บทที่ 8 เร็วทางโค้ง คือเร็วของจริง

บทที่ 8 เร็วทางโค้ง คือเร็วของจริง

สิบนาทีผ่านไป...

บนลานฝึก ทหารใหม่ที่เข้าร่วมการประเมินแยกกลุ่มกันออกเป็นสามกลุ่มใหญ่ๆ อย่างชัดเจน เผยให้เห็นระดับฝีมือที่แตกต่างกันทันที

ฟูลบอดี้อยู่ในกลุ่มแรก... เขาได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบจากพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก พื้นฐานจึงแน่นปึ้ก

ถ้าไม่ใช่เพราะพอโตขึ้นแล้วดันไปบ้าการเต้นจนหมดไฟในการเป็นทหารเรือ เขาคงไม่ถูกพ่อแม่ที่โกรธจัดส่งกลับมาเริ่มนับหนึ่งใหม่ที่หน่วยนี้หรอก

ขณะเข้าโค้ง พอเขาเห็นโลย่าอยู่ข้างหน้าประมาณสิบเมตร เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ฝีเท้าชะลอลงอย่างเห็นได้ชัด

“โลย่า?”

ไม่ใช่ว่าโลย่าอยู่ข้างหลังเขาหรอกเหรอ?

หรือว่า... หมอนั่นตามหลังเขาอยู่หนึ่งรอบเต็ม?

ฟูลบอดี้ขมวดคิ้ว นอกจากเหตุผลที่ว่า “ถูกน็อกรอบ” เขาก็นึกไม่ออกว่าสถานการณ์ตรงหน้าเกิดขึ้นได้ยังไง แต่จากที่เขารู้จักโลย่า หมอนั่นไม่น่าจะตามหลังคนอื่นขนาดนี้

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

ฟูลบอดี้เร่งฝีเท้าแซงโลย่าไป

นี่คือการสอบประเมิน... คนเดียวที่จะช่วยโลย่าได้คือตัวเขาเอง ถ้าทำเวลาไม่ได้ตามเกณฑ์ ก็แปลว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้นเท่านั้นเอง

“รีบปรับตัวเข้าล่ะไอ้หนู”

ฟูลบอดี้พึมพำกับตัวเอง

เมื่อหลายวันก่อน โลย่าก็ทำได้ตามมาตรฐานการประเมินแล้ว และสภาพจิตใจวันนี้ก็ดูดีมาก การที่ตามหลังอยู่ขนาดนี้ น่าจะมาจากปัจจัยภายนอกมากกว่า

ทหารในกลุ่มแรกคนอื่นก็ตามมาทัน พอเห็นโลย่าวิ่งคู่มากับ “จ่าโทมอร์แกน” หัวใจของพวกเขาก็เต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง

“นั่นมันโลย่า!”

“แล้วก็จ่าโทมอร์แกน!”

“ซวยแล้ว... โลย่าโดนเทพเจ้าแห่งหายนะล็อกเป้าเข้าให้แล้ว!”

ถ้าให้ทหารในหน่วยโหวตกัน ผู้บังคับบัญชาที่น่าเกรงขามที่สุดต้องยกให้จ่าโทมอร์แกนแน่นอน

จ่าโทมอร์แกนหน้าตาดุโหดตลอดเวลา แถมยังเข้มงวดสุดๆ ในทุกเรื่อง ใครทำอะไรขัดหูขัดตานิดหน่อยเป็นโดนด่าเปิง

ในขณะเดียวกัน จ่าโทมอร์แกนก็แข็งแกร่งมาก แม้แต่ร้อยโทบางคนยังไม่ใช่คู่มือเขา ในหน่วยนี้มีแค่นาวาเอกร็อดคนเดียวที่เอาเขาอยู่

เขาคือ “เทพเจ้าแห่งหายนะ” ตัวจริงเสียงจริงของหน่วย 153

ทั้งเคารพทั้งกลัว!

“โลย่านี่โชคร้ายจริงๆ”

ขณะที่ทุกคนวิ่งแซงโลย่าไป แววตาของพวกเขาก็ฉายแววเวทนา แม้การถูกเด็กใหม่แซงหน้าจะน่าอับอาย แต่ลึกๆ แล้วพวกเขาก็ชอบพอกับโลย่าอยู่ไม่น้อย

ถ้าพวกเขาโดนมอร์แกนจ้องขนาดนี้ ก็คงทำผลงานออกมาไม่ดีเหมือนกัน

ไม่นาน กลุ่มที่สองก็วิ่งแซงโลย่าไป

แม้แต่กลุ่มที่สามที่ห่วยที่สุด ก็จี้ติดหลังโลย่ามาติดๆ

“ชั้นโดนน็อกรอบไปหนึ่งรอบเต็ม”

โลย่ามองทหารที่วิ่งแซงไป รู้ตัวดีว่าตัวเองรั้งท้ายสุดกู่ แต่เขาไม่ได้ร้อนรน กลับพยายามรักษาสติให้มั่นคงที่สุด

“ร่างกายกำลังปรับตัว”

การสังเกตและสะท้อนคิด คือหนึ่งในวิธีเรียนรู้ที่ดีที่สุด

โลย่าไม่ได้เลียนแบบมอร์แกนแบบไม่ลืมหูลืมตา เขาผสมผสานเทคนิคของมอร์แกนเข้ากับหลักการวิ่งที่ครูฝึกสอน ค่อยๆ ปรับท่าวิ่งและค้นหาจังหวะที่เป็นของตัวเอง

การลองผิดลองถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้เขาตามหลังคนอื่นไปไกล แต่มันก็ช่วยให้เขาค่อยๆ ค้นพบวิธีออกกำลังกายที่สมเหตุสมผลและเข้ากับตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาทำสำเร็จแล้ว!

ลมหายใจที่เคยติดขัดเริ่มคงที่

จังหวะก้าวเท้าที่สะเปะสะปะกลับมามีจังหวะจะโคน

“ตัวเบาหวิวเลยแฮะ!”

โลย่ารู้สึกชัดเจนว่าร่างกายเบาขึ้นมาก ก่อนหน้านี้เขาทำได้แค่ประคองตัวให้ผ่านเกณฑ์... แต่ตอนนี้ บางทีเขาอาจจะลองไล่ล่าระดับ “ยอดเยี่ยม” ดูสักตั้ง

รอยยิ้มเจิดจ้าผุดขึ้นบนใบหน้า

“จ่าโทมอร์แกนครับ ผมจะเร่งความเร็วแล้วนะ”

“หืม?”

ยังไม่ทันที่มอร์แกนจะตั้งตัว โลย่าก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าทิ้งห่างไปหลายเมตร ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเมื่อกี้

ไอ้เด็กนี่!

ดวงตาของมอร์แกนเป็นประกายวาวโรจน์ เขารีบเร่งฝีเท้าตามไปติดๆ

ข้างหลังทั้งคู่ ทหารกลุ่มที่สามยืนงงเป็นไก่ตาแตก

“เร็วชิบหาย... ทำไมจู่ๆ ถึงเร่งความเร็ววะ?!”

พวกเขาเกือบจะแซงโลย่าได้อยู่แล้ว แอบดีใจอยู่เงียบๆ จู่ๆ หมอนั่นก็ทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น

ไอ้บ้าโลย่า... ทีตอนกลุ่มหนึ่งกลุ่มสองแซงไม่เห็นทำแบบนี้ ลำเอียงนี่หว่า!

หนึ่งนาทีต่อมา

เกิดความโกลาหลขึ้นในกลุ่มที่สอง

“เด็กใหม่มันไล่มาทันแล้ว!”

ขณะเข้าโค้ง กลุ่มที่สองมองตาค้างด้วยความงุนงง เมื่อเห็นโลย่าแซงพวกเขาจากวงใน แล้วฉีกตัวหนีไปอย่างรวดเร็ว

ทำไมไอ้เด็กนี่จู่ๆ ถึงคลั่งขึ้นมาวะ?

วิ่งเร็วขนาดนั้นมันจะยืนระยะได้เหรอ? เดี๋ยวก็หมดแรงตายห่าหรอก

“ดูนั่น... โลย่ากำลังจะไล่ทันกลุ่มแรกแล้ว!”

ท่ามกลางสายตาของทุกคน โลย่าไล่กวดทันหางแถวของกลุ่มแรก แล้วอาศัยจังหวะเข้าโค้งถัดไปแซงวงในขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

ซี๊ดดด... มันแซงได้จริงๆ ด้วย!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าทหารในกลุ่มแรกล้วนเล็งผลระดับ “ยอดเยี่ยม” กันทั้งนั้น การจะแซงพวกเขาไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย

“ไม่เป็นไรน่า... ไอ้เด็กนั่นตามหลังเราอยู่ตั้งรอบนึง มันแซงคืนไม่ได้ง่ายๆ หรอก วิ่งเร็วขนาดนั้นเดี๋ยวก็หมดแรง”

ทหารกลุ่มแรกปลอบใจตัวเอง

ขืนโดนโลย่าน็อกรอบคืน มีหวังเอาหน้ามุดดินหนีแน่

ในขณะนี้ การสอบดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว

ความเร็วของกลุ่มที่สามที่อ่อนที่สุดตกลงอย่างน่าใจหาย สมาชิกแต่ละคนเริ่มออกอาการล้าอย่างหนัก จำต้องลดความเร็วลง

พวกเขารู้ดีว่าช่องว่างระหว่างพวกเขากับกลุ่มอื่นจะยิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เดี๋ยวพวกกลุ่มแรกก็จะวนมาน็อกรอบพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อทำเวลาให้ทัน 25 นาที

“ขอทางหน่อย!”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลัง

มาแล้ว!

ทหารกลุ่มที่สามหันกลับไปมองด้วยความหงุดหงิด แต่พอเห็นโลย่าวิ่งมาคนเดียว พวกเขาก็ชะงัก คิดว่าตาฝาด

เกิดอะไรขึ้น?

ไอ้เด็กนี่เพิ่งจะแซงพวกเขาไปไม่ใช่เหรอ?

“ขอทางหน่อย! ขอทางหน่อย!”

จนกระทั่งโลย่าวิ่งฝ่ากลางวงพวกเขาไปอย่างหน้าตาเฉย พวกกลุ่มที่สามถึงได้เข้าใจสถานการณ์

เชี่ยเอ๊ย!

พวกเขาโดนเด็กใหม่น็อกรอบ!

กลุ่มที่สองสังเกตเห็นโลย่าที่ไล่กวดมาติดๆ เหมือนกัน ความรู้สึกวิกฤตพุ่งปรี๊ดจนขนลุกซู่

“ทำไมไอ้เด็กนี่มันดุจังวะ?!”

นึกว่าโลย่าจะหมดแรงข้าวต้มไปแล้ว แต่นี่กลับวิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ ราวกับม้าป่าหลุดคอกที่กำลังคึกคะนอง

บ้าจริง... แพ้เด็กใหม่ในการสอบอย่างเป็นทางการนี่ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจเลยนะ ศักดิ์ศรีทหารรุ่นพี่มันค้ำคออยู่

“พี่น้อง... อย่าให้มันแซง!”

“จัดไป!”

กลุ่มที่สองกระชับแถวแน่น ปิดช่องทางวิ่งจนมิดชิด ถ้าจะแซงต้องอ้อมออกวงนอกสุด ซึ่งจะเปลืองแรงมาก

โลย่ารู้ทัน เขาเลี้ยงตัวอยู่ข้างหลังกลุ่มที่สอง ไม่รีบร้อนจะฝ่าไป รอจังหวะอย่างใจเย็น

สิบห้าวินาทีต่อมา... โลย่าเร่งความเร็วฉับพลัน

ข้างหน้า... ทางโค้ง!

“แย่แล้ว!”

เวลาเข้าโค้ง เพื่อประหยัดแรง ขบวนแถวจะยืดออกเป็นเส้นเดียว ทำให้เกิดช่องโหว่มากมาย

โลย่าเคยใช้ทางโค้งแซงพวกเขามาแล้วครั้งหนึ่ง!

แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะจัดขบวนป้องกันให้เข้าที่ โลย่าก็เสียบเข้าวงในสุด เบียดแทรกเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกเขา แล้วอาศัยจังหวะเข้าโค้งถัดไปเร่งความเร็วฉีกตัวออกจากกลุ่ม

โดนแซงจนได้!

หน้าตาของทหารกลุ่มที่สองมืดมนจนดูไม่ได้

โดนเด็กใหม่แซงง่ายๆ แบบนี้ อยากจะขุดรูฝังตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด จะได้ไม่ต้องออกมาขายขี้หน้าชาวบ้าน

เดี๋ยวนี้เด็กใหม่มันเป็นสัตว์ประหลาดกันหมดแล้วหรือไง?

“ไม่ต้องห่วง... ยังมีกลุ่มแรกอยู่!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═