บทที่ 2.2: วิกฤตในห้องใต้ดินปิดตาย

บทที่ 2.2: วิกฤตในห้องใต้ดินปิดตาย

มู่ชิงเฉินกัดฟัน ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อใจหร่วนซิงเหมียน เขาเดินตามหลังเธอไป หลบเลี่ยงสายตายามเฝ้าประตูหน้าร้านตีเหล็กอย่างระมัดระวัง เลียบกำแพงเดินลัดเลาะไปทางด้านซ้าย และก็พบกับกองฟืนที่สุมไว้อย่างที่เธอบอกจริงๆ ด้านหลังกองฟืนนั้นมีประตูไม้บานเล็กซ่อนอยู่ นี่แหละคือประตูข้างที่หร่วนซิงเหมียนพูดถึง

"เข้าไปสิ เดี๋ยวฉันดูต้นทางข้างนอกให้" หร่วนซิงเหมียนกระซิบเสียงแผ่ว

มู่ชิงเฉินพยักหน้ารับและผลักประตูเข้าไป ภายในประตูข้างคือลานกว้างเล็กๆ ที่มีแร่เหล็กกองสุมอยู่จำนวนไม่น้อย ที่มุมกำแพงมีเตาหลอมเหล็กที่ไฟกำลังลุกโชน เอ็นพีซีช่างตีเหล็กท่อนบนเปลือยเปล่ากำลังเหวี่ยงค้อนทุบก้อนเหล็กจนเกิดเสียงเคร้งคร้างดังเป็นจังหวะ นี่แหละคือเถ้าแก่ร้านตีเหล็กที่จี้เหยียนซีระบุไว้ในไกด์

"พ่อหนุ่ม อยากได้อาวุธเรอะ? ข้ามีดาบเหล็กที่เพิ่งตีเสร็จใหม่ๆ รับรองว่าใช้ดีกว่าดาบไม้กระจอกๆ พวกนั้นเยอะ" เถ้าแก่ร้านตีเหล็กเอ่ยถามโดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง น้ำเสียงของเขาฟังดูราบเรียบไร้อารมณ์

มู่ชิงเฉินไม่ได้เอ่ยปากตอบโต้ สายตาของเขาพุ่งตรงไปยังมุมลานกว้างทันที และก็เป็นไปตามคาด มีแผ่นหินสีครามที่สลักลวดลายจันทร์เสี้ยวอยู่ตรงนั้น รูปร่างหน้าตาของมันตรงกับที่จี้เหยียนซีทำเครื่องหมายไว้เป๊ะ เขารีบก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปหา และในขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปกดแผ่นหินนั้น

ทันใดนั้นเอง เถ้าแก่ช่างตีเหล็กก็หยุดชะงักการกระทำลง หันขวับมาจ้องมองเขาด้วยประกายตาประหลาดล้ำ

"พ่อหนุ่ม เจ้ากำลังมองหาอะไรอยู่กับก้อนหินนั่นหรือ?"

มู่ชิงเฉินใจหายวาบ หรือว่าเถ้าแก่ร้านตีเหล็กคนนี้ก็จะเป็นสายลับของกิลด์ซิงถูด้วยอีกคน? เขากำดาบไม้ในมือแน่นและจ้องมองเถ้าแก่ช่างตีเหล็กด้วยความระแวดระวัง

"ผมก็แค่เห็นว่าหินก้อนนี้มันสวยดี เลยอยากจะดูใกล้ๆ ก็เท่านั้นเอง"

"สวยดีงั้นเรอะ?" เถ้าแก่ร้านตีเหล็กแค่นเสียงหัวเราะหยัน ค้อนเหล็กในมือของมันถูกเหวี่ยงออกมากะทันหัน ฟาดแหวกอากาศพุ่งตรงเข้าใส่มู่ชิงเฉินเสียงดังฟุ่บ "ท่านเอ็นพีซีชุดคลุมแดงคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าแกจะต้องมาที่นี่ เลยสั่งให้ข้ามารอรับแกโดยเฉพาะ! ไปลงนรกซะ!"

มู่ชิงเฉินไม่คาดคิดว่าเถ้าแก่ร้านตีเหล็กจะเปิดฉากโจมตีอย่างกะทันหัน แถมยังมีพลังโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะคิด สองเท้าออกแรงถีบตัวพุ่งถอยหลัง พร้อมกับยกดาบไม้ขึ้นต้านรับ

เคร้ง!

ค้อนเหล็กปะทะเข้ากับดาบไม้อย่างจังจนเกิดเสียงดังกัมปนาท มู่ชิงเฉินสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกมหาศาลที่ถ่ายทอดผ่านเข้ามา ท่อนแขนของเขาชาดิกในพริบตา ร่างกายปลิวกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว เกือบจะล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น เขาก้มลงมองและพบว่ามีรอยร้าวปรากฏขึ้นบนดาบไม้เริ่มต้นเสียแล้ว และเมื่อมองไปที่หน้าต่างสถานะของเถ้าแก่ร้านตีเหล็ก ข้อความก็ปรากฏให้เห็นเด่นชัด

[เอ็นพีซี: ช่างตีเหล็กเฒ่า, เลเวล 15, พรสวรรค์: ค้อนหนัก]

เอ็นพีซีเลเวลสิบห้า! ไกด์ของจี้เหยียนซีไม่ได้บอกเอาไว้นี่นาว่าเถ้าแก่ร้านตีเหล็กเป็นศัตรู! หรือว่าเอ็นพีซีชุดคลุมแดงจะเพิ่งจัดฉากเตรียมการไว้สดๆ ร้อนๆ?

"ตายซะเถอะไอ้หนู!"

ช่างตีเหล็กเฒ่าง้างค้อนเหล็กขึ้นอีกครั้ง หมายจะทุบกบาลมู่ชิงเฉินให้แหลกคามือ แสงสีแดงจางๆ เรืองรองขึ้นบนตัวค้อน เป็นสัญญาณชัดเจนว่ามันได้เปิดใช้งานสกิลแล้ว

มู่ชิงเฉินสูดลมหายใจลึก พลังงานอุกกาบาตในร่างกายปะทุขึ้นมาอีกระลอก พรสวรรค์วิวัฒนาการสิบเท่าถูกเร่งเครื่องทำงานจนถึงขีดสุด เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพละกำลังและความเร็วของเขากำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่คิดจะต้านรับมันอีกต่อไป แต่กลับเบี่ยงตัวหลบการจู่โจมของค้อนมฤตยูได้อย่างฉิวเฉียด สองมือกำดาบไม้แน่นแล้วฟาดสวนกลับไปที่ท่อนแขนของช่างตีเหล็กเฒ่าอย่างสุดแรงเกิด

การตวัดดาบครั้งนี้ เขาทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี พลังแห่งวิวัฒนาการสิบเท่าระเบิดออกอย่างสมบูรณ์แบบ ออร่าสีทองเจิดจรัสพวยพุ่งอาบย้อมดาบไม้ วาดเป็นเส้นโค้งอันเฉียบคมหวดเข้าใส่ท่อนแขนของศัตรู

ฉับ!

เสียงกระดูกขาดสะบั้นดังฟังชัด ท่อนแขนของช่างตีเหล็กเฒ่าขาดกระเด็น กลายเป็นแสงสีขาวและหายวับไปในอากาศ มันแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด หลอดเลือดลดฮวบลงไปกว่าครึ่งในพริบตา ร่างกายซวนเซถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาเบิกโพลงด้วยความไม่อยากเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้! แกเป็นแค่ผู้เล่นเลเวลศูนย์ ทำไมถึงมีพลังโจมตีมหาศาลขนาดนี้?"

มู่ชิงเฉินไม่สนใจความตื่นตระหนกของมัน เขาฉวยจังหวะบุกทะลวงต่อเนื่อง เหวี่ยงดาบไม้เข้าฟาดฟันอีกครั้ง คราวนี้เขาเล็งตรงไปที่กลางอกของช่างตีเหล็กเฒ่า รัศมีสีทองทวีความสว่างจ้าจนถึงขั้นทิ้งภาพติดตาไว้กลางอากาศ

ตู้ม!

สิ้นเสียงระเบิดกึกก้อง ดาบไม้ฟาดผ่าทะลวงกลางอกของช่างตีเหล็กเฒ่าจนเกิดรอยแยกขนาดใหญ่ สิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือ รอยแยกปริศนาความยาวหลายเมตรปรากฏขึ้นบนพื้นดินอย่างกะทันหัน เศษหินเศษดินปลิวว่อนแตกกระจายไปทั่วทิศ นี่แหละคือเอฟเฟกต์การโจมตีผ่าพสุธาตามที่ระบบได้อธิบายไว้อย่างไม่มีผิดเพี้ยน!

พลังสิบเท่า! ดาบไม้เริ่มต้นของมือใหม่ สามารถปลดปล่อยพลังตวัดฟาดฟันผ่าพสุธาออกมาได้จริงๆ!

ร่างของช่างตีเหล็กเฒ่าถูกผ่าออกเป็นสองซีกด้วยการโจมตีเพียงดาบเดียว แตกสลายกลายเป็นแสงสีขาวหายวับไปจากตรงนั้น ทิ้งไว้เพียงค้อนเหล็กที่ร่วงหล่นลงบนพื้น มู่ชิงเฉินยืนหอบหายใจหนักหน่วง จ้องมองรอยแยกขนาดใหญ่บนพื้นดินด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน นี่หรือคือพลังที่แท้จริงของวิวัฒนาการสิบเท่า? มันช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงของหร่วนซิงเหมียนก็ดังแว่วมาจากนอกกำแพงลานกว้าง

"แย่แล้ว! คนของกิลด์ซิงถูมาแล้ว รีบออกมาเร็วเข้า!"

ใจของมู่ชิงเฉินหล่นวูบ เขาไม่มีเวลาให้คิดทบทวนอีกต่อไป รีบกระโจนเข้าไปกดแผ่นหินสลักลายจันทร์เสี้ยวนั้นทันที แผ่นหินค่อยๆ จมลึกลงไป เผยให้เห็นทางเข้าห้องใต้ดินที่มืดสนิท กลิ่นเหม็นอับจางๆ ลอยคละคลุ้งออกมา เขาไม่รอช้า กระโดดพรวดลงไปทันที

ภายในห้องใต้ดินมืดมิดจนแทบมองไม่เห็นนิ้วมือตัวเอง มู่ชิงเฉินเปิดใช้งานฟังก์ชันไฟฉายเรืองแสงจากแผงหน้าต่างสถานะ แสงสว่างสาดส่องไปรอบๆ เผยให้เห็นสภาพแวดล้อม ห้องใต้ดินนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ตรงกลางห้องมีหีบไม้วางอยู่ นี่แหละคือจุดที่จี้เหยียนซีบอกว่าซ่อนเบาะแสจุดอ่อนของบอสเอาไว้

เขารีบสาวเท้าเข้าไปเปิดหีบไม้ออก ภายในนั้นมีแผนที่เก่ากระดาษเหลืองกรอบวางอยู่จริงๆ บนแผนที่มีการทำเครื่องหมายถิ่นอาศัยของบอสระดับลอร์ดเลเวลยี่สิบ 'หมีพันลมกรดทมิฬ' เอาไว้ พร้อมกับวงกลมสีแดงตรงบริเวณขาหน้าซ้าย และมีข้อความกำกับไว้ข้างๆ ว่า 'แผลเก่า จุดอ่อนถึงตาย'

แต่วินาทีที่เขาหยิบแผนที่ขึ้นมา ห้องใต้ดินก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แผ่นหินสีครามเหนือหัวกำลังค่อยๆ เลื่อนปิดลงมา มู่ชิงเฉินใจคอไม่ดี เตรียมจะกระโดดปีนกลับขึ้นไป แต่ก็พบว่าแผ่นหินได้ปิดสนิทลงเสียแล้ว ไม่ว่าเขาจะทุบตีมันแรงแค่ไหน ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น

"เวรเอ๊ย! โดนขังซะแล้ว!" สีหน้าของมู่ชิงเฉินแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด เขาเงยหน้าขึ้นมองเพดานห้องใต้ดิน และก็พบกับข้อความบรรทัดหนึ่งสลักเอาไว้

"ผู้บุกรุกจะต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยให้กับหมีพันลมกรดทมิฬ"

ในเวลาเดียวกันนั้น ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างสถานะรัวๆ

[ตรวจพบว่าผู้เล่นได้บุกรุกเข้าสู่ห้องใต้ดินลับ ทริกเกอร์กลไกปลุกบอสระดับลอร์ดก่อนกำหนด]

[บอสระดับลอร์ดเลเวล 20 'หมีพันลมกรดทมิฬ' หลุดพ้นจากสภาวะจำศีล และกำลังมุ่งหน้ามายังหมู่บ้านเริ่มต้น!]

รูม่านตาของมู่ชิงเฉินหดเกร็ง เขาสบถด่าในใจอย่างเกรี้ยวกราด เอ็นพีซีชุดคลุมแดงถึงกับวางกับดักซ้อนกับดักแบบนี้เชียวเรอะ ไม่เพียงแต่ส่งช่างตีเหล็กเฒ่ามาเฝ้าที่นี่ แต่ยังติดตั้งกลไกทริกเกอร์ให้บอสตื่นขึ้นมาอีกด้วย ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในห้องใต้ดิน ด้านนอกมีฝูงหมาป่ากิลด์ซิงถูล้อมรอบ ส่วนบอสระดับลอร์ดก็กำลังแหวกอากาศพุ่งตรงมาหา นี่มันปิดประตูตีแมวแบบไร้ทางหนีชัดๆ!

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านนอกของห้องใต้ดิน หร่วนซิงเหมียนกำลังถูกกลุ่มผู้เล่นจากกิลด์ซิงถูล้อมกรอบโจมตี แม้ว่าพรสวรรค์แสงเยียวยาแห่งนักบุญของเธอจะทรงพลัง แต่เมื่อต้องรับมือกับการรุมจากผู้เล่นจำนวนมาก เธอก็เริ่มต้านทานไม่ไหว แสงสีเขียวที่ปลายคทาพิทักษ์โลกริบหรี่ลงเรื่อยๆ หลอดเลือดของเธอกำลังลดลงอย่างน่าใจหาย

"มู่ชิงเฉิน รีบออกมาเร็วเข้า!" หร่วนซิงเหมียนกัดฟัน ร่ายสกิลฮีลใส่ตัวเองเพื่อดึงหลอดเลือดกลับมา พร้อมกับตะโกนสุดเสียงไปทางร้านตีเหล็ก

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ มู่ชิงเฉินถูกขังตายอยู่ในห้องใต้ดินเรียบร้อยแล้ว และไม่ได้ยินเสียงของเธอเลยแม้แต่น้อย

และในผืนป่านอกหมู่บ้านเริ่มต้น หมีร่างยักษ์สีดำทมิฬกำลังส่งเสียงคำรามก้องและวิ่งตะบึงมาอย่างบ้าคลั่ง ทั่วทั้งร่างของมันปกคลุมไปด้วยขนสีดำสนิท ขาหน้าซ้ายของมันมีอาการกะเผลกเล็กน้อย นี่แหละคือบอสระดับลอร์ดเลเวลยี่สิบ หมีพันลมกรดทมิฬ ดวงตาของมันสาดแสงสีแดงฉานราวกับสีเลือด ความเร็วของมันน่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง ทุกที่ที่มันวิ่งผ่าน ต้นไม้ใหญ่หักโค่นล้มระเนระนาดราบเป็นหน้ากลอง เป้าหมายของมันคือหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้

บนช่องแชตโลก ข้อความของเยี่ยนจู๋กวงสแปมหน้าจออีกครั้ง คราวนี้แฝงไปด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยหยิ่งผยอง

"ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์พิเศษถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินของร้านตีเหล็กเรียบร้อยแล้ว และหมีพันลมกรดทมิฬก็ถูกปลุกขึ้นมาแล้ว ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม รอให้บอสมันขยี้ไอ้หมอนั่นจนเละ แล้วพวกเราค่อยเข้าไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์!"

ภายในห้องใต้ดินปิดตาย มู่ชิงเฉินมองข้อความแจ้งเตือนจากระบบบนหน้าต่างสถานะ สลับกับมองแผ่นหินที่ปิดตายอยู่เหนือหัว ความรู้สึกหนาวเหน็บเกาะกุมขั้วหัวใจ เขากระชับดาบไม้และแผนที่ในมือแน่น ทว่าในแววตาของเขากลับไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่ลุกโชนอยู่ภายในนั้นคือจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่กำลังเดือดพล่าน

พลังแห่งวิวัฒนาการสิบเท่าได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความร้ายกาจของมันแล้ว ขอเพียงแค่เขาออกไปจากที่นี่ได้ ต่อให้ต้องประจันหน้ากับบอสระดับลอร์ดเลเวลยี่สิบ เขาก็มีพลังมากพอที่จะสู้ยิบตา!

แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ก็คือ... เขาจะหาทางออกไปจากห้องใต้ดินที่ถูกปิดตายแห่งนี้ได้อย่างไรกันเล่า?