1408 - ย้อนรอยเต๋า

1408 - ย้อนรอยเต๋า

เย่ฟ่านตะลึงกับหม้อทองเหลืองที่ผ่านประวัติศาสตร์โบราณทั้งหมดมาอย่างนับไม่ถ้วน ในยุคหลังๆ อาจไม่มีสมบัติใดยิ่งใหญ่ไปกว่าหม้อทองเหลืองนี่อีกแล้ว

‘ฉับ’

แสงอมตะปกคลุมบ่อน้ำอีกครั้ง นี่คือพลังของสวรรค์พิภพที่กลายเป็นของเหลวศักดิ์สิทธิ์ปกป้องหม้อทองเหลืองแห่งความอมตะนี้

เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์มากมายที่สำคัญตลอดจนสมัยโบราณและปัจจุบันที่เกี่ยวข้องกับสมบัติชิ้นนี้

“มีผู้เป็นอมตะในโลกนี้หรือไม่? มีใครบ้างที่เคยครอบครองหม้อทองเหลืองนี้แล้วกลายเป็นอมตะ?”

ในเวลาเดียวกันเขาก็นึกถึงจักรพรรดิอู่ซือที่มีความแปลกประหลาดและดูเหมือนจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เย่ฟ่านเคยรู้จัก

อาชาเพลิงดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์ในบ่อน้ำสวรรค์พิภพ ในขณะที่เสี่ยวซงนั้นนั่งอยู่ข้างๆอย่างเชื่อฟัง ไม่รบกวนเย่ฟ่านและปล่อยให้เขาใช้ความคิดเงียบๆ

“จักรวาลนั้นกว้างใหญ่อย่างไร้ขอบเขต มีดวงดาวโบราณมากมาย หากข้าคิดได้ถูกต้อง สวรรค์โบราณอาจมีเพียงแห่งเดียวเท่านั้นในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้” เย่ฟ่านกล่าวกับตัวเอง

แต่อย่างไรก็ตาม เท่าที่เย่ฟ่านรู้ว่ายังมีวิหารที่รกร้างอย่างน้อยหนึ่งแห่งที่เทียบได้กับหม้อทองเหลือง และยังไม่ถูกทำลายจนถึงตอนนี้!

แต่มันไม่ใช่สมบัติจากสวรรค์พิภพ และเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงอยู่ในดินแดนเป่ยโต้ว

“มันใช้เวลานานเกินไป ข้าเข้าใจเพียงบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับหม้อทองเหลือง”

เย่ฟ่านเริ่มสับสนมากขึ้นเรื่อยๆ หลายปีที่ยาวนาน ประวัติศาสตร์ในสมัยโบราณ ท้องฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความลับที่มากมาย และสวรรค์โบราณก็เป็นเพียงมุมหนึ่งเท่านั้น

“มีผู้อมตะที่นอกเหนือจากท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในโลกที่กว้างใหญ่และลึกลับอีกหรือไม่?”

น้ำศักดิ์สิทธิ์กระเด็นไปทั่วขอบบ่อน้ำอมตะ เย่ฟ่านถอนหายใจและจับหม้อทองเหลืองในบ่อน้ำพร้อมกับกล่าวว่า

“หากไม่มีผู้อมตะ ข้าจะหาวิธีที่จะกลายเป็นอมตะเอง”

"ปัง"

เมื่อมือของเย่ฟ่านเอื้อมมือเข้าไปในสระอมตะ มันก็ถูกผลักออกไปด้วยแรงแปลกๆ และไม่สามารถเจาะลึกลงไปในก้นสระได้

เขามองไปรอบๆ เห็นว่ามีตาข่ายใยอยู่ที่ผนังสระน้ำ รากของมันใสแจ๋วและมีแสงอมตะราวกับเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิต

สิ่งนี้เป็นใยที่ถูกถัดทอขึ้นจากพลังแห่งความเป็นอมตะ ในช่วงที่มันสมบูรณ์ที่สุดแม้แต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่สามารถหยิบสิ่งของที่อยู่ภายในออกมาได้

แน่นอนว่าในปัจจุบันมันไม่ได้มีพลังถึงขนาดนั้นแล้ว!

“มันมีชีวิตจริงๆ!”

เขาอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ สระนี้เดิมทีเป็นเพียงบ่อน้ำที่ถูกขุดขึ้นโดยใครบางคนเท่านั้น อย่างไรก็ตามเมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงโดยพลังแห่งความเป็นอมตะอย่างยาวนานในที่สุดมันก็มีชีวิตขึ้นมา

เย่ฟ่านไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม เขามองดูผนังสระน้ำอย่างระมัดระวัง แสดงท่าทีประหลาดใจ จากนั้นมองไปยังภูเขาที่อยู่ห่างไกล แก่นแท้แห่งสวรรค์พิภพคายออกมาจากยอดเขาและทำให้บ่อน้ำแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพลังชีวิตอันแข็งแกร่ง

“นั่น...”

เมื่อเขาเปิดตาที่สามและมองใกล้ๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ มีรอยแตกระหว่างคิ้วของยอดเขาที่มีลักษณะคล้ายกับหัวมังกร ที่นั่นมีหมอกสีขาวหลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

เย่ฟ่านตั้งสมาธิ ดวงตาของเขาสดใสอย่างน่าประหลาด บนบริเวณของศีรษะมังกรนั้นมีรอยประทับฝ่ามือเล็กๆ ข้างหนึ่งซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นรอยฝ่ามือของสตรี

“สมบัติมังกรสูญหายแล้ว!”

สิ่งที่เรียกว่าสมบัติมังกรคือแก่นแท้ของเทือกเขามังกร มันเป็นจิตวิญญาณแห่งสวรรค์พิภพที่ดำรงมาว่าล้านปี และไม่ต้องบอกก็ทราบได้ว่าตอนนี้มันถูกจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมนำออกไปแล้ว

ดวงตาของเย่ฟ่านเป็นประกายด้วยแสง และเขามองดูมังกรที่เปิดอยู่อย่างระมัดระวัง แม้ว่าของเหลวที่ไหลออกมาจะเป็นของเหลวศักดิ์สิทธิ์ แต่ผลของมันก็ลดลงอย่างมากหลายครั้งเนื่องจากการสูญเสียสมบัติของมังกร

"นี่เป็นผลงานของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมหรือเปล่า?"

ดวงตาของเขายังคงเคลื่อนไหวแล้วจ้องมองที่บ่ออมตะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าที่นี่ต้องเชื่อมต่อกับยอดหัวมังกรและแก่นแท้ของชีวิตอมตะได้หล่อเลี้ยงมันจนมีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะหายไปแล้ว สถานที่แห่งนี้ถูกทำลายโดยฝีมือของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม เย่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจ นางเป็นจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมจริงๆ

เมื่อสถานที่แห่งนี้ทำลายชีวิตพี่ชายของนางสุดท้ายนางก็ลงมือทำลายต้นกำเนิดของความเป็นอมตะโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะได้รับประโยชน์หรือไม่

เย่ฟ่านกระจายแสงอมตะและเปิดเผยทุกสิ่งในสระน้ำ เจ้าสามารถมองเห็น "เส้นเลือด" สดใสราวกับผลึกบนผนังสระน้ำที่นำไปสู่ยอดเขาหมื่นมังกร

จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมได้ทำลายจิตวิญญาณมังกรของสถานที่แห่งนี้จนสิ้นซาก

แม้ว่าในปัจจุบันมันจะยังมีปราณสวรรค์พิภพเข้มข้นอยู่ แต่ความหนาแน่นของพลังชีวิตในสถานที่แห่งนี้ก็ลดลงมากกว่าเมื่อครั้งอดีตถึงหมื่นเท่า!

ช่างเป็นจิตสังหารที่น่าตกตะลึงจริงๆ!

น่าเสียดายที่สวรรค์โบราณได้ถึงบางอย่างไว้ในโลกใบนี้เพื่อให้ผู้คนสามารถบรรลุความเป็นอมตะได้

แต่ในท้ายที่สุดมันก็ถูกทำลายโดยฝ่ามือของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมโดยไม่อาจฟื้นคืนความยิ่งใหญ่เมื่อครั้งอดีตได้อีกต่อไป

เย่ฟ่านจ้องมองและมองอย่างระมัดระวัง และเห็นว่าหม้ออมตะที่ไม่สมบูรณ์ที่ด้านล่างของสระน้ำก็ถูกโจมตีด้วย เห็นได้ชัดว่ามันถูกตบโดยจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม!

นี่คือความหวังที่จะเป็นอมตะ จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมไม่สนใจว่าตัวนางจะมีโอกาสบรรลุความเป็นอมตะหรือไม่ นางทำลายทุกสิ่งเพราะจิตใจที่เต็มไปด้วยความแค้น

เย่ฟ่านสูดลมหายใจลึก เขากระตุ้นพลังศักดิ์สิทธิ์ขึ้นสิบเท่าก่อนจะยื่นมือออกไปหยิบหูหม้อที่อยู่ด้านล่าง

น้ำสาดกระเซ็น พลังอมตะพลุ่งพล่านและหมอกหลากสีสันได้ปะทุออกมาอย่างรุนแรง

“บูม”

อาชาเพลิงลงมือ หรือพูดให้ถูกก็คือมันเตะกีบของมันไปที่ศีรษะเย่ฟ่าน ไม่ต้องบอกก็ทราบได้ว่านี่เป็นการลงมือแย่งชิงความเป็นอมตะ เพราะตั้งแต่แรกมันก็ติดตามเย่ฟ่านเพื่อความยิ่งใหญ่อยู่แล้ว

เย่ฟ่านไม่เกรงกลัว ใช้มือขวาผลักแนวนอนและตบอาชาเพลิงกระเด็นไปกับพื้นจนไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

“เจ้ารีบร้อนเกินไป ถ้าวันหนึ่งเจ้าไปที่เป่ยโต้ว ข้าต้องหาเพื่อนสักสองสามคนให้เจ้าเล่นด้วย เช่น จักรพรรดิดำ ต้วนเต๋อ”

อาชาเพลิงคำรามด้วยความโกรธมันตะเกียกตะกายลุกขึ้นและพุ่งเข้าเย่ฟ่านอีกครั้ง

เย่ฟ่านเหลือบมองมันอย่างเย็นชาก่อนจะโยนหม้อของหม้อปราณปัฐพีต้นกำเนิดซึ่งมีน้ำหนักหลายล้านจินให้กดทับอาชาเพลิงไว้ด้านล่าง

นี่คือสมบัติล้ำค่าที่สุดของสวรรค์และพิภพ ปราณปฐพีต้นกำเนิดแต่ละเม็ดมีน้ำหนักมากกว่าภูเขา เย่ฟ่านขัดเกลามันมาอย่างยาวนานเป็นเวลากว่ายี่สิบปี

ในปัจจุบันมันไม่เพียงมีน้ำหนักมากมายมหาศาลเท่านั้นแต่ยังอัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เปี่ยมล้นจนมีพลังเป็นรองอาวุธครึ่งก้าวเต๋าสุดขั้วเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ด้วยน้ำหนักเพียงอย่างเดียวของหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดแทบจะฉีกร่างกายของอาชาเพลิงจนแหลกเป็นชิ้นๆ

อาชาเพลิงดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด หม้อปราณปัฐพีต้นกำเนิดกดทับร่างกายของมันกับพื้นจนแทบจะกลายเป็นเนื้อบดอยู่แล้ว

เสี่ยวซงกำลังด่าทอด้วยความโกรธ เมื่อสักครู่อาชาเพลิงโจมตีเย่ฟ่าน ซึ่งทำให้มันไม่พอใจมาก ในขณะนี้มันกระโดดไปที่ศีรษะของอาชาเพลิงพร้อมกับใช้จอบขุดยาเล็กๆ ในมือทุบตีลงไปอย่างต่อเนื่อง

เย่ฟ่านไม่สนใจอาชาเพลิง เขามองหม้อทองเหลืองในมือ หม้อใบนี้ได้รับความเสียหายสาหัส ขาทั้งสามของหม้อแตกหักจนเหลือขายอยู่เพียงข้างเดียว ในขณะที่ก้นหม้อก็ทะลุเป็นรูเล็กๆ

ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันเป็นเศษชิ้นส่วนเดียวกับทองเหลืองสีเขียวของเย่ฟ่าน

“กลับสู่ต้นกำเนิด!”

เย่ฟ่านตะโกนเบาๆ เขาขยับมือและใช้พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าทึ่งทำการย้อนรอยเต๋า ในปัจจุบันเขากลายเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถมองเห็นร่องรอยของเหตุการณ์อดีตที่เคยเกิดขึ้นในบริเวณนี้

นี่เป็นทักษะพี่ท้าทายสวรรค์สวรรค์อย่างยิ่ง เพราะเย่ฟ่านต้องย้อนรอยภาพเหตุการณ์ทั้งหมดไปนานกว่าสองแสนปี

“บูม”

ในที่สุด เย่ฟ่านก็ประสบความสำเร็จ แต่มันก็ค่อนข้างพร่ามัว มันเป็นเพียงช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้น เขาเห็นแสงแห่งความลับจากสวรรค์เมื่อกว่าสองแสนปีก่อน

ทุกสิ่งเต็มไปด้วยความรกร้าง หม้ออมตะตกลงมาจากท้องฟ้าและจมลงไปที่ก้นสระ รอยแตกเดิมเริ่มหนาขึ้น จากนั้นชิ้นส่วนหม้อก็แยกออกจากกัน

เย่ฟ่าน ไม่ได้พูดอะไรเป็นเวลานาน จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมดุร้ายจริงๆ นางไม่สนใจด้วยซ้ำว่านี่คือสมบัติอมตะ นางเลือกที่จะทำลายมันเพราะหม้อใบนี้คือสิ่งที่ทำให้พี่ชายของนางต้องเสียชีวิต

เย่ฟ่านไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของนาง เขามองเห็นเพียงฝ่ามือที่งดงามข้างหนึ่งกดลงมาจากท้องฟ้าและทุบทำลายหม้อไปพร้อมกับบ่อน้ำอมตะ

……..