บทที่ 24: บัวพิสุทธิ์ 13000 ปี

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ลู่เฉินเดินทางเข้ามาในเขตผสมของป่าใหญ่ซิงโต่วได้ครึ่งเดือนแล้ว

ในช่วงเวลานี้ จากการสื่อสารกับหญ้าเงินคราม ลู่เฉินได้พบสัตว์วิญญาณสายพืชระดับหมื่นปีมาแล้วหลายชนิด

ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้กินคน หรือเถาวัลย์ดูดเลือด...

สัตว์วิญญาณสายพืชเหล่านี้ล้วนยอดเยี่ยม หากเขาดูดซับวงแหวนวิญญาณของพวกมัน มันจะต้องมอบความสามารถในการควบคุมหรือการโจมตีที่ดีเยี่ยมให้แก่วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาอย่างแน่นอน

แต่นั่นขัดกับเจตนารมณ์ดั้งเดิมของลู่เฉิน

เขาต้องการให้วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาเดินตามเส้นทางสายสนับสนุนตั้งแต่ต้นจนจบ

ในเมื่อตอนนี้เขามีทักษะวิญญาณฟื้นฟูพลังชีวิต ฟื้นฟูพลังวิญญาณ และเกราะป้องกันแล้ว แผนการในขั้นต่อไป เขาต้องการทักษะวิญญาณสำหรับถอนพิษ ทักษะวิญญาณสำหรับบัฟพลังให้ตัวเอง และแม้กระทั่งทักษะวิญญาณที่สามารถดึงเขากลับมาจากความตายได้

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเสริมวงแหวนวิญญาณให้กับวิญญาณยุทธ์ที่ 2 ของเขาในอนาคต

ทักษะวิญญาณที่เขาวาดฝันไว้สำหรับวิญญาณยุทธ์ที่ 2 ล้วนแต่เป็นทักษะที่มีพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว ชนิดที่แค่สัมผัสก็ทำให้ตายหรือพิการได้ หรือแม้กระทั่งทำให้เกิดการทำลายล้างไปพร้อมกับศัตรู

ดังนั้น เมื่อจะเพิ่มวงแหวนวิญญาณให้หญ้าเงินคราม จึงไม่จำเป็นต้องเพิ่มความสามารถในการควบคุมหรือการโจมตีเข้าไปแต่อย่างใด

ในวันนี้ ด้วยการนำทางของหญ้าเงินคราม ลู่เฉินก็มาถึงทะเลสาบแห่งหนึ่งในเขตผสม

เขาหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่และชะโงกหน้ามองไปที่ทะเลสาบ และได้เห็นดอกบัวที่มีถึง 7 สีบานสะพรั่งอยู่ใจกลางทะเลสาบ

ดอกบัวนั้นดูงดงามและบอบบาง ชูช่อขึ้นเหนือโคลนตมโดยไร้รอยแปดเปื้อน บริสุทธิ์ผุดผ่องโดยไม่ดูยั่วยวน มันส่องประกายแวววาวและแผ่ซ่านความศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถชำระล้างความชั่วร้ายได้

เมื่อเห็นดอกบัวนั้น ลู่เฉินก็สัมผัสได้ถึงพลังจิตที่สั่นไหว ประกายแห่งความยินดีวาบขึ้นในดวงตาของเขา

"บัวพิสุทธิ์ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณชนิดนี้ นี่คือสัตว์วิญญาณสายพืชระดับสุดยอดที่มีชื่อเสียงในด้านการชำระล้างความโสมม ความมืดมิด และความชั่วร้ายทั้งปวง ดูจากขนาดและจำนวนกลีบของบัวพิสุทธิ์ต้นนี้แล้ว มันน่าจะมีอายุประมาณ 13000 ปี"

"คุณสมบัติตรงตามที่ต้องการ อายุตรงตามที่ต้องการ นี่คือสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมที่สุดที่จะมาเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่ 4 ของข้า"

"การดูดซับวงแหวนวิญญาณของบัวพิสุทธิ์จะมอบทักษะวิญญาณการชำระล้างอันทรงพลังให้ข้าอย่างแน่นอน ต่อจากนี้ไป พิษประหลาดของถังซานจะไม่มีทางทำอันตรายข้าได้อย่างแน่นอน"

วินาทีแรกที่ลู่เฉินเห็นบัวพิสุทธิ์ เขาก็ตัดสินใจเลือกมันเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่ 4 ทันที

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว ลู่เฉินก็ไม่ได้ผลีผลามออกไป แต่ยังคงซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ต่อไป

ประมาณ 10 นาทีต่อมา เสียงร้องของนกกระเรียนก็ดังมาจากบนท้องฟ้า ตามมาด้วยนกกระเรียนขาวขนาดยักษ์ที่มีปีกกว้างกว่า 8 เมตรและลำตัวยาวกว่า 6 เมตร บินโฉบลงมาจากท้องฟ้า ร่อนลงตรงกลางทะเลสาบอย่างแม่นยำ

กระเรียนขาวพู่ระย้า!

เมื่อเห็นสัตว์วิญญาณตัวนี้ ลู่เฉินก็แอบรู้สึกโชคดี โชคดีที่เขาไม่ได้ผลีผลามออกไป มิฉะนั้นเขาจะต้องปะทะกับกระเรียนขาวพู่ระย้าตัวนี้อย่างแน่นอน

ดูจากขนาดของกระเรียนขาวพู่ระย้าตัวนี้แล้ว อายุของมันน่าจะไม่ต่ำกว่า 15000 ปี อีกฝ่ายเป็นสัตว์วิญญาณที่มีความเชี่ยวชาญด้านความเร็วอย่างยิ่งยวด และยังมีข้อได้เปรียบในการบินอีกด้วย

ลู่เฉินรู้สึกว่าหากเขาต้องต่อสู้กับกระเรียนขาวพู่ระย้า มันจะไม่ใช่แค่การเอาชนะไม่ได้เท่านั้น แต่ด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวของอีกฝ่าย เขาอาจจะไม่มีแม้แต่โอกาสได้วิ่งหนีเลยด้วยซ้ำ

ตอนอยู่ที่โรงเรียน ลู่เฉินเคยได้ยินเสียวอู่พูดถึงกระเรียนขาวพู่ระย้า มันเป็นสัตว์วิญญาณที่มีนิสัยรักความสะอาดอย่างมาก ชอบของสะอาดและเกลียดความสกปรก

ในเมื่อบัวพิสุทธิ์สามารถชำระล้างความโสมม ความมืดมิด และความชั่วร้ายทั้งปวงได้ ดังนั้นคุณภาพน้ำของทะเลสาบที่มีบัวพิสุทธิ์อยู่จึงต้องสะอาดที่สุดในรัศมีพันลี้อย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่มันจะสามารถดึงดูดกระเรียนขาวพู่ระย้ามาได้

เมื่อเห็นสัตว์วิญญาณสีขาวบริสุทธิ์ไร้ที่ติ ลู่เฉินก็กดข่มความกระสับกระส่ายในใจลง และอาศัยหญ้าเงินครามที่อยู่รอบๆ เพื่อพยายามปกปิดกลิ่นอายของตนเองอย่างเต็มที่

เขาต้องการล่าบัวพิสุทธิ์มาเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่ 4 แต่เขาไม่ต้องการปะทะกับกระเรียนขาวพู่ระย้าเลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงรอ!

และการรอคอยนี้ก็ยาวนานถึง 5 วันเต็ม!

ตลอด 5 วันนี้ ลู่เฉินเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของกระเรียนขาวพู่ระย้าด้วยความอดทนอย่างยิ่งยวด เขาจดจำช่วงเวลาที่มันออกล่าเหยื่อและเวลาที่มันกลับมาเล่นน้ำได้อย่างแม่นยำ

หลังจากเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ เมื่อกระเรียนขาวพู่ระย้าออกล่าเหยื่อในวันที่ 6 ลู่เฉินก็พุ่งตัวออกไปโดยไม่ลังเล!

"ก้าวกระเบิด!"

ลู่เฉินวิ่งไปที่ริมทะเลสาบและใช้ทักษะก้าวกระเบิด เขาเหยียบลงบนพื้นดินอย่างแรงจนเกิดรอยเท้าลึก และอาศัยแรงส่งสะท้อนกลับนั้น กระโจนขึ้นไปกลางอากาศโดยตรง

ลู่เฉินพุ่งทะยานลงมาหาบัวพิสุทธิ์ราวกับเหยี่ยวที่กำลังโฉบเหยื่อ

บัวพิสุทธิ์สัมผัสได้ถึงความผิดปกติตามสัญชาตญาณ ดอกบัวของมันเบ่งบานและพ่นลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ออกมา

เมื่อเผชิญหน้ากับลำแสงสีขาวบริสุทธิ์นี้ ลู่เฉินไม่ได้หลบหรือเบี่ยงหลบ ความสามารถในการชำระล้างของบัวพิสุทธิ์พุ่งเป้าไปที่ความโสมม วิญญาณชั่วร้าย และความมืดมิด... ลู่เฉินในตอนนี้ใช้เพียงพละกำลังทางกายล้วนๆ และไม่กลัวการชำระล้างเลยแม้แต่น้อย

แล้วก็เป็นไปตามคาด ลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ตกลงบนร่างของลู่เฉิน แต่ไม่สามารถทำอันตรายใดๆ แก่เขาได้เลย

ลู่เฉินยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นเช่นนั้น!

ตัวบัวพิสุทธิ์เองไม่มีความสามารถในการโจมตีเลย

"หมัดปืนใหญ่!"

ลู่เฉินพุ่งทะลวงออกจากลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ ชกหมัดเข้าใส่บัวพิสุทธิ์ พลังวิญญาณอันมหาศาลถูกชักนำเข้าสู่หมัด และหลังจากถูกบีบอัดอย่างหนาแน่น มันก็แผ่ซ่านอานุภาพที่น่าเกรงขามออกมา!

บึ้ม!

หมัดของลู่เฉินกระแทกเข้าที่ดอกบัวพิสุทธิ์ ปลดปล่อยคลื่นพลังงานกระแทกอันน่าสะพรึงกลัว ดอกบัว 7 สีถูกบดขยี้แหลกสลายในชั่วพริบตา

กลีบดอกที่แตกกระจายร่วงหล่นลงบนผิวน้ำ!

ลู่เฉินตกลงไปในน้ำเสียงดังตูม เขายกมือขวาขึ้นและเรียกวิญญาณยุทธ์ที่ 2 เคียวเหล็กดำ ออกมา

พลังวิญญาณหลั่งไหลเข้าไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้เคียวเหล็กดำส่องประกายเย็นเยียบ

ลู่เฉินถือเคียวเหล็กดำไว้ในมือขวา มือซ้ายกำดอกบัวที่แหลกสลายเอาไว้ และตวัดเคียวเหล็กดำฟันรากของมันขาดสะบั้น

เมื่อรากถูกตัดขาด บัวพิสุทธิ์ 13000 ปีต้นนี้ก็สูญเสียพลังชีวิตไปโดยสมบูรณ์ เส้นสายแสงสีดำเปล่งประกายออกมา และหลังจากแปรเปลี่ยนอยู่หลายครั้ง มันก็กลายเป็นวงแหวนวิญญาณสีดำ

สีดำสว่างไสว!

สีดำลึกล้ำ!

สีดำราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง!

นี่คือวงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปีที่แท้จริง!

ลู่เฉินรู้สึกว่าจังหวะการหายใจของเขาเร็วขึ้นเล็กน้อย เขาอุ้มส่วนลำต้นของบัวพิสุทธิ์ไว้ในอ้อมแขนแล้วรีบว่ายน้ำเข้าฝั่ง

ลู่เฉินวิ่งตรงเข้าไปในส่วนลึกของป่าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หากกระเรียนขาวพู่ระย้ากลับมาและพบว่าบัวพิสุทธิ์หายไป มันจะต้องคลุ้มคลั่งอย่างแน่นอน มันจะไม่มีทะเลสาบที่สะอาดให้เล่นน้ำอีกต่อไปแล้ว

ประมาณ 40 นาทีต่อมา ลู่เฉินก็หอบหายใจอย่างหนัก เขาออกวิ่งห่างมาอย่างน้อยหลายสิบลี้แล้ว

ตอนนี้กระเรียนขาวพู่ระย้าไม่น่าจะตามหาเขาเจอได้ง่ายๆ แล้ว!

ลู่เฉินใช้เวลาอีกเล็กน้อยในการหารอยแยกบนหน้าผา เขาเบียดตัวเข้าไปข้างในอย่างยากลำบาก

ลู่เฉินบิดร่างนั่งลงบนพื้นด้วยความทุลักทุเล มองดูส่วนลำต้นของบัวพิสุทธิ์ที่เขานำกลับมา กัดฟันและกล่าวว่า

"ฆ่าสัตว์วิญญาณไปแล้ว ถ้าไม่ดูดซับวงแหวนวิญญาณตอนนี้ มันก็จะกลายเป็นเรื่องสูญเปล่าโดยสมบูรณ์"

"ยิ่งไปกว่านั้น หากเทียบกับสัตว์วิญญาณสายสัตว์แล้ว สัตว์วิญญาณสายพืชพัฒนาสติปัญญาได้ยากกว่า จิตวิญญาณของพวกมันจึงอ่อนแอกว่าตามไปด้วย การโจมตีทางวิญญาณไม่น่าจะรุนแรงมากนัก"

หลังจากตัดสินใจได้ ลู่เฉินก็หลับตา โคจรเคล็ดวิชาทำสมาธิ เชื่อมต่อกับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม และเริ่มดูดซับวงแหวนวิญญาณสีดำของบัวพิสุทธิ์

วงแหวนวิญญาณสีดำสนิทค่อยๆ ลอยเข้ามา สวมทับลงบนวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม และหดตัวลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับหลอมรวมเข้าด้วยกัน

คลื่นพลังวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งชีวิตแผ่ซ่านออกมาอย่างรวดเร็ว เติมเต็มวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขา

วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่มองเห็นได้ชัดเจน มันเริ่มเข้าสู่กระบวนการวิวัฒนาการรอบที่ 4

หลังจากดูดซับอย่างยาวนานกว่า 1 ชั่วโมง แม้ว่าจะมีอุปสรรคเกิดขึ้นบ้างในกระบวนการ แต่สุดท้ายลู่เฉินก็สามารถดูดซับมันได้สำเร็จ

ลู่เฉินค่อยๆ ลืมตาขึ้นและกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความหวาดหวั่นอยู่ลึกๆ

"นี่สินะการโจมตีทางวิญญาณ รับมือยากจริงๆ โชคดีที่วงแหวนวิญญาณที่ข้าดูดซับมาจากสัตว์วิญญาณสายพืช การโจมตีทางวิญญาณจึงไม่รุนแรงมากนัก ยิ่งไปกว่านั้น พลังจิตของข้าก็ได้รับการเสริมสร้างให้แข็งแกร่งขึ้นในระดับหนึ่งระหว่างการดูดซับวงแหวนวิญญาณ 3 วงก่อนหน้านี้ด้วย นั่นคือเหตุผลที่ข้าสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปีได้ในรวดเดียว"

"แม้จะต้องจ่ายด้วยราคาแสนแพง แต่ผลลัพธ์ก็น่าพึงพอใจ ทักษะวิญญาณที่ 4 ของข้า พิธีศีลจุ่มเงินคราม สามารถลบล้างสถานะผิดปกติทั้งหมดได้ ทั้งการถูกวางยาพิษ โรคภัยไข้เจ็บ คำสาป และการกัดกร่อนจากพลังธาตุต่างๆ... นี่มันสมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว!"

"ส่วนพลังวิญญาณของข้าก็ไปถึงระดับ 50 แล้ว ข้าสามารถออกไปตามหาวงแหวนวิญญาณวงที่ 5 ได้เลย พลังวิญญาณอันมหาศาลที่หลับใหลอยู่ในร่างกายของข้าก็ค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมาเกินกว่าครึ่งแล้ว พลังวิญญาณที่แท้จริงของข้าน่าจะเผยออกมาในอีกไม่ช้า"