บทที่ 11: การปรสิตตัวอ่อนปีศาจ

บทที่ 11: การปรสิตตัวอ่อนปีศาจ

"นี่เรา... เข้ามาอยู่ในโลกภายในของลิออตต้า เอ็กซ์แล้วอย่างนั้นหรือ"

หลินหวงมองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย

สถานที่แห่งนี้เป็นหาดทรายที่มืดมิดและหดหู่ มันดูคล้ายกับทะเลทรายแห่งอเวจีในฮูเอโก มุนโด้ แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็เข้าใจในที่สุดว่าตนเองได้เข้ามาอยู่ในโลกภายในของฮอลโลว์กิ้งก่าตนนี้จริงๆ

การปรสิตตัวอ่อนปีศาจได้ถูกร่ายจนสำเร็จ

เขาประสบความสำเร็จในการยึดครองทุกอย่างของฮอลโลว์กิ้งก่าที่ชื่อลิออตต้า เอ็กซ์ ทั้งแรงดันวิญญาณ ความสามารถ และความทรงจำทั้งหมด

ในวินาทีที่การปรสิตเสร็จสมบูรณ์ เขาได้รับแรงดันวิญญาณที่เหลืออยู่ทั้งหมดของฮอลโลว์กิ้งก่าตัวนี้ ส่งผลให้แรงดันวิญญาณของเขาพุ่งสูงขึ้นถึงห้าเท่าในทันที

ความเข้มข้นของแรงดันวิญญาณในปัจจุบันของเขาเกินระดับของกิลเลียนทั่วไปไปไกลมาก และกำลังก้าวเข้าสู่ระดับของอาจูคาส

แม้ว่าในเนื้อแท้แล้ว เขายังคงเป็นเพียงไจแอนท์ฮอลโลว์ก็ตาม

ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับการถ่ายทอดความสามารถทั้งหมดที่ลิออตต้า เอ็กซ์เคยครอบครอง!

นอกจากความสามารถทั่วไปของเมนอส แกรนด์ อย่างเซโร่ บาลา และโซนิโด้แล้ว เขายังสามารถใช้งานความสามารถพิเศษของลิออตต้า เอ็กซ์ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ นั่นคือ การพรางตัว และ การระเบิดตนเอง

จากการไล่ดูความทรงจำ หลินหวงก็ได้ล่วงรู้ถึงชื่อและที่มาของฮอลโลว์ตนนี้

เขาได้รู้ว่าลิออตต้า เอ็กซ์ ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับอาจูคาสภายใต้คำสั่งของบารากัน นั่นคือเหตุผลที่เขาพยายามล่าเหยื่อเพื่อประทังชีวิตจากอาการบาดเจ็บที่ทวีความรุนแรงขึ้น... ป่าสีดำมืดมิด รอบกายเต็มไปด้วยต้นไม้ยักษ์ที่บิดเบี้ยวและน่าขนลุกสูงนับร้อยฟุต สภาพแวดล้อมทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแรงกดดันที่น่าอึดอัด

"พายุกระแสนทราย... มันพัดพาเราเข้ามาในป่าแห่งเมนอสอย่างนั้นหรือ"

บนพื้นดิน 'ลิออตต้า เอ็กซ์' ผู้ซึ่งเดิมทีหลับตาแน่นพลันลืมตาโพลงขึ้นมาและกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

เพียงแค่กวาดสายตามองครั้งเดียว เขาก็จำภาพที่คุ้นเคยนี้ได้ว่าเป็นป่าแห่งเมนอสที่อยู่ใต้ทะเลทราย

รอยยิ้มขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ 'ลิออตต้า เอ็กซ์' ขณะที่เขาพึมพำออกมาเบาๆ

"ไม่รู้ว่าป่านนี้เนลเลียลจะเป็นอย่างไรบ้าง..."

ใช่แล้ว ลิออตต้า เอ็กซ์ ในขณะนี้ไม่ใช่ตัวเขาเองอีกต่อไป แต่เป็นหลินหวง

ในสภาวะปรสิต ร่างจริงของหลินหวงยังคงอยู่ในโลกภายในของลิออตต้า เอ็กซ์ ในขณะที่จิตสำนึกของเขาควบคุมร่างของฮอลโลว์กิ้งก่านี้ด้วยวิธีการที่ลึกซึ้งยิ่ง

หากจะให้บรรยายให้เห็นภาพ มันก็เหมือนกับการขับหุ่นยนต์ที่มีชีวิต

เขาโบกเล็บสีเขียวเข้มไปมาด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เป็นจริงจากร่างกายนี้

หลังจากที่เป็นงูมานานหลายเดือน การได้กลับมามีแขนขารู้สึกดีไม่น้อยเลยจริงๆ

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ หลังจากถูกปรสิต ร่างกายที่เดิมทีเต็มไปด้วยรอยแผลของลิออตต้า เอ็กซ์ ก็ฟื้นตัวกลับมาอย่างสมบูรณ์

หน้ากากที่ถูกลูกสมุนอาจูคาสของบารากันทำลายจนแตกละเอียดและหางที่หักไปได้กลับคืนสู่สภาพเดิมเรียบร้อยแล้ว

"ไม่นึกเลยว่า การปรสิตตัวอ่อนปีศาจ จะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของร่างโฮสต์ได้ด้วย!"

หลินหวงกล่าวด้วยความประหลาดใจยินดี

นั่นหมายความว่าลิออตต้า เอ็กซ์ ที่ถูกปรสิตได้กลับคืนสู่ระดับอาจูคาสอีกครั้ง

แม้ว่าแรงดันวิญญาณที่สูญเสียไปจากการลดระดับเนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัสจะยังไม่กลับมาเต็มที่ แต่ในเมื่อหน้ากากถูกซ่อมแซมแล้ว นั่นหมายความว่าร่างกายนี้กลับมามีคุณสมบัติที่จะเลื่อนระดับเป็นอาจูคาสได้อีกครั้ง

"ตราบใดที่ข้าล่าฮอลโลว์ให้มากพอ ร่างกายนี้ก็น่าจะฟื้นฟูแรงดันวิญญาณระดับอาจูคาสกลับมาได้อย่างรวดเร็ว"

หลินหวงซึ่งอยู่ในโลกภายในคาดการณ์อย่างเงียบๆ

ในสภาวะปรสิต การเติบโตของแรงดันวิญญาณในร่างกายนี้จะถูกส่งกลับไปยังร่างจริงของหลินหวงในฐานะโฮสต์ไปพร้อมๆ กัน

"ลิออตต้า เอ็กซ์ ยังไม่ได้กลับสู่จุดสูงสุดของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ก็ทำให้แรงดันวิญญาณของข้าแข็งแกร่งกว่ากิลเลียนทั่วไปหลายเท่าแล้ว! ถ้าปล่อยให้เขาฟื้นตัวเต็มที่ นั่นไม่เท่ากับว่าข้าจะครอบครองแรงดันวิญญาณระดับอาจูคาสได้ในขณะที่ร่างจริงยังเป็นแค่ไจแอนท์ฮอลโลว์หรอกหรือ"

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินหวงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาควบคุมร่างของลิออตต้า เอ็กซ์ แล้วใช้โซนิโด้พุ่งตัวออกจากจุดเดิมทันที

เขาต้องการจะหาฮอลโลว์สักสองสามตัวเพื่อทดสอบสิ่งต่างๆ ในการต่อสู้จริง

วูบ—

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ฮอลโลว์กิ้งก่าสีน้ำเงินเข้มตัวสูงประมาณหกเมตรยืนนิ่งอยู่บนกิ่งของต้นไม้ยักษ์ที่บิดเบี้ยว

สายตาเย็นชาของเขามองลงไปยังเหล่ากิลเลียนไร้สติจำนวนนับร้อยที่เดินเตร็ดเตร่อยู่ด้านล่าง

"เจอแล้ว... สมกับที่เป็นป่าแห่งเมนอส สิ่งที่ไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือกิลเลียน"

หลินหวงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาเปิดใช้งานโซนิโด้อีกครั้ง ร่างของเขาพุ่งวาบไปปรากฏตัวด้านหลังศีรษะของกิลเลียนตัวหนึ่ง!

เล็บอันแหลมคมแทงทะลุเข้าไปที่ท้ายทอยของมันในทันที!

"โฮก—!"

พร้อมกับเสียงร้องครวญครางสั้นๆ ศีรษะของกิลเลียนตัวนั้นก็ถูกตัดขาดออกทันที

หลินหวงยื่นเล็บสีน้ำเงินเข้มออกไปฉีกกระชากหน้ากากขนาดใหญ่ แล้วยัดมันเข้าปากกลืนลงไปโดยไม่ลังเล

ทันทีที่หน้ากากสีขาวกระดูกเข้าปาก มันก็ถูกย่อยสลายจนหมดสิ้นในพริบตา

และแรงดันวิญญาณของฮอลโลว์กิ้งก่าที่ถูกปรสิตนี้ก็เริ่มพุ่งทะยานขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!

พูดให้ถูกคือ นี่ไม่ใช่การเติบโต แต่เป็นการฟื้นฟู!

สิ่งนี้ยืนยันข้อสันนิษฐานของหลินหวงว่า ตราบใดที่เขายังคงล่าเหยื่อต่อไป แรงดันวิญญาณของร่างกายนี้ก็จะฟื้นตัวกลับสู่ระดับอาจูคาสได้อย่างรวดเร็ว

และการพัฒนาของแรงดันวิญญาณทั้งหมดจะถูกส่งกลับไปยังร่างจริงของเขาถึง 100%!

โดยไม่หยุดพัก หลินหวงพุ่งเข้าใส่กิลเลียนตัวที่สองทันที

ในเวลานี้ ฝูงกิลเลียนเริ่มรู้ตัวจากการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ปากขนาดมหึมานับร้อยเปิดออกพร้อมกัน แรงดันวิญญาณสีดำอมแดงควบแน่นอย่างรวดเร็ว

เซโร่นับร้อยนัดเล็งตรงมาที่หลินหวง!

เมื่อเผชิญกับภาพที่น่าสะพรึงกลัวนี้ หลินหวงเพียงแค่ยกเล็บสีน้ำเงินเข้มขึ้นอย่างใจเย็น

บาลาสามนัดถูกยิงออกไปก่อนเพื่อโจมตีจุดตาย โดยกระแทกทะลุคอของกิลเลียนตัวที่สองอย่างแม่นยำ

เขาโดดขึ้นไปบนศีรษะของมันแล้วกลืนหน้ากากชิ้นที่สองลงไปจนหมด

แทบจะในเวลาเดียวกับที่กิลเลียนตัวที่สองล้มลง ฝูงกิลเลียนที่เตรียมการไว้ในตอนแรกก็ชะงักไป

เพราะพวกมันสูญเสียเป้าหมายไปแล้ว

หลินหวงได้เปิดใช้งานความสามารถติดตัวของลิออตต้า เอ็กซ์ นั่นคือ การพรางตัว

รูปร่างและแรงดันวิญญาณของเขาหายไปจากการรับรู้ของทุกอย่างในทันที

ในปัจจุบันเขายังไม่สามารถฟื้นฟูร่างกายนี้ให้ถึงระดับอาจูคาสได้เต็มที่ การเผชิญหน้ากับกิลเลียนไร้สติหลายร้อยตัวพร้อมกันนั้นยังเกินขีดความสามารถของเขา

แต่โชคดีที่ การพรางตัว นั้นมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อกิลเลียนที่มีสติปัญญาต่ำเหล่านี้... ที่ปลายแถวอันยาวเหยียดของกิลเลียน กิลเลียนไร้สติที่ตอบสนองช้าที่สุดสองตัวกำลังเดินตามมาอยู่รั้งท้าย

วูบ!

หลินหวงยกเลิกการพรางตัวกะทันหันแล้วปรากฏตัวขึ้น เล็บขวาของเขาแฝงไปด้วยพลังที่มากกว่าปกติสามเท่าจากการโจมตีหลังการพรางตัว พุ่งเข้าบดขยี้ศีรษะของพวกมันตัวหนึ่งอย่างรุนแรง!

ในเวลาเดียวกัน หางสีเขียวเข้มยาวของเขาก็สะบัดออกมาอย่างแรง ใบมีดแสงแรงดันวิญญาณสีม่วงถูกฟาดฟันออกมาจากปลายหาง กรีดเข้าที่คอของกิลเลียนตัวที่สองอย่างแม่นยำ

นั่นคือความสามารถของร่างจริงของเขานั่นเอง ซึ่งก็คือ เกล็ดดาบสังหาร

ใช่แล้ว ในสภาวะปรสิต หลินหวงยังคงสามารถใช้ความสามารถของร่างจริงของเขาได้

ถึงแม้ว่าหางของลิออตต้า เอ็กซ์ จะไม่มีเกล็ดดาบ ทำให้พลังของกระบวนท่านี้ลดทอนลงไปมาก

แต่ด้วยระดับแรงดันวิญญาณในปัจจุบันของเขา ต่อให้เป็นเกล็ดดาบสังหารเวอร์ชันที่อ่อนลงก็ยังง่ายพอที่จะใช้ลอบโจมตีและสังหารกิลเลียนไร้สติได้ในทันที

หลังจากทำสำเร็จ เขาก็รีบถอยกลับและกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมอีกครั้ง

ในเวลาเพียงไม่นานเขาก็ได้กลืนกินหน้ากากของกิลเลียนไปแล้วสี่ตัว แรงดันวิญญาณของเขากำลังก้าวเข้าสู่ระดับอาจูคาสด้วยความเร็วที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

หลินหวงรักษาระยะห่างที่เหมาะสมและติดตามฝูงกิลเลียนกลุ่มนี้ไปอย่างเงียบๆ

เขาวางแผนที่จะใช้วิธีนี้ในการไล่ล่าเขมือบฝูงกิลเลียนทั้งหมดไปทีละตัว

เขาต้องการใช้เวลาให้สั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อผลักดันร่างกายที่ถูกปรสิตนี้ให้กลับสู่สภาวะอาจูคาสอย่างสมบูรณ์แบบ