ตอนที่ 34 : ความรักต้องพูดออกมา

"ฉันรู้ ฉันมีคนที่ชอบแล้ว" อุจิวะ มาดาระเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหันและมองไปที่เซ็นจู ฮาชิรามะอย่างจริงจัง

"แล้วทำไมนายไม่ไปหาเขาล่ะ? เรื่องแบบนี้แน่นอนว่าควรจะทำกับคนที่นายชอบสิ" เซ็นจู ฮาชิรามะเมินเฉยต่อความขมขื่นในใจของตัวเอง

"ฮาชิรามะ คนที่ฉันชอบคือนาย"

อุจิวะ มาดาระไม่เปิดโอกาสให้เซ็นจู ฮาชิรามะได้ปฏิเสธ เขาปล่อยมือที่จับไว้ ผลักเซ็นจู ฮาชิรามะให้นอนหงายลงบนเตียง และเอ่ยขึ้นจากด้านบน

"ให้โอกาสฉันหน่อยได้ไหม? นายเองก็ชอบฉันเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?"

อุจิวะ มาดาระแนบหน้าผากของเขาเข้ากับหน้าผากของเซ็นจู ฮาชิรามะ ในดวงตาสีดำสนิทของเขาสะท้อนภาพดวงตาของเซ็นจู ฮาชิรามะ และในดวงตาของเซ็นจู ฮาชิรามะก็สะท้อนภาพดวงตาของอุจิวะ มาดาระที่กำลังจ้องมองมา

เซ็นจู ฮาชิรามะตกตะลึงกับคำพูดของอุจิวะ มาดาระจนพูดไม่ออก จากนั้นเขาก็เบือนหน้าหนีราวกับต้องการจะหลบเลี่ยง

ชอบเขางั้นเหรอ? เขาไม่รู้สิ เขามองอุจิวะ มาดาระเป็นเหมือนพี่น้องมาโดยตลอด

ตอนที่เขาสูญเสียน้องชายไปทีละคนๆ ก็ได้อุจิวะ มาดาระนี่แหละที่คอยอยู่เคียงข้างเขาผ่านช่วงเวลาอันมืดมิดเหล่านั้น

พวกเขาแบ่งปันความเจ็บปวดซึ่งกันและกัน ปรับทุกข์ให้กันฟัง และร่วมกันสร้างความฝันที่จะสร้างหมู่บ้านเพื่อปกป้องครอบครัวของพวกเขา พวกเขาใช้ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตร่วมกัน

ในเวลาต่อมา พวกเขากลายเป็นผู้นำตระกูลและต้องต่อสู้เพื่อตระกูลของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยปฏิบัติกับอุจิวะ มาดาระในฐานะศัตรูเลย

ตอนที่อุจิวะ อิซึนะตาย เขาอยากจะฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิดจริงๆ และเป็นเพราะอุจิวะ มาดาระเข้ามาห้ามไว้ เขาถึงยังมีชีวิตอยู่

ความมุ่งมั่นที่จะสร้างโคโนฮะของเขา นอกเหนือจากการอยากบรรลุสันติภาพแล้ว เหตุผลหลักก็คือเพียงแค่การสร้างโคโนฮะเท่านั้นที่จะทำให้เขาสามารถกลับมาเป็นเพื่อนกับอุจิวะ มาดาระได้อีกครั้ง

เมื่อคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดนี้จนกระจ่าง เซ็นจู ฮาชิรามะก็หันหน้ากลับมา เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย และประทับจูบลงบนริมฝีปากของอุจิวะ มาดาระ ก่อนจะผละออกในทันที

"ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน มาดาระ"

เซ็นจู ฮาชิรามะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอุจิวะ มาดาระ สอดมือเข้าไปใต้แขนของเขาและวางมันลงบนบ่า

อุจิวะ มาดาระไม่คาดคิดว่าเซ็นจู ฮาชิรามะจะตอบรับเขาในตอนนั้น จึงถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

เดิมทีเขาคิดว่าวันนี้เซ็นจู ฮาชิรามะคงจะไม่ตอบรับเขา และอาจจะถึงขั้นไล่เขาตะเพิดออกไปด้วยซ้ำ

เขาเตรียมใจที่จะถูกเตะโด่งออกมาเรียบร้อยแล้ว และวางแผนว่าจะกลับมาตื๊อเซ็นจู ฮาชิรามะใหม่อีกครั้งในวันพรุ่งนี้

ให้เวลาเขาคิดสักคืน จากนั้นก็ค่อยๆ เติมเต็มชีวิตของเขาด้วยร่องรอยของตัวเขาเอง

"อะไรกัน? อึ้งไปเลยเหรอ?" เซ็นจู ฮาชิรามะมองอุจิวะ มาดาระด้วยความขบขัน "แรงฮึดตอนที่นายสารภาพรักเมื่อกี้มันหายไปไหนหมดแล้วล่ะ?"

"ฉันนึกว่านายจะไม่ตกลงซะอีก" อุจิวะ มาดาระอดไม่ได้ที่จะจูบเซ็นจู ฮาชิรามะ พร้อมกับกระซิบแผ่วเบา

รอยจูบพรมลงบนหน้าผาก ปลายจมูก ริมฝีปาก และลูกกระเดือกของเซ็นจู ฮาชิรามะ

"ฮาชิรามะ ฉันมีความสุขมาก มีความสุขที่สุดเลย" อุจิวะ มาดาระอดไม่ได้ที่จะทาบทับลงบนตัวของเซ็นจู ฮาชิรามะและคลอเคลียเขา

"ฉันก็เหมือนกัน" เซ็นจู ฮาชิรามะลูบผมของอุจิวะ มาดาระ ปลายนิ้วสางผ่านเส้นผมที่ชี้ฟูของเขา

"ถ้าอย่างนั้น ฮาชิรามะ เรามาอ่านหนังสือกันต่อเถอะ" อุจิวะ มาดาระจับเซ็นจู ฮาชิรามะพลิกตัว แล้วทาบทับลงบนแผ่นหลังของเขาเต็มๆ

"นายนี่นะ"

เซ็นจู ฮาชิรามะนอนคว่ำหน้าลงบนเตียงอย่างว่าง่าย โดยหนุนแขนของตัวเองไว้

อุจิวะ มาดาระหยิบหนังสือจากด้านข้างมาวางไว้ตรงหน้าเซ็นจู ฮาชิรามะ ยื่นมือไปพลิกหน้ากระดาษ และเปิดไปยังหน้าที่พวกเขาเพิ่งหยุดอ่านไปเมื่อครู่

"ฮาชิรามะ มาเรียนรู้ไปด้วยกันเถอะ" อุจิวะ มาดาระซบไหล่เซ็นจู ฮาชิรามะแล้วกระซิบชิดใบหู

เมื่อเห็นภาพประกอบ อุจิวะ มาดาระก็นึกถึงภาพในหัวของตัวเองขึ้นมา

เนื่องจากเขานอนทาบทับอยู่บนตัวของเซ็นจู ฮาชิรามะ เซ็นจู ฮาชิรามะจึงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของอุจิวะ มาดาระในทันที

"ตกลงนายกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่เนี่ย มาดาระ?" เซ็นจู ฮาชิรามะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคนเราจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ได้ยังไงเพียงแค่อ่านหนังสือโป๊

"นายไม่รู้เหรอว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่? ฮาชิรามะ" อุจิวะ มาดาระงับใบหูของเซ็นจู ฮาชิรามะเข้าปาก หยอกเย้ามันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มือของเขาก็ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเซ็นจู ฮาชิรามะอย่างไม่ยอมอยู่นิ่ง ความรู้สึกระหว่างทั้งสองคนนั้นลึกซึ้งมาก และก่อนที่พวกเขาจะสารภาพรักกัน การปฏิบัติต่อกันของพวกเขาก็แทบจะเรียกได้ว่าไม่บริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว

ตอนนี้เมื่อพวกเขาสารภาพรักกันแล้ว อุจิวะ มาดาระก็ยิ่งไร้ซึ่งความเกรงใจ พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะยั่วยวนเซ็นจู ฮาชิรามะ

ด้วยความกลัวว่าเซ็นจู ฮาชิรามะอาจจะยังคงรักษาความสงบเยือกเย็นเอาไว้ได้

"ได้ไหม ฮาชิรามะ?" อุจิวะ มาดาระหอบหายใจหนักหน่วง เบียดกายเข้าแนบชิดกับเรือนร่างของเซ็นจู ฮาชิรามะ

"อืม"

ทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้ใหญ่ที่รู้ความต้องการของตัวเองและรู้ว่าความรู้สึกระหว่างพวกเขานั้นเชื่อถือได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มต้นชีวิตคู่กันอย่างรวดเร็ว

เซ็นจู ฮาชิรามะและอุจิวะ มาดาระจูบตอบกันและกัน รุกล้ำอาณาเขตของอีกฝ่าย ขบกัดและขบเม้ม ทั้งสองต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด และไม่มีใครยอมใคร แต่ในท้ายที่สุด เซ็นจู ฮาชิรามะก็เป็นฝ่ายหยุด

เซ็นจู ฮาชิรามะเคยได้ยินคำอธิบายของเซ็นจู โทบิรามะมาแล้ว เขารู้ดีว่าฝ่ายรับนั้นบาดเจ็บได้ง่าย ฝ่ายรุกต้องทำอย่างอ่อนโยนในระหว่างนั้น และจำเป็นต้องทำความสะอาดในภายหลังพูดสั้นๆ ก็คือ มันไม่ค่อยเป็นมิตรกับฝ่ายรับเอาเสียเลย

แม้ว่าอุจิวะ มาดาระจะแข็งแกร่งเท่าเขา แต่หมอนั่นก็ไม่ได้มีกายเซียนเหมือนกับเขา

เซ็นจู ฮาชิรามะซึ่งมีกายเซียน แทบจะไม่เคยได้รับบาดเจ็บเลย กายเซียนจะคอยร่ายวิชานินจาแพทย์ใส่เซ็นจู ฮาชิรามะอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นสกิลติดตัวอย่างหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เซ็นจู ฮาชิรามะก็ไม่อยากให้อุจิวะ มาดาระต้องเจ็บตัว ดังนั้นเขาจึงยอมนอนอยู่ใต้อุจิวะ มาดาระอย่างว่าง่าย

ยังไงซะมันก็เหมือนกันนั่นแหละ ตราบใดที่พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน ตราบใดที่เป็นพวกเขาสองคน มันก็ไม่สำคัญหรอก ไม่เคยมีใครบอกซะหน่อยว่าฝ่ายรับจะไม่มีความสุข และเผลอๆ พวกเขาอาจจะมีความสุขมากกว่าด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น เซ็นจู ฮาชิรามะก็ไม่อยากเหนื่อยจนเกินไป เขาทำงานมาทั้งวันแล้ว จะให้เขาพักผ่อนบนเตียงตอนกลางคืนบ้างไม่ได้หรือไง?

ถึงแม้มันจะเป็นการพักผ่อนคนละรูปแบบก็เถอะ

"ฮาชิรามะ... อา... ฉันชอบนายมากนะ... ชอบ... นาย..." อุจิวะ มาดาระพูดพลางจูบไปพลาง ทิ้งร่องรอยไว้บนเรือนร่างของเซ็นจู ฮาชิรามะอย่างต่อเนื่อง

หลังจากที่ได้เห็นวิธีที่เซ็นจู โทบิรามะและอุจิวะ อิซึนะปฏิบัติต่อกัน อุจิวะ มาดาระก็ตระหนักถึงความรู้สึกที่เขามีต่อเซ็นจู ฮาชิรามะ

เป็นเวลาถึงสามเดือนที่อุจิวะ มาดาระเอาแต่ครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรดี

เขาควรจะบอกเซ็นจู ฮาชิรามะไหมว่าเขาชอบอีกฝ่ายมาก แต่ถ้าเซ็นจู ฮาชิรามะไม่ได้ชอบเขาตอบ พวกเขาก็คงจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีกต่อไป

พวกอุจิวะมักจะเป็นพวกซึนเดเระอยู่เสมอ พวกเขาชินกับการเก็บทุกอย่างไว้ในใจและไม่ยอมพูดมันออกมา

เขาเคยคิดด้วยซ้ำว่าจะเก็บความรู้สึกที่มีต่อเซ็นจู ฮาชิรามะไว้ในใจตลอดไป โดยไม่บอกให้ใครรู้ และอยู่เคียงข้างเซ็นจู ฮาชิรามะในฐานะเพื่อนและพี่น้องต่อไป

แต่เซ็นจู โทบิรามะกลับค้นพบความรู้สึกของเขา หมอนั่นเกลียดเขาอุจิวะ มาดาระสัมผัสได้และหมอนั่นก็เกลียดเซ็นจู ฮาชิรามะด้วย

อย่างไรก็ตาม เซ็นจู โทบิรามะก็ยังคงบอกเล่าเรื่องอารมณ์ความรู้สึกให้อุจิวะ มาดาระฟัง ก่อนหน้านี้ เซ็นจู โทบิรามะได้สั่งสอนเขาในเรื่องนี้มาแล้ว

ในเรื่องความรัก นายจะขี้ขลาดไม่ได้ นายต้องซื่อสัตย์ และความรักจะต้องถูกพูดออกมาให้ได้ยิน

เซ็นจู โทบิรามะพูดถูก เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นด้วยกับเซ็นจู โทบิรามะจากก้นบึ้งของหัวใจ

ไม่ว่าจุดประสงค์ของเซ็นจู โทบิรามะจะเป็นอะไร เขาก็ต้องขอบคุณอีกฝ่ายอย่างจริงจังเสียแล้ว

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมเซ็นจู โทบิรามะถึงสามารถเอาชนะใจอุจิวะ อิซึนะได้

ความรัก เรื่องพรรค์นี้น่ะมันจะผลิดอกออกผลก็ต่อเมื่อถูกพูดออกไปให้ชัดเจนเท่านั้นแหละ