บทที่ 8 - เทพกระบี่ชางมู่
บทที่ 8 - เทพกระบี่ชางมู่
บทที่ 8 - เทพกระบี่ชางมู่
บนผืนปฐพีอันกว้างใหญ่ โครงกระดูกแห้งกรังร่างหนึ่งนั่งนิ่งสงบ
ประกายกระบี่นับหมื่นสาย สาดส่องสว่างไสวไปทั่วท้องนภา
คล้ายกับมีกระบี่เล่มหนึ่ง ทะลวงผ่านอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
"เทพกระบี่ชางมู่!"
ฉินอี้ตกตะลึง เทพกระบี่ชางมู่สิ้นชีพไปนานแล้ว เหลือเพียงแค่โครงกระดูกแห้งๆ เหตุใดจึงยังปลดปล่อยประกายกระบี่นับหมื่นสายออกมาได้?
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
จิตวิญญาณเจดีย์ที่อยู่ด้านข้าง มองกระบี่ไม้ที่ปักอยู่ตรงหน้าโครงกระดูกของเทพกระบี่ชางมู่อย่างครุ่นคิด คล้ายกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ปฐพีอันกว้างใหญ่ ผู้ใดเล่าคือกำหนดชะตา?
ข้ามีกระบี่หนึ่งเล่ม ทำลายล้างความว่างเปล่า!
น้ำเสียงอันเก่าแก่และทรงพลังของเทพกระบี่ชางมู่ ดังก้องกังวานไปทั่วพื้นที่ชั้นแรกของเจดีย์กลืนเทพ
วิ้ง!
ชั่วพริบตาเดียว ประกายกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวก็ตัดสลับกันไปมา
เทพกระบี่ชางมู่ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างฉับพลัน เขาจ้องมองกระบี่ไม้ที่อยู่เบื้องหน้า ยื่นมือออกไปกุมมันไว้อย่างเชื่องช้า
วินาทีนั้นเอง
ฟ้าดินสั่นสะเทือน
"กระบี่หลีหั่ว ไม่นึกเลยว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานนับอสงไขย ข้าจะยังมีโอกาสได้เห็นเจ้าอีก..."
เทพกระบี่ชางมู่ราวกับได้พบเจอสหายศึกที่เคยเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาแต่ปางก่อน บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มปลาบปลื้มยินดี
แต่ไม่นาน เขาก็พบว่า...
กระบี่ไม้เล่มนี้ ไม่ใช่กระบี่หลีหั่ว
"ไม่... เจ้าไม่ใช่กระบี่หลีหั่ว"
สีหน้าของเทพกระบี่ชางมู่เปลี่ยนเป็นซับซ้อน "เจ้าเป็นเพียงของเลียนแบบกระบี่หลีหั่ว แต่เหตุใด ภายในตัวเจ้า ถึงมีกลิ่นอายสายเลือดของข้า?"
ฉินอี้อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เทพกระบี่ชางมู่คือผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีกระบี่ที่เคยกดข่มทั่วทั้งจักรวาลและหมื่นโลกธาตุ จนชนรุ่นหลังต่างยกย่องให้เป็นเทพกระบี่
และกระบี่คู่กายของเขา ก็คืออาวุธเทพโบราณ... กระบี่หลีหั่ว!
คิดไม่ถึงเลยว่า
กระบี่ไม้ที่หลินเจาเสวี่ยมอบให้ตน กลับกลายเป็นของเลียนแบบกระบี่หลีหั่ว
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในกระบี่ไม้จำลองเล่มนี้ ยังมีกลิ่นอายสายเลือดของเทพกระบี่ชางมู่อีกด้วย
หรือว่า...
เมื่อปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกัน ฉินอี้ก็คาดเดาอย่างกล้าหาญ
มีความเป็นไปได้สูงมาก ที่หลินเจาเสวี่ยจะเป็นทายาทของเทพกระบี่ชางมู่
ตู้ม!
ภายในดวงตาของเทพกระบี่ชางมู่ ปรากฏแสงเย็นชาพุ่งวาบ เขาลุกขึ้นยืนแล้วมองมาที่ฉินอี้
"กระบี่ไม้เล่มนี้ เจ้าได้มาจากที่ใด?"
เขาไม่สัมผัสถึงกลิ่นอายสายเลือดของตนจากตัวฉินอี้เลยแม้แต่น้อย แสดงว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่ทายาทของเขา
"ผู้อาวุโสเทพกระบี่..."
ฉินอี้รีบอธิบาย "กระบี่ไม้เล่มนี้ แม่นางท่านหนึ่งนามว่าหลินเจาเสวี่ย มอบให้ข้าเพื่อเป็นการตอบแทนที่ข้าช่วยชีวิตนางเอาไว้ขอรับ"
เมื่อได้ยินดังนั้น
แววตาของเทพกระบี่ชางมู่ก็เปล่งประกาย "หลินเจาเสวี่ย?"
เขาพึมพำชื่อนั้น แซ่หลินไม่ใช่แซ่ของเขาหรอกหรือ?
บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นยินดี ในอดีตก่อนที่เขาจะสิ้นชีพ เขายังคิดว่าสายเลือดของตนจะต้องสูญสิ้นไปจนหมดเสียแล้ว
คิดไม่ถึงเลยว่า
ยังมีทายาทสืบสายเลือดของตนหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..." เทพกระบี่ชางมู่ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างเบิกบานใจ
จิตวิญญาณเจดีย์ที่อยู่ด้านข้างเบ้ปาก เอ่ยอย่างรำคาญใจว่า "เทพกระบี่ชางมู่ ในเมื่อเจ้าตื่นขึ้นมาแล้ว ก็ดีเลย ผู้นี้คือเจ้านายคนใหม่ของเจดีย์กลืนเทพ เจ้าจงถ่ายทอดเคล็ดวิชากระบี่ของเจ้าให้เขาเสียสิ"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
ภายในใจของเทพกระบี่ชางมู่ก็สั่นสะท้าน สายตาที่มองไปยังฉินอี้เต็มไปด้วยความซับซ้อน
เขารู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของเจดีย์กลืนเทพดีกว่าใคร
ทว่าคนตรงหน้านี้ กลับเป็นถึงเจ้านายของเจดีย์กลืนเทพ
และที่สำคัญที่สุดก็คือ
ดูเหมือนว่าเขาจะมีความเกี่ยวพันกับทายาทของตน
วิ้ง!
เทพกระบี่ชางมู่สะบัดข้อมือ ลอกตราประทับบนหน้าผากของตนออก แล้วหลอมรวมมันเข้ากับกระบี่ไม้
วินาทีต่อมา
กระบี่ไม้ก็กลับคืนสู่สภาพเดิม และลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉินอี้
"ในกระบี่ไม้เล่มนี้ อัดแน่นไปด้วยหยาดเหงื่อแรงกายและเลือดเนื้อตลอดชีวิตของข้า หากเจ้าสามารถนำมันไปคืนให้กับทายาทสายเลือดของข้าได้ ข้าจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาไม้ตายของข้าให้แก่เจ้า" สีหน้าของเทพกระบี่ชางมู่ดูหมองลงเล็กน้อย
ในอดีต เขาเคยยิ่งใหญ่เกรียงไกรเพียงใด
แต่ท้ายที่สุดแล้ว ก็มิอาจต้านทานการกัดกร่อนของกาลเวลาได้
บัดนี้ เขาเหลือเพียงแค่เศษเสี้ยวความทรงจำ เมื่อตื่นขึ้นมาเพียงชั่วครู่ ไม่นานก็จะแตกดับสูญสลายไปจากฟ้าดินอย่างสมบูรณ์
สิ่งที่เขาพอจะทำได้ในตอนนี้ ก็คือการพยายามส่งมอบผู้สืบทอดวิชาของตนให้แก่ทายาทสายเลือดอย่างสุดความสามารถ
ฉินอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับคำ "หากข้าได้พบกับแม่นางหลินเจาเสวี่ย ข้าจะนำกระบี่ไม้ไปคืนนางอย่างแน่นอน ขอเทพกระบี่วางใจได้"
เทพกระบี่ชางมู่เผยรอยยิ้มบางๆ
จากนั้น เขาก็ก้าวเดินไปบนผืนปฐพีอันกว้างใหญ่
ดีดนิ้วออกไปหนึ่งครั้ง แสงสว่างวาบก็พุ่งทะยานออกไป ควบแน่นกลายเป็นประกายกระบี่นับหมื่นสายในความว่างเปล่า ตัดสลับกันไปมา ชวนให้ผู้คนรู้สึกหวาดหวั่น
"เมื่อบรรลุถึงขอบเขตอย่างข้า สรรพสิ่งในโลกหล้า ล้วนสามารถเป็นกระบี่ได้ เพียงแค่ในใจมีกระบี่ ก็ไร้ผู้ต่อต้าน!"
เทพกระบี่ชางมู่กล่าวถึงความเข้าใจในวิถีกระบี่ของตนไปพร้อมๆ กับการร่ายรำเพลงกระบี่อันเลื่องชื่อของเขา... 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】
ตู้ม!
บนท้องนภา แสงเพลิงอันร้อนระอุแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงที่บ้าคลั่ง เทพกระบี่ชางมู่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางทะเลเพลิงนั้น ราวกับกระบี่เทพที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์
ในวินาทีนี้ เขาผสานเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ บรรลุถึงจุดสูงสุดแห่งวิถีกระบี่แล้ว
ฟิ้ว!
ทันใดนั้น ร่างของเขาก็พุ่งวาบ ใช้นิ้วชี้แทนคมกระบี่ ร่ายรำ 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ออกมาอย่างแช่มช้อย
"นายท่าน 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ของเทพกระบี่ชางมู่ มีทั้งหมดสามกระบวนท่า" จิตวิญญาณเจดีย์อธิบาย "กระบวนท่าที่หนึ่ง หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุด จะสามารถฟันคลื่นเพลิงสูงร้อยจั้งออกมาได้ กระบวนท่าที่สอง ฟันคลื่นเพลิงสูงพันจั้ง ส่วนกระบวนท่าที่สาม..."
ฉินอี้รู้สึกสงสัย กระบวนท่าที่สามจะแข็งแกร่งเพียงใด?
"กระบวนท่าที่สาม สามารถฟันคลื่นเพลิงสูงหมื่นจั้งได้ แต่หลังจากยุคของเทพกระบี่ชางมู่ ก็ไม่มีผู้ใดสามารถฝึกฝน 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ได้สำเร็จอีกเลย"
พูดง่ายๆ ก็คือ หากต้องการจะฝึกฝน 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 จำเป็นต้องมีพรสวรรค์ทางด้านวิถีกระบี่ที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
วิ้ง!
เมื่อเทพกระบี่ชางมู่ฟาดฟันกระบวนท่าที่สามออกมา ฟ้าดินก็แปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิง โหมกระหน่ำคลุ้มคลั่ง คลื่นเพลิงสูงหมื่นจั้งพุ่งทะยานออกไปราวกับดาวหาง มุ่งหน้าสู่แดนไกล
ตู้ม!
คลื่นเพลิงปะทะเข้ากับผืนแผ่นดิน ส่งผลให้เจดีย์กลืนเทพทั้งหลังสั่นสะเทือนในพริบตา
ฟู่!
ภายในใจของฉินอี้เกิดคลื่นลมแรงถาโถม นี่หรือคือเทพกระบี่ชางมู่ผู้ที่เคยกดข่มคนทั้งยุคสมัยให้ก้มหัวยอมศิโรราบ?
มันจะทรงพลังเกินไปแล้ว!
เมื่อเทพกระบี่ชางมู่หยุดการเคลื่อนไหว ทะเลเพลิงก็เลือนหายไปพร้อมกัน
เขามองฉินอี้แล้วกล่าวว่า "เจ้าไม่ต้องท้อใจไป แม้แต่ผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านกระบี่ หากดูเพียงแค่รอบเดียว ก็ไม่มีทางบรรลุวิชาได้หรอก..."
ทว่า
ความปั่นป่วนภายในใจของฉินอี้ ทำให้เขาเผลอหยิบกระบี่ไม้ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ฟิ้ว!
เขาเริ่มฝึกฝน 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ตามแบบอย่างของเทพกระบี่ชางมู่
ในตอนแรก ทุกครั้งที่เขาฟาดฟันกระบี่ ล้วนมีช่องโหว่มากมาย เทพกระบี่ชางมู่เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
ไม่ใช่คนที่มีแววทางด้านกระบี่เลย
อย่างไรก็ตาม
เมื่อเวลาผ่านไป ความเข้าใจที่ฉินอี้มีต่อ 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ก็ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น
ชีพจรเทพที่หน้าอกของเขาปลดปล่อยแสงประกายเจิดจรัส ภายในห้วงความคิดของเขา ปรากฏภาพการร่ายรำ 【เพลงกระบี่หลีหั่ว】 ของเทพกระบี่ชางมู่ฉายวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
วิ้ง!
สายเลือดกลืนเทพบรรพกาลก็โคจรไปทั่วร่างอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ฉินอี้ก้าวเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งในฉับพลัน
วินาทีต่อมา
หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ โลดแล่นไปทั่วฟ้าดิน
หืม?
เทพกระบี่ชางมู่ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะมองฉินอี้ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา
เขาฟาดฟันคลื่นเพลิงสูงร้อยจั้งออกมาได้ในดาบเดียว...
เป็นไปได้อย่างไร?
จิตวิญญาณเจดีย์แสยะยิ้ม ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้
ความแข็งแกร่งของสายเลือดกลืนเทพบรรพกาล ไม่ได้มีเพียงแค่การกลืนกินสายเลือดเท่านั้น แต่ยังยกระดับพรสวรรค์ของเจ้านายได้ในทุกๆ ด้านอีกด้วย
ฉินอี้ยังอยากจะฟาดฟันกระบวนท่าที่สองออกมา แต่เห็นได้ชัดว่าแม้จะฟันออกมาได้ ทว่าคลื่นเพลิงกลับไม่ถึงพันจั้ง
เฮ้อ!
หลังจากหยุดฝึกฝน เขาก็ส่ายหน้า ถอนหายใจด้วยความเสียดาย
"ผู้อาวุโสเทพกระบี่ ข้าเรียนรู้เป็นอย่างไรบ้าง?" ฉินอี้เอ่ยถาม
เทพกระบี่ชางมู่: "..."
จิตวิญญาณเจดีย์ตอบแทนว่า "ก็พอใช้ได้ ถือว่าฝืนเรียนรู้กระบวนท่าที่หนึ่งได้สำเร็จ"
"ข้าจะพยายามให้มากกว่านี้" ฉินอี้ตอบด้วยความไร้เดียงสา
น้ำเสียงของเทพกระบี่ชางมู่สั่นเครือเล็กน้อย "สหายตัวน้อย หากในวันข้างหน้า ทายาทสายเลือดของข้าตกอยู่ในอันตราย หวังว่าเจ้าจะช่วยดูแลนางสักหน่อย"
พูดจบ
เทพกระบี่ชางมู่ก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง วัตถุโปร่งใสรูปกระบี่เล่มหนึ่ง ลอยล่องออกมาจากโครงกระดูกของเขา แล้วพุ่งตรงเข้าสู่ห้วงความคิดของฉินอี้
นี่คือ...
ของวิเศษศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีกระบี่... เมล็ดพันธุ์กระบี่ก่อกำเนิด!
(จบแล้ว)