บทที่ 4 งานก็หนัก ความขยันก็ทะลุปรอท!

บทที่ 4 งานก็หนัก ความขยันก็ทะลุปรอท!

เวลาอาหารกลางวัน

โลย่าก้มหน้าก้มตาฉีกทึ้งเนื้อชิ้นโตติดกระดูก อาหารที่กินเข้าไปเมื่อเช้าถูกเผาผลาญจนเกลี้ยงระหว่างการฝึกอันโหดหิน เขาจำเป็นต้องเติมพลังงานอย่างเร่งด่วน

เขายัดอาหารเข้าปากราวกับพายุบุแคมไปพักใหญ่ จนกระทั่งอาการใจสั่นจากความหิวโหยค่อยๆ ทุเลาลง เขาถึงได้เริ่มชะลอความเร็วในการกิน

“ดูเหมือนวันนี้จะสบายกว่าเดิมเยอะเลยแฮะ!”

โลย่ารู้สึกถึงอาการสั่นระริกของกล้ามเนื้อ

ถ้ากล้ามเนื้อเมื่อวานเปรียบเสมือนคนที่ถูกทารุณกรรมจนสะบักสะบอมและโศกเศร้าอาดูร... กล้ามเนื้อวันนี้ก็คงเหมือนคนที่สะอื้นไห้เบาๆ ‘ฮือ ฮือ ฮือ’ ด้วยความน้อยใจหลังจากโดนรังแก

เขายังไปไม่ถึงขีดจำกัด

ด้วยพลังของ ‘เดอะ เวิลด์’ ที่ช่วยรักษาความเหนื่อยล้าและอาการบาดเจ็บ เขาไม่ต้องกังวลเรื่องขีดจำกัดความอดทนของร่างกาย ขอแค่เติมแคลอรี่และสารอาหารให้เพียงพอ เขาก็สามารถอัดหนักได้เต็มที่

ฮี่ฮี่ฮี่~~

ขอโทษนะจ๊ะ กล้ามเนื้อที่รัก!

รอยยิ้มของโลย่าเริ่มฉีกกว้างอย่างปิดไม่มิด

ทันใดนั้น ก็มีใครบางคนมายืนอยู่ข้างๆ

“นายชื่อโลย่าใช่ไหม?”

“หืม?”

โลย่าเงยหน้าขึ้นมองสำรวจอีกฝ่าย

เป็นทหารเรือฝึกหัดเหมือนกัน

ชายคนนี้อายุราวๆ ยี่สิบปี มีผมสีชมพูดูสะดุดตา ท่าทางเจ้าสำราญนิดๆ รูปร่างผอมเพรียวและผิวคล้ำ

หน้าตาน่าโดนตบชะมัด

แถมยังคุ้นๆ อีกต่างหาก

ชายผมชมพูเสยผมอย่างมีจริต แนะนำตัวด้วยความสง่างามแบบดัดจริต

“ชั้นชื่อฟูลบอดี้ คู่หูของนาย”

“อ้อ”

โลย่าพยักหน้าเข้าใจ

เมื่อวานมอร์แกนบอกไว้แล้วว่าปกติทหารรับใช้จะทำงานกันเป็นคู่ โดยจะมีรุ่นพี่คอยประกบรุ่นน้องเพื่อให้คุ้นเคยกับงานเร็วที่สุด

คงหมายถึงหมอนี่สินะ

ประกายสะท้อนแสงบางอย่างเตะตาเขา

โลย่าหรี่ตามอง สิ่งที่ดึงดูดความสนใจคือสิ่งที่สวมอยู่บนมือขวาของอีกฝ่าย... สนับมือเหล็กทรงแหวน

นึกออกแล้ว!

“หมัดเหล็ก” ฟูลบอดี้!

ไอ้หมอนี่คือนาวาเอกในบทภัตตาคารลอยทะเล “บาราติเอ” ที่พยายามจะโชว์พาวจีบสาวแต่แป้ก แล้วพาลโกรธจนโดนซันจิอัดเละ ภายหลังได้ไปเป็นลูกน้องของฮินะ

ฝีมือไม่เท่าไหร่ แต่ชีวิตก็ถือว่าไปได้สวยทีเดียว

“มูมมามชะมัด”

ฟูลบอดี้มองนิสัยการกินที่เลอะเทอะของโลย่าด้วยสายตารังเกียจ โชคดีที่พวกเขาต้องจับคู่กันแค่เดือนเดียว พอสิ้นเดือนเขาก็จะผ่านการประเมินและได้เป็นทหารเรือเต็มตัวสักที

ความจริง เขาผ่านการฝึกพื้นฐานแบบฉลุยมานานแล้ว แต่ตารางการประเมินมันล็อกไว้ จะรีบไปก็ไม่มีประโยชน์

ได้เวลาทำงานแล้ว

“กินเสร็จหรือยัง?”

“เดี๋ยว ขอไปตักเพิ่มอีกหน่อย!”

โลย่ารีบวิ่งไปที่จุดบริการตัวเอง คีบเนื้อติดกระดูกชิ้นโตมาอีกสองชิ้น แล้วกลับมาหาฟูลบอดี้ด้วยความพึงพอใจ

ถ้าไม่อิ่ม แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปทำงานเล่า!

“ไปกันเถอะ”

“.....”

หางตาของฟูลบอดี้กระตุกยิกๆ

ไอ้หมอนี่มันเป็นตัวตะกละหรือไงวะ?

“ตามชั้นมา!”

พื้นที่รับผิดชอบทำความสะอาดของพวกเขาคือชั้นบนสุดและดาดฟ้าของหอคอยป้องกัน รวมถึงห้องน้ำที่ต้องขัดให้เอี่ยมอ่อง

ฟูลบอดี้หยิบไม้กวาด ผ้าขี้ริ้ว ถังน้ำ ไม้ถูพื้น และอุปกรณ์ทำความสะอาดอื่นๆ ออกมาจากห้องเก็บของอย่างคล่องแคล่ว

“เฮ้ย ไอ้หนู ตามชั้นมา ทำให้ดูรอบนึงก่อนจะได้รู้งาน พรุ่งนี้ค่อยแบ่งหน้าที่กัน”

“โอเค”

โลย่ารับไม้กวาดมาถือ

เหอะๆ ก็แค่ทำความสะอาด หมายังทำเป็นเลย

กวาดก่อน แล้วค่อยถู

ในทางเดิน ฟูลบอดี้ลงแรงขัดกระเบื้องปูพื้นด้วยไม้ถูอย่างขะมักเขม้น จรรยาบรรณในการทำงานจริงจังผิดคาด

“ฟังให้ดี ทางเดินเป็นจุดยุทธศาสตร์ ห้ามให้มีฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียว!”

“ฮะ?”

โลย่าถูพื้นตามไปพลางทำหน้างง

ไอ้หมอนี่ดูภายนอกไม่เหมือนคนชอบทำงาน แต่ดันขยันผิดคาดแฮะ

ดูคนแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ!

ทางเดินกว้างขวาง พวกเขาช่วยกันถูขนาบข้าง เกือบสิบนาทีกว่าจะถึงสุดทางเดิน พอโลย่าหันกลับไปมอง ก็ต้องสะดุ้ง

พื้นที่ที่เขาถูดูสะอาดดีในระดับสายตา แต่ฝั่งของฟูลบอดี้นั้น... พื้นเงาวับจนแทบจะส่องเป็นกระจกได้เลย

ฝั่งหนึ่งเงาวับ อีกฝั่งหมองๆ

ความแตกต่างมันชัดเจนเกินไป

ฟูลบอี้นั่งยองๆ ใช้นิ้วปาดพื้นฝั่งที่โลย่าทำ พอเห็นฝุ่นติดปลายนิ้วขึ้นมา หน้าเขาก็มืดลงทันที

เขากระชากคอเสื้อโลย่าอย่างแรง ตะคอกด้วยดวงตาแดงก่ำ

“ไอ้เด็กเวร! แกดูถูกการทำความสะอาดเรอะ?!”

“เปล่าครับ!”

โลย่าส่ายหัวดิก

หรือว่าไอ้หมอนี่จะเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำเรื่องความสะอาด?

ถ้าจำไม่ผิด ตอนที่ฟูลบอดี้เปิดตัวครั้งแรกในเนื้อเรื่อง หมอนั่นก็ดูสำอางและใส่ใจภาพลักษณ์ตัวเองมากจริงๆ

แถมยังชอบโชว์พาว

อีกอย่าง... แรงเยอะชะมัด!

ฟูลบอดี้ฮึดฮัดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะปล่อยคอเสื้อโลย่าแล้วพูดเสียงเย็นชา

“ชั้นจะสาธิตให้ดูอีกรอบ ตั้งใจดูให้ดี นี่คือสนามรบ... ความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวอาจนำไปสู่ความพ่ายแพ้ย่อยยับ!”

“รับทราบ!”

โลย่ากลืนน้ำลายเอือก

สมแล้วที่จะได้เป็นถึงนาวาเอก ขนาดทำงานเบ็ดเตล็ดก็ยังทุ่มเทขนาดนี้ ดูท่าความพยายามของเขายังห่างไกลนัก

บ้าเอ๊ย... จู่ๆ ไฟก็ลุกโชน!

ลุยแม่ม!

ขัดให้พื้นมันส่องแสงไปเลย!

“แรงอีก! ออกแรงอีก! อย่าให้ฝุ่นมันมาดูถูกเราได้!”

“ครับ!”

“ซักไม้ถูพื้นให้สะอาด อย่าขี้เหนียว ใช้น้ำสบู่เยอะๆ ทะนุถนอมมันเหมือนคนรัก!”

“รับทราบ!”

“ใยแมงมุมตามมุมห้องก็ห้ามปล่อยให้รอดสายตา!”

“โอ้ววว!!!”

...

ห้าโมงเย็น

ห้องทำงานผู้พัน

หลังจากเคลียร์งานเสร็จและผ่อนคลายสมอง นาวาเอกร็อดก็รู้สึกปวดปัสสาวะที่อั้นมานาน

เมื่อเขาผลักประตูห้องทำงานออกมาและเห็นทางเดินที่สะอาดเอี่ยมอ่องจนส่องแสงวิบวับ เขาถึงกับตะลึง

“ยอดเยี่ยม”

นานแล้วที่ไม่ได้เห็นภายในป้อมปราการสะอาดขนาดนี้ สะอาดจนเขาแทบไม่อยากจะเหยียบลงไป กลัวทำพื้นเปื้อน

นาวาเอกร็อดถูพื้นรองเท้าที่ไม่ค่อยเปื้อนเท่าไหร่ก่อนจะเดินออกจากห้อง เดินไปตามทางเดินที่สะอาดไร้ที่ติ อารมณ์ที่ขุ่นมัวก็พลอยสดใสขึ้นเป็นกอง

โห... แม้แต่หลอดไฟยังเช็ดซะเงาวับ

“ดี ดีมาก”

นาวาเอกร็อดพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้า

ไม่รู้ว่าทหารใหม่คนไหนทำความสะอาด ต้องชมเชยในการประชุมครั้งหน้าซะหน่อย ถ้าหน่วยสะอาดเอี่ยมแบบนี้ทุกวัน บรรยากาศโดยรวมต้องดีขึ้นแน่ๆ!

พอมาถึงห้องน้ำ พื้นและผนังยิ่งเงาวับจนน่าตกใจ แม้แต่คราบเหลืองฝังแน่นในโถปัสสาวะที่หมักหมมมานานปีก็หายเกลี้ยง

ซี๊ดดด...

มองเงาสะท้อนของตัวเองในผนังโถปัสสาวะ นาวาเอกร็อดเผลอยกมือขึ้นจัดทรงผมโดยไม่รู้ตัว ราวกับกำลังส่องกระจก

แจ๋ว!

อีกสิ่งที่ทำให้เขาปลื้มปริ่มคือ กลิ่นเหม็นอับที่คุ้นเคยในห้องน้ำหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นสบู่จางๆ

สูดดดด~~~~

นาวาเอกร็อดหลับตาสูดหายใจเข้าลึกๆ

ฮ้าาา~~

สบายจมูก!

ต้องชม... ต้องให้รางวัล!

ต้องประกาศเกียรติคุณต่อหน้าทุกคน!

มีทหารเรือที่ขยันขันแข็งขนาดนี้ อนาคตของหน่วยที่ 153 จะต้องสดใสแน่นอน!

“อึ๊ก ไม่ไหวแล้ว”

หลังจากชื่นชมห้องน้ำอยู่พักใหญ่ นาวาเอกร็อดก็เปิดประตูห้องส้วมเข้าไป แสงสว่างจ้ากระแทกตาจนแทบลืมไม่ขึ้น

“นี่มัน...”

มองดูชักโครกที่สะอาดวิ้งวับ (รุ่นพลัส) จนน่าจะเลียพิสูจน์รสชาติได้ นาวาเอกร็อดกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แล้วค่อยๆ ถกกางเกงนั่งลงอย่างระมัดระวัง

เวลาผ่านไปทีละน้อย

สิบนาทีต่อมา

ใบหน้าของนาวาเอกร็อดแดงก่ำ เขาดึงกางเกงขึ้น กัดฟันกรอด

“โธ่เว้ย... ขี้ไม่ออก!”

นั่งบนนี้แล้วรู้สึกผิดชิบหาย!

ไปหาห้องน้ำอื่นเข้าดีกว่า!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═