บทที่ 22 - การทดลองสุดโหด การถ่ายโอนผลปีศาจ

บทที่ 22 - การทดลองสุดโหด การถ่ายโอนผลปีศาจ

อ๊ากกกกกกกกกก

"ฆ่าฉันสิ ฆ่าฉันเลย... แน่จริงก็ฆ่าฉันสิ ไม่งั้นหม่าม้าไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่!"

"พวกแกไอ้พวกเวรตะไล ตระกูลชาร์ล็อตต์ไม่มีทางปล่อยพวกแกไปแน่..."

อลาบาสตา

ภายในห้องทดลองใต้ดินทางตอนเหนือ มีเสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากเตียงทดลองอย่างต่อเนื่อง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความหวาดกลัวอย่างหาที่สุดไม่ได้

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ"

"จึ๊ๆๆ... ตระกูลชาร์ล็อตต์ที่เคยวางก้ามในโลกใหม่ กลับต้องมาทำหน้าเหมือนหมาจนตรอกแบบนี้ น่าขำชะมัดเลย!"

บนระเบียงสังเกตการณ์ด้านบน มีนายทหารสวมเสื้อคลุมสีเข้มหลายคนยืนอยู่ ใบหน้าถูกซ่อนอยู่ในเงามืด สายตาเย็นชาเบื่อหน่ายราวกับกำลังมองดูอุปกรณ์ที่ใกล้จะหมดสภาพ

ไม่มีความเวทนา และไม่มีอารมณ์ใดๆ ราวกับว่านี่เป็นเรื่องปกติที่เห็นจนชินตาแล้ว

ชายที่เป็นผู้นำเชิดคางขึ้นเล็กน้อย สั่งการคนด้านล่าง: "นี่คือคนที่ท่านผู้ว่าการเจาะจงเลือกมา รีบเอาผลไม้ที่เตรียมไว้ขึ้นมาสิ!"

"ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นมา ฉันปกป้องพวกนายไม่ได้หรอกนะ ระวังตัวกันให้ดีล่ะ"

"ยกขึ้นมา——"

นักวิทยาศาสตร์ในชุดกาวน์สีขาวดันแว่นตาที่ดั้งจมูก ส่งสายตาให้ทหารยามที่เตรียมพร้อมอยู่หน้าประตู

รถเข็นคันเล็กถูกทหารยามค่อยๆ เข็นเข้ามา ด้านบนมีผลไม้หลากหลายชนิดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ทั้งแอปเปิล กล้วย สาลี่ องุ่น...

"พวกแก... พวกแกคิดจะทำอะไร?"

"พวกแกบ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าฉันเป็นอะไรไป พี่คาตาคุริไม่มีทางปล่อยพวกแกไว้แน่!"

"พวกแกจะทำอะไร?"

"พี่... พี่ช่วยหนูด้วย!"

รูม่านตาของชาร์ล็อตต์ บรูว์เลหดเกร็ง ลางสังหรณ์ร้ายผุดขึ้นในใจทันที เสียงร้องไห้โหยหวนแทบจะทำให้หลังคาสะเทือน

เธอแค่ตามพี่แคร็กเกอร์มาทำภารกิจที่หม่าม้ามอบหมายให้ นึกไม่ถึงว่าพอกองเรือมาถึงเกาะลิตเติ้ลการ์เด้น ก็ถูกพวกบ้านี่บุกเข้าจู่โจมจนแตกกระเจิง

ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สิบกว่าคน แค่ใช้ท่าโจมตีประสานเพียงครั้งเดียว ก็ซัดพี่แคร็กเกอร์กระเด็นปลิวไปไหนก็ไม่รู้

คิดว่าชาร์ล็อตต์ บรูว์เลอย่างเธอไม่อยากหนีหรือไง?

แต่ปัญหาคือ พอเธอจะใช้พลังหนี ก็โดนกระสุนหินไคโรยิงเข้าที่ก้นไปสองนัด แล้วจะหนียังไง? หนีพ้นที่ไหนล่ะ?

เพียะ เพียะ เพียะ——

"บากะยาร่อย!"

"พี่แกมันกระจอกไงล่ะ นอนนิ่งๆ ซะ ไม่งั้นฉันจะยิงนมแกให้เละเลย..."

'เคท' ผู้รับผิดชอบควบคุมการทดลองครั้งนี้ ตบหน้าชาร์ล็อตต์ บรูว์เลไปหลายฉาด เสียงตบหน้าดังสนั่นไปทั่วทั้งห้องทดลอง

ต่อให้ "เทคโนโลยีการสกัดผลปีศาจ" ของพวกเขาจะใกล้เคียงความสมบูรณ์แบบแค่ไหน แต่มันก็มีโอกาสสำเร็จแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

แถมผลกระจกยังเป็นสิ่งที่ผู้ว่าการคาร์เลนเจาะจงต้องการอีกด้วย หากเกิดปัญหาใดๆ ขึ้น ทุกคนที่มีส่วนร่วมในที่นี้... ไม่มีใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว

"เปิดแท่นเปลี่ยนถ่าย"

"เชื่อมต่อคลื่นสมอง เปิดกำลังไฟสูงสุด!"

วูบ——

แสงออร่าสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้น

เสียงเครื่องจักรกลคำรามจากเตียงทดลองดังกลบเสียงร้องไห้ของชาร์ล็อตต์ บรูว์เลในพริบตา แขนกลหลายข้างค่อยๆ ยื่นออกมา ไอออนในอากาศเริ่มส่งเสียงดังเป๊าะแป๊ะ

"ฉีดแฟกเตอร์สิ่งมีชีวิตเข้าไป!"

สิ้นเสียงสั่งของเคท สายฟ้าสีม่วงเข้มก็พุ่งเข้ารัดแขนขาของเธอทันที ทำให้ทั้งร่างของเธออาบไปด้วยแสงสีขาวสว่างจ้า

เข็มขนาดเล็กนับร้อยนับพันเล่มยื่นออกมาจากแขนกล และแทงทะลุผิวหนังของชาร์ล็อตต์ บรูว์เล ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจของผู้คน

เลือดสีแดงฉานถูกสูบออกไปทีละน้อย เครื่องมือเหนือหัวเปล่งแสงสีแดงชวนขนลุก

"อึก อึก อึก——"

ในวินาทีที่เข็มเหล่านี้แทงลงไป รูม่านตาของชาร์ล็อตต์ บรูว์เลก็เบิกโพลง สายฟ้าสีม่วงเข้มพุ่งพล่านไปตามเส้นเลือดของเธออย่างบ้าคลั่งผ่านเข็มเหล่านั้น

"หม่า... หม่าม้า ช่วยหนูด้วย!"

"สัญญาณชีพคงที่ เริ่มสกัดแฟกเตอร์ผลปีศาจ!" เคทเหลือบมองร่างที่บิดไปมาอยู่เบื้องหน้า นิ้วมือเลื่อนไปมาบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว

ตึง ตึง ตึง——

"ช่างเป็นเทคโนโลยีที่ทั้งน่าหวาดกลัวและน่าหลงใหลจริงๆ!"

บนระเบียงสังเกตการณ์ วิลเลียม มัส กระชับเสื้อโค้ททหารให้แน่นขึ้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏที่มุมปาก

พวกขยะของตระกูลชาร์ล็อตต์ ขนาดผู้ใช้พลังผลกระจกที่เป็นถึง "ภัยพิบัติเดินดิน" ระดับยุทธศาสตร์แบบนี้ ยังถูกเลี้ยงดูจนกลายเป็นขยะได้ ช่างมีของดีอยู่กับตัวแท้ๆ แต่กลับไม่รู้จักใช้ให้เป็นประโยชน์!

บนหน้าจอของแผงควบคุม ข้อมูลยีนหลายชุดกระโดดไปมาอย่างต่อเนื่อง แสดงให้เห็นว่าแฟกเตอร์ผลปีศาจของผลกระจก กำลังถูกเครื่องมือเหล่านี้ปล้นชิงไปอย่างกะทันหัน

"อ๊าก——"

"เดี๋ยวก่อน... โจตโตะมัตเตะ อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉัน ฉันยังมีประโยชน์ต่อการเจรจานะ!"

ร่างกายของบรูว์เลกระตุกอย่างรุนแรงจากการกระตุ้นของกระแสไฟฟ้า ใบหน้าที่ดูอัปลักษณ์อยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งบิดเบี้ยวจนถึงขีดสุด

เธอหวาดกลัวไฟฟ้าพวกนี้จริงๆ ถ้าไม่เลือกที่จะหาทางรอดให้ตัวเอง ก็คงกลายเป็นตอตะโกไปแน่ๆ

"จะใช้เจรจาได้หรือเปล่าฉันไม่รู้หรอกนะ!" เคทมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก: "แกแค่ต้องให้ความร่วมมือดีๆ ไม่แน่เดี๋ยวฉันอาจจะไว้ชีวิตแกก็ได้"

ที่นี่คือพื้นที่ทางตอนเหนือของอลาบาสตา เป็นอาณาเขตของพวกเขา คิดจะเอาชื่อชาร์ล็อตต์ หลินหลิน มาขู่พวกเขางั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ

วูบ วูบ——

ผลไม้ธรรมดาบนรถเข็นเริ่มสั่นเทาเล็กน้อยภายใต้การชักนำของแฟกเตอร์ผลปีศาจ แคนตาลูปผลหนึ่งเริ่มมีลวดลายเกลียวประหลาดปรากฏขึ้นบนผิว และสีของมันก็ค่อยๆ เข้มขึ้น

"กำลังสกัดจิตสำนึกของปีศาจ... กำลังสกัดแฟกเตอร์ต่อต้านธาตุน้ำ...

อัตราการถ่ายโอนแฟกเตอร์ผลปีศาจ... 19%... 23%... 28%"

คำเตือน... คำเตือน ภาชนะรองรับมีการต่อต้านอย่างรุนแรง ความน่าจะเป็นผันผวนผิดปกติ!"

เสียงสัญญาณเตือนดังแสบแก้วหูดังขึ้นในห้องควบคุมหลัก

????

รูม่านตาของเคทที่เดิมทีสงบนิ่ง หดเกร็งลงทันที เขาตะคอกใส่ผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ เสียงดังลั่น: "เพิ่มกระแสไฟฟ้า ล็อกเส้นประสาทของหล่อนไว้ ฉีดแฟกเตอร์สิ่งมีชีวิตเข้าไป!"

วูบ วูบ——

สายฟ้าแลบปลาบไปทั่วอากาศ แฟกเตอร์สิ่งมีชีวิตระลอกแล้วระลอกเล่าถูกฉีดเข้าไปในร่างของชาร์ล็อตต์ บรูว์เลอย่างต่อเนื่อง

อ๊ากกกกก...

ร่างกายของเธอขดตัวงออย่างรุนแรง เส้นผมตั้งชัน เสียงร้องโหยหวนถูกหยุดชะงักอย่างกะทันหัน ชาร์ล็อตต์ บรูว์เลรับรู้ได้ว่าการเชื่อมต่อระหว่างเธอกับโลกกระจกกำลังถูกตัดขาดอย่างต่อเนื่อง

นั่นคือพลังของเธอ เป็นรากฐานที่ทำให้เธอมีชีวิตรอดในโลกใหม่ แต่ตอนนี้... กลับถูกพวกนี้... แย่งชิงไปจากมือเธออย่างหน้าตาเฉย

"ค่าวิกฤตใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว"

"ล็อกแฟกเตอร์ผลปีศาจ——การถ่ายโอนสำเร็จ!"

ครืนนน——

คลื่นพลังไร้รูปสาดกระจายออกไป

ร่างของชาร์ล็อตต์ บรูว์เลบนเตียงทดลองแข็งทื่อ ราวกับว่าพลังทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมด ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบจะสัมผัสไม่ได้

ในขณะที่แคนตาลูปผลนั้นกลับนิ่งสนิท ลวดลายเกลียวบนผิวของมันสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ แผ่ซ่านกลิ่นอายอันตรายที่ชวนให้น้ำลายสอออกมา

"ในที่สุด... ก็สำเร็จแล้ว!"

เคทถอนหายใจยาว ถอดแว่นตาออกมาเช็ด ในที่สุดใบหน้าก็ปรากฏแววโล่งอกออกมาให้เห็น