีความสุขเลย

เขารู้ว่าพี่ชายของเขาไม่ชอบการต่อสู้ แม้ว่าพี่ชายของเขาจะแข็งแกร่งที่สุดในตระกูลอุจิวะ และเป็นบุคคลอันดับหนึ่งของโลกนินจารองจากเซ็นจู ฮาชิรามะ แต่เขาก็ยังคงเกลียดชังการต่อสู้อยู่ดี

เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว ใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง ไม่ถูกพันธนาการโดยตระกูล

"และก็ขอบคุณนะ เซ็นจู ฮาชิรามะ ต่อจากนี้ฉันขอฝากท่านพี่ด้วยล่ะ" อุจิวะ อิซึนะรู้ดีว่าใครเป็นสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันนี้

แม้ว่าดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน อุจิวะ มาดาระจะเป็นฝ่ายอยู่ข้างบนอย่างเห็นได้ชัด แต่อุจิวะ อิซึนะก็มั่นใจว่าเซ็นจู ฮาชิรามะจะต้องเป็นฝ่ายกุมอำนาจในความสัมพันธ์นี้อย่างแน่นอน

ผู้กุมอำนาจในความสัมพันธ์ไม่ได้ถูกกำหนดด้วยตำแหน่งบนล่างสักหน่อย

แม้ว่าเซ็นจู ฮาชิรามะจะดูเหมือนพวกซื่อบื้อโดยธรรมชาติและเขาก็เป็นพวกซื่อบื้อโดยธรรมชาติจริงๆแต่เขาก็ฉลาดกว่าอุจิวะ มาดาระอย่างแน่นอน อุจิวะ มาดาระไม่มีทางตามเกมเซ็นจู ฮาชิรามะทันหรอก

ในอนาคตอุจิวะ มาดาระจะต้องเสียใจหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความรู้สึกที่เซ็นจู ฮาชิรามะมีต่ออุจิวะ มาดาระล้วนๆ

แน่นอนว่าอุจิวะ อิซึนะคงไม่ทนดูอุจิวะ มาดาระถูกรังแกอยู่เฉยๆ หรอก

อย่างไรก็ตาม มันคงจะดีที่สุดหากอุจิวะ มาดาระไม่ต้องพบเจอกับวันแบบนั้นเลย

"ไม่ต้องห่วงนะ อิซึนะ ฉันจะดูแลมาดาระเป็นอย่างดี" เซ็นจู ฮาชิรามะมองอุจิวะ อิซึนะอย่างจริงจัง

"เฮ้ ทำไมฉันถึงเป็นฝ่ายดูแลฮาชิรามะบ้างไม่ได้ล่ะ?" อุจิวะ มาดาระขัดจังหวะบรรยากาศด้วยความไม่พอใจ เขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นฝ่ายอยู่ข้างบนนะ เขาไม่ควรจะเป็นฝ่ายดูแลเซ็นจู ฮาชิรามะหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลายเป็นเซ็นจู ฮาชิรามะที่ต้องมาคอยดูแลเขาล่ะ? ทำแบบนี้เขาดูเหมือนคนไม่ได้เรื่องเลยนะ

ดูเหมือนว่าอุจิวะ มาดาระยังคงต้องเรียนรู้แก่นแท้ของชีวิตรักสไตล์เซ็นจู โทบิรามะอีกเยอะ

การได้รับการดูแลจากคู่ชีวิตก็ถือเป็นเกียรติอย่างหนึ่งนะ

อุจิวะ อิซึนะหันไปมองอุจิวะ มาดาระด้วยสีหน้าว่างเปล่า

"เฮ้ สายตาแบบนั้นมันหมายความว่าไง? นายนึกดูถูกใครอยู่ห๊ะ?" แม้ว่าอุจิวะ อิซึนะจะเป็นน้องชายของเขา แต่เขาก็ยอมให้มาดูถูกกันไม่ได้หรอกนะ

ตอนที่อุจิวะ อิซึนะไม่อยู่ เขาคือน้องชายที่ดีที่สุดของอุจิวะ มาดาระ เป็นเพียงความโหยหาเดียวของเขา แต่ตอนนี้เมื่ออุจิวะ อิซึนะมาอยู่ตรงหน้า อุจิวะ มาดาระก็ไม่สนหรอกว่าเขาจะเป็นน้องชายหรือเปล่า

ไม่มีใครสามารถดูถูกเขาได้

แม้แต่เป็นน้องชายสุดที่รักก็เถอะ

"ยอมรับเถอะ ท่านพี่ ท่านไม่ใช่พวกที่ดูแลคนอื่นได้หรอก" อุจิวะ อิซึนะนึกย้อนไปถึงฉากที่อุจิวะ มาดาระคอยดูแลเขาตอนที่พวกเขายังเด็ก

เวลาที่ไม่มีอันตราย พี่ชายของเขานี่แหละคืออันตรายที่ใหญ่หลวงที่สุด ประโยคนี้อธิบายพลังของอุจิวะ มาดาระได้สมบูรณ์แบบมาก

"ดูเหมือนใครบางคนจะยังไม่เข้าใจตัวเองอย่างถ่องแท้สินะ" เซ็นจู โทบิรามะหัวเราะเบาๆ

แค่ดูจากชีวิตที่แล้วก็รู้แล้ว อุจิวะ มาดาระดูแลใครไม่เป็นเลยสักนิด เขาทำอะไรตามใจตัวเองเสมอ ถึงแม้เขาควรจะทำตัวดีกับเซ็นจู ฮาชิรามะให้มากกว่านี้ก็เถอะ

ท้ายที่สุดแล้ว ความเอาใจใส่ที่หาได้ยากยิ่งของอุจิวะ มาดาระก็ล้วนมอบให้กับเซ็นจู ฮาชิรามะไปหมดแล้ว

"แกว่าอะไรนะ ไอ้สารเลวเซ็นจู โทบิรามะ!" อุจิวะ มาดาระถลึงตาใส่เซ็นจู โทบิรามะอย่างดุดัน

อุจิวะ อิซึนะเยาะเย้ยเขาก็เรื่องหนึ่งนั่นคือน้องชายของเขาแต่เซ็นจู โทบิรามะเป็นใครกัน? มีสิทธิ์อะไรมาเยาะเย้ยเขา?

คนที่เขาชอบคือเซ็นจู ฮาชิรามะ ซึ่งไม่เกี่ยวกับเซ็นจู โทบิรามะเลยสักนิด เขาไม่ใช่ประเภทรักบ้านแล้วต้องรักอีกาบนหลังคาบ้านด้วยหรอกนะ

"แกคิดว่าฉันจะปล่อยแกไปเพราะเห็นแก่เซ็นจู ฮาชิรามะงั้นเหรอ?"

เขาคิดว่าเซ็นจู โทบิรามะเริ่มจะชักกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว แค่ได้อุจิวะ อิซึนะไปครองและช่วยเขาตามจีบเซ็นจู ฮาชิรามะ แกคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?

"ฉันไม่จำเป็นต้องให้นายมาปล่อยฉันไปหรอก และนายก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่แล้วด้วย" เซ็นจู โทบิรามะไม่กลัวอุจิวะ มาดาระหรอก แล้วไงถ้าอุจิวะ มาดาระแข็งแกร่งมาก? เขาก็ไม่ได้อ่อนแอเหมือนกัน

ต่อให้พละกำลังล้วนๆ จะเทียบกันไม่ได้ แต่เขาคิดจริงๆ เหรอว่าตัวเองจะได้เนตรสังสาระมาครอบครองโดยไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรเลย?

จะเป็นไปได้ยังไง? เซ็นจู โทบิรามะเคยสัญญากับอุจิวะ อิซึนะว่าจะปกป้องอุจิวะ มาดาระ แต่นั่นมันเป็นเรื่องราวเมื่อช่วงไม่กี่ปีแรกของชีวิตที่แล้ว ตอนนี้ เซ็นจู โทบิรามะไม่มีอะไรหลงเหลือนอกจากความเกลียดชังที่มีต่ออุจิวะ มาดาระมาตั้งนานแล้ว

ความระแวดระวังที่เขามีต่ออุจิวะ มาดาระไม่เคยลดลงเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพียงแต่เซ็นจู โทบิรามะยังไม่เคยนำมาตรการป้องกันของเขามาใช้จริงๆ ก็เท่านั้นเอง

ยังไม่มีความจำเป็น อุจิวะ มาดาระยังไม่ได้ทำอะไรที่เป็นการล่วงละเมิดผลประโยชน์ของเซ็นจู โทบิรามะ

"หืม?" อุจิวะ มาดาระไม่พูดอะไรอีกและเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขา จ้องเขม็งไปที่เซ็นจู โทบิรามะ หวังจะสั่งสอนหมอนั่นสักหน่อย

"ท่านพี่!" อุจิวะ อิซึนะรีบเข้ามาขวางกลางระหว่างทั้งสองคนทันที แม้ว่าเขาจะเชื่อในความแข็งแกร่งของเซ็นจู โทบิรามะ แต่เขาก็เชื่อในเนตรวงแหวนของอุจิวะ มาดาระเช่นกัน

เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาไม่ใช่เรื่องตลก นี่คือดวงตาที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลอุจิวะนะ

"ชิ!" อุจิวะ มาดาระคลายเนตรวงแหวนและหันไปมองเซ็นจู ฮาชิรามะ "ฮาชิรามะ น้องชายนายรังแกฉันน่ะ"

ระหว่างคู่รัก คนเราจำเป็นต้องแสดงความอ่อนแอออกมาอย่างเหมาะสมบ้าง เซ็นจู โทบิรามะเป็นคนสอนเขาเรื่องนี้เอง

"มาดาระ โทบิรามะ เลิกเล่นกันได้แล้ว" เซ็นจู ฮาชิรามะไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งของสองคนนี้เลย "มาคุยเรื่องงานกันดีกว่า โทบิรามะ นายตั้งใจจะจัดการยังไงกับชูคาคุล่ะ?"

"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก ปล่อยให้มันตามพวกเราไปก็พอ ฉันกับอิซึนะจะคอยจับตาดูมันเอง"

เซ็นจู โทบิรามะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มันยังจำเป็นที่จะต้องเปิดเผยข้อมูลให้พวกเขารู้สักเล็กน้อย

"ตอนนี้ชูคาคุกำลังขอความช่วยเหลือจากพวกเรา สถานการณ์ปัจจุบันของมันไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ และโคโนฮะก็เป็นสถานที่ที่ดีมากสำหรับมัน"