บทที่ 2.1: พลังสิบเท่า! ดาบไม้เริ่มต้นตวัดฟาดฟันผ่าพสุธา

บทที่ 2.1: พลังสิบเท่า! ดาบไม้เริ่มต้นตวัดฟาดฟันผ่าพสุธา

มู่ชิงเฉินกระชับดาบไม้เนื้อหยาบสำหรับผู้เล่นมือใหม่ในมือแน่น สองเท้าก้าวเดินไปตามแผ่นหินสีคราม มุ่งหน้าสู่ท้ายหมู่บ้านฝั่งตะวันตกอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เขาจงใจทอดน่องให้ช้าลงเป็นบางจังหวะ แสร้งทำทีเป็นชะเง้อมองแผงลอยของเหล่าเอ็นพีซีริมทางประหนึ่งผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งเคยล็อกอินเข้าเกมมาเป็นครั้งแรก ทว่าหางตาของเขากำลังจับจ้องไปยังหมาป่าหิวโซสามตัวที่กำลังสะกดรอยตามมาอย่างไม่ลดละ

พวกมันคือผู้เล่นที่ติดเข็มกลัดสีเงินของกิลด์ซิงถูไว้บนหน้าอก รักษาระยะห่างจากเขาประมาณสิบเมตร กระจายกำลังกันสร้างวงล้อมที่มองไม่เห็นเอาไว้อย่างแยบยลเพื่อปิดทางหนีทีไล่

บนช่องแชตโลก ประกาศตั้งค่าหัวของเยี่ยนจู๋กวงยังคงสแปมหน้าจออย่างบ้าคลั่ง

"เพิ่มเงินให้อีกหนึ่งแสนสำหรับใครก็ตามที่บอกพิกัดที่ชัดเจนของผู้เล่นที่มีพรสวรรค์พิเศษ! และจ่ายสดทันทีห้าแสนพร้อมตำแหน่งสมาชิกระดับสูงถาวรในกิลด์ซิงถู หากใครสามารถจับตัวมันมาได้!"

ข้อความโทรโข่งสีแดงเด่นหราปรากฏขึ้นบดบังทัศนวิสัยระลอกแล้วระลอกเล่า ทำให้มู่ชิงเฉินรู้สึกหนักอึ้งในใจ จำนวนเงินรางวัลพุ่งทะยานจากหนึ่งแสนเป็นสองแสนเครดิตรัฐบาลกลางเรียบร้อยแล้ว เยี่ยนจู๋กวงกะจะเอาเป็นเอาตายให้ได้ ด้วยอิทธิพลและสายป่านที่ยาวเหยียดของบริษัทซิงถู อินเตอร์แอคทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์ อีกไม่นานผู้เล่นทุกคนในหมู่บ้านเริ่มต้นแห่งนี้ก็คงกลายเป็นหูเป็นตาให้มันอย่างแน่นอน

ต้องเร่งความเร็วแล้ว

มู่ชิงเฉินกัดฟันกรอด เขาอาศัยจังหวะที่มีแผงลอยขายโพชั่นพื้นฐานบังสายตา พุ่งตัวหลบเข้าไปในตรอกแคบๆ อย่างรวดเร็ว ตรอกแห่งนี้เต็มไปด้วยกองฟืนแห้งที่วางสุมกัน กลิ่นควันไฟจางๆ ลอยอวลอยู่ในอากาศ ไหดินเผาวางเรียงรายอยู่บนขอบหน้าต่างของบ้านไม้ทั้งสองฝั่ง ซึ่งเป็นภาพทิวทัศน์อันคุ้นตาของหมู่บ้านเริ่มต้น

เขาไม่หยุดพักฝีเท้า ปลายนิ้วสัมผัสเอกสารที่เข้ารหัสในกระเป๋าเป้อย่างเงียบเชียบ ร้านตีเหล็กที่จี้เหยียนซีทำเครื่องหมายเอาไว้อยู่ที่สุดปลายตรอกแห่งนี้ บริเวณมุมกำแพงหลังบ้านจะมีแผ่นหินสีครามสลักลวดลายจันทร์เสี้ยวอยู่ เพียงแค่กดมันลงไป ประตูลับสู่ห้องใต้ดินก็จะเปิดออก

แต่ทว่า เมื่อเขาวิ่งมาถึงกลางตรอก เสียงฝีเท้าอันเร่งร้อนก็ดังไล่หลังมาติดๆ พร้อมกับเสียงตะโกนอย่างโอหัง

"ไอ้อ่อน หยุดเดี๋ยวนี้! ท่าทางแกลับๆ ล่อๆ ซ่อนของดีอะไรไว้หรือเปล่าวะ?"

หัวใจของมู่ชิงเฉินกระตุกวูบ เขาหมุนตัวกลับไปมองทันที ผู้เล่นจากกิลด์ซิงถูทั้งสามคนได้เข้ามาปิดทางเข้าตรอกเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ชายร่างบึกบึนหัวเกรียนที่เป็นคนนำหน้า มีแสงสีฟ้าจางๆ เรืองรองขึ้นมาบนหน้าต่างสถานะพร้อมกับข้อความ [พรสวรรค์: ความรวดเร็ว] เห็นได้ชัดว่าเป็นพรสวรรค์สายความเร็วระดับซีขึ้นไป ส่วนอีกสองคนที่เหลือก็ชักอาวุธออกมา ทั้งดาบเหล็กขึ้นสนิมและคทาไม้หยาบๆ สายตาของพวกมันเต็มไปด้วยเจตนาร้าย

"ผมก็แค่คนผ่านมา ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย" มู่ชิงเฉินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่จงใจกดต่ำลง แสร้งทำท่าทีลุกลี้ลุกลน ขณะเดียวกันก็กระชับดาบไม้ในมือให้แน่นขึ้นอย่างเงียบเชียบ เขายังไม่คุ้นชินกับพรสวรรค์วิวัฒนาการสิบเท่าของตัวเองดีนัก และไม่อยากเปิดเผยความแข็งแกร่งในเวลาแบบนี้ ยิ่งไปกว่านั้น สองฝั่งของตรอกแห่งนี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาเอ็นพีซี หากเกิดการต่อสู้จนเอ็นพีซีชุดคลุมแดงรู้ตัว เรื่องราวคงจะบานปลายยิ่งกว่าเดิม

ไอ้หัวเกรียนยิ้มหยัน มันก้าวอาดๆ เข้ามาสองก้าว สายตากวาดมองมู่ชิงเฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า

"คนผ่านมางั้นเรอะ? ตอนที่แสงสีทองนั่นระเบิดขึ้นกลางจัตุรัสแห่งการปลุกพลัง แกก็บังเอิญเดินออกมาจากแท่นปลุกพลังหมายเลขสิบเจ็ดพอดี อย่าคิดนะว่าพวกฉันไม่เห็น บางทีผู้เล่นพรสวรรค์พิเศษที่คุณชายเยี่ยนกำลังตามหา อาจจะเป็นไอ้ขี้แพ้จอมเสแสร้งอย่างแกก็ได้!"

ผู้เล่นที่ถือคทาไม้รีบผสมโรง "ลูกพี่ จะไปเสียเวลาคุยกับมันทำไม จับตัวมันส่งไปเลยดีกว่า! ถ้าเราได้เงินรางวัลห้าแสนนั่นมาล่ะก็ ยังต้องกลัวว่าจะไม่มีปัญญาซื้ออุปกรณ์ระดับสูงๆ อีกหรือไง!"

พูดจบมันก็ยกมือขึ้นร่ายสกิล แสงสีขาวจางๆ กะพริบวาบที่ปลายคทาไม้ ชัดเจนเลยว่าเป็นเวทมนตร์ธาตุน้ำระดับพื้นฐาน

แววตาของมู่ชิงเฉินเย็นเยียบลงกะทันหัน เขาถ่ายเทน้ำหนักไปที่สองเท้าเบื้องล่าง ร่างกายสไลด์เบี่ยงหลบออกด้านข้างในชั่วพริบตา หลบพ้นลูกศรน้ำที่พุ่งออกมาจากคทาได้อย่างฉิวเฉียด ลูกศรน้ำกระแทกเข้ากับกองฟืนด้านหลังจนเปียกชุ่ม การเคลื่อนไหวนี้รวดเร็วเหนือชั้นเกินกว่าความเร็วในการตอบสนองของผู้เล่นเลเวลศูนย์ทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด ทำเอาพวกกิลด์ซิงถูทั้งสามคนถึงกับยืนอึ้งไปชั่วขณะ

"น่าสนใจดีนี่ แกหลบสกิลของฉันได้ด้วยเหรอ?" ผู้เล่นถือคทาขมวดคิ้ว "ดูเหมือนว่าจะเป็นแกจริงๆ สินะ!"

สีหน้าของไอ้หัวเกรียนถมึงทึงขึ้น ความเร็วของมันเพิ่มสูงขึ้นฉับพลัน พรสวรรค์ความรวดเร็วถูกเรียกใช้งานอย่างเต็มกำลัง กระแสลมหมุนจางๆ ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า มันพุ่งตัวเข้ามาประชิดมู่ชิงเฉินในพริบตาเดียว พร้อมกับง้างหมัดชกออกไปจนเกิดเสียงลมแหวกอากาศ

"อยู่นิ่งๆ ให้ฉันจับซะดีๆ!"

มู่ชิงเฉินสูดลมหายใจเข้าลึก พลังงานอุกกาบาตที่หลับใหลอยู่ในร่างกายมานานแรมปีดูเหมือนจะถูกกระตุ้นด้วยแรงกดดันนี้ มันไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณพุ่งตรงไปที่ท่อนแขน เขาไม่คิดจะหลบเลี่ยงอีกต่อไป แต่กลับกระชับดาบไม้และตวัดฟาดสวนเข้าปะทะกับหมัดของไอ้หัวเกรียนตรงๆ เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าพลังของวิวัฒนาการสิบเท่า จะสามารถสร้างเอฟเฟกต์การโจมตีที่ผ่าพสุธาได้ตามที่ระบบระบุไว้จริงหรือไม่

เคร้ง!

วินาทีที่ดาบไม้ปะทะเข้ากับหมัดหยาบกร้าน กลับไม่มีเสียงกระดูกแตกหักดังที่คาดคิด แต่กลายเป็นเสียงโลหะเสียดสีกันดังกึกก้องจนแสบแก้วหู ร่างของไอ้หัวเกรียนปลิวกระเด็นถอยหลังราวกับถูกค้อนปอนด์ยักษ์ทุบเข้าอย่างจัง แผ่นหลังของมันกระแทกเข้ากับกำแพงดินของตรอกจนเกิดเสียงตึงสนั่น หลอดเลือดของมันลดฮวบลงไปกว่าครึ่งในพริบตา

[แจ้งเตือน: บาดเจ็บสาหัส พลังป้องกันลดลง 30%]

หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงเด้งขึ้นมาตรงหน้ามัน ลูกสมุนกิลด์ซิงถูอีกสองคนยืนเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด

"ล... ลูกพี่! เป็นไปได้ยังไงเนี่ย? มันใช้แค่ดาบไม้ของมือใหม่เองนะเว้ย!"

แม้แต่มู่ชิงเฉินเองก็ยังแอบประหลาดใจ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าในจังหวะที่เขาสวิงดาบออกไป พละกำลังในท่อนแขนของเขาถูกขยายเพิ่มขึ้นมากกว่าสิบเท่า หนำซ้ำยังมีออร่าสีทองจางๆ ห่อหุ้มรอบดาบไม้อีกด้วย นี่น่ะหรือคือพลังของวิวัฒนาการสิบเท่า? แค่การตวัดดาบธรรมดาๆ กลับทรงพลังถึงเพียงนี้

"จับตัวมันไว้! พรสวรรค์ของมันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ!" ไอ้หัวเกรียนที่ทรุดอยู่ริมกำแพงได้สติกลับมา มันกุมหน้าอกและตะโกนลั่น แววตาของมันเต็มไปด้วยความโลภที่ปิดไม่มิด "ขอแค่จับมันได้ เงินห้าแสนก็เป็นของพวกเรา!"

ลูกสมุนทั้งสองคนหลุดจากภวังค์ ผู้เล่นที่ถือดาบเหล็กพุ่งทะยานเข้าใส่ คมดาบกรีดร้องแหวกอากาศเล็งตรงมาที่หัวไหล่ของมู่ชิงเฉิน ในขณะที่ผู้เล่นถือคทาไม้ถอยร่นไปด้านหลังเพื่อชาร์จพลังเตรียมร่ายสกิลสนับสนุน

ดวงตาของมู่ชิงเฉินหรี่แคบลง สองเท้าก้าวเบาหวิว ร่างกายพลิ้วไหวดุจภูตผีหลบเลี่ยงการโจมตีของดาบเหล็กได้อย่างง่ายดาย จังหวะเดียวกันนั้นเขาก็บิดข้อมือตวัดดาบไม้ออกไป การฟาดฟันครั้งนี้ดูผิวเผินเหมือนเป็นการโจมตีธรรมดา แต่ด้วยบัฟพลังที่เพิ่มขึ้นสิบเท่า ดาบไม้ก็กระแทกเข้าที่สีข้างของผู้เล่นถือดาบเหล็กอย่างจัง

ฉัวะ!

เสียงทึบๆ ดังขึ้นพร้อมกับหลอดเลือดของผู้เล่นถือดาบเหล็กที่กลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา ร่างของมันแตกสลายกลายเป็นแสงสีขาวและหายวับไป ทิ้งไว้เพียงดาบเหล็กขึ้นสนิมที่หล่นร่วงอยู่บนพื้น สังหารในดาบเดียว! ผู้เล่นเลเวลศูนย์ที่ใช้เพียงดาบไม้เริ่มต้น สามารถปลิดชีพผู้เล่นเลเวลศูนย์ที่มีอาวุธครบมือได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

ผู้เล่นที่ถือคทาไม้ซึ่งเหลือรอดอยู่เพียงคนเดียวถึงกับขวัญหนีดีฝ่อจนเข่าอ่อน มันหันหลังเตรียมจะวิ่งหนี แต่มู่ชิงเฉินจะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปได้อย่างไร? เขาพุ่งตัวตามไปติดๆ และใช้ปลายดาบไม้เคาะเบาๆ ที่แผ่นหลังของมัน

"อ๊าก!"

สิ้นเสียงกรีดร้องโหยหวน ผู้เล่นถือคทาก็กลายสภาพเป็นแสงสีขาวและหายตัวไปตามระเบียบ เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบวินาทีด้วยซ้ำ สองในสามของสมาชิกกิลด์ซิงถูถูกจัดการจนราบคาบ เหลือเพียงไอ้หัวเกรียนที่กำลังบาดเจ็บสาหัสเพียงคนเดียว

ไอ้หัวเกรียนเบิกตาโพลงมองมู่ชิงเฉินที่กำลังเดินคุกคามเข้ามาทีละก้าว แววตาของมันล้นทะลักไปด้วยความสยดสยอง

"ก... แกมีพรสวรรค์บ้าอะไรกันแน่? ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?"

มู่ชิงเฉินไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่ยกดาบไม้ขึ้นชี้หน้ามัน "ถ้าอยากมีชีวิตรอด ก็เลิกตามฉันซะ"

ทันใดนั้นเอง เสียงใสกระจ่างของหญิงสาวก็ดังขึ้นจากทางปากตรอก

"ฝีมือร้ายกาจไม่เบาเลยนี่! สังหารผู้เล่นเลเวลศูนย์ด้วยการโจมตีแค่ครั้งเดียว นายคงจะเป็นคนที่ปลุกพรสวรรค์พิเศษนั่นได้สินะ?"

มู่ชิงเฉินหันขวับไปมองทันที และพบกับหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงทางเข้าตรอก เธอสวมชุดผู้เล่นเริ่มต้นสีขาวเงินและถือคทาหยกขาวในมือ เธอคือหร่วนซิงเหมียน ผู้ที่ปลุกพรสวรรค์ระดับเอสเอสเอส 'แสงเยียวยาแห่งนักบุญ' ได้นั่นเอง นัยน์ตากลมโตของเธอเบิกกว้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น โดยไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

"เธอเป็นใคร?" มู่ชิงเฉินขมวดคิ้ว มือกระชับดาบไม้แน่นและจ้องมองเธอด้วยความระแวดระวัง กิลด์ซิงถูกำลังพลิกแผ่นดินตามหาเขาอยู่ และในฐานะผู้มีพรสวรรค์ระดับเอสเอสเอสที่กำลังถูกกิลด์ตามจีบอย่างบ้าคลั่ง หร่วนซิงเหมียนจะเป็นพวกเดียวกับคนพวกนั้นหรือเปล่า?

หร่วนซิงเหมียนกะพริบตาปริบๆ พร้อมกับแกว่งคทาพิทักษ์โลกในมือไปมา

"ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ฉันไม่ใช่คนของกิลด์ซิงถูหรอก ฉันชื่อหร่วนซิงเหมียน เมื่อกี้ฉันเห็นแสงสีทองสว่างวาบมาจากทิศทางของนายที่จัตุรัสแห่งการปลุกพลัง" เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก "แถมฉันยังรู้ด้วยนะว่านายกำลังตามหาอะไรอยู่ เบาะแสเกี่ยวกับห้องใต้ดินของร้านตีเหล็กใช่ไหมล่ะ?"

มู่ชิงเฉินตกตะลึง เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? ข้อความของจี้เหยียนซีถูกส่งมาแบบเข้ารหัส เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีคนอื่นล่วงรู้

"ความลับจ้ะ" หร่วนซิงเหมียนยิ้มหวานแล้วเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาเขา พร้อมกับชี้นิ้วไปที่ปลายตรอก "ร้านตีเหล็กอยู่ข้างหน้านี่เอง แต่นายเข้าไปตอนนี้ไม่ได้หรอกนะ เอ็นพีซีชุดคลุมแดงส่งคนไปดักรอที่ประตูหน้าแล้ว พวกมันกำลังกางตะข่ายรอนายเดินไปติดกับดักอยู่"

มู่ชิงเฉินมองตามทิศทางที่เธอชี้ และก็เห็นผู้เล่นในชุดเริ่มต้นสองคนยืนเฝ้าอยู่หน้าร้านตีเหล็กจริงๆ พวกมันคอยสอดส่องมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างระมัดระวัง บนหน้าอกมีเข็มกลัดสีเงินของกิลด์ซิงถูติดอยู่ ดูเหมือนว่าเอ็นพีซีชุดคลุมแดงจะได้รับข่าวและวางกับดักเอาไว้ที่ร้านตีเหล็กเรียบร้อยแล้ว

"งานเข้าแล้วไง" มู่ชิงเฉินขมวดคิ้วแน่น จี้เหยียนซีช่วยเขาปกปิดคลื่นพลังพรสวรรค์ได้แค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น และตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบชั่วโมงแล้ว หากเขายังหาเบาะแสจุดอ่อนของบอสไม่ได้ในเร็วๆ นี้ อย่าว่าแต่เรื่องฆ่าบอสระดับลอร์ดเลเวลยี่สิบเลย แค่จะเอาชีวิตรอดจากการตามล่าของกิลด์ซิงถู เขาก็คงไม่รอด

หร่วนซิงเหมียนสังเกตเห็นความกังวลของเขาจึงเอ่ยปากขึ้น

"ฉันมีวิธีช่วยให้นายเข้าไปได้นะ รัศมีการสแกนของเอ็นพีซีชุดคลุมแดงนั้นมีจำกัด ตราบใดที่นายหลบสายตามันและลอบเข้าไปทางประตูข้างของร้านตีเหล็ก นายก็จะไปถึงสวนหลังบ้านได้ เมื่อกี้ฉันแอบไปสำรวจมาแล้ว ไม่มีใครเฝ้าอยู่ที่ประตูข้างเลย"

"ทำไมถึงมาช่วยฉัน?" มู่ชิงเฉินไม่ได้ปักใจเชื่อเธอในทันที ของฟรีไม่มีในโลก ในฐานะผู้มีพรสวรรค์ระดับเอสเอสเอส หร่วนซิงเหมียนไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องมาเสี่ยงช่วยคนแปลกหน้าอย่างเขา

นัยน์ตาของหร่วนซิงเหมียนสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะยิ้มและตอบกลับไป

"ฉันแค่ทนเห็นพฤติกรรมกร่างๆ ของพวกกิลด์ซิงถูไม่ได้น่ะสิ อีกอย่าง ฉันก็สนใจพรสวรรค์ของนายมากๆ ด้วย เลเวลศูนย์แต่กลับมีความแข็งแกร่งขนาดนี้ พรสวรรค์ของนายต้องทรงพลังยิ่งกว่าแสงเยียวยาแห่งนักบุญของฉันแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

มู่ชิงเฉินนิ่งเงียบ เขาสัมผัสได้ว่าหร่วนซิงเหมียนไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร แต่เขาก็ยังไม่กล้าลดความระแวดระวังลงทั้งหมดอยู่ดี

ทันใดนั้นเอง ข้อความจากเยี่ยนจู๋กวงก็เด้งขึ้นมาบนช่องแชตโลกอีกครั้ง แต่คราวนี้มาในรูปแบบของประกาศก้องทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์

[ประกาศเซิร์ฟเวอร์: กิลด์ซิงถูได้ทำการปิดผนึกทางออกทุกเส้นทางของหมู่บ้านเริ่มต้นเอาไว้แล้ว! ใครก็ตามที่พบเห็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์พิเศษ สามารถลงมือสังหารได้ทันที และไอเทมที่ดรอปทั้งหมดจะตกเป็นของคนลงมือ!]

"แย่แล้ว เยี่ยนจู๋กวงมันเอาจริง!" สีหน้าของมู่ชิงเฉินเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เยี่ยนจู๋กวงกำลังพยายามต้อนเขาให้จนตรอก การปิดทางออกทุกเส้นทางหมายความว่าต่อให้เขาได้เบาะแสมา มันก็เป็นเรื่องยากแสนสาหัสที่จะฝ่าออกไปล่าบอส

"อย่ามัวแต่ลังเลสิ ถ้ารอช้ากว่านี้ คนของกิลด์ซิงถูแห่กันมาแน่!" หร่วนซิงเหมียนดึงแขนเขาแล้วพาเดินตรงไปยังร้านตีเหล็ก "ประตูข้างอยู่ทางฝั่งซ้ายของร้าน ตรงนั้นมีกองฟืนบังอยู่ ไม่โดนจับได้ง่ายๆ หรอก"