บทที่ 18 เป้าหมายคือ คุโระ

บทที่ 18 เป้าหมายคือ คุโระ

“แย่แล้ว!”

“โจรสลัดมา!”

“ทุกคนรีบหนีเร็ว!”

บนถนนสายหลักในหมู่บ้าน... อุซปตะโกนด้วยความหวาดกลัว หวังจะเตือนภัยชาวบ้าน แต่การโกหกซ้ำซากทำให้เขาหมดความน่าเชื่อถือไปนานแล้ว

“อุซปโกหกอีกแล้ว!”

“หมอนั่นไม่เบื่อหรือไงนะ?”

“ช่างเถอะ ใกล้เวลาทำงานแล้ว อย่าไปสนใจเลย”

ชาวบ้านไม่มีใครสนใจ ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเอง... งานในไร่นามีค่ากว่าการมาเล่นเกม “โจรสลัดมาแล้ว” ของเด็กเลี้ยงแกะ

อุซปยืนเคว้งอยู่กลางหมู่บ้าน สัมผัสได้ถึงสายตารังเกียจจากรอบข้าง ความรู้สึกเหมือนถูกโลกทอดทิ้งถาโถมเข้ามา

“ทุกคน... ทำไมไม่หนีกันล่ะ!”

“โจรสลัดมาจริงๆ นะ!”

“ทำไมไม่มีใครเชื่อผมเลย!”

แววตาของอุซปว่างเปล่า เขาไม่เข้าใจปฏิกิริยาเย็นชาของชาวบ้าน และไม่คิดว่าเป็นความผิดของตัวเองด้วยซ้ำ

การแกล้งเล่นสนุกๆ ที่ผ่านมา ก็เพื่อสร้างสีสันให้หมู่บ้านที่น่าเบื่อนี้ไม่ใช่หรือไง มันเป็นเจตนาดีแท้ๆ

“โธ่เว้ย!”

อุซปวิ่งด้วยความโกรธตรงไปยังคฤหาสน์ท้ายหมู่บ้าน... โลย่าบอกให้เขาไปหาทหารเรือที่ชื่อ “ฟูลบอดี้”

ประมาณสิบนาทีต่อมา... ฟูลบอดี้ก็วิ่งกระหืดกระหอบมาถึงจุดเกิดเหตุ พอเห็นโลย่ายืนหาวหวอดๆ อย่างเบื่อหน่าย และเห็นโจรสลัดสามคนถูกมัดรวมกัน เขาก็ถอนหายใจโล่งอก

โลย่าเลิกคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าไม่ค่อยพอใจ

“ช้าไปหน่อยนะลูกพี่”

“ชั้นไม่ได้เสียเวลาเลยสักวิเดียวนะเว้ย!”

ฟูลบอดี้หน้าดำหน้าแดง เขาพุ่งตัวมาทันทีที่ได้ข่าว กลัวว่าโลย่าคนเดียวจะรับมือไม่ไหว

ดูเหมือนจะกังวลเกินเหตุไปหน่อย

“พวกนี้ยกให้ลูกพี่จัดการต่อนะ”

โลย่าลุกขึ้น เดินไปที่ร่มไม้ใกล้ๆ ค่อยๆ อุ้มคุณหนูคายะที่หลับปุ๋ยขึ้นมาอย่างเบามือ

“เดี๋ยวชั้นพาคุณหนูคายะกลับไปก่อน... อ้อ แล้วก็ฝากเช็กแถวชายฝั่งด้วยนะ พวกนี้อาจจะมีพรรคพวกอีก”

“ไม่ต้องห่วง เข้าใจแล้ว”

ฟูลบอดี้ทำท่าโอเค

โจรสลัดมีแค่สามคน ชัดเจนว่าเป็นหน่วยสอดแนมมาหาข่าวบนเกาะ และอาจจะมีพวกสนับสนุนรออยู่... แถมเบื้องหลังน่าจะมีปลาตัวใหญ่ซ่อนอยู่ด้วย

การจะมีกำลังคนพอส่งหน่วยสอดแนมมาได้ ขนาดกลุ่มโจรสลัดต้องมีอย่างน้อย 50 คนขึ้นไป และในน่านน้ำแถวนี้ กลุ่มโจรสลัดที่มีกำลังขนาดนั้นมีอยู่แค่นับนิ้วได้

...

ค่ำคืนนั้น

คุกใต้ดินคฤหาสน์ไซรัป

โจรสลัดสามคนถูกมัดตรึงไว้กับแท่นทรมาน สภาพยับเยิน เลือดท่วมตัว เห็นชัดว่าเพิ่งผ่านการ “สอบสวน” อย่างหนักหน่วงมา

โลย่าเดินออกมาจากความมืดมายืนข้างๆ ฟูลบอดี้ มองดูพวกโจรสลัดด้วยสายตาไร้ความปรานี

ก่อนหน้านี้แม้เขาจะไม่เคยสู้กับโจรสลัดมาก่อน แต่ข่าวการเสียชีวิตของเพื่อนทหารก็มีมาให้ได้ยินเรื่อยๆ

พวกโจรสลัดไม่ควรค่าแก่ความเห็นใจ!

“ผลการสอบสวนเป็นไงบ้าง?”

“พวกมันเป็นสมาชิกกลุ่มโจรสลัดแมวดำ”

“เป็นพวกมันจริงๆ สินะ”

ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด

กลุ่มโจรสลัดแมวดำคือเจ้าพ่อเพียงหนึ่งเดียวในน่านน้ำแถบนี้ และกัปตัน “คุโระ” ก็แตกต่างจากโจรสลัดทั่วไปมาก เป็นคนฉลาดเจ้าเล่ห์ที่ขึ้นชื่อเรื่องการวางแผนปล้นอย่างรัดกุม

ไม่ทำก็แล้วไป... แต่ถ้าทำต้องเล่นใหญ่!

ทุกครั้งที่กลุ่มโจรสลัดแมวดำเคลื่อนไหว จะกวาดทรัพย์สินไปมหาศาล แล้วกบดานเงียบหายไปนาน... วนเวียนอยู่แบบนี้

อีกฝ่ายรู้ซึ้งถึงความสำคัญของข่าวกรองดี... เมื่อไม่กี่เดือนก่อน พวกมันก็ใช้ข่าวกรองเล่นงานกองกำลังหลักของหน่วย 153 จนยับเยินมาแล้ว

ฟูลบอดี้ทำหน้ากังวล

“กลุ่มโจรสลัดแมวดำกำลังจะเคลื่อนไหว!”

การส่งหน่วยสอดแนมออกมา คือสัญญาณของการเตรียมปล้น

เงินหมด เสบียงขาด หรือแค่อยากจะฆ่าคนเล่น... อะไรก็เป็นเหตุผลให้โจรสลัดออกปล้นได้ทั้งนั้น

สีหน้าของโลย่าไม่สู้ดีนัก

คุณหนูคายะกำลังจะออกเดินทาง แล้วดันมาประจวบเหมาะกับช่วงที่กลุ่มโจรสลัดแมวดำจะลงมือพอดี... ถ้าไปจ๊ะเอ๋กันเข้าคงยุ่งแน่

“มีข้อมูลอื่นอีกไหม?”

“ไม่มี... รู้แค่จุดนัดพบ”

ฟูลบอดี้ส่ายหัว

คุโระฉลาดเป็นกรด เพื่อป้องกันไม่ให้ที่กบดานถูกเปิดเผย เขาจะกำหนดจุดนัดพบไว้ ต่อให้หน่วยสอดแนมถูกจับได้ ทหารเรือก็สาวไปไม่ถึงตัวเขาอยู่ดี

โลย่าตกอยู่ในห้วงความคิด

การไต่เต้าตามลำดับอาวุโสมันช้าเกินไป ต่อให้ใช้เวลาสิบปี เขาก็คงยังไม่ได้เป็นผู้การเรือด้วยซ้ำ

ทางลัดที่ดีที่สุดในการเติบโตคือการจับโจรสลัดสร้างผลงาน!

และกลุ่มโจรสลัดแมวดำคือปลาตัวใหญ่ที่สุดและมันเยิ้มที่สุดในบ่อนี้... ถ้าเขาจับกัปตันคุโระได้ ต่อให้มีบทบาทแค่ผู้ช่วย การเลื่อนยศและได้ขึ้นเงินเดือนก็ไม่ใช่ปัญหา

นี่คือโอกาส!

สมองของโลย่าแล่นเร็ว แล้วตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

“ลูกพี่... ชั้นมีแผนที่จะจัดการคุโระได้!”

เพื่อให้แผนสำเร็จ เขาต้องการความช่วยเหลือจากฟูลบอดี้ รวมถึงกำลังรบทั้งหมดของหน่วย 153 และความร่วมมือจากพ่อของคายะ... ลำพังเขาคนเดียวเอาชนะคุโระไม่ได้หรอก

ต้องยืมมือคนอื่น!

หลังจากฟังแผนการของโลย่า ฟูลบอดี้ก็ทำหน้าเหมือนคนท้องผูกที่อยากจะพูดว่า “ชั้นอ่านหนังสือมาเยอะนะเว้ย อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก” ความไม่เชื่อฉายชัดบนใบหน้า

“แผนนี้มันจะเวิร์กจริงเหรอวะ?”

“ต้องเวิร์ก... ต่อให้ไม่เวิร์กก็ต้องทำให้เวิร์ก!”

แววตาของโลย่าคมกริบ

ถ้าคิดจะทำ ก็ต้องทุ่มสุดตัว

“เวลาไม่คอยท่า พรุ่งนี้เช้าลูกพี่รีบคุมตัวไอ้สามตัวนี้กลับไปที่หน่วย แล้วรายงานสถานการณ์ให้นาวาเอกร็อดทราบทันที ส่วนชั้นจะไปเกลี้ยกล่อมคุณไซรัปเอง”

“เอ่อ... ก็ได้วะ!”

ฟูลบอดี้พยักหน้าอย่างแรง

เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นโลย่าทุ่มเททำอะไรสักอย่างโดยไม่สนใจผลที่ตามมาหากล้มเหลว

แผนการนี้มันบ้าบอคอแตกจริงๆ มองไม่เห็นความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จเลยสักนิด และถ้าพลาด ความรับผิดชอบมันใหญ่หลวงเกินกว่าพวกเขาจะแบกรับไหว

แต่ไม่รู้ทำไม... พอเห็นท่าทีมุ่งมั่นของโลย่า เขากลับรู้สึกว่ามันอาจจะทำได้ และเขาก็เต็มใจที่จะเชื่อเพื่อนสนิทคนนี้

ลุยแม่ม!

ถ้านาวาเอกร็อดไม่ยอมร่วมมือ... เขาจะ... เขาจะ... เขาจะโดดตึกบัญชาการประท้วงแม่มเลย!

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ฟูลบอดี้คุมตัวโจรสลัดจากไป ส่วนโลย่าก็ไปพบพ่อของคายะ แจ้งเรื่องโจรสลัดให้ทราบ

น้ำเสียงของโลย่าเคร่งเครียดสุดขีด แฝงความกดดันเล็กน้อย

“คุณไซรัปครับ... ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เป้าหมายของกัปตันกลุ่มโจรสลัดแมวดำ ‘คุโระจอมวางแผน’ ...คือคุณและครอบครัวครับ!”

“คุโระ!”

ใบหน้าซีดเซียวของคุณไซรัปยิ่งซีดเผือดลงไปอีก

ในฐานะโจรสลัดเลื่องชื่อค่าหัวเกิน 15 ล้านเบรี ชื่อเสียงของ “คุโระจอมวางแผน” เป็นที่รู้จักไปทั่ว และคุโระชอบปล้นคนรวยเป็นพิเศษ

การถูกคุโระหมายหัวเปรียบเสมือนฝันร้ายชัดๆ... ขนาดนาวาเอกร็อดยังเคยพ่ายแพ้มาแล้ว แล้วใครจะปกป้องพวกเขาได้?

ความตื่นตระหนกส่งผลต่อร่างกายทันที

“แค่กๆ... แค่กๆ!”

คุณไซรัปไออยู่นาน วางผ้าเช็ดหน้าที่เปื้อนเลือดลง แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง

“แจ้งเรื่องนี้ให้นาวาเอกร็อดทราบหรือยัง?”

“แจ้งท่านนาวาเอกเรียบร้อยแล้วครับ!”

โลย่าตอบทันที หางตาเหลือบไปเห็นผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเลือดแล้วถอนหายใจในใจ

ถ้าไม่มีตัวช่วย พ่อตาแม่ยายในอนาคตของเขาคงเสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บภายในสามสี่ปีนี้แน่

การรักษาแบบปกติคงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ด้วยความรวยระดับตระกูลไซรัป พวกเขาคงหาหมอที่เก่งที่สุดในโลกมารักษาแล้วแต่ก็ไม่ดีขึ้น

คงต้องพึ่งวิธีพิเศษ... อย่างเช่นพลังของผลปีศาจ

โลย่าตั้งสติ แววตาลุกโชนราวกับมีไฟ

“โปรดวางใจเถอะครับ คุณไซรัป!”

“หน่วย 153 ของเราไล่ล่ากลุ่มโจรสลัดแมวดำมาตลอด ในเมื่อเรารู้เป้าหมายของพวกมันแล้ว เราจะทุ่มสุดกำลังเพื่อปกป้องความปลอดภัยของคุณและครอบครัวครับ”

“แต่เพื่อกำจัดกลุ่มโจรสลัดแมวดำให้สิ้นซาก... ยังมีอีกเรื่องที่ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณครับ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═